ΚΑΠΕΤΑΝ ΠΕΡΙΚΛΗ (ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΟΥΛΙΑΡΑ)
"Ο δρόμος είναι άσωτος..."

Κώστας Ντούζγος

"Ο δρόμος είναι άσωτος…" είναι ο τίτλος του βιβλίου του καπετάν Περικλή (Γιώργου Χουλιάρα) που εκδόθηκε από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και παρουσιάστηκε προχθές Παρασκευή, από τους πανεπιστημιακούς Θ. Σφήκα και Α. Ρήγο στην Λαμία. Στο βιβλιοχώρο "Οιωνός", σε μια αίθουσα κατάμεστη από παλιότερους και νεότερους που θέλησαν να τιμήσουν έναν αγωνιστή, ο οποίος με την στάση του τίμησε τις ιδέες του, την πίστη του και τα ιδανικά του, πολλές φορές σε βάρος και της οικογενείας του. Τούτη η ιστορία άρχισε να ξεδιπλώνεται με έναν λιτό λόγο, που δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης των βιωμάτων τα οποία καταγράφονται. Με συγκίνηση έβλεπε κανείς στην αίθουσα τα μέλη της οικογενείας του, τη συντρόφισσά του μιας ολόκληρης ζωής, ενεργά παρούσα και στη διαδρομή της αφήγησης. Να σημειώσουμε ακόμα την παρουσία του Δημάρχου Μακρακώμης.
Ήταν παρακινδυνευμένο ένα ακόμη βιβλίο για την αντίσταση -ηχούσαν οι συστάσεις εκείνων που δεν αντέχουν να δουν πως η ιστορία δεν έχει τελειώσει αλλά επαναλαμβάνεται σα φάρσα. Οι δημόσια κατατεθειμένες και καταγραμμένες απόψεις, είναι η ύλη στην οποία θα ανατρέχουν οι ιστορικοί για να γράψουν την νεότερη ιστορία μας και εκεί θα φανεί το βάρος και η αξία τους. Είναι, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, απόλυτα δικαιολογημένη η έκδοση του βιβλίου αυτού. Ο καπετάν Περικλής έζησε στην δική του κλίμακα, και με το δικό του "οπλοστάσιο", το ΚΚΕ, τον ΕΛΑΣ, το Δημοκρατικό Στρατό και την προσφυγιά. Δεν είναι λίγα νομίζω. Και είναι κρίμα -όπως τονίστηκε και στην παρουσίαση- που πολλά χειρόγραφά του, ιδίως αυτά που αναφέρονται στην περίοδο 1948-49, χάθηκαν.
Είναι ένας βιωματικός κύκλος που η αφήγησή του ξεκινά από την πιο αναγνωρίσιμη στιγμή της αντίστασης, εκεί που έχει ριχτεί το περισσότερο φως, περνάει στα δύσκολα, όπως ο Δημοκρατικός Στρατός, εκεί που χρειάζεται αταραξία για να μπορέσεις να δεις, και όχι να καταλάβεις, τις συνθήκες αυτού του αγώνα. Και τελειώνει με την προσφυγιά, που -μαζί με τις φυλακές- είναι η "εξόφληση", η ανταμοιβή, όποιων πίστευαν σε μιαν ελεύθερη και δημοκρατική Ελλάδα. Είναι ευτυχές γεγονός ότι για όλα αυτά τα δύσκολα πράγματα μιλά, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του, στους συμπολίτες του -και όχι μόνο- ένας άνθρωπος που έμπρακτα και αναμφισβήτητα έχαιρε μεγάλης εκτίμησης. Αυτό φάνηκε όχι μόνο από την μεγάλη προσέλευση αλλά και από το γεγονός ότι ο κόσμος αυτός κάλυπτε όλο το πολιτικό φάσμα, και, το πιο δύσκολο, όλο το φάσμα της Αριστεράς.
Ο Γιώργος Χουλιάρας, ο καπετάν Περικλής, ο καπετάνιος όπως λέγαμε με σεβασμό και αγάπη εμείς οι νεότεροι Αριστεροί εδώ στην πόλη μας, γεννήθηκε στα Καστέλια της Παρνασσίδος το 1914. Σε νεαρή ηλικία μπήκε στο κομμουνιστικό κίνημα, στην ΟΚΝΕ, και εργάστηκε στην Ηλεκτρική Εταιρεία της Λαμίας. Στα μέσα Μαΐου 1941, μόλις δύο βδομάδες μετά την έναρξη της Κατοχής, μαζί με άλλους κομμουνιστές στην πόλη του αναλαμβάνει πρωτοβουλία για την συγκρότηση των κομματικών οργανώσεων του ΚΚΕ στην Φθιώτιδα και ιδρύει την πατριωτική οργάνωση "Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας". Η πορεία μετά γνωστή: Στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ μαζί με τον Θανάση Κλάρα (Άρη Βελουχιώτη), στο Αρχηγείο του ΕΛΑΣ Ρούμελης, στα Δεκεμβριανά, στον εμφύλιο, στην προσφυγιά (Πολωνία), στη διαγραφή του από την ηγεσία Ζαχαριάδη, στο ΚΚΕ εσωτερικού. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1977 και από το 1979 ζει στην πόλη του στην Λαμία, όπου "δίπλωσε τις μέρες του", όπως του άρεσε να λέει, ως το θάνατό του το 2001, σε ηλικία 87 ετών.
Η παρουσίαση του βιβλίου έδωσε την ευκαιρία να ξανασυναντηθούν σύντροφοι του από την Ορεστιάδα έως και την Κρήτη, που με περισυλλογή διατύπωσαν πως τα πράγματα έχουν βαλτώσει και πως είναι ανάγκη, σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, να βρισκόμαστε σε εγρήγορση και δράση. Γιατί έτσι μόνο μπορούμε να τιμήσουμε όλους τους αγωνιστές. Γιατί τέτοια μνημόσυνα τους ταιριάζουν.