Κυριακή, 26 Οκτωμβρίου 2008 02:00
Σε ύφεση ο δικομματισμός
ΑΝΟΙΧΤΗ Η ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΑΝΑΚΡΙΤΙΚΗΣ, ΕΝΩ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΟϋΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ
Toυ
Μ. Θεοδώρου
Δύο βδομάδες τις πολιτικές συζητήσεις μονοπώλησαν τα περί επιτροπών. Εξεταστική, προανακριτική ή και οι δύο; Τελικώς έως τις 15 Δεκεμβρίου -οπότε και πρέπει να εκδώσει πόρισμα, το πιθανότερο κάθε κόμμα το δικό του- θα μας απασχολεί μόνο η
εξεταστική. Γεγονός που αφήνει αδιάφορους τους πολίτες καθώς το μόνο που (πρέπει να) τους ενδιαφέρει είναι να υπάρξει η αλήθεια και να αποδοθούν ευθύνες. Η όλη, όμως, διαδικασία -τακτικισμών, αντεγκλήσεων και αποχωρήσεων- ήταν αρκετή για να αποκαλύψει τι ακριβώς προσδοκούσαν οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας.
Κυβέρνηση και ΠαΣοΚ προσπάθησαν να αναβιώσουν τον δικομματισμό διαφυλάττοντας, κυρίως, βέβαια, το Μαξίμου, τα "νώτα" τους. Τους ενδιέφερε το πώς θα φθάσει η όλη διαδικασία στην κοινωνία, στους πολίτες, και όχι επί της ουσίας. Ίσως, όμως, για πρώτη φορά ο δικομματισμός αντιμετώπισε και μέσα στη Βουλή (και στις δύο συζητήσεις που έγιναν για τις επιτροπές) συγκροτημένη αντιπολίτευση με επιχειρήματα, προτάσεις και αποδεικτικά στοιχεία. Και η παρέμβαση του Αλ. Αλαβάνου "ότι έχουν διαμορφωθεί ή διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για να γίνει μια μεγάλη στροφή στην πολιτική ζωή της χώρας μας", ακριβώς αυτή την πραγματικότητα κατέγραφε.
Ανοιχτή η προανακριτική
Η πόρτα της προανακριτικής έμεινε, τελικώς, ανοικτή με την υπόθεση του Βατοπεδίου να φθείρει περισσότερο απ΄ όλους και από όλα την κυβέρνηση παρά τις περί του αντιθέτου απόψεις [δημοσκόπηση GPO για Mega: μόνο το 34% επικροτεί τους χειρισμούς του Κ. Καραμανλή για το Βατοπέδι, ενώ το 71,3% εκτιμά ότι υπάρχουν ευθύνες υπουργών].
Το ΠαΣοΚ προσπάθησε -και προσπαθεί με αφίσες και εκδηλώσεις- να πείσει ότι η κυβέρνηση έχει χάσει την πλειοψηφία στην κοινωνία μετά την πρωτοφανή για την ιστορία του κοινοβουλευτισμού αποχώρησή της από την συζήτηση -"αυτό σημαίνει ότι στην πραγματικότητα η κυβέρνηση δεν διαθέτει πλέον την δεδηλωμένη πλειοψηφία της Βουλής", δήλωσε ο Ευ. Βενιζέλος που "επανήλθε" στην επιφάνεια μετά από μακρά περίοδο σιωπής. Το ΠαΣοΚ, όμως, εμφανίστηκε χωρίς συγκεκριμένη "γραμμή" για τη στάση που θα κρατήσει στη Βουλή, αν και η αποχώρηση της ΝΔ ήταν γνωστή εκ των προτέρων. Έτσι ενώ ο Ευ. Βενιζέλος τόνιζε ότι "για το κόμμα του άλλο πράγμα η διεξαγωγή της συζήτησης και άλλο η ψηφοφορία" ο εκπρόσωπος του ΠαΣοΚ -προφανώς μετά από άνωθεν εντολές- δήλωνε, λίγο αργότερα, ότι "εμείς δεν θα πάρουμε την ευθύνη να μη γίνει η ψηφοφορία"! Τελικά την πήραν μετά από πίεση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ και αφού είχε αποχωρήσει ο ΛΑΟΣ -"εμείς δεν θα συμπράξουμε στους σχεδιασμούς, στη στρατηγική, για να αποκρούσει την προανακριτική επιτροπή η ΝΔ", είπε ο Γ. Καρατζαφέρης.
Η στάση αποχής της ΝΔ ήταν φανερό ότι οδηγούσε στον ενταφιασμό των ποινικών ευθυνών για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, ενώ η επιμονή του ΠαΣοΚ στη δημιουργία προανακριτικής επιδίωκε την "εξαφάνιση" των δικών του πολιτικών ευθυνών που θεωρείται βέβαιο ότι θα προκύψουν από την εξεταστική επιτροπή -δικομματικός συμψηφισμός.
Αλλάζει τακτική
Εμφανής, πάντως, είναι η αλλαγή στάσης του Γ. Παπανδρέου που προσπαθεί να πείσει ως "ήρεμη δύναμη" -ένας αρχηγός που εκφράζεται με συνέπεια και σοβαρότητα. Αυτό το "μοντέλο", όμως, απαιτεί και προτάσεις που έως σήμερα τουλάχιστον δεν έχουμε δει από την πλευρά του ΠαΣοΚ. Η πρόταση, μάλιστα, του Γ. Παπανδρέου να αγοράσει μετοχές των τραπεζών το δημόσιο προκειμένου να αποφευχθούν επιθετικές εξαγορές λόγω της κατάρρευσης του χρηματιστηρίου δεν συνοδεύτηκε από κανένα μέτρο δέσμευσης των τραπεζών -ίδιος τρόπος σκέψεις και πολιτικής λειτουργίας με τον Γ. Αλογοσκούφη που χάρισε 15 δισ. στις τράπεζες χωρίς όρους και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο για το πώς ακριβώς θα χρησιμοποιηθούν τα χρήματα.
Η Χαρ. Τρικούπη, δύο μέρες μετά την παραίτηση Θ. Ρουσόπουλου, αισθάνεται δικαιωμένη και αναπροσαρμόζει την τακτική της θέτοντας ως στόχο τον Κ. Καραμανλή. Παράλληλα, προκειμένου να ανεβάσει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του Γ. Παπανδρέου, σχεδιάζει επιλεγμένες εμφανίσεις του στην περιφέρεια και επισκέψεις σε οργανισμούς και ιδρύματα σε μια προσπάθεια να πείσει ότι μπορεί ως πρωθυπουργός, και αυτό ανεξάρτητα αν υπάρχει συγκεκριμένο και υλοποιήσιμο πρόγραμμα. Με αυτή την άποψη δεν συμφωνούν επικοινωνιολόγοι. ["Το να καταφέρει να κινηθεί σε επίπεδο προγραμματικού λόγου χωρίς ακρότητες και οξύνσεις θα βοηθήσει πολύ. Ο κ. Παπανδρέου έχει πολύ δρόμο μπροστά του", σημειώνει ο Στρ. Φαναράς της Metron Analysis ενώ ο πολιτικός επιστήμων Γ. Σεφερτζής τονίζει ότι "το ερώτημα είναι αν θα καταφέρει να σταθεροποιήσει τον σημερινό του βηματισμό και να καλύψει το έδαφος που επί σειρά ετών έχανε με τις μειωμένης αυθεντικότητας και αμφίβολης ηγετικότητας κινήσεις που προκαλούσαν επιφυλάξεις ακόμα και συμπαθώς διακείμενων μερίδων του εκλογικού σώματος"].
Άτυπο διευθυντήριο
Την ίδια ώρα ο Κ. Καραμανλής με κινήσεις τακτικής επιδιώκει να αντέξει και να μην προχωρήσει σε ανασχηματισμό πριν από τα Χριστούγεννα. Σε τι ελπίζει; Να περάσει τον προϋπολογισμό που θα ψηφιστεί στη Βουλή στις 22 Δεκεμβρίου και να έχει συντάξει η εξεταστική επιτροπή το πόρισμά της. Έως τότε θα πρέπει να λειτουργήσει με ένα νέο "μοντέλο" που πιθανόν να οδηγήσει σε πλήρη αποσυντονισμό την κυβέρνηση.
Ο Θ. Ρουσόπουλος είχε στήσει ένα μηχανισμό για τις ανάγκες του Μαξίμου, στα μέσα ενημέρωσης τον οποίο και καθοδηγούσε ανάλογα με τις κυβερνητικές επιλογές. Ο πρωινός καφές στο Μαξίμου ήταν ευέλικτος -μετείχαν μόνο τρία άτομα εκτός του πρωθυπουργού (Γ. Ανδριανός, Γ. Αγγέλου, Θ. Ρουσόπουλος)- ενώ σήμερα ο Κ. Καραμανλής είναι αναγκασμένος να συνομιλεί με πλήθος πρωτοκλασάτων και υποχρεωμένος να λαμβάνει υπόψη του το άτυπο "διευθυντήριο υπουργών" που ήδη λειτουργεί.
Γ. Σουφλιάς, Ντ. Μπακογιάννη, Β. Μεϊμαράκης, Πρ. Παυλόπουλος, ακόμα και ο πρόεδρος της βουλής Δ. Σιούφας, παίζουν καθοριστικό ρόλο σ' αυτό το άτυπο όργανο διαχείρισης κρίσεων που θεωρείται ότι επηρέασε καθοριστικά στην αλλαγή πλεύσης του πρωθυπουργού σε μια σειρά θέματα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι όσα στελέχη στήριξε ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη σήμερα δεν είναι δίπλα του. Θα μπορέσει να λειτουργήσει αυτό το διευθυντήριο; Και ποιος θα κατεβάζει τη "γραμμή" στο "σύστημα", είναι μερικά από τα ερωτηματικά που πλανώνται στο Μαξίμου -και όχι μόνο. Ανάγκας και θεοί πείθονται καθώς είναι, άλλωστε, κοινά αποδεκτό ότι δεν υπάρχουν πλέον άλλα εφεδρικά σενάρια στην κυβέρνηση, πλην του ανασχηματισμού. Δεν έχει απόψεις, δεν έχει θέσεις, δεν έχει λύσεις.
Η ημερομηνία λήξης της κυβέρνησης γνωστή: άνοιξη του 2009. Έως τότε έχει χρόνο να ανατρέψει το εις βάρος της κλίμα; Οι επικοινωνιολόγοι λένε "ναι" υποστηρίζοντας ότι ο Κ. Καραμανλής υπερτερεί σε όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του αντιπάλου του -"η κυβερνητική εικόνα πιέζεται από ένα ζήτημα δευτερεύον για τους ψηφοφόρους, το οποίο όμως προκαλεί έντονα συναισθήματα. Όμως το κυβερνών κόμμα διατηρεί το στρατηγικό πλεονέκτημα τόσο αναφορικά με το πρωταρχικό (για τους ψηφοφόρους) πεδίο της οικονομίας, όσο και εν σχέση με την σύγκριση των δύο ηγετών και τον βαθμό εμπιστοσύνης που προκαλούν στην κοινή γνώμη", γράφει ο Γ. Λούλης (www.ekloges.gr).
Επιχείρηση ανάστασης του δικομματικού σκηνικού
Υπάρχουν μερικά ερωτήματα που προκύπτουν αβίαστα από τις πρόσφατες συζητήσεις στη Βουλή και τις σχετικές με αυτές κινήσεις των δύο κομμάτων, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Γιατί η ΝΔ δεν δέχτηκε από την αρχή τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, αφού δεν μπορούσε τελικά να την αποφύγει και παρά το γεγονός ότι αυτή η επιλογή της έδινε τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί τη διαχρονική εξέταση της υπόθεσης Βατοπεδίου?
Γιατί το ΠΑΣΟΚ επέμενε στην αντιπαραθετική και διλημματική εκφορά της πρότασής του για σύσταση προανακριτικής επιτροπής, παρά το γεγονός ότι όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ ήταν πεισμένοι εξ αρχής ότι η ΝΔ δεν θα διακινδύνευε τη συμμετοχή της στη διαδικασία αυτή;
Και όταν πια επαληθεύτηκε η βεβαιότητα αυτή, γιατί το ΠΑΣΟΚ επέμενε μέχρι την τελευταία στιγμή να φτάσουμε στην ψηφοφορία, παρά τον υπαρκτό κίνδυνο να οδηγηθούμε έτσι στην παραγραφή;
Οι πιθανές απαντήσεις δεν χρειάζεται να αναζητηθούν σε καλά πληροφορημένες πηγές του παρασκηνίου. Η μεν ΝΔ αναγκάστηκε τελικά να συναινέσει στην εξεταστική επιτροπή λόγω της εξέλιξης που είχε η δικαστική πλευρά της υπόθεσης, και εμφανίστηκε να παίρνει αυτή τάχα την πρωτοβουλία των κινήσεων, επιλέγοντας την επιχείρηση αντιστάθμισης και συμψηφισμού των δικών της ευθυνών με τις ευθύνες των προκατόχων της. Ο γνωστός δικομματικός αγώνας επιτραπέζιας αντισφαίρισης...
Το ΠΑΣΟΚ έφερε ως απάντηση αρχικά τη δική του πρόταση για προανακριτική επιτροπή με αντιπαραθετικό τρόπο, αλλά στη συνέχεια συναίνεσε στην παράλληλη συζήτηση των δύο προτάσεων, καθώς την μεν εξεταστική δεν μπορούσε να την αποφύγει, τη δε συζήτηση περί προανακριτικής σκόπευε να την αξιοποιήσει όχι για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και την αποφυγή παραγραφής, αλλά ως προνομιακό βήμα για μια αντιπαράθεση με τον αντίπαλο εταίρο του δικομματισμού.
Από την πρώτη του κιόλας τοποθέτηση, την Παρασκευή, ο Ευ. Βενιζέλος διακήρυξε τον διαφανή στόχο. "Σήμερα η κυβέρνηση και το κόμμα της ΝΔ παραδίδουν τη Βουλή στην αντιπολίτευση και αμέσως μετά θα παραδώσουν και την κυβέρνηση στην αντιπολίτευση". Και όταν πια η συζήτηση στη Βουλή έφτανε στο προδιαγεγραμμένο τέρμα της, ο κ. Βενιζέλος εξακολουθούσε να επιμένει. "Θα δούμε τη στιγμή της ψηφοφορίας, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του κανονισμού για τη διεξαγωγή της".
Ήταν η τακτική της μέχρι τέλους αντιπαράθεσης με την απούσα παρούσα ΝΔ. Η τακτική που έφερνε στα παράθυρα των τηλεοπτικών εκπομπών και ειδήσεων τους εκπροσώπους του δικομματισμού ξανά με τη μορφή των "μονομάχων" στην επικαιρότητα. Στο γνωστό σκηνικό του δικομματικού ανταγωνισμού, που εσχάτως είχε αρχίσει να ξεθωριάζει. Και στο γνωστό σκοπό του συνθήματος "η ΝΔ αποχωρεί, το ΠΑΣΟΚ έρχεται".
Την αποχώρηση της ΝΔ τη θέλουν πολλοί, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θέλουμε όλοι το ίδιο πράγμα. Μια απλή παράθεση της αποστροφής του Αλ. Αλαβάνου δίπλα στη ρήση του Ευ. Βενιζέλου που αναφέραμε πιο πάνω, δείχνει τη μεγάλη διαφορά: "Η κυβέρνηση δεν έχει την αντοχή να σταθεί σε μια ψηφοφορία στο κοινοβούλιο. Είναι πρωτοφανές και δείχνει ότι έχουν διαμορφωθεί ή διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για να γίνει μια μεγάλη στροφή στην πολιτική ζωή της χώρας μας". Άλλωστε, από αλλαγές-εναλλαγές έχουμε χορτάσει.
Χ.Γ.
Ο καλύτερος σκηνοθέτης είναι ο Κ. Καραμανλής
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, Α. ΑΛΑΒΑΝΟΥ
(...) Βρισκόμαστε σε μία Ελλάδα η οποία είναι στην πραγματικότητα ακυβέρνητη. Όχι ότι η Κυβέρνηση δεν περνάει μέτρα τα οποία είναι σε βάρος της κοινωνίας, αλλά δεν έχει την αντοχή καν να σταθεί σε μία ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο. Είναι κάτι το οποίο είναι πρωτοφανές και δίνει την εικόνα ότι έχουν διαμορφωθεί ή διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για να γίνει μία μεγάλη στροφή στην πολιτική ζωή της χώρας μας.
Εξ αρχής προτείναμε μία διαδικασία σύμφωνα με τον Κανονισμό, χωρίς παγίδες, χωρίς παιχνίδια, επιμένοντας στο θέμα της Εξεταστικής Επιτροπής, διαφωνώντας στη διαζευκτικότητα που μπήκε ανάμεσα στην Εξεταστική και την Προανακριτική, επισημαίνοντας εξ αρχής τον κίνδυνο που υπήρχε να συρθεί η κατάσταση, έτσι που χωρίς φάκελο στην αρχή, με βεβιασμένες ενέργειες να δοθούν τα προσχήματα και τα άλλοθι στη Νέα Δημοκρατία, ώστε, να επιβάλει την παραγραφή και να αποφύγει την κατάλληλη στιγμή τη μυστική ψηφοφορία.
Και έτσι, βρισκόμαστε σε μία παράδοξη κατάσταση. Ερχόμαστε εμείς να ψηφίσουμε υπέρ της παραπομπής και με βάση τα στοιχεία που έχουμε, οι θέσεις μας είναι υπέρ της παραπομπής των τριών Υπουργών και στην πράξη το νόημα της ψήφου είναι η παραγραφή, διότι χωρίς να λειτουργήσει η Εξεταστική Επιτροπή, χωρίς να αξιοποιήσουμε το φάκελο, χωρίς να δοθεί καν αυτή η αναβολή λίγων ημερών που ζητήσαμε -που δεν έγινε δεκτή από τα δύο μεγάλα κόμματα- η Νέα Δημοκρατία αξιοποιώντας και τις δυνατότητες που έχει στον τομέα της ενημέρωσης, θα προσπαθήσει να κλείσει το θέμα.
Για μας, το θέμα πρέπει να είναι ανοιχτό. Και όσο υπάρχει Νέα Δημοκρατία -και ευχόμαστε να υπάρχει για λίγο στην Κυβέρνηση- η υπόθεση της παραγραφής πρέπει να επικρέμεται και όχι να τη θάψουμε σήμερα.
(...) Ούτε ο Βούλγαρης ούτε ο Αγγελόπουλος! Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι ο καλύτερος σκηνοθέτης στη χώρα μας, διότι κανείς δεν μπορούσε να στήσει το σκηνικό που υπάρχει σήμερα στη Βουλή! Και νομίζω ότι είναι σημαντικό να μεταδίδεται συνεχώς από τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης και από τις φωτογραφίες αύριο στον Τύπο. Δηλαδή, να εμφανίζεται μία Βουλή, όπου η Νέα Δημοκρατία δεν είναι στις θέσεις της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και στα υπουργικά έδρανα.