Mεθοδεύει σύγκρουση με ΕΜΠ και ΤΕΕ λόγω κολεγίων

ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΛΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΤΕΙ

Κλίμα σύγκρουσης με το Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) φαίνεται ότι διαμορφώνει ο υπουργός Παιδείας για τη δημιουργία εντυπώσεων στο πλαίσιο της κόντρας για τα κολέγια που έχει ξεσπάσει μετά την καταδικαστική απόφαση για τη μη εφαρμογή της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ.
Κι ενώ ο ίδιος προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να καλύψει τις επιπτώσεις της αναγνώρισης των κολεγίων στο δημόσιο πανεπιστήμιο, ήρθε η παρέμβαση του πρεσβευτή της Μ. Βρετανίας Σάιμον Γκας. Ο πρέσβης ζήτησε να ενσωματωθεί γρήγορα η οδηγία, κίνηση ενδεικτική των πιέσεων που δέχεται η κυβέρνηση προκειμένου να «απελευθερώσει» την ανώτατη εκπαίδευση καθιστώντας την μια επικερδή αγορά υπηρεσιών.
Κι όμως ο Ευριπίδης Στυλιανίδης προσπαθεί εδώ και μέρες να αλλάξει τη συζήτηση και να τη μετατοπίσει από τα κολέγια και τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχίων φραντσάιζινγκ, στα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων ΤΕΙ των οποίων η ρύθμιση εκρρεμεί.
Και πώς το κάνει αυτό; Μιλώντας στο 1ο Συνέδριο του Ινστιτούτου Επαγγελματικού Προσανατολισμού και Σταδιοδρομίας (ΙΕΠΑΣ) στις 5 του μήνα, ουσιαστικά κατηγόρησε το ΤΕΕ και το ΕΜΠ, ότι εμποδίζουν τη ρύθμιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των τεχνολόγων μηχανικών, αναγάγοντας το θέμα σε συντεχνιακό αρχικά και σε κομματικό ύστερα, εξαιτίας του ότι πρόεδρος του ΤΕΕ είναι ο Γιάννης Αλαβάνος, αδελφός του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ.
Όπως είπε λοιπόν «κάποιες επαγγελματικές Ενώσεις ή πανεπιστημιακές Σχολές λειτουργούν συντεχνιακά και όχι με ευρύτητα πνεύματος….Θέλουν να κατοχυρώσουν προνόμια για τους αποφοίτους τους, αρνούνται όμως να κατοχυρώσουν τ’ αυτονόητα δικαιώματα σε κάποιους που σε ομοειδείς ειδικότητες χαμηλότερου επιπέδου ή κάπως διαφοροποιημένης κατεύθυνσης παραχωρήθηκαν στους σπουδαστές από τα ΤΕΙ ή από άλλη πανεπιστημιακή Σχολή».
Κάνοντας έναν εύκολο συμψηφισμό, ο υπουργός εν ολίγοις λέει: «Είναι υποκριτικό, να μιλάτε για τους κινδύνους των κολεγίων» όταν εσείς «ο Πρόεδρος του ΤΕΕ και ο Πρόεδρος του Συνασπισμού και όλοι οι υπόλοιποι παράγοντες του Πολυτεχνείου» δεν φροντίσατε ή δεν θελήσατε να κατοχυρώσετε επαγγελματικά δικαιώματα για 350.000 άνεργους αποφοίτους πανεπιστημίων ή ΤΕΙ. Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όπως θα δούμε πιο κάτω.

«Πολιτική, όχι κομματική η πρυτανεία ΕΜΠ»

Θυμίζουμε ότι από το βήμα της Βουλής, πριν μια εβδομάδα είχε αποκαλέσει τον πρύτανη του Πολυτεχνείου «Δεξιό» δείχνοντας έτσι το πρόσωπο ανθρώπου που «διακατέχεται από παλαιοκομματικές αντιλήψεις», όπως ανέφερεαν οι πρυτανικές αρχές του Πολυτεχνείου στη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε την Τρίτη από κοινού με τον πρόεδρο του ΤΕΕ προκειμένου να απαντηθούν οι προκλήσεις του υπουργού.
«Η πρυτανεία του Πολυτεχνείου είναι βαθύτατα πολιτική και όχι κομματική» είπαν με έμφαση οι αντιπρυτάνεις Γιάννης Πολύζος και Μάκης Σπαθής ζητώντας από τον ΥΠΕΠΘ να σέβεται την αυτονομία του ιδρύματος.

Μάστερ τα πτυχία των πολυτεχνείων

Στην παραπάνω συνέντευξη Τύπου οι πρυτανικές αρχές του ΕΜΠ υποστήριξαν ότι επιχειρείται η ισοτίμηση των πτυχίων τριετούς διάρκειας είτε αυτά έχουν απονεμηθεί από κολέγια συμβεβλημένα με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια είτε απευθείας από αυτά τα πανεπιστήμια. Αυτό θα σημάνει την υποβάθμιση των ελληνικών πτυχίων μεταθέτοντας ταυτόχρονα το κέντρο βάρους από την δημόσια στην ιδιωτική εκπαίδευση. Επιπλέον αυτή η επιχείρηση «εθνικής μειοδοσίας που βρίσκεται σε εξέλιξη» όπως είπαν, λειτουργεί ως πίεση για το σπάσιμο των σπουδών 5ετούς διάρκειας κατά τις επιταγές της Μπολόνια (3 έτη Bachelor, 2 έτη που οδηγούν σε master και τρία έτη διδακτορικό). Χαρακτήρισαν επίσης «παραλογισμό» την άρνηση του υπουργείου να ικανοποιήσει το «πλήρως τεκμηριωμένο» αίτημα των πολυτεχνικών σχολών να ισοτιμηθούν τα πτυχία τους με master.

Επαγγελματικά δικαιώματα χωρίς αντίκρυσμα

Όσον αφορά τα επαγγελματικά δικαιώματα, το ΤΕΕ άνοιξε πλήρως τα χαρτιά του. Σύμφωνα με τον Ι. Αλαβάνο, το Επιμελητήριο θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο ώστε να μην εγγράψει στα μητρώα του αποφοίτους κολεγίων με πτυχία φραντσάιζινγκ.
Αναφερόμενος γενικότερα στην πολιτική του υπουργείου όσον αφορά το σχεδιασμό της τεχνικής εκπαίδευσης και την απονομή επαγγελματικών δικαιωμάτων, την χαρακτήρισε «στρεβλή» διότι σχεδιάζεται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες παραγωγής και το ζήτημα της επιστημονικής επάρκειας των σπουδών.
Ειδικότερα, την ώρα που το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων μειώνεται και οικοδομική δραστηριότητα βρίσκεται σε μεγάλη πτώση η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ωθήσει σε μια κορεσμένη αγορά εργασίας 27.000 τεχνολόγους μηχανικούς. Τις ίδιες προσδοκίες καλλιεργεί τώρα και στους απόφοιτους των κολεγίων, ενώ τα ΙΕΚ παράγουν ειδικότητες που δεν έχει ανάγκη η «αγορά» και τα Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) και οι Επαγγελματικές Σχολές (ΕΠΑΣ), περιλαμβάνουν ειδικότητες για τις οποίες οιμαθητές δεν γνωρίζουν τι επαγγελματικά δικαιώματα έχουν.
Στην Ελλάδα οι διπλωματούχοι μηχανικοί (απόφοιτοι πολυτεχνείου) ξεπερνούν τις παραγωγικές ανάγκες καθώς αντιστοιχούν στο 0,89% του γενικού πληθυσμού όταν στην Γερμανία για παράδειγμα το αντίστοιχο ποσοστό είναι 0,30% και στη Βρετανία 0,44%. Αποτέλεσμα; Η ετεροαπασχόληση ξεπερνά το 20%, ο χρόνος πρόσβασης στην εργασία αυξάνεται σημαντικά και η παραβίαση των όρων των συλλογικών συμβάσεων, που τους αφορούν, επίσης.
Από την άλλη τόνισε ότι «δεν μπορούν, σε καμιά περίπτωση, να προσδιορισθούν επαγγελματικά δικαιώματα, που σχετίζονται άμεσα με την ασφάλεια των κατασκευών και των παρεχομένων υπηρεσιών, με βάση τις σπουδές σε ΤΕΙ που δεν υπάρχουν παρά μόνο στα χαρτιά και αυτά να δοθούν αναδρομικά σε όλους όσους έχουν αποφοιτήσει από ΤΕΙ ανώτερης εκπαίδευσης, από ΚΑΤΕΕ, από ΚΑΤΕ, από μέσες σχολές που έχουν ισοτιμηθεί με αυτά».
Όμως το υπουργείο κλείνει τα μάτια σε αυτή την πραγματικότητα και αντί να σχεδιάζει τα πράγματα με μια ορθολογική σειρά (εκτίμηση αναγκών σε επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό, σε βάθος χρόνου, διαμόρφωση της εκπαίδευσης, προσδιορισμός των επαγγελματικών δικαιωμάτων), λειτουργεί ανορθόδοξα και γραφειοκρατικά. Στόχος του: «Να δικαιώσει την ύπαρξη όσων σχολών υπάρχουν ή και ιδρύονται με σκοπιμότητες πέραν των αναγκών της Παιδείας και της Ανάπτυξης» να «μειώσει τις δημόσιες δαπάνες για την Παιδεία» και «να ικανοποιήσει στόχους που διαμορφώνονται μακράν και πέραν της Ελλάδας, που ταιριάζουν στις επιδιώξεις και στη δομή άλλων χωρών της ΕΕ, παρά τις προβλέψεις της Συνθήκης της Ρώμης ότι η Παιδεία είναι εθνική υπόθεση»...

---

«ΠΑΝΤΙΕΡΑ ΝΕΡΑ» ΣΗΚΩΣΑΝ ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Όχι στην ιδιωτικοποίηση των ΑΕΙ της Ιταλίας

AΣυνεχίζονται οι κινητοποιήσεις της Ιταλικής Σχολής ενάντια στον πρόσφατο νόμο για την Παιδεία που ψηφίστηκε στην Ιταλία. Στα πλαίσια του διημέρου «ανοιχτού σχολείου» που διοργανώθηκε από την επιτροπή καθηγητών, μαθητών και γονέων Τετάρτη 12 και Πέμπτη 13 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκαν διάφορες εκδηλώσεις, ομιλίες, προβολές και δόθηκε συνέντευξη τύπου με σκοπό την ενημέρωση των ελλήνων και ιταλών δημοσιογράφων και της κοινής γνώμης.
Στη συγκέντρωση συμμετείχαν οι μικροί μαθητές του δημοτικού με τα στόματα φιμωμένα με ένα μαύρο ύφασμα και κρατώντας ένα μεγάλο πανό που έγραφε: «Θέλουμε κι εμείς να πούμε τη γνώμη μας».
Τονίσθηκε από όλους τους ομιλητές ότι δεν επρόκειτο για μια απλή συγκέντρωση συμπαράστασης στους μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικούς της Ιταλίας, αλλά για συνειδητοποίηση και πλήρη ένταξη του εδώ ιταλικού σχολείου στο κίνημα της Ιταλίας. Αναμφισβήτητα, οι 130.000 απολύσεις, η μείωση των ωρών διδασκαλίας, η αύξηση της επισφάλειας και οι περικοπές 8 δις. ευρώ που προβλέπονται στον νόμο για την παιδεία θα πλήξουν όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης μέσα και έξω από τη χώρα.
Η μετατροπή των πανεπιστημίων σε «ιδρύματα», δηλαδή η ουσιαστική ιδιωτικοποίησή τους, ανησυχεί ιδιαίτερα τους μαθητές του σχολείου της Αθήνας που θα συνεχίσουν τις σπουδές τους σε αυτά.
Εξάλλου, λόγω της διάρκειας σπουδών του ιταλικού λυκείου (4 χρόνια στην Αθήνα και 5 στην Ιταλία), οι εδώ μαθητές είναι αναγκασμένοι να συμπτύξουν σπουδές δύο χρόνων σε ένα και η προβλεπόμενη μείωση ωρών θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τις ήδη δύσκολες σπουδές τους.
Στη συνέντευξη τύπου- συνέλευση καταδικάστηκε η στάση των συνδικάτων CISL και UIL, τα οποία, σε κρυφή συνάντηση με τον Μπερλουσκόνι και την πρόεδρο του Συνδέσμου βιομηχάνων – συνάντηση στην οποία δεν κλήθηκε το μεγαλύτερο συνδικάτο CGL- υπέγραψαν τη συλλογική σύμβαση 190.000 εργαζομένων στα υπουργεία, που προβλέπει αύξηση 70 ευρώ, ενώ το συνδικάτο CGL αρνήθηκε να υπογράψει.   
Οι παρευρισκόμενοι εξέφρασαν σχεδόν ομόφωνα την αγανάκτησή τους και την απόφασή τους να στηρίξουν τη γενική απεργία της Ιταλίας στις 12 Δεκεμβρίου και να συνεχίσουν τον αγώνα τους για να μην περάσουν τα σχέδια της ιταλικής κυβέρνησης για τη διάλυση της παιδείας.