Το ευτύχημα στο θέατρο συμβαίνει όταν δραματικός ρυθμός, εικαστική νομοτέλεια και αισθητική ταυτότητα συνδέονται σε μία πηγαία σχέση σκηνοθεσίας, που σκόπιμα παρεκβαίνει από την κληρονομιά του αντικειμένου της για να παρέμβει ως υποκειμενική πραγματικότητα στη ζωή μας. Καθώς ο Άνθρωπος Ελέφαντας αποτελεί σημείο αναφοράς για κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις, αμφότερες ιδωμένες ως πολιτιστικές παρεμβατικές πράξεις εξιστόρησης της υπαρξιακής αγωνίας, ο Κοραής Δαμάτης λειτουργεί αντίστοιχα εύστοχα στο πολυβραβευμένο έργο του Μπέρναρντ Πόμερανς. Με τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του, το ανθρώπινο δράμα αξίζει να εξεταστεί με όρους εικαστικού ρεαλισμού, όπου τα ειδικά υπέροχα εκτελεσμένα προσωπεία αναπτύσσουν σχέση αναφορικής έντασης και ρυθμού.



Ειδικότερα, η πραγματική ιστορία του Τζον Μέρικ ως ανθρώπου ελέφαντα –ενός τραγικά παραμορφωμένου άντρα του βικτοριανού Λονδίνου του 1880– πραγματεύεται την απώλεια της αθωότητας έναντι του δίπολου που δημιουργούν η υπέρμετρη φιλοδοξία της επιστήμης και ο κοινωνικός χλευασμός του πλήθους. Στο βάθος της σκηνής, στον πίνακα «Μαγικό κουτί» της καλλιτέχνιδος Σιόρι Ματσουμότο, οι πεταλούδες ελευθερώνονται, ενώ το πέταγμά τους προσιδιάζει με την αλλοτρίωση και το πιθανό «άδειασμα» του κοριτσιού. Δεν ξέρουμε αν το κορίτσι του πίνακα, ψηλότερο του εγγράμματου ξωτικού, θα μείνει χωρίς πεταλούδες και αθωότητα, όταν και αν τα κουτιά κλείσουν ξανά. Ομοίως, και η ιστορία του ανθρώπου ελέφαντα, που εδράζεται στο μαστίγωμα της αθωότητας, εφόσον ο ίδιος υποβιβάζεται σε θήραμα λόγω της διαφορετικής εμφάνισής του, αφήνει αινιγματικό προσώρας το τέλος.
Για αρχή, ο Κοραής Δαμάτης εστιάζει την προσοχή των θεατών σε μια εικόνα τσίρκου, χλεύης και κέρδους. Χρησιμοποιεί την κινησιολογική δύναμη των ηθοποιών προκειμένου να μας μεταφέρει το πάθος της στιγμής. Και, εν συνεχεία, προχωρά στην τοποθέτηση των κεντρικών χαρακτήρων, του γιατρού Τριβς και του ανθρώπου ελέφαντα, Δημήτρη Καρατζιά. Οι δυο τους είναι οι κεντρικοί άξονες της ιστορίας, το κλάσμα επιστήμης και ζωής, ενώ οι υπόλοιποι ηθοποιοί συναρθρώνουν το κείμενο στις λεπτομέρειες και τις εκφάνσεις του.
Στο ανέβασμα αυτής της παράστασης, το γνήσια πληθωρικό μέτρησε θετικά, εφόσον τηρήθηκε το μέτρο. Φάνηκε ότι ο διασκευαστής Δαμάτης είναι και διασκεδαστής υψηλών στόχων, καθώς επένδυσε στην εικαστική σημειολογία του έργου και το έντυσε με τα καμπαρέ χρώματά του, με φοβερές μάσκες της Ελένης Σουμή και ανάλογη μουσική του Μάνου Αντωνιάδη. Όλα συντέλεσαν σε μια πρωτότυπη σύμπραξη. Επιπρόσθετα, η κίνηση των ηθοποιών είναι αποτέλεσμα γερής δουλειάς, συντονισμού και ρυθμικού ελέγχου των αναπνοών. Ένα αισθητό προβάδισμα βάσει του ρόλου του εννοείται πως έχει ο Δημήτρης Καρατζιάς που μας αποκάλυψε έναν ελέφαντα τρυφερό, λυπημένο, θυμωμένο... Έναν ελέφαντα με όλες τις πιθανές εικόνες του, μέσα από μια άρτια ερμηνεία δύσκολων χειρισμών αναπνοής και λόγου, εφόσον ενέταξε σε αυτή και το σωματικό στοιχείο, τη συμμετοχή του βασάνου στα λόγια του ρόλου του. Ευχάριστη έκπληξη ως δις Σάντουιτς είναι και η Σοφία Ρούβα. Εν ολίγοις, αυτός ο Άνθρωπος Ελέφαντας με το μαγικό κουτί για φόντο, είναι μια παράσταση που ξεπερνά το κείμενο για να μας διαπεράσει ως κειμενική ιστορία σήμερα που το μπούλινγκ έχει γίνει σύνηθες παιχνίδι ενηλίκων και μη.

H παράσταση ανεβαίνει κάθε Σάββατο στις 9μμ και Κυριακή στις 6.15μμ, στον πολυχώρο Vault (Μελενίκου 26, Γκάζι), μέχρι την Κυριακή 12 Απριλίου.

Αντιγόνη Κατσαδήμα
Πρόσφατα άρθρα ( Θέατρο )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ
Γ΄ Σεπτεμβρίου 56,
5ος όροφος,
Αθήνα Τ.Κ. 104 33

epohigr@gmail.com
Τηλέφωνα: 210 3619513-14
Φαξ: 210 3619610

Facebook
Twitter

Copyright © 2020 - Allrights reserved.