Χωρίς τους μετανάστες πολλά κινήματα δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης
Ο Νικόδημος Μάινα Πίτερ Κινούα είναι αρχισυντάκτης του «Asante», που είναι ταυτόχρονα περιοδικό και ΜΚΟ. Καλύπτει πολιτισμικά, πολιτικά και κοινωνικά θέματα που αφορούν την Αφρική και την παρουσία της Αφρικανικής κοινότητας στην Ελλάδα. Κυκλοφορεί δωρεάν στο κέντρο της Αθήνας σε καφενεία, μπαρ και εστιατόρια, και στην ιστοσελίδα www.asante.gr.
Τη συνέντευξη πήρε
ο Αντρέας Μπλουμ
Τι ακριβώς είναι το Asante;
Είμαστε μια κολεκτίβα που συμμετέχουμε από διάφορες χώρες της Αφρικής καθώς και πολλοί Έλληνες.
Πως έγινε η αρχή;
Δημιουργήθηκε καταρχάς μια ομότιτλη ΜΚΟ, με στόχο τα θέματα που απασχολούν τους μετανάστες να γίνουν ευρέως γνωστά... Έτσι το περιοδικό αποτέλεσε πρώτον ένα τρόπο έκφρασης και δεύτερον ένα βήμα δικό μας, να πούμε ό,τι θέλουμε.
Απευθύνεται πιο πολύ στους μετανάστες ή στους Έλληνες;
Απευθύνεται σε όλους όσοι επιθυμούν να μάθουν, για να μάθουμε μαζί τους τι σημαίνει Αφρική. Απευθύνεται στους νέους μετανάστες, στους Έλληνες και κυρίως στους μετανάστες που είναι Έλληνες.
Άρα ο κύριος στόχος του Ασάντε είναι να δημιουργήσει μία νέα παρουσία;
Μέχρι σήμερα, στην Ελλάδα δεν υπήρχε κανένα έντυπο που να έβαζε μέσα στην συνθηματολογία του κάτι που να αφορά την Αφρική. Ο σκοπός ήταν εμείς να καλύψουμε αυτό το κενό, για μας.
Δηλαδή αισθάνεσαι ότι υπάρχουν παιδιά αφρικανών μεταναστών με λανθασμένες αντιλήψεις για την Αφρική;
Όχι με την στενή έννοια του όρου «λάθος». Απλά δεν γνώριζαν την πραγματικότητα του τι συμβαίνει στην Αφρική. Είναι πολύ εύκολο να πούμε ότι στην Αφρική πεινάνε, ότι υπάρχει δυστυχία. Υπάρχει, όμως, και χαρά... Όμως το πρόβλημα είναι γενικότερο. Τα παιδιά μεταναστευτικής καταγωγής έχουν μια κρίση ταυτότητας. Γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα, γνωρίζουν για την Ελλάδα πολύ περισσότερα από ό,τι γνωρίζουν οι γονείς τους. Το πώς αυτή η νέα ταυτότητα θα μπορέσει να συμβαδίσει με αυτό που έχουν αφήσει οι γονείς τους πίσω. Να μάθουν για τις ρίζες τους, να μπορούν να συνδέσουν το κενό μέσα από ένα έντυπο, μέσα από την οργάνωση, να έρθουν σε επαφή με ανθρώπους που έρχονται από αυτές τις περιοχές και να τους βοηθήσει να επαναπροσδιοριστουν ή να αναθεωρήσουν την εικόνα που έχουν οι ίδιοι για την Αφρική.
Μου φαίνεται ότι υπάρχει ένας χάρτης ενδιαφέροντος του κόσμου, στον οποίο η Αφρική είναι το πιο θολό σημείο όπου επικρατούν οι περισσότεροι μύθοι και στερεότυπα...
Το πρόβλημα πρέπει να αλλάξει αποκλειστικά, κατά την δική μου άποψη, μέσα από την Αφρικανική κοινότητα . Το ότι ο Έλληνας δεν γνωρίζει τι σημαίνει Αφρικανική κοινότητα, είναι το μόνο σίγουρο, γιατί ποτέ δεν υπήρξε λόγος να το μάθει. Τα προβλήματα έχουν αρχίσει τώρα τελευταία.
Σε ποια προβλήματα αναφέρεσαι;
Του ρατσισμού. Είναι γενικότερο πρόβλημα. Έχει να κάνει και με την παιδεία που διδάσκεται στα σχολεία. Και εγώ πήγα σε ελληνικό σχολείο, και δεν έμαθα τίποτα που να αφορά την Αφρική, πέρα απ’ το ότι υπάρχουν 5 ήπειροι, μία εκ των οποίων είναι η Αφρική. Τίποτα όμως. Γι’ αυτό σου λέω ότι το σύστημα δεν επιτρέπει, ακόμα και σε αυτούς που ενδιαφέρονται να μάθουν τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Το βλέπεις παντού: στα ΜΜΕ, στα βιβλία. Άνοιξε μια εφημερίδα και δες τα διεθνή... η Αφρική απουσιάζει. Εκτός και αν πρόκειται για μία μεγάλη είδηση: πόλεμοι, δολοφονίες, εμφύλιοι. Ναι τότε μπορεί να επικεντρωθεί για λίγο.
Ποιες είναι οι απόψεις σου για τα πολιτικά κινήματα της Ελλάδας; Τι απέγινε μία εικοσαετία επαναστάσεων στη μεταπολεμική περίοδο; Σκέφτομαι πχ. την εξέγερση των Μάου Μάου στην Κένυα και την επανάσταση της Αλγερίας. Αυτά τα γεγονότα συγκλόνισαν τον κόσμο και άλλαξαν την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας, παρόλα αυτά κανείς δεν τα αναφέρει.
Νομίζω ότι όλα πηγάζουν από το ότι τα πάντα είναι Ελληνοκεντρικά.
Ευρωκεντρικά ή Ελληνοκεντρικά;
Ελληνοκεντρικά. Ακόμα και αυτά που λέγονται μεταναστευτικό, κοινωνικά κινήματα και ρατσισμός, είναι προβληματικά. Πιστεύω ότι όσοι βρίσκονται σε αριστερές οργανώσεις, στα κινήματα, πρέπει να δώσουν το δικαίωμα έκφρασης στους μετανάστες. Και να μην νομίζουν ότι είναι το υπουργείο τύπου του μεταναστευτικού. Δεν γίνεται αυτό γιατί δεν μπορούν να κατανοήσουν τι ζητάνε οι μετανάστες. Δεν έχουν την ίδια αντίληψη της έννοιας των κοινωνικών επαναστάσεων. Όπως επίσης ένας Αφρικανός δεν έχει την ίδια αντίληψη με έναν Ασιάτη, Βαλκάνιο ή Λατινοαμερικάνο. Δηλαδή εκεί τα έχουν βάλει στο μίξερ και τα ανακατεύουν ανάλογα με το πώς βολεύονται. Ο ίδιος ο μετανάστης πού θα προσφέρει; Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι σημαίνει κοινωνικά δικαιώματα, κοινωνικές επαναστάσεις, δεν ξέρουν τι σημαίνει πολιτικός φορέας, πώς πηγαίνει ο άλλος και με το έτσι θέλω να προσαρτιστεί πάνω τους; Να κάνει τι;
Θεωρείς, δηλαδή, ότι κάποιοι άλλοι παίρνουν αποφάσεις για σας...
Είναι καθαρά πολιτική εκμετάλλευση. Χωρίς τους μετανάστες πολλά κινήματα δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης.
Τι αλλαγές θα έπρεπε να γίνουν στον αντιρατσιστικό χώρο;
Το βασικό, και πρέπει να το καταλάβουν αυτό, είναι να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τους μετανάστες ως χειραγωγήσιμα άτομα που μπορούν να τα πάνε από εδώ και από εκεί. Πρέπει να συμπεριφερθούν στους μετανάστες ως ισάξιους, κάτι που δε γίνεται τώρα. Δεν είμαστε αναλώσιμοι. Και εμείς προσωπικά, με τη ΜΚΟ προσπαθούμε να αποκτήσουμε τον δικό μας καθαρό με ηχώ και χωρίς επιρροές λόγο.
Πιστεύεις πως είναι σημαντικό να μάθουν κάποια πράγματα για τις ταυτότητες των μεταναστών;
Μα δεν ενδιαφέρονται. Βλέπουν εμένα, που κατάγομαι από την Αφρική, ίδιο με αυτόν από τα Βαλκάνια, γιατί έτσι τους εξυπηρετεί. Είμαστε ξένοι και εδώ είναι οι Έλληνες. Αυτή είναι η αλήθεια. Πρέπει να μάθουν να ακούν, να βλέπουν, και αν είναι δυνατόν, να μπορούν απλά να υποστηρίζουν τις μεταναστευτικές ομάδες. Δεν μπορεί σε ένα αντιρατσιστικό φεστιβάλ να μπαίνουν μετανάστες δωρεάν και οι έλληνες όχι. Τι σημαίνει «εσύ που δεν είσαι μετανάστης»; Εμένα η δουλειά μου, για παράδειγμα, μου αποδίδει καλά λεφτά. Το χρώμα μου είναι που με κάνει μετανάστη; Πρέπει να υπάρχουν κάποιοι κανόνες και να μας εμπεριέχουν όλους. Να καταλάβουν πως όλοι αγωνιζόμαστε για το ίδιο πράγμα. Εσένα δεν σε κάνει αντιρατσιστή επειδή πηγαίνεις σε αντιρατσιστικό φεστιβάλ. Ούτε εμένα με κάνει καλύτερο μετανάστη επειδή πληρώνω το εισιτήριο. Μόνο έτσι μπορούν να λυθούν τα πράγματα. Και μην τα κάνουμε ένα μπάχαλο ότι «όλοι είμαστε ίδιοι» γιατί δεν είμαστε.
Σκιαγράφησέ μου τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Αφρικανοί μετανάστες.
Η διαβίωση στην Ελλάδα είναι εξίσου δύσκολη για εσένα που είσαι Έλληνας, και για εμένα που κατάγομαι από την Αφρική. Τα προβλήματα μας ενώνουν. Θέλουμε να κάνουμε ένα διάλογο, να δούμε τι μας χωρίζει, τι μας ενώνει, τι μπορούμε να διεκδικήσουμε ως μέλη αυτής της κοινότητας. Για παράδειγμα τα μέτρα , το ΔΝΤ, το μνημόνιο, δεν αφορούν μόνο τους Έλληνες. Η συζήτηση δεν αφορά μόνο τις περικοπές των συντάξεων των Ελλήνων εφόσον υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα πάρουν ποτέ σύνταξη. Το ΙΚΑ, για παράδειγμα, δεν είναι συντάξιμο για τους μετανάστες. Για αυτό αξίζει να αγωνιστούμε όλοι μαζί. Πρέπει ως μετανάστες να συνομιλήσουμε με ίσους όρους με όλη τη κοινωνία.
Φυλετικά ζητήματα που επισκιάζονται από την ορολογία των κινημάτων,
υπάρχουν;
Μα εκεί είναι το πρόβλημα. Ότι τα κοινωνικά κινήματα έχουν μια δική τους γλώσσα επικοινωνίας που δεν έχει να κάνει με τίποτα άλλο. Η ρητορική τους είναι συγκεκριμένη.
Δηλαδή υπάρχει μια έλλειψη κατανόησης;
Δεν ξέρω αν υπάρχουν πολλοί στο χώρο που συνειδητοποιούν ότι οι μετανάστες κατανοούν διαφορετικά το τι σημαίνει «κοινωνία των πολιτών», φυλετικά προβλήματα, κοινωνικά προβλήματα. Για παράδειγμα εμείς είμαστε μία ΜΚΟ -όρος που ακούγεται στην αριστερά πολύ άσχημος- που συντηρούμαστε μόνοι μας, χωρίς χρηματοδοτήσεις, που δεν δεχόμαστε παρεμβάσεις από οποιονδήποτε κοινωνικό φορέα. Θέλουμε να είμαστε αυτόνομοι. Πρέπει να είναι έτσι για να μπορούμε να συμμετέχουμε ισάξια σε αυτό που λέγεται ελληνική κοινωνία, στην κοινωνία των πολιτών, με δικούς μας όρους. Αυτή τη στιγμή δε γίνεται.
Πώς φαντάζεσαι την Αφρικανική κοινότητα στην Ελλάδα σε 20 χρόνια;
Σε 20 χρόνια, στον αγώνα που γίνεται σήμερα, θα πρέπει όλοι οι Αφρικανικής καταγωγής μετανάστες να συμμετέχουν στην κεντρική πολιτική ζωή στη χώρα. Στην τοπική αυτοδιοίκηση, στην κεντρική πολιτική σκηνή, σε οργανώσεις, παντού. Πρέπει οι ίδιοι να συμμετέχουν με καθαρούς όρους. Εδώ πρέπει να ασκήσει τα δικαιώματά του. Εδώ πρέπει να ‘χει άποψη. Και να συμμετέχει.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
