Αρχείο



Κοινωνία

Όχι άλλες υποχωρήσεις στο μέτωπο του συντηρητισμού

 

Με αφορμή την ψήφιση του νέου Κώδικα Ναρκωτικών στη Βουλή, η Συμμαχία «Αλλάξτε πολιτική για τα ναρκωτικά» πραγματοποιεί συνέντευξη Τύπου, την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου, στις 12.30 το μεσημέρι στο πολυχώρο Booze Cooperativa (Κολοκοτρώνη 57). Σκοπός είναι η προάσπιση και η εποικοδομητική κριτική επί του νομοσχεδίου, καθώς θεωρούμε ότι αυτό βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση, αν και παρουσιάζει ελλείψεις σε θέματα όπως αντικειμενικά κριτήρια διαχωρισμού χρήστη - εμπόρου, προσδιορισμός ποσοτήτων ιδίας χρήσης, διαχωρισμός των ουσιών με βάση την επικινδυνότητά τους, ρητή εξαίρεση της κλωστικής κάνναβης.
Προσκεκλημένοι ομιλητές είναι οι: Μένη Μαλλιώρη, Γιώργης Οικονομόπουλος, Γρηγόρης Ψαριανός, Ελεάννα Ιωαννίδου, Τάσος Αβραντίνης, Πάνος Λάμπρου, Λίνα Καρανασοπούλου, Σεραφείμ Κανδύλας.
Στη συζήτηση θα παρέμβει με γραπτό κείμενο ο Carel Edwards, πρώην επικεφαλής της μονάδας συντονισμού της πολιτικής για τα ναρκωτικά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και νυν εκπρόσωπος του διεθνούς οργανισμού LEAP (Law Enforcement Against Prohibition).

 

