Του
Αργύρη Παναγόπουλου
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ευρωζώνη ολοκληρώνουν τις διαπραγματεύσεις για τη Σύνοδο Κορυφής που θα οδηγήσουν σε μια νέα συντηρητική στροφή της Ευρώπης, ενώ η Μέρκελ φαίνεται ότι θα καταφέρει να λυγίσει και τις ελάχιστες διαφοροποιήσεις που εκφράζονται από τη Γαλλία και την Ιταλία, με άξονα την αγορά ομολόγων από την ΕΚΤ και το ρόλο της ευρωπαϊκής νομισματικής αρχής στην έκδοση ευρωομολόγων.
Η επιδείνωση της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη, μετά το μπαράζ υποβάθμισης της αξιολόγησης 8 χωρών από τη Standard & Poor’s, και το γεγονός ότι η Ευρώπη οδηγείται σε ύφεση, ενίσχυσε τις ανησυχίες σε κυβερνήσεις, συνδικάτα και οικονομικούς και κοινωνικούς φορείς για τη σκληρή δημοσιονομική πολιτική που προσπαθεί να επιβάλει η Μέρκελ διαμέσου του νέου διακυβερνητικού Συμφώνου Σταθερότητας. Η σκληρή πολιτική της Μέρκελ και ο φόβος κερδοσκοπικών κινήσεων στις αγορές έχουν καταδικάσει πολλές από αυτές τις αντιδράσεις να εκδηλώνονται μόνο στους διαδρόμους της παραπολιτικής αφήνοντας ανοικτό το πεδίο στην Μέρκελ και τους σκληρούς γερμανούς υπερσυντηρητικούς μονεταριστές.
Το μετριοπαθές Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γύρισε την πλάτη του στο διακυβερνητικό σχέδιο του νέου Συμφώνου Σταθερότητας, που προσπαθεί να επιβάλει η Μέρκελ και ο Σαρκοζί, εκτιμώντας μεταξύ άλλων πως επικεντρώνεται στους δημοσιονομικούς ελέγχους και τις κυρώσεις αδιαφορώντας στην πράξη για την ανάπτυξη.
Διαφωνίες ενόψει του Eurogroup
Λίγες ημέρες πριν από τις συνεδριάσεις του Eurogroup και του Ecofin η εισήγηση της ομάδας του Λαϊκού, Σοσιαλιστικού και Φιλελεύθερου Κόμματος και των Πρασίνων πέρασε με τεράστια πλειοψηφία 521 έναντι 124 ευρωβουλευτών, από το μοναδικό εκλεγμένο από τους πολίτες θεσμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπογραμμίζοντας ότι «η αυστηροποίηση του προϋπολογισμού, παρόλο που αποτελεί τη βάση για μια διαρκή ανάπτυξη, δεν μπορεί από μόνος του να προκαλέσει την ανάπτυξη».
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, «φωτογραφίζει» τις αντιθέσεις που έχουν δημιουργηθεί μέσα στα κόμματα και τις κυβερνήσεις που στηρίζουν μνημονιακές πολιτικές στην ΕΕ, τη στιγμή μάλιστα που το Παρίσι και η Ρώμη πιέζουν το Βερολίνο να αποδεχθεί την αναβάθμιση του ρόλου της ΕΚΤ για την αντιμετώπιση της κρίσης και να ενισχύσει με περαιτέρω πόρους του EFSF. O νέος (γερμανός) σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Σουλζ τόνισε ότι «η λιτότητα δεν μπορεί να έχει διαρκή αποτελέσματα χωρίς να υπάρχει οικονομική ανάπτυξη», προειδοποιώντας την Μέρκελ ότι «είναι λάθος να στοχεύεις μόνο στη δημοσιονομική αυστηρότητα».
Ο Σαρκοζί φαίνεται ότι παίζει τα τελευταία του χαρτιά που θα του επιτρέψουν να έχει έστω μια μικρή ελπίδα επανεκλογής και αναζητά νέους συμμάχους στη Ρώμη. Μετά την ακύρωση της συνάντησης Μόντι, Σαρκοζί και Μέρκελ στη Ρώμη, η Γαλλία και η Ιταλία παρουσίασαν ένα προπαρασκευαστικό κείμενο ενόψει της Συνόδου Κορυφής, στις 30 Ιανουαρίου, ζητώντας αναπτυξιακά μέτρα με άξονα νέες μορφές επιμόρφωσης, μέτρα για την ανάπτυξη κοινοπραξιών κεφαλαίων, συντονισμό στη φορολογική και οικονομική πολιτική, εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, άνοιγμα των αγορών για τα ευρωπαϊκά προϊόντα και τη δημιουργία Ταμείου επενδύσεων στις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Η Μέρκελ από την πλευρά της σκλήρυνε τη στάση της σε ό,τι αφορά τις πιέσεις για ισοσκελισμό των προϋπολογισμών, ζητώντας να συμπεριληφθεί στο άρθρο 8 του νέου διακυβερνητικού Συμφώνου η δυνατότητα της κάθε χώρας να προσάγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τις χώρες που δεν έχουν συμπεριλάβει το «χρυσό κανόνα» ισοσκελισμού του προϋπολογισμού τους στο σύνταγμά τους. Η Γερμανία και οι λίγοι σύμμαχοί της πιέζουν επίσης να προβλέπεται η επιβολή κυρώσεων στις χώρες που θα παρουσιάσουν υψηλότερα ελλείμματα, ενώ προσπαθούν να αποτρέψουν αναφορές στο νέο Σύμφωνο για το συντονισμό της οικονομικής πολιτικής και σταδιακή κοινωνικοποίηση των χρεών.
Το Eurogroup και το Ecofin της επόμενης εβδομάδας αναμένεται ότι θα αναπαράγουν τις αντιθέσεις του 1997, όταν, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για το Σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, η Γερμανία πίεζε για να επιβάλει μια σκληρή δημοσιονομική σταθερότητα και η Γαλλία να διασφαλίσει την ανάπτυξη.
Μεταφέρει την πίεση
στους πολίτες ο Σαρκοζί
Τρεις μήνες πριν από τις γαλλικές προεδρικές εκλογές ο Σαρκοζί προσπαθεί να βελτιώσει την εικόνα του διαπραγματευόμενος με τους κοινωνικούς εταίρους στο Παρίσι μέτρα για τη στήριξη της απασχόλησης και την ανάπτυξη, ενώ στο ιδιωτικό και προσωπικό επίπεδο «διαρρέουν» διαμαρτυρίες του εναντίον της ορθοδοξίας της γερμανικής πολιτικής με άξονα τον ισοσκελισμό του προϋπολογισμού, το ρόλο της ΕΚΤ, τους πόρους του ευρωπαϊκού Ταμείου και την αλληλεγγύη στις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
«Πληρώνουμε ακριβά την ορθοδοξία της Γερμανίας» φέρεται ότι τόνισε ο Σαρκοζί μετά την υποβάθμιση της αξιολόγησης των «τριών Α» της Γαλλίας από τη Standard & Poor‘s. Προσπαθώντας να αποφύγει, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, την εκτίναξη της ανεργίας στο ψυχολογικό όριο του 10%, ο Σαρκοζί αποφάσισε να ρίξει στη μάχη κατά της ανεργίας 430 εκατ. ευρώ, διευκολύνοντας νέες μορφές part time εργασίας, ως φρένο στις απολύσεις, την επιμόρφωση των ανέργων και απαλλαγές από τις εισφορές για τις μικρές επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 10 εργαζόμενους και προσλαμβάνουν νέους στην ηλικία εργαζόμενους.
Παράλληλα, ο Σαρκοζί προσπαθεί διαμέσου της αύξησης του ΦΠΑ να μεταφέρει την πίεση 13 δισ. ευρώ για τις κοινωνικές ασφαλίσεις και συνεισφορές των εταιρειών στην έμμεση φορολογία των πολιτών(!), ενώ την ίδια στιγμή προωθεί συμφωνίες για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, διασφαλίζοντας στις επιχειρήσεις ελαστικά ωράρια εργασίας και μισθών με αντάλλαγμα να μην προχωρήσουν σε απολύσεις.
Με κοινά ντοκουμέντα
τα ιταλικά συνδικάτα
Από την άλλη πλευρά των Άλπεων, ο Μόντι ετοιμάζεται να συγκαλέσει τη Δευτέρα τους κοινωνικούς εταίρους ασκώντας πιέσεις στα συνδικάτα για να αποδεχθούν νέα αλλαγή στα εργασιακά «με στόχο την ανάπτυξη» διαμέσου της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και την αύξηση της απασχόλησης των νέων.
Ο Μόντι παρουσίασε στο Σίτι του Λονδίνου το οικονομικό και αναπτυξιακό του πρόγραμμα, για να κερδίσει τα εύσημα του Σίτι, πριν εκδηλωθούν αντιδράσεις στην Ιταλία, ενώ ολοκληρώνει και την απελευθέρωση των επαγγελμάτων, παρά τις διαμαρτυρίες των οδηγών ταξί και των φαρμακοποιών. Ο «τεχνοκράτης» Μόντι προωθεί επίσης μια νέα μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους, μέσω της ελαστικοποιημένης κοινωνικής ασφάλισης, «που θα προστατεύει τον εργαζόμενο, χωρίς να καθιστά αρτηριοσκληρωτική την αγορά εργασίας»! Η πρόεδρος της συνομοσπονδίας βιομηχάνων Confindustria υπογράμμισε ότι «χρειάζεται μια αντιπαράθεση χωρίς ιδεολογίες», ζητώντας περαιτέρω ελαστικοποίηση των μορφών εργασίας και «φθηνότερες» απολύσεις. Οι τρεις μεγαλύτερες εργατικές συνομοσπονδίες CGIL, CISL και UIL θα εμφανιστούν τη Δευτέρα με ένα κοινό ντοκουμέντο, ενώ ακόμη και οι δύο συντηρητικές συνομοσπονδίες CISL και UIL ασκούν έντονη κριτική στη κυβέρνηση Μόντι. Η «Ιλ Σόλε 24 Όρε», η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομική εφημερίδα που εκδίδεται από τη Confindustria, διατύπωσε ιδιαίτερα θετικά σχόλια για την αναμενόμενη ολοκλήρωση του ελληνικού PSI, εκτιμώντας πως θα χαλαρώσει τις πιέσεις στα ιταλικά ομόλογα και θα διευκολύνει όσους προσπαθούν να αντιπαρατεθούν στη γερμανική πολιτική.
Η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για το ελληνικό PSI αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για τις συνεδριάσεις του Eurogroup, του Ecofin και τη Σύνοδο Κορυφής, γιατί οι Βρυξέλλες εκτιμούν ότι θα χαλαρώσει τις πιέσεις στην ευρωζώνη και θα επιτρέψει στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία να δρομολογήσουν διαδοχικά τις διαπραγματεύσεις για το δεύτερο πακέτο διάσωσής τους και στην Ισπανία και την Ιταλία να ελπίζουν ότι θα αντιμετωπίσουν τις πιέσεις των κερδοσκόπων στις αγορές ομολόγων.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
