Του Στράτου Κερσανίδη

Πιστεύω ότι συμφωνείτε πως το να ανήκουμε σε μια κοινότητα ανθρώπων, το να είμαστε μαζί με κάποιους άλλους, αποτελεί περίπου αναγκαιότητα. Είναι κάτι περισσότερο από αυτό που λέμε ότι ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό. Δεν αρκεί μόνον η κοινωνία ως ένα σύνολο, αλλά αυτό που αναζητούμε είναι μικρότερα υποσύνολα όπου θα μπορούμε να αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας, ακόμη κι όταν μερικές φορές νομίζουμε πως τον αναγνωρίζουμε επειδή έτσι θέλουμε. Όμως δεν είναι το θέμα μας αυτό το τελευταίο, αλλά η γενικότερη ανθρώπινη ανάγκη του «ανήκειν». Ένα τέτοιο υποσύνολο, το πρώτο που γνωρίζουμε, είναι η οικογένεια. Όσο μεγαλώνουμε και η ζωή προχωρά ανακαλύπτουμε κι άλλα και εκουσίως εντασσόμαστε σε αυτά. Μπορεί να είναι μια παρέα, μια πολιτική οργάνωση, ένας αθλητικός σύλλογος, μια μουσική μπάντα, μια λέσχη ανάγνωσης και οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Όχι πάντοτε με θετικό πρόσημο. Ομως η ζωή είναι περίεργη, απρόβλεπτη και δεν φημίζεται για τον ισότιμο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τους ανθρώπους. Έτσι κάποιοι είναι τυχεροί και κάποιοι άλλοι λιγότερο τυχεροί. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι για κάποιους λόγους έχουν βρεθεί μόνοι και αναζητούν μια κοινότητα ανθρώπων, μια «οικογένεια».


Η Ντανιέλ Λέσοβιτς κάνει το κινηματογραφικό της ντεμπούτο με την ταινία «Σταθμός: Νέα Υόρκη» (Port Authority), η οποία προβλήθηκε στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα στο Φεστιβάλ των Κανών.
Ηρωάς της είναι ο Πολ, ένας 20χρονος ο οποίος φτάνει από το Πίτσμπουργκ στον τερματικό σταθμό λεωφορείων Πορτ Αουτόριτι στη Νέα Υόρκη. Εκεί αναζητά την ετεροθαλή αδελφή του η οποία, υποτίθεται πως, θα τον περίμενε. Όμως καμία αδελφή του δεν εμφανίζεται και ο Πολ μένει μόνος να περιφέρεται στο σταθμό. Καθώς χαζεύει δεξιά κι αριστερά, βλέπει μια παρέα νεαρών μαύρων κι ανάμεσά τους μια κοπέλα η οποία τραβά την προσοχή του. Η παρέα θα φύγει και ο Πολ θα ανέβει στο μετρό για να ξεκουραστεί. Μέσα στο βαγόνι θα δεχτεί επίθεση από δυο αλήτες αλλά ένας νεαρός, ο Λι, θα παρέμβει και θα τον βοηθήσει. Έτσι ο Πολ θα βρεθεί να κοιμάται σε έναν ξενώνα αστέγων αλλά και να δουλεύει σε ένα συνεργείο που κάνει εξώσεις. Επικεφαλής του συνεργείου είναι ο Λι, με τον οποίο ο Πολ γίνεται φίλος. Συμπτωματικά, ένα βράδυ, ο Πολ βρίσκεται σε ένα πάρτι και εκεί θα συναντήσει την κοπέλα που είχε δει το πρώτο βράδυ στο σταθμό των λεωφορείων. Το όνομά της είναι Γουάι, ζει μαζί με κάποιους άλλους νεαρούς μαύρους σε ένα είδος κοινοβίου. Γοητευμένος από την κοπέλα δεν θα αργήσει να την ερωτευτεί. Αυτό όμως που δεν ξέρει είναι πως η Γουάι είναι μια τρανς γυναίκα. Κι όταν το μαθαίνει, παρά την αρχική του έκπληξη και το θυμό, δεν θέλει να την χάσει και εξακολουθεί να είναι ερωτευμένος μαζί της. Μαζί της θα γνωρίσει τον κόσμο των μαύρων queer της Νέας Υόρκης, μέρος του οποίου αποτελεί και η «οικογένεια» Γουάι. Οταν εκείνη θα φύγει, ο νεαρός θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να βρεθεί κοντά της. Και όχι μόνον κοντά σε αυτήν αλλά και σε όλη την παρέα της, την παράδοξη «οικογένειά» της, την οποία ο Πολ θεωρεί και δική του οικογένεια.
Μια ρεαλιστική ματιά σε έναν άγνωστο κόσμο για τους περισσότερους από εμάς. Τον κόσμο των νεοϋρκέζων queer και των femme queen. Ρεαλιστική, κάπως σκληρή αλλά βαθιά ευαίσθητη. Με έναν ήρωα ο οποίος καταφέρνει να ξεπεράσει τα κοινωνικά ταμπού που κουβαλά για να βρεθεί κοντά στη γυναίκα που αγαπά.
Η Ντανιέλ Λέσοβιτς σκηνοθετεί με εξαιρετική διακριτικότητα χωρίς να αφήσει ούτε ένα περιθώριο χλευασμού ή χασκόγελου. Οι ήρωές του είναι άνθρωποι αξιοπρεπείς οι οποίοι έχουν επιλέξει το δικό τους τρόπο ζωής. Είναι άνθρωποι που αγαπούν τη ζωή και έχουν αποφασίσει να ξεπερνούν όλοι μαζί τα προβλήματα. Η ματιά της είναι αυθεντική, ειλικρινής και ανθρώπινη. Συνάμα τολμηρή και, αν θέλετε, αγωνιστική! Γιατί θέλει κουράγιο να ζεις όπως οι ήρωές της αλλά κουράγιο θέλει και το να σκιαγραφήσεις όλο αυτό το μωσαϊκό ανθρώπων και τα πορτρέτα των χαρακτήρων σου με τόση λεπτότητα και αποφασιστικότητα.
Είναι μια ταινία από εκείνες που τολμούν, που νιώθεις τους χτύπους της καρδιάς τους και οι οποίες σε βοηθούν να ανοίξεις τα μάτια και να κοιτάξεις πίσω από την επιφάνεια, βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή.

strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ
Γ΄ Σεπτεμβρίου 56,
5ος όροφος,
Αθήνα Τ.Κ. 104 33

epohigr@gmail.com
Τηλέφωνα: 210 3619513-14
Φαξ: 210 3619610

Facebook
Twitter

Copyright © 2020 - Allrights reserved.