Μία ακόμη εβδομάδα αναμονής, συζήτησης, αναδιπλώσεων και υπαναχωρήσεων πέρασε για τον Κώδικα περί Ναρκωτικών και για το νομοσχέδιο για την Αποσυμφόρηση και τη βελτίωση των συνθηκών στις φυλακές. Τα δύο νομοσχέδια που θα κατέβουν προς ψήφιση στην Ολομέλεια την επόμενη και μεθεπόμενη εβδομάδα σε καμία περίπτωση δεν έχουν την ίδια βαρύτητα τείνουν, ωστόσο, να αναφέρονται μαζί από τους πολέμιούς τους (ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΚΚΕ) και να τσουβαλιάζονται κάτω από την επωδό «Αφήνουν ελεύθερους εγκληματίες και εμπόρους ναρκωτικών».
Απέναντι σε αυτή την αντιδραστική, «μαύρη» θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε, όσο και ελαφριά και άσχετη με την πραγματικότητα, αντίληψη περί δικαιοσύνης, ποινικού συστήματος και σωφρονισμού στέκονται οι «υπερασπιστές» των δύο νομοσχεδίων. Υπερασπιστές σε εισαγωγικά, γιατί φυσικά δεν πρόκειται για τους εισηγητές τους -το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει και στο εσωτερικό του ισχυρές αντιδράσεις- αλλά για τις δυνάμεις της αριστεράς (εκτός του ΚΚΕ), για φορείς και συλλογικότητες υπεράσπισης δικαιωμάτων και φυσικά για τους άμεσα ενδιαφερόμενους, όπως είναι το ΚΕΘΕΑ στην περίπτωση των Ναρκωτικών.
«Κάθε προσπάθεια για φιλελευθεροποίηση του ποινικού μας συστήματος, συναντά απέναντί της τους επαγγελματίες του φόβου» τόνισε πολύ χαρακτηριστικά η δικηγόρος Τασία Χριστοδουλοπούλου, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων την προηγούμενη Τετάρτη.  «Η κατάσταση στις φυλακές είναι πραγματικά έκρυθμη κι αυτό είναι που οδηγεί τον υπουργό να πιέζει για την ψήφιση του νομοσχεδίου» συνέχισε η Τ. Χριστοδουλοπούλου «Παρά την αποσπασματικότητά του, λοιπόν, και εμείς υποστηρίζουμε την ψήφιση του νομοσχεδίου, αν δεν αλλάξει κι άλλο προς το χειρότερο», κατέληξε... προφητικά, αφού την επομένη ακριβώς το νομοσχέδιο για την αποσυμφόρηση εμφανίστηκε για μία ακόμη φορά με περαιτέρω αλλαγές και εξαιρέσεις.
Ο Δημήτρης Χριστόπουλος από την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου μίλησε για την αναποτελεσματικότητα τέτοιων νομοθετικών παρεμβάσεων. «Δεν έχουν καμία στρατηγική και δεν ανταποκρίνονται σε καμία κοινωνική ανάγκη. Επιπλέον κουβαλάνε ένα αρνητικό ιδεολογικό φορτίο. Πρέπει να γίνουν νομοθετικές παρεμβάσεις με στόχο: μειώσεις των πλαισίων ποινών που στη χώρα μας είναι τεράστια, αποποινικοποίηση πράξεων, εναλλακτικές μορφές έκτισης ποινών και μείωση του χρόνου προσωρινής κράτησης».
 Η Άντα Ψαρρά δημοσιογράφος και μέλος του Δ.Σ. του ΚΕΘΕΑ αναφέρθηκε στα προβλήματα των εξαρτημένων μέσα στη φυλακή: «Ένας φυλακισμένος που επιλέγει το δρόμο της απεξάρτησης έχει να παλέψει με δεκαπλάσια εμπόδια σε ένα απόλυτα ακατάλληλο περιβάλλον. Οι θεραπευτικές κοινότητες στις φυλακές είναι ελάχιστες, ενώ και όπου υπάρχουν το βράδυ και τα σαββατοκύριακα ο κρατούμενος επιστρέφει στο θάλαμο, δηλαδή στην πιάτσα. Οι άνθρωποι αυτοί κάνουν ένα σισύφειο έργο ενώ θα ήταν τόσο απλό και σωτήριο να θεραπεύονται έξω», για να καταλήξει ότι «πρέπει να ψηφιστεί άμεσα και χωρίς αλλαγές ο νόμος για τα ναρκωτικά».
Με εικόνες ανθρώπων που βιώνουν τον παραλογισμό, την καταστολή, την εξαθλίωση και ολοένα και περισσότερο την πλήρη ανέχεια, έκλεισε τη συνέντευξη ο Πάνος Λάμπρου. Αυτές οι εικόνες, που προφανώς είναι άγνωστες ή και αδιάφορες στους νομοθετούντες, κάνουν την Πρωτοβουλία να υποστηρίζει την ψήφιση των νόμων αυτών παρότι «γνωρίζει την αποσπασματικότητα όσο και τα κίνητρα των μέτρων αποσυμφόρησης αλλά και την ατολμία του Κώδικα περί Ναρκωτικών». «Ελπίζουμε να μην νικήσει το μαύρο μέτωπο του συντηρητισμού και να μην οδηγηθούμε σε περαιτέρω εκπτώσεις στους νόμους», τόνισε, «Γιατί η ίδια η αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου παραδέχεται ότι σήμερα το 60% των κρατουμένων είναι άποροι. Γιατί υπάρχει τοξικοεξαρτημένη δικασμένη σε ισόβια για διακίνηση δέκα γραμμαρίων ηρωίνης με αντάλλαγμα καλλυντικά. Γιατί πέντε άνθρωποι κρατούνται σε ένα κελί που είναι φτιαγμένο για έναν».
Οι κρατούμενοι ωστόσο, παρότι έγκλειστοι και εξαρτώμενοι από την ίδια τη φυλακή ακόμα και για την επιβίωσή τους, δεν σταματούν να διεκδικούν. Στη διάρκεια της συνέντευξης κρατούμενος από την Τίρυνθα τηλεφώνησε για να καταγγείλει ότι η διεύθυνση των φυλακών τους επέβαλε πειθαρχική ποινή επειδή επειδή διαμαρτυρήθηκαν γραπτά (!) για τις συνθήκες κράτησης  (θέρμανση 1 ώρα την μέρα, κακό και λίγο φαγητό, ελλιπής προαυλισμός, μη αιτιολογημένες απορρίψεις αδειών). Τηλεφώνησε γνωρίζοντας ότι μιλάει σε δημοσιογράφους και ότι πιθανώς κινδυνεύει με ένα ακόμα πειθαρχικό που θα του στερήσει άδειες και υφ’ όρον απόλυση. Φαίνεται λοιπόν πως από ένα σημείο και μετά ο φόβος δεν μπορεί να φυλάει τα έρμα (ιδιαίτερα αν έχουν λόγους να πιστεύουν ότι δεν είναι και τόσο έρμα)...

Ρόζα Κοβάνη

Στην παγωμένη δικαστική αίθουσα της Χαλκίδας, σε μια ακροαματική διαδικασία διάρκειας περίπου τριών μηνών μια χυδαία σκευωρία με κατηγορίες υπαγορευμένες από τα υπουργεία της τότε κυβέρνησης, χάριν μιας ακόμη πιο χυδαίας πολιτικής σκοπιμότητας, αποκαλύπτεται εντελώς. Οι κατηγορίες καταρρέουν η μία μετά την άλλη.
Με αθωωτική την πρόταση του εισαγγελέα, οι συνήγοροι υπεράσπισης μιλώντας για τελευταία φορά λίγο πριν την απόφαση, προστατεύουν τους αδίκως κατηγορούμενους και από τις τελευταίες υπόνοιες ενοχής τους, για κάποια από τις κατηγορίες. Αποσυνθέτοντας την κατηγορία της οπλοκατοχής και της οπλοχρησίας, υπερασπιστής συνήγορος εκφράζοντας τους 12 νέους, αλλά και ολόκληρη την αίθουσα, ζητά, ολοκληρώνοντας την αγόρευσή του, από τους ενόρκους και τους τακτικούς δικαστές να μην αποτελέσουν ένα δικαστήριο που με την απόφασή του θα έχει μετατρέψει την κόκκινη σημαία σύμβολο των αγώνων των φοιτητών σε όπλο, και το ανέμισμά της σε οπλοκατοχή.
Γύρω στις 3 το μεσημέρι της Παρασκευής, οι 4 ένορκοι και οι 3 τακτικοί δικαστές του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Χαλκίδας έκριναν –χωρίς καμία αμφιβολία– αθώους απ’ όλες τις κατηγορίες τα δέκα αγόρια και τα δύο κορίτσια, στην πλειοψηφία τους φοιτητές που επί 5 χρόνια βρέθηκαν αναίτια μπλεγμένα σε μια δικαστική –και όχι μόνο– περιπέτεια. Όμηροι σκευωρών από το 2007 όπου συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της μεγαλειώδους πορείας υπεράσπισης του συνταγματικού άρθρου 16. Παράνομες συλλήψεις, βία και παράνομη κράτηση, προφυλάκιση 6 μηνών για έναν απ’ αυτούς, μεγάλες χρηματικές εγγυήσεις, διαρκής παρουσία επί τρία χρόνια σε αστυνομικά τμήματα, καθώς και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, αφόρητη πίεση και έξοδα γι’ αυτούς και τις οικογένειές τους, διασυρμός από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, σοβαρά προβλήματα στις σπουδές και τις δουλειές τους.
Δώδεκα ειλικρινείς άνθρωποι, αθώοι, απέναντι σε 30 αναξιόπιστους μάρτυρες (όλοι αστυνομικοί) και απέναντι σε εισαγγελείς, που πλην του τελευταίου, εισαγγελέα της δίκης, αγνοώντας τα πραγματικά στοιχεία κατ’ εξακολούθησιν, παραπέμπουν, προφυλακίζουν, διευρύνουν τις κατηγορίες, απορρίπτουν τις ενστάσεις! Οι 12 αθωώθηκαν. Αρκεί όμως η ανακούφιση από την τελική τους δικαίωση, αρκεί η άμυνα; Στο επόμενο φύλλο της η «Εποχή» δίνει συνέχεια στο θέμα μιλώντας με δικηγόρους και «κατηγορούμενους».

Στρατηγικός σχεδιασμός χωρίς τους δημότες;

Του
Κώστα Χαϊνά


Σύμφωνα με το νόμο 3852/2010 οι Δήμοι είναι υποχρεωμένοι στην αρχή της θητείας τους να συντάσσουν Στρατηγικά Επιχειρησιακά Προγράμματα, ώστε να μπορέσει η αυτοδιοίκηση κάθε επιπέδου να τα εξειδικεύει κάθε χρόνο μέσα από τα Τεχνικά και Αναπτυξιακά Προγράμματα και τους Προϋπολογισμούς. Όπως γίνεται κατανοητό, ένα τέτοιο μεγάλο έργο δεν μπορεί να είναι υπόθεση μιας συνεδρίασης ενός δημοτικού συμβουλίου. Σε ένα τέτοιο έργο πρέπει να έχουν λόγο, τα στελέχη των δήμων, οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες, οι τοπικές κοινωνίες, οι επιστημονικοί και κοινωνικοί φορείς, και γιατί όχι οι απλοί πολίτες.

Σχέδιο με την υπογραφή ιδιωτικής εταιρείας

Τι έγινε ακριβώς φέτος στο Δήμο Χαλκιδέων; Με δεδομένο ότι τα χρονικά περιθώρια ήταν πραγματικά ασφυκτικά, φοβόμαστε ότι τελικά μια κορυφαία διαδικασία κατάρτισης ενός πραγματικού προγράμματος δράσης, υποβαθμίστηκε σε μια τυπική διαδικασία διεκπεραίωσης. Ο Δήμος, με απευθείας ανάθεση, έδωσε την κατάρτιση του Στρατηγικού Επιχειρησιακού Σχεδίου σε ιδιωτική εταιρεία, η οποία σε χρόνο ρεκόρ το παρέδωσε για συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Χαλκίδας και ξεμπέρδεψε! Ούτε σκοτούρες για προτεραιότητες, ούτε βασανιστικά διλήμματα για καταμερισμό δαπανών, ούτε συζητήσεις με τις Δημοτικές και Τοπικές Κοινότητες, ούτε διαβουλεύσεις… Δεν θέλουμε να υποτιμήσουμε, ούτε να υποβαθμίσουμε όποιες προσπάθειες έγιναν, από όσα αυτοδιοικητικά στελέχη αφιέρωσαν κάποιο χρόνο. Όμως το θέμα δεν ήταν θέμα χρονικών περιορισμών. Είναι κυρίως θέμα δημοκρατικών αρχών λειτουργίας των αυτοδιοικητικών θεσμών.
Με το σημείωμα αυτό θέλουμε να θέσουμε κάποια θέματα κλειδιά για μια δημοκρατική διαδικασία κατάρτισης ενός επιχειρησιακού σχεδίου.

Υπόθεση της τοπικής κοινωνίας
 
α) Το πρώτο θέμα αφορά ποιος συντάσσει ένα τέτοιο σχέδιο. Η κατάρτιση ενός τέτοιου σχεδίου δεν μπορεί να αποτελεί ανάθεση σε κάποια ιδιωτική εταιρία μελετών για να ξεμπερδεύουμε. Δεν αποκλείουμε την αξιοποίηση εξωτερικών συμβούλων, αλλά με συμβουλευτικό χαρακτήρα. Το θέμα αυτό πρέπει πρώτα απ’όλα να είναι υπόθεση όλου του Δημοτικού Συμβουλίου, των Συμβουλίων των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων, των τοπικών κοινωνιών. Και όχι μόνο της πλειοψηφίας. Και όχι να ξεμπερδεύουμε τυπικά σε μια συνεδρίαση. Αλλά σε πολλές συνεδριάσεις. Ίσως να πάρει και ένα δυναμικό χαρακτήρα, ώστε να μπορεί να αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες και τις εξελίξεις. Δεύτερον, τα στελέχη του κάθε οργανισμού κάθε επιπέδου, δεν μπορεί να απουσιάζουν από μια τέτοια κορυφαία διαδικασία. Τρίτον, μια τέτοια διαδικασία δεν μπορεί να εξαντλείται σε μια συνεδρίαση της επιτροπής διαβούλευσης και να μιλάμε για συμμετοχή των πολιτών.
β) Το δεύτερο θέμα συνδέεται με το περιεχόμενο ενός τέτοιου σχεδίου. Η λέξη μόνο στρατηγικός, φανερώνει ότι το περιεχόμενο αυτό δεν αφορά μια απλή παράθεση κάποιων έργων. Κυρίως φανερώνει ότι θα πρέπει η κάθε δημοτική αρχή να προβληματιστεί και να θέσει τις προτεραιότητες της για ολόκληρη τη θητεία της, με βάση το όραμά της, στη βάση του οποίου ψηφίστηκε από τους πολίτες. Ποιές είναι οι πραγματικές ανάγκες της κάθε τοπικής κοινωνίας; Τι αναμένουν οι πολίτες από την εκλεγμένη δημοτική αρχή; Ποιες είναι οι προτεραιότητες; Τι οικονομικοί πόροι απαιτούνται; Πώς μπορούν να διασφαλιστούν και να διεκδικηθούν; Ερωτήματα που χρειάζονται απαντήσεις, πειστικές και ρεαλιστικές.

Δύο παραδείγματα: νερό και απορρίμματα

Θα αναφέρουμε δύο μόνο παραδείγματα τα οποία «απουσιάζουν» από το Στρατηγικό Επιχειρησιακό Σχέδιο της Χαλκίδας. Το πρόβλημα του νερού και το πρόβλημα της διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων. Στην περιοχή της Χαλκίδας έχουμε δύο πηγές τοξικής ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα. Το μέτωπο του Ασωπού και το μέτωπο της Μεσσαπίας. Τι απαντήσεις δίνει το Στρατηγικό Σχέδιο του Δήμου Χαλκιδέων που ψηφίστηκε πανηγυρικά; Μάλλον τίποτα. Και κάποιες μεσοβέζικες λύσεις που έχουν προκριθεί για τις περιοχές αυτές, γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι ότι δεν αποτελούν λύση στο πρόβλημά μας.
Το δεύτερο πρόβλημα που θέτουμε είναι η διαχείριση των αστικών απορριμμάτων. Στη Χαλκίδα ο ΧΥΤΑ -μάλλον για ένα είδος ελεγχόμενης χωματερής πρόκειται- έχει πλέον κορεστεί. Ανακύκλωση στην πηγή δεν υπάρχει πουθενά, η συγκέντρωση συνεχίζει να γίνεται με το αποτυχημένο μοντέλο των μπλε κάδων, κομποστοποίηση δεν γίνεται σε κανένα επίπεδο, γενικά το θέμα έχει βαλτώσει κυριολεκτικά. Και στο τέλος όταν θα μας έχουν πνίξουν τα σκουπίδια μας, μάλλον θα μας πλασάρουν την καύση ως μοναδική λύση!
γ) Το τρίτο θέμα που θέλουμε να θέσουμε είναι οι όροι για την υλοποίηση ενός τέτοιου προγράμματος. Όσο καλό πρόγραμμα και αν είναι ένα τέτοιο σχέδιο, χωρίς την ολόπλευρη συμμετοχή της κοινωνίας δεν νομίζω ότι μπορούμε να πετύχουμε πολλά πράγματα. Για παράδειγμα, κανένα πρόγραμμα ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων μας δεν μπορεί να έχει επιτυχία, χωρίς την ενεργή συμμετοχή των πολιτών και της κοινωνίας.
Το Στρατηγικό Επιχειρησιακό Σχέδιο δεν μπορεί να είναι έκθεση ιδεών, αλλά πλαίσιο συγκεκριμένης δράσης για την προώθηση και επίλυση των προβλημάτων της κοινωνίας μαζί με την κοινωνία και για την κοινωνία.

 

Τις τελευταίες μέρες, συγκεκριμένα από τις 24 του Ιανουαρίου, εδώ στην άκρη της Ελλάδας ζούμε έναν παραλογισμό που δείχνει πολύ παραστατικά το γενικότερο παραλογισμό που επικρατεί στη χώρα, αλλά και μια από τις σημαντικότερες αιτίες του.
Στο ΒΔ άκρο της νήσου Χίου, σε εποχή που οι έλληνες πολίτες έχουν φτάσει στη φτώχεια και την εξαθλίωση, το υπουργείο Άμυνας και ο στρατός πετάνε στη θάλασσα τα πυρομαχικά που φύλαγαν στις αποθήκες τους, προφανώς για να αγοράσουν καινούργια από τις γερμανικές βιομηχανίες.
Από τις 24 Ιανουαρίου έως τις 10 Φεβρουαρίου βρίσκεται σε εξέλιξη προγραμματισμένη άσκηση με πραγματικά πυρά, τα οποία μολύνουν με βαρέα μέταλλα και άλλες χημικές ουσίες το υποθαλάσσιο περιβάλλον, καταστρέφουν το αλιευτικό κεφάλαιο της περιοχής και σπαταλούν τα χρήματα των ελλήνων πολιτών, με πρόσχημα την εθνική ασφάλεια και την εκπαίδευση των στρατιωτών. Στους δρόμους της περιοχής πάνε κι έρχονται συνεχώς στρατιωτικά οχήματα και άρματα και οι κάτοικοι της βόρειας Χίου νιώθουμε σαν να ζούμε σε καιρό κανονικού πολέμου.
Αναρωτιέμαι αν η συμφωνία αγοράς πυρομαχικών και όπλων είναι η μοναδική η οποία προχωρεί και η μοναδική η οποία τηρείται από την ελληνική κυβέρνηση απέναντι στους ευρωπαίους συμμάχους, δανειστές μας, που τόσο πολύ κόπτονται να μην πτωχεύσουμε.
Στην Αθήνα και στα μεγάλα αστικά κέντρα οι Έλληνες κάνουν ουρές για να προμηθευτούν δωρεάν λίγες πατάτες, άλλοι πεθαίνουν άστεγοι στους δρόμους τις κρύες αυτές νύχτες, αλλά στην άκρη της Ελλάδας, κρυφά από τα φώτα της δημοσιότητας και την κρίση των πολιτών, η ελληνική κυβέρνηση σπαταλάει αλόγιστα εθνικούς πόρους και μολύνει μη αναστρέψιμα το εθνικό φυσικό κεφάλαιο.

Γιάννης Μακριδάκης



Ας μιλήσουμε για την ανάπτυξη

Στις αντίξοες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, με την αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης της υπαίθρου και την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης, είναι επιτακτική ανάγκη να πραγματοποιηθούν δράσεις, οι οποίες θα βοηθήσουν στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη και θα συμβάλλουν στη δραστηριοποίηση όλων των κατοίκων  σε συμμετοχικές οικονομικές δραστηριότητες. Στο πλαίσιο αυτό, ο Εκπολιτιστικός Τουριστικός Μορφωτικός Όμιλος Τιθορέας (ΕΤΜΟΤ) οργανώνει ημερίδα με τρεις άξονες: αξιοποίηση υδάτινων πόρων, ήπιες και εναλλακτικές μορφές τουρισμού και καινοτόμες μορφές ανάπτυξης στον τομέα της γεωργίας, σήμερα Κυριακή 29 Ιανουαρίου, από τις 10 π.μ., στο Πνευματικό Κέντρο Τιθορέας.
Ο ΕΤΜΟΤ ιδρύθηκε το 1976 και δραστηριοποιείται στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου και στη βελτίωση της οικονομικής, κοινωνικής και πνευματικής ζωής του με θεατρικές παραστάσεις, αναβίωση εθίμων, δημιουργία και διατήρηση βιβλιοθήκης, δενδροφυτεύσεις, καθαρισμός κοινόχρηστων χώρων διατήρηση μονοπατιών.