Οι ακροδεξιές συγγένειες του Σαρκοζί και τα διλήμματα Σοσιαλιστών
Ο Νικολά Σαρκοζί ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διεκδικήσει την ανανέωση της θητείας του στην προεδρία, πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι είχε αφήσει να εννοηθεί. Η χειροτέρευση της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης, τα χαμηλά ποσοστά που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις ιδιαίτερα στο δεύτερο γύρο - τον φέρνουν δεύτερο με ένα ποσοστό 43-44%, έναντι του Ολάντ που συγκεντρώνει ποσοστά πάνω από το 55% - τον ανάγκασαν να επισπεύσει την απόφασή του.
Η κίνηση να αρχίσει άμεσα στην προεκλογική καμπάνια, αποτελεί ομολογία της αποτυχίας του, σύμφωνα με τους αντιπάλους. Παρ’ όλα αυτά, δεν παραιτείται από τους στόχους του, επιχειρεί να περάσει, στο σύντομο διάστημα που απομένει μέχρι τις εκλογές του Απριλίου, όλα τα μέτρα που δεν κατόρθωσε να ψηφίσει λόγω αντιστάσεων που συνάντησε. Επείγεται, λοιπόν, να ολοκληρώσει τη βρώμικη δουλειά, να αποδιαρθρώσει πλήρως την αγορά εργασίας, να ψηφίσει την αύξηση του ΦΠΑ, επιβαρύνοντας τους εργαζόμενους και τους καταναλωτές, ενώ, από την άλλη, απαλλάσσει την εργοδοσία από τα βάρη, για να αυξηθεί, όπως υποστηρίζει, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Ένας δεύτερος στόχος του είναι να επικυρώσει μέσω κοινοβουλίου τη νέα συνθήκη για τον ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (MES). Έτσι, με βάση το χρονοδιάγραμμα που έχουν καθορίσει οι Μερκοζί, θα πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα οι διαδικασίες –στη Γαλλία αρχίζουν την Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου– και θα πρέπει να ολοκληρωθούν μέχρι τις αρχές Μαρτίου (για όλες τις χώρες της ευρωζώνης).
«Δουλειά και υπευθυνότητα»
«Δεν θα δώσω πολιτική μάχη, αλλά ιδεολογική», είπε ο Σαρκοζί όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του. Και για να μην αφήσει καμία αμφιβολία αναφέρθηκε στις αρχές που πιστεύει: «στη δουλειά, την υπευθυνότητα και τη δημόσια αρχή». Με το τρίπτυχο αυτό κλείνει το μάτι προς τους οπαδούς της ακροδεξιάς της Μαρίν Λεπέν. Συνεπής με τις αρχές του αυτές, εννοεί να τις επιβάλει με τον πιο δημοκρατικό τρόπο, προσφεύγοντας κάθε φορά στο λαό. Προκηρύσσοντας δημοψήφισμα, όταν οι κοινωνικές και ταξικές δυνάμεις αντιδρούν. Με άλλα λόγια, ο λαός θα αποφασίσει για το αν θα πρέπει να τιμωρηθούν οι άνεργοι με την περικοπή του επιδόματος ανεργίας, αν δεν δεχθούν μια οποιαδήποτε δουλειά που τους προτείνεται. Η παραμονή ή όχι των μεταναστών στη χώρα θα πρέπει να αποφασιστεί κατά τον ίδιο τρόπο, όπως και το δικαίωμά τους να ψηφίζουν στις τοπικές εκλογές (δημοτικές και περιφερειακές).
«Εάν εφαρμοστεί αυτό το πρόγραμμα του Νικολά Σαρκοζί, θα μας επιστρέψει πίσω στο μεσαίωνα», παρατήρησε ο γραμματέας του ΓΚΚ, Πιερ Λοράν και πρόσθεσε: «Δεν θα πρέπει να αφήσουμε τον Σαρκοζί να συνεχίσει αυτή τη δημαγωγία, επιδιώκοντας έτσι να αποφύγει τη συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα, τις ευθύνες του και για τη χρηματοπιστωτική κρίση του καπιταλισμού». Είναι φανερό ότι ο στόχος του γάλλου προέδρου είναι να φοβίσει το λαό τονίζοντας ότι, αν δεν επικρατήσει η πολιτική του, θα έχει και η Γαλλία την πορεία της Ελλάδας. Ο Π. Λοράν αντέτεινε ότι «με τη δική του πολιτική θα φθάσουμε σ’ αυτή την κατάσταση».
Το δίλημμα των Σοσιαλιστών
Έντονη είναι η κριτική των άλλων κομμάτων κατά του Σαρκοζί. Ο υποψήφιος του ΣΚ Φρανσουά Ολάντ επικεντρώνει τον προεκλογικό του λόγο κυρίως στην αποτυχία του Νικολά Σαρκοζί. Αποφεύγοντας να μπει στα προβλήματα, με εμφανή την επιδίωξή του να προσεταιριστεί τους ψηφοφόρους του κέντρου. Η πιο ενδιαφέρουσα άποψη που έχει διατυπώσει είναι ότι θα «επαναδιαπραγματευτεί τη νέα συνθήκη για τη δημοσιονομική πειθαρχία». Μια άποψη που προκάλεσε αντιδράσεις, από τη μια, και ευνοϊκά σχόλια, από την άλλη. Η άποψη αυτή, όμως, δεν θα κριθεί μετά τις εκλογές.
Ήδη το ΣΚ βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. Τι θα κάνει την Τρίτη στη Βουλή, θα ψηφίσει τη συνθήκη για τη δημιουργία του μηχανισμού χρηματοδότησης, που σύμφωνα τους επικριτές της αποτελεί προϋπόθεση για τη δημοσιονομική πειθαρχία αλλά και τη χρηματοδότηση χωρών (όπως η Ελλάδα) που αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα; Το ζήτημα δίχασε τα στελέχη του ΣΚ. Αρκετοί τάχθηκαν υπέρ, υποστηρίζοντας ότι: «όλοι είμαστε υπέρ της βοήθειας των κρατών που έχουν ανάγκη χρηματοδότησης, και με την καταψήφιση της συνθήκης αυτής θα τους τη στερήσουμε αυτή τη δυνατότητα». Η αριστερή πτέρυγα του ΣΚ, που πλειοψηφεί στο Εθνικό Γραφείο του κόμματος, τάχθηκε κατά, με το επιχείρημα ότι με την ψήφιση της συνθήκης αυτής «υιοθετούμε με πλάγιο τρόπο τη δημοσιονομική πειθαρχία». Τελικά, το ΣΚ επέλεξε την αποχή. Η στάση αυτή, αλλά και όσα είπε ο Φρανσουά Ολάντ στο Λονδίνο (εφημερίδα «Γκάρντιαν») φανερώνουν τα όρια και τις αντιφάσεις της πολιτικής του.
Το Μέτωπο της Αριστεράς
Το Μέτωπο της Αριστεράς (ΓΚΚ, Κόμμα της Αριστεράς και συνεργαζόμενοι) δήλωσε καθαρά ότι θα την καταψηφίσει και ζήτησε να γίνει ονομαστική ψηφοφορία. Ο υποψήφιος του Μετώπου της Αριστεράς, Ζαν-Λικ Μελανσόν, άσκησε έντονη κριτική στο ΣΚ και κάλεσε όλους αυτούς που έδωσαν τη μάχη κατά της ευρωπαϊκή συνταγματικής συνθήκης το 2005 να παλέψουν μαζί για να γίνει δημοψήφισμα, ώστε να αποφασίσει ο γαλλικός λαός για την πορεία της Ευρώπης. Ένα δημοψήφισμα που δεν έχει καμία σχέση με τους ρατσιστικούς ελιγμούς και τις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις του Σαρκοζί.
Με απόψεις που δεν διαφοροποιούνται αισθητά από αυτές του Εθνικού Μετώπου, ο Σαρκοζί προσπαθεί να διευκολύνει την επικοινωνία και να εγκλωβίσει τους ψηφοφόρους της Μαρίν Λεπέν. Το Μετώπο της Αριστεράς επιχειρεί με τον προεκλογικό του λόγο να αποδεσμεύσει τους ψηφοφόρους αυτούς. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζει σε κάθε περίπτωση πως δεν αρκεί να σημειωθεί μια εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία, αλλά να ανοίξει ένας δρόμος που θα οδηγήσει σε ριζικές οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές στη Γαλλία.
•
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
