ΠΙΕΖΟΥΝ ΓΙΑ PSI, ΣΚΛΗΡΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ... ΚΟΜΙΣΑΡΙΟ!
Η κατάσταση είναι οριακή. Η συγκυβέρνηση, απομονωμένη από την κοινωνία, βρίσκεται μπροστά σε αδιέξοδο, καθώς αδυνατεί να περάσει αλώβητη την πολιτική με την οποία την «τροφοδοτεί» η τρόικα. Η [συντεχνιακή] καταψήφιση ρυθμίσεων για φαρμακοποιούς και δικηγόρους ήταν το πρώτο, ανώδυνο, σήμα. Η έκτακτη σύσκεψη των τριών αρχηγών με τον Λ. Παπαδήμο, που τελικώς θα γίνει σήμερα Κυριακή το μεσημέρι, σκοπό έχει να καθησυχάσει την τρόικα, να [ξανα]δείξει το κοινό μέτωπο και κυρίως οι “τρεις” [ΝΔ, ΠαΣοΚ και ΛαΟΣ] να αναλάβουν πολιτική δέσμευση ότι θα στηρίξουν το PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση, όχι μόνο σήμερα αλλά και μετά τις εκλογές -όποτε κι αν γίνουν. Ο φόβος του συστήματος μπροστά σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις...
Η αγωνία του Μαξίμου
Η κατάσταση, όμως, έχει γίνει ιδιαιτέρως περίπλοκη για τους συγκάτοικους του Μαξίμου. Καταρχάς ο πολιτικός λόγος των αρχηγών έχει απαξιωθεί. Όχι μόνο στη συνείδηση της κοινωνίας [δημοσκοπικά το ΠαΣοΚ καταρρέει, η αυτοδυναμία της ΝΔ φαντάζει αδύνατη, το ΛαΟΣ υποχωρεί- βλέπουμε, δηλαδή, και τα τρία μνημονικά κόμματα να χάνουν δυνάμεις] αλλά και μέσα στο κόμμα τους, στις τάξεις των ίδιων τους, των βουλευτών.
Το Μαξίμου εκφράζει φόβο ότι οι αρνητικές ψήφοι ή οι απουσίες βουλευτών στη διάρκεια της ψηφοφορίας για τη νέα σύμβαση θα είναι πολλές -όχι, βέβαια, σε βαθμό που να ρίξουν τη συγκυβέρνηση. Αν, όμως, η δανειακή σύμβαση δεν συγκεντρώσει πάνω από 180 ψήφους, κρίνεται ότι θα δημιουργηθεί πολιτικό ζήτημα που μπορεί να μην αντέξουν τα δύο μεγάλα κόμματα της συγκυβέρνησης [διάσπαση], ενώ η ενίσχυση της αριστεράς εκτιμάται ότι θα είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Η αρνητική, βέβαια, ψήφος βουλευτών, ας μην κρυβόμαστε, δεν θα προκύψει για λόγους ιδεολογικούς, αλλά κάτω από το φόβο της κοινωνίας, των αγανακτισμένων και της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Σε υπουργικό συμβούλιο, μάλιστα, επισημάνθηκε ότι δεν μπορεί να καλείς τους βουλευτές να ψηφίσουν σκληρά μέτρα και μετά να εκτεθούν στους ψηφοφόρους τους -θα συντριβούν! Και ως μέτρο εναντίον των «ανταρτών» προτάθηκε να μην έχουν θέση στο ψηφοδέλτιο των κομμάτων τους!
Ο Λ. Παπαδήμος, πάντως, έχει μαζί του το πιστόλι που είχε αφήσει ο Γ. Παπανδρέου στο τραπέζι. Και οι πληροφορίες θέλουν να το τοποθετεί στον κρόταφο των συνομιλητών του. Οι κινήσεις που απομένουν για τη διάσωση του συστήματος ελάχιστες. Και, περίπου, “προβλέψιμες”.
«Καίγονται» οι εφεδρείες
Το ένα από τα σενάρια που εξετάζονται προβλέπει δέσμευση από τους αρχηγούς για στήριξη από όλους τους βουλευτές των τριών κομμάτων ή, διαφορετικά, άμεση προσφυγή στις κάλπες, ακόμα και μέσα στον Φεβρουάριο -κάποιοι, μάλιστα, υποστηρίζουν ότι οι εκλογές θα λειτουργήσουν και ως εκτόνωση της κοινωνίας. Τα προβλήματα που θα προκύψουν [και θα προκύψουν αρκετά πολιτικά, με κυριότερο ότι “κάηκαν” γρήγορα τις εφεδρείες του] θα αντιμετωπιστούν είτε με εκβιασμό [χρεοκοπία, επιστροφή στη δραχμή, κ.λπ.] είτε με “δάνειο γέφυρα”, προκειμένου να εξυπηρετηθούν ομόλογα που λήγουν άμεσα [14,5 δισ. ευρώ στις 20 Μαρτίου].
Βασική προϋπόθεση, να λήξει μέσα στη βδομάδα το PSI, για το οποίο αύριο στο Eurogroup θα ενημερώσει τους Ευρωπαίους ο Λ. Παπαδήμος. Τα δε σκληρά μέτρα, που συνδέονται με τη νέα δανειακή σύμβαση, θα απασχολήσουν την προεκλογική καμπάνια των κομμάτων, η οποία θα είναι διαχείρισης για τους “τρεις” αρχηγούς [ΠαΣοΚ, ΝΔ, ΛαΟΣ], που θα έχουν δεσμευθεί ότι θα την υπογράψουν, καταγγελίας για την αριστερά. Και μόνο, όμως, που κουβεντιάζουν ακόμα και αυτό το “χλωμό σενάριο” -αν ισχύσει, η αριστερά θα σαρώσει- δείχνει το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει το σύστημα.
Κλίμα αποχώρησης
Τα νέα σκληρά μέτρα [κατάργηση ή περικοπή του 13ου και 14ου μισθού, μείωση επικουρικών συντάξεων, αυξήσεις 25% στις αντικειμενικές αξίες, συγχωνεύσεις και κατάργηση δημόσιων οργανισμών με απολύσεις, κ.ά.] που προωθεί η τρόικα, δημιουργούν πρόσθετο πρόβλημα συνοχής στην κυβέρνηση. Το Μαξίμου, μαζί με τους κοινωνικούς εταίρους [ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΓΣΕΕ], εμφανίζεται σε πλήρη αντίθεση με την τρόικα διαφωνώντας με τα μέτρα, ενώ χθες το Mega ξεκίνησε αγώνα [;] κατά της τρόικας! [“Προσβλητικό το ύφος του Πολ Τόμσεν”, “Εξοργιστική και παραπλανητική η στάση του Τόμσεν στο Eurogpoup”, οι τίτλοι του] ενώ ο Μ. Καψής επιβεβαιώνοντας το “ρεπορτάζ” έλεγε ότι “ακόμα και στο Μέγαρο Μαξίμου είχε το ίδιο ύφος”!]. Εκτιμούν ότι έτσι δημιουργείται κλίμα αποχώρησης της κυβέρνησης απέναντι στις απαιτήσεις της τρόικας αφήνει, όμως, και ένα τεράστιο παράθυρο υποχώρησης -για την Ελλάδα ρε γαμώτο. Θεωρούν ότι θα μετριαστεί η πίεση της κοινωνίας αλλά και των βουλευτών -έστω από το φόβο της κοινωνίας ή του λαϊκισμού.
Τον άκρατο λαϊκισμό επισημαίνει και η Καθημερινή [28.01.12, κύριο άρθρο] σημειώνοντας ότι “έχει ξεσπάσει στο εσωτερικό των μη αριστερών κομμάτων, που μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες”. “Βουλευτές, ακόμη και υπουργοί της περασμένης διετίας”. Και τονίζει ότι “διαγκωνίζονται προκειμένου να πείσουν ότι δεν ήξεραν, δεν ήθελαν, δεν άκουσαν το μνημόνιο”. Αναφερόμενη, μάλιστα, χωρίς να τον κατονομάζει, στον Κ. Σημίτη χαρακτηρίζει ως “προκλητική” τη “φιλολαϊκή στροφή” του, καθώς “είναι η ώρα για αλήθειες, όχι για χάιδεμα αυτιών”.
Και «κομισάριος»
Γερμανική κυβέρνηση και επιχειρήσεις, πάντως, αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως χρεοκοπημένη χώρα, παρά τις δηλώσεις “θέλουμε και μπορούμε να αποτρέψουμε μια χρεοκοπία της Ελλάδας” [Β. Σόιμπλε στην εφημερίδα Handelsblatt]. Το ίδιο και το ΔΝΤ, που προβλέπει ύφεση για δύο ακόμα χρόνια [2012 και 2013] ενώ, στην ανάλυσή του, όπως την καταγράφουν οι New York Times, εκτιμά ότι ύστερα από όλη αυτή την σκληρή λιτότητα το χρέος της Ελλάδας το 2020 δεν θα είναι αισθητά μικρότερο από το υφιστάμενο. Θα είναι 135% ως ποσοστό επί του ΑΕΠ! Ένας φαύλος κύκλος, δηλαδή, που δεν οδηγεί πουθενά. Μόνο σε απέραντες ουρές για συσσίτια, εξαθλίωση, πλήρη διάλυση του εναπομείναντος κοινωνικού κράτους...
Το ερώτημα, βέβαια, είναι γιατί, αφού τα βλέπουν και τα αναλύουν, πιέζουν για ακόμα περισσότερα μέτρα, περικοπές, εξαθλίωση; Για τους εδώ κυβερνώντες δεν υπάρχει παρόμοιο ερώτημα. Δεν είναι ικανοί να θέσουν ούτε τις στοιχειώδεις κόκκινες γραμμές -“κόκκινη γραμμή η σωτηρία της χώρας” δήλωνε ο τραπεζίτης πρωθυπουργός πριν λίγες μέρες... Η “εγχώρια η πολιτική τάξη εν συνόλω έχει αποδράσει από το κλυδωνιζόμενο σκάφος”, γράφει ο Ν. Ξυδάκης [Καθημερινή, 28.01.12], “αφού έθεσε τη χώρα υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο αμαχητί, χωρίς διαπραγμάτευση [...] φαίνεται εντελώς ανίκανη να υπερασπιστεί ζωτικά συμφέροντα, δεν είναι ικανή να θέση στοιχειωδώς κόκκινες γραμμές για ιστορικά διακυβεύματα, κατά τον τρόπο που τις θέτουν λ.χ. οι ιταλικές και οι ισπανικές ελίτ”.
Σύμφωνα, μάλιστα, με τους Financial Times -που αποκάλυψαν τη γερμανική πρόταση- η Α. Μέρκελ θέλει να ελέγχει τη δημοσιονομική πολιτική της Ελλάδας μέσω ενός επιτρόπου, πριν υλοποιηθεί το δεύτερο “πακέτο διάσωσης”! Ο “κομισάριος” θα μπορεί να ασκεί βέτο στις δημοσιονομικές αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης -“η ενίσχυση του προϋπολογισμού πρέπει να συνοδεύεται από μια αυστηρή διοίκηση και ένα σύστημα ελέγχου”- καθώς η γερμανική κυβέρνηση εκτιμά ότι “ενώπιον της απογοητευτικής μέχρι σήμερα προσαρμογής της, η Ελλάδα πρέπει να δεχτεί μια εκχώρηση της δημοσιονομικής της κυριαρχίας σε ένα ευρωπαϊκό κλιμάκιο για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα”. Πηγές, βέβαια, της κυβέρνησης διαψεύδουν το δημοσίευμα λέγοντας ότι “δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει δεκτό κάτι τέτοιο. Ανάλογη πρόταση είχε κάνει στο παρελθόν και ολλανδός υπουργός. Δεν το συζητάμε καν”. Θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά;
Βαρύ κλίμα
Το κλίμα που έχει διαμορφωθεί σε συγκυβέρνηση και ηγετική ομάδα της ευρωζώνης είναι βαρύ. Δεν είναι ότι ο Γ. Καρατζαφέρης απειλεί με αποχώρηση [για δέκατη φορά;] καθώς, όπως δήλωσε, “η προχθεσινή ψηφοφορία στη βουλή δεν μας ενθαρρύνει”. Ούτε οι αντιδράσεις των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση της Γερμανίας στο ενδεχόμενο περαιτέρω βοήθειας προς την Ελλάδα [15 δισ. ευρώ πλέον των 130 δισ.].
Είναι ότι η ακολουθούμενη πολιτική δεν “βγαίνει”. Δεν το λέει η Εποχή ή κάποια αριστερά κόμματα. Ο Όλι Ρεν ζήτησε πρόσθετη χρηματοδότηση, ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ είπε ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί στήριξη για περισσότερα από δέκα χρόνια, ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος εκτιμά ότι ο κίνδυνος για χρεοκοπία της Ελλάδας είναι μεγαλύτερος από ποτέ -“υπάρχει”, υποστηρίζει, “μια πανίσχυρη ομάδα, η οποία τάσσεται υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Πολλοί ιδιοκτήτες εφημερίδων και επιχειρήσεων έχουν πολύ μεγάλο συμφέρον να πληρώνουν τους φόρους σε δραχμή και όχι σε ευρώ” και η Wall Street Journal, στο κύριο άρθρο της, προβάλλει την “ασυμφωνία” για το ύψος διακύμανσης του επιτοκίου στο PSI ως το κυριότερο πρόβλημα που “απειλεί με άτακτη χρεοκοπία την Ελλάδα, αλλά και την ίδια την ΕΕ”.
Φθινοπωρινό σενάριο
Μια ακόμη πρόταση, που [ξανα] συζητείται, προβλέπει εκλογές τον Σεπτέμβριο, κάτι που θέλει ο ΛαΟΣ, μια ομάδα γύρω από τον Γ. Παπανδρέου καθώς και οικονομικοί κύκλοι σε Ευρώπη και Ουάσιγκτον. Εκλογές το φθινόπωρο δημιουργούν, βέβαια, πρόβλημα στη ΝΔ, καθώς υπάρχουν εσωτερικές πιέσεις των “αντιμνημονιακών”. Και όσο απωθείται η ημερομηνία των εκλογών, τόσο ο Α. Σαμαράς θα καλείται να στηρίζει όλο και περισσότερο το μνημόνιο με απρόβλεπτες εξελίξεις στο κόμμα του αλλά και στο αποτέλεσμα των εκλογών -την αυτοδυναμία «ξεχνά» σιγά – σιγά και ο ίδιος. Φρόντισε, πάντως, από τη Μόσχα, να διαπιστώσει ότι “ουδέποτε υπήρξε σκάνδαλο Βατοπεδίου” και να τακτοποιήσει, στα πρότυπα του Κ. Καραμανλή, το θέμα της ενέργειας με τον Βλ. Πούτιν... Τα περιθώρια, βέβαια, εναλλακτικών προτάσεων και ελιγμών απέναντι στην τρόικα είναι ανύπαρκτα και η πολιτική του κινδυνεύει να βουλιάξει μέσα στη συγκυβέρνηση. Γι’ αυτό και επιζητεί άμεσα εκλογές.
Και το ΠΑΣΟΚ, όμως, δοκιμάζουν οι όροι και οι απαιτήσεις που βάζει η τρόικα, ενώ οξύνεται η αμφισβήτηση στο πρόσωπο του Γ. Παπανδρέου -«το ΠαΣοΚ έχει πρόεδρο» αναγκάστηκε να πει ο Π. Μπεγλίτης. Η στάση που θα κρατήσουν οι βουλευτές του, θα εξαρτηθεί κυρίως από τις αποφάσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας την προσεχή Πέμπτη.
Θ. Μιχόπουλος
* 18 και 19 Φεβρουαρίου η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή
Την περασμένη Πέμπτη εκατοντάδες πολίτες της Νέας Ιωνίας ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ και γέμισαν ασφυκτικά την αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου Λυκείου της περιοχής. Ήταν μια εικόνα που επαναλαμβάνεται το τελευταίο διάστημα σε όλες τις δημόσιες εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ: από το Μαρούσι, τον Μίλωνα στη Νέα Σμύρνη, το Περιστέρι έως τις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης. Κόσμος της αριστεράς κάθε ηλικίας, αλλά και πολίτες που μέχρι πρότινος ανήκαν σε άλλους πολιτικούς χώρους, προσέρχονται για να ακούσουν το λόγο του ΣΥΡΙΖΑ και τις εναλλακτικές του προτάσεις.
Ταυτόχρονα, συνεχίζονται οι συζητήσεις εντός του συμμαχικού σχήματος για το πολιτικό πλαίσιο, τις συμμαχίες και τα αποτελέσματα της πρότασής του για το νέο συνασπισμό εξουσίας. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σημείωναν ότι σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα έχουν κλείσει όλες οι εκκρεμότητες. Στις 18-19 Φεβρουαρίου θα συνεδριάσει η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή και εκεί αναμένεται να παρθούν οι οριστικές αποφάσεις. Αύριο Δευτέρα θα συνεδριάσει η Εκτελεστική Γραμματεία του σχήματος για να προετοιμάσει τη σύνοδο της Σ.Π.Ε.
Στις 2, 3 και 4 Μαρτίου προγραμματίζεται πανελλαδική εξόρμηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπου θα πραγματοποιηθούν πάνω από εκατό εκδηλώσεις ταυτόχρονα σε όλη την Ελλάδα. Εντός των ημερών, επίσης, θα κυκλοφορήσει φυλλάδιο με τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και αφίσα.
Οι συνεργασίες
Οι συνεργασίες παραμένουν ένα από τα επίδικα ζητήματα, καθώς στις μέχρι τώρα συζητήσεις έχουν διαπιστωθεί διαφορές. Άλλωστε υπάρχουν ακόμα “εκκρεμότητες” ή διεργασίες, που εν δυνάμει μπορούν να ανατρέψουν το σκηνικό ή και τις βεβαιότητες. Αν για παράδειγμα οι εκλογές καθυστερήσουν, πόσο βέβαιο είναι ότι η ηγεσία του ΚΚΕ θα αντέξει να γυρνά την πλάτη της στο αίτημα -και ενός δικού της κόσμου- για συμπόρευση και ενότητα των δυνάμεων της αριστεράς; Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι όσο η κοινωνία κινείται, τόσο οι ευρύτερες δυνάμεις της αριστεράς θα υποχρεώνονται να απαντούν στις προσκλήσεις διαλόγου και κοινής δράσης.
Ίσως γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ στο δημόσιο λόγο του τονίζει ότι θα συνεχίσει να προσκαλεί τις άλλες δυνάμεις ακόμα και μετά τις εκλογές. Να σημειώσουμε, επίσης, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχε για άλλη μια φορά στη σύσκεψη που κάλεσε το Μέτωπο Α-Α με συμμετοχή και των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η συζήτηση ανάμεσα σε αυτές τις δυνάμεις θα συνεχιστεί.
Ενότητα ναι,
αλλά με ποιους;
Όμως, δυσκολίες δεν έχουν μόνο το ΚΚΕ ή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει να αντιμετωπίσει “προσκλήσεις ενότητας” από δυνάμεις, που για πολλούς εντός του ΣΥΡΙΖΑ, δεