Οι τόποι που μεγαλώσαμε, που περπατήσαμε, που ζήσαμε είναι οι αναμνήσεις και εντέλει η πατρίδα μας! Και όταν αυτοί καταστρέφονται παραδομένοι βορά στην αδηφάγα ανάπτυξη, είναι σαν να πεθαίνεις και συ μαζί τους. Προσπαθούμε βεβαίως να το εκλογικεύσουμε γιατί ο αγώνας για επιβίωση είναι σκληρός και παρηγορούμε τον εαυτό μας μιλώντας για θέσεις εργασίας, για έργα υποδομών που θα βελτιώσουν την καθημερινότητα, αλλά κακά τα ψέματα είναι πικρό το χάπι και δεν καταπίνεται εύκολα.
Και το χάπι γίνεται πικρότερο όταν βλέπεις η ανάπτυξη αυτή να γίνεται χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα στην πρώτη νεροποντή ή έντονο καιρικό φαινόμενο να χάνονται ολόκληρα χωριά και ανθρώπινες ζωές. Και αυτό είναι ο λόγος που γράφω αυτό το άρθρο.
Στο χωριό της μητέρας μου, το όμορφο Καλέντζι Ευβοίας, που βρίσκεται στον Δήμο Κύμης Αλιβερίου εγκαταστάθηκαν τα πρώτα αιολικά πάρκα πριν 30 χρόνια. Ήταν σε σημεία που είχε να πατήσει χρόνια άνθρωπος και η παρέμβαση στο περιβάλλον δεν ήταν πολύ μεγάλη. Αλλά πλέον ο χρόνος ζωής τους έληξε και πρέπει να αντικατασταθούν από άλλες μηχανές που όμως είναι τιτανοτεράστιες! Μόνο για περάσουν τα πτερύγια πρέπει να ανοίξεις δρόμους που μοιάζουν με λεωφόρους!
Όπως καταλαβαίνει κανείς η παρέμβαση που γίνεται στο φυσικό περιβάλλον είναι τεράστια και επισείει κινδύνους. Καταρχάς γιατί επηρεάζεται σοβαρά η βιοποικιλότητα της περιοχής, θέμα που απασχολεί πολύ σοβαρά την παγκόσμια κοινότητα λόγω της πανδημίας που σοβεί τον τελευταίο χρόνο στον πλανήτη και οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη διατάραξη των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Δεν χρειάζεται να είσαι επιστήμονας αρκεί να ζεις μέσα στη φύση για να καταλάβεις ότι όταν εγκαθιστάς αιολικό πάρκο σε ζώνη Natura που είναι καταφύγιο πουλιών ή ανοίγεις την Λεωφόρο Ποσειδώνος εκεί για να φτάσει η ανεμογεννήτρια, τα πουλιά εξαφανίζονται και τα τρωκτικά μαζί με παράσιτα και βακτήρια κάνουν την εμφάνιση τους στην επιφάνεια. Και μια και ο φυσικός τους αντίπαλος τους έχει εξοντωθεί αυξάνονται και πληθύνονται και κατεβαίνουν στον αστικό ιστό. Τη συνέχεια την έχετε δει σε άπειρες ταινίες καταστροφής που προβάλλονται στους κινηματογράφους και τις οθόνες της τηλεόρασης.
Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα είναι ότι όταν γίνονται οι παρεμβάσεις αυτές πρέπει να συνοδεύονται από έργα που θα διασφαλίζουν ότι στην πρώτη πλημμύρα δεν θα σου έρθει το βουνό στο κεφάλι! Υπεύθυνη για την προστασία των δασών και των οικοσυστημάτων είναι οι Διευθύνσεις Δασών και τα τοπικά Δασαρχεία. Αυτοί πρέπει να αδειοδοτούν βάσει μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων πως θα γίνει η παρέμβαση, θέτοντας προδιαγραφές και ορίζοντας ποιά θα είναι τα συνοδά έργα, προκειμένου να μην επηρεαστεί βάναυσα η βιοποικιλότητα και να προστατευτεί τόσο το οικοσύστημα όσο και ο αστικός ιστός.
Στην προκειμένη περίπτωση του Καλεντζίου, όπως θα δείτε και από τις φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο, μοιάζει να μην έχει γίνει τίποτα από αυτά. Οι εργολάβοι μοιάζουν να λειτουργούν στη λογική «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει» και εξαγοράζοντας συνειδήσεις εξασφαλίζουν τη σιωπηρή συναίνεση τόσο των κατοίκων όσο και των υπευθύνων. Και είναι βέβαιο ότι στην περίπτωση μιας φυσικής καταστροφής όλοι θα ψάχνουν να βρουν τον υπεύθυνο! Και στον κυκεώνα που λέγεται ελληνική γραφειοκρατία άντε βρες την άκρη.
Τίθεται λοιπόν το ερώτημα ποιός ελέγχει αυτόν που ελέγχει! Ποιός διασφαλίζει ότι έχουν γίνει όλα όσα προβλέπονται βάσει του νόμου και ότι η όλη διαδικασία τελεί υπό κάποια επίβλεψη; Μπορούν να υπάρχουν φορείς που είναι κράτος εν κράτει και αποκτούν ιδιοκτησιακή αντίληψη πάνω στις δημόσιες εκτάσεις και τη δημόσια γη χωρίς να λογοδοτούν πουθενά;
Γιατί πρέπει κάθε φορά κάποιος πολίτης να υποβάλει μήνυση ή αγωγή πληρώνοντας δυσβάσταχτα ποσά σε δικαστικά έξοδα, για να μάθει αν έχουν γίνει τα δέοντα, όταν αυτά θα έπρεπε να γίνονται υπηρεσιακώς και να δημοσιεύονται οι εκθέσεις;
Υπάρχουν εγκλήματα, μικρά και μεγάλα κατά του περιβάλλοντος, που ψάχνουν να βρουν το θύτη τους. Και όταν οι πράξεις αλλά κυρίως οι παραλείψεις βάλλουν κατά της υγείας και της ζωής των πολιτών, καλό είναι όλα όσα γίνονται να είναι διαφανή και ξάστερα. Άλλωστε αν κανείς πράττει ορθά γιατί να κρύβεται;

Γεωργία Σίμωση Περισσότερα Άρθρα
Πρόσφατα άρθρα ( Περιβάλλον )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ
Γ΄ Σεπτεμβρίου 56,
5ος όροφος,
Αθήνα Τ.Κ. 104 33

epohigr@gmail.com
Τηλέφωνα: 210 3619513-14
Φαξ: 210 3619610

Facebook
Twitter

Copyright © 2020 - Allrights reserved.