Του
Δημήτρη Σμυρναίου, Βερολίνο
Σχεδόν φοβισμένοι, οι απλοί Βερολινέζοι που σε αναγνώριζαν ως Ελληνα, ρωτούσαν την περασμένη Δευτέρα πόσο άσχημη είναι τελικά η κατάσταση στην Ελλάδα και αν μπορεί έστω και τώρα να αποφευχθεί ένας ιδιότυπος πόλεμος. Οι εικόνες που τους είχαν άφθονα χαρίσει οι τηλεοράσεις τους, ήταν πραγματικά πολεμικές και οι περιγραφές τόσο γλαφυρές που τρόμαζαν ακόμα και εκείνους που γνωρίζουν αρκετά καλά τη χώρα μας. Το σενάριο «εμείς βοηθάμε τους Ελληνες, αλλά αυτοί μόνο να διαδηλώνουν και να καταστρέφουν ξέρουν» είχε εμπλουτιστεί δωρεάν με ακόμα ένα κεφάλαιο, χάρις στις φλόγες που βοηθούσαν τις κάμερες να τραβούν χωρίς τη βοήθεια άλλου τεχνητού φωτισμού...
Κι αν “εντυπωσιάστηκαν” από τις εικόνες καταστροφής ο γερμανικός Τύπος, όπως και οι περισσότεροι εκπρόσωποι της κυβέρνησης, κάθε άλλο παρά εντυπωσιασμένοι έδειξαν από την ψηφοφορία στην ελληνική Βουλή, που ενέκρινε στα χαρτιά το νεο μνημόνιο. «Από λόγια χορτάσαμε, έργα δεν έχουμε δει ακόμα», είναι η στάνταρ ατάκα των γερμανών πολιτικών τις τελευταίες εβδομάδες, με το σύνθημα και έχει δώσει όχι κάποιος τυχαίος, αλλά ο υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ίσως ο λόγος να είναι ότι πραγματικά φοβούνται αυτό το μίγμα λαϊκών αντιδράσεων και κυβερνητικής ανικανότητας, που κάνει τα σχέδιά τους να μένουν συχνά μόνο σε αμέτρητες και πυκνογραμμένες κόλες χαρτιού.
Ίσως πάλι η δήλωση Σόιμπλε, ότι δηλαδή η Γερμανία είναι πια έτοιμη να αντιμετωπίσει τη χρεωκοπία της Ελλάδας, να μην είναι και τόσο υποθετική. Ολοένα και περισσοτερες φωνές στην Ευρώπη καλούν τους «γιατρούς δίχως οίκτο» να αφήσουν επιτέλους τον ασθενή να ξεψυχήσει, αφού “τα φάρμακα κοστίζουν και δεν επιφέρουν καμιά βελτίωση”... Και μέσα στην κυβέρνηση του Βερολίνου δεν είναι λίγοι εκείνοι, που πιστεύουν στην ορθότητα μιας τέτοιας επιλογής... Για πολλούς γερμανούς πολίτες μια τέτοια εξέλιξη, χρεωκοπίας δηλαδή της Ελλάδας, φαντάζει μάλιστα ως και σωτήρια για την πατρίδα μας, αφού η εναλλακτική που προτείνει το επιτελείο της κας Μέρκελ ουσιαστικά σημαίνει όπως παραδέχονται και οι πιο ψύχραιμοι γερμανοί σχολιαστές, τη μετατροπή της Ελληνικής Δημοκρατίας σε γερμανικό προτεκτοράτο.
Οι φωνές εκείνων που ζητούν από το Βερολίνο “να αφήσει ήσυχη την Ελλάδα” και να τη βοηθήσει με ένα γενναίο πρόγραμμα επενδύσεων φαντάζουν μάλλον γραφικές, μέσα σε αυτό το τοπίο, αφού όπως κυνικά παραδέχονται όλοι, κανείς δεν πρόκειται να διαθέσει τώρα χρήματα, από τη στιγμή που η προοπτική της δραχμής κάνει μελλοντικές επενδύσεις να φαντάζουν πολύ ελκυστικότερες.
Όσοι, πάντως, σκέφτονται λίγο πιο πολιτικά, όπως για παράδειγμα ο Λούντβιγκ Γκρέβεν της εβδομαδιαίας “Ντι Τσάιτ”, αναρωτιόντουσαν αν η Γερμανία μπορεί να αψηφήσει τη σαφή επιδείνωση της εικόνας της στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, επτά δεκαετίες μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Ο δημοσιογράφος σημείωνε ότι δεν είναι παράλογο να γεννιούνται αντιγερμανικά συναισθήματα στους εξαθλιωμένους, εξαιτίας της πολιτικής του Βερολίνου και των Βρυξελλών, κατοίκους του Νότου. Σε δραματικούς τόνους το άρθρο σημείωνε ότι “δεν μπορεί να είναι αυτή η Ευρώπη που θέλουμε να ζήσουμε μελλοντικά. Μια Ευρώπη που θα αποφασίζουν οι τράπεζες και τα επενδυτικά ιδρύματα για το ποιες χώρες θα επιβιώσουν και ποιες όχι”. Αλλά για μια ακόμα φορά οι ενδείξεις συνηγορούν ότι αυτές οι ανησυχίες δεν έχουν κατορθώσει ακόμα να εισχωρήσουν στο κτίριο της γερμανικής καγκελαρίας, δίπλα στον ποταμό Σπρέε.
•
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
