Ο Κώστας Μπακογιάννης, νέος δήμαρχος της Αθήνας, ξεκίνησε με την ανάπλαση της Πλατείας Ομονοίας. Αυτή παλιά ήταν μια στρογγυλή πλατεία με δέντρα, λουλουδάδικα και με ένα μικρό σιντριβάνι στη μέση (σχετικά μικρό). Αργότερα άλλαξε μορφή, ξηλώθηκε ό,τι είχε επάνω, ενώθηκε ο χώρος με το κάτω και το πάνω οικοδομικό τετράγωνο και αφού ήταν για πολλά χρόνια γιαπί (λόγω μετρό) ξαναέγινε πλατεία. Και ενώ όλοι οι Έλληνες λένε ότι από την Αθήνα λείπει το πράσινο, εδώ έγινε ένα τεράστιο σιντριβάνι με 5 - 6 παγκάκια από την πλευρά Πειραιώς - Αθηνάς - Σταδίου. Άνθρωπος δεν μπορούσε να κάτσει από τη ζέστη το καλοκαίρι και το κρύο τον χειμώνα. Όλο το εικοσιτετράωρο εκεί γινόταν κάποιο αλισβερίσι, αλλά αυτό δεν ενοχλούσε, μάλλον πρέπει να ήταν και προστατευόμενο.
Η μελέτη δεν ήταν και τόσο καλή, και μετά από λίγο καιρό άρχισαν να τρέχουν νερά στον υπόγειο σταθμό και το σιντριβάνι αχρηστεύτηκε. Αυτό όμως πρέπει να το έχουμε συνηθίσει γιατί και η λεωφόρος Ιλισσού όπου περνούσε το τραμ βούλιαζε και για να μην πέσουν τα βαγόνια του τραμ μέσα έπαψαν να φθάνουν μέχρι το Σύνταγμα και τερματίζουν στον Νέο Κόσμο, επτά στάσεις πριν το τέρμα. Ναι, εμείς λύσεις βρίσκουμε.
Ο νέος δήμαρχος έφτιαξε ένα καινούργιο σιντριβάνι, νομίζω αρκετά μεγαλύτερο απ’ το προηγούμενο, χωρίς κανένα παγκάκι γύρω - γύρω, χωρίς ούτε ένα πράσινο φύλλο, δεν μιλάμε για δένδρο. Αυτό με τα παγκάκια δεν με παραξενεύει γιατί βλέπω τα ξήλωσαν και απ’ την Πλατεία Βικτωρίας.
Έχουν περάσει δύο μήνες και ακόμη δεν έχουν τρέξει νερά στο Σταθμό.
Αν το πρώτο έργο του εκάστοτε Δημάρχου σου εξασφαλίζει το ζην για μια ζωή, το δεύτερο, που το λέμε περίπατο, σου εξασφαλίζει το ευ ζην.
Μεγάλος περίπατος, έφεραν παγκάκια μεγάλα - μικρά και ζαρντινιέρες μεγάλες - μικρές, χρωμάτισαν τους δρόμους, έκλεισαν και τις γραμμές του τραμ, έτσι είναι σίγουρο ότι δεν θα ξαναφθάσει στο Σύνταγμα. Φύτεψαν πρασινάδες και φοίνικες στις ζαρντινιέρες.
Δεν είχαν σκεφτεί όμως το πότισμα, είπαν κάθε Αθηναίος να αναλάβει ένα δένδρο. Αμέσως σκέφτηκα να πω να αναλάβω ένα φοίνικα τον οποίο να πάρω στο σπίτι μου. Αλλά τους φάνηκε αστείο και γέλασαν. Εντάξει λοιπόν έχω ένα ποτιστήρι, θα το γεμίζω από το βράδυ, το πρωί θα παίρνω το λεωφορείο, καραβάκι - λεωφορείο - ηλεκτρικό και νά ’μαι στην Ομόνοια σε δυόμιση ώρες και ξανά πίσω. Τι, θα αφήσουμε τους φοίνικες να ξεραθούν;
Αυτό που έχασα όμως ήταν τα εγκαίνια του σιντριβανιού εν μέσω κορονοϊού χωρίς μάσκες για να γνωρίζονται. Θα ήθελα να δω εκείνη την κυρία που χόρευε πρώτη και ό,τι δεν φαινόταν από πάνω φαινόταν από κάτω.
Τέτοια γλέντια.

Γιάννης Σταματάκης
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ
Γ΄ Σεπτεμβρίου 56,
5ος όροφος,
Αθήνα Τ.Κ. 104 33

epohigr@gmail.com
Τηλέφωνα: 210 3619513-14
Φαξ: 210 3619610

Facebook
Twitter

Copyright © 2020 - Allrights reserved.