Η «Εποχή» είχε διακόψει για τις καλοκαιρινές της διακοπές, όταν από την «Αυγή» και από φίλους μάθαμε για το θάνατο του συνάδελφου, συντρόφου και φίλου Νίκου Ζαλαώρα λίγο πριν μπει ο Αύγουστος. Όσοι τον είδαμε, τελευταία φορά, σε ένα γλεντάκι στην «Εποχή» τώρα, αιφνιδιαστήκαμε. Δεν γνωρίζαμε ότι, παρά το χαμόγελό του, με την Έλλη δίπλα του, έδινε την άνιση, αλλά επιβεβλημένη μάχη με τον καρκίνο. Και μας λύπησε πραγματικά, ιδίως έτσι σκόρπιοι που είμαστε λόγω καλοκαιριού και κορονοϊού, που δεν τον αποχαιρετήσαμε από κοντά.
Εμείς οι ελαφρώς μικρότεροι και με ανοικτές τις κεραίες μας στα νέα ρεύματα, αναγνώστες καθημερινοί της «Αυγής», τότε που η συμμετοχή στην πολιτική είχε λίγο διαφορετικά κίνητρα, στα κείμενα του Νίκου διακρίναμε μια ευαίσθητη γραφή, διεισδυτική. Ήταν από τους πρώτους που εισήγαγε τα θέματα για την οικολογία και το περιβάλλον στον χώρο της Αριστεράς. Και το έκανε με ένα γόνιμο τρόπο, διότι αφενός διέθετε τις γνώσεις, καθώς είχε σπουδάσει δασολόγος και με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Μπάνγκορ της Ουαλίας και αφετέρου ως ένας γνήσιος άνθρωπος του ΚΚΕ εσωτερικού είχε βαθιά πεποίθηση ότι πέρα από την εργασία και τη μάχη κατά της εκμετάλλευσής της από το κεφάλαιο, είναι αναγκαία και η μάχη κατά της εκμετάλλευσης της φύσης.
Τώρα το ζούμε, το πρόλαβε και ο ίδιος, με πρώτο πλάνο στη ζωή μας την πανδημία. Και φαντάζομαι ότι θα μπορούσε να μας πει χίλια πράγματα από τις γνώσεις του για να μας πείσει ότι δεν θα είναι η τελευταία. Το ότι ήταν βαθύς γνώστης του αντικειμένου του προκύπτει και από το συγγραφικό του έργο. Εξέδωσε το 1991 το βιβλίο “Τα δάση – Η σιωπηλή τραγωδία ή το τέλος της ζωής”. Επίσης το συνολικό έργο του το 1993 με τίτλο “Περιβαλλοντική κρίση – Θέματα θεωρίας, μεθοδολογίας και ειδικών προσεγγίσεων”. Αλλά και τις διακρίσεις από φορείς που, κατά κανόνα, δεν κάνουν δημόσιες σχέσεις, όπως ένα περιβαλλοντικό βραβείο ΟΗΕ 1988 που τον αναδεικνύει στους “500 Παγκόσμιους” και το Βραβείο της Ελληνικής Εταιρείας για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1993.
Εμείς εδώ στην «Εποχή» συνεχίζουμε την παράδοση αυτή και ήταν τιμή μας που ήταν αναγνώστης της. Όταν λίγους μόνο μήνες πριν χρειάστηκε, σε μια ωραία εκδήλωση για την κλιματική κρίση, με ομιλητές τον Γιώργο Μπάλια, τον Πέτρο Ρυλμόν, τη Νατάσα Ρωμανού, ο εκπρόσωπός μας να κάνει μια εισαγωγική ομιλία, και αναφέρθηκε και λίγο ιστορικά στα ίχνη της οικολογικής σκέψης στην ελληνική Αριστερά, δεν παρέλειψε τη συμβολή του Νίκου. Θα τον θυμόμαστε, λοιπόν, όπως του άξιζε. Εκφράζουμε την ειλικρινή συμπαράστασή μας στην Έλλη, συντρόφισσα και φίλη και σε κάποιους από εμάς από τα παλιά. Και στη Ρένα.

Π. Κ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ
Γ΄ Σεπτεμβρίου 56,
5ος όροφος,
Αθήνα Τ.Κ. 104 33

epohigr@gmail.com
Τηλέφωνα: 210 3619513-14
Φαξ: 210 3619610

Facebook
Twitter

Copyright © 2020 - Allrights reserved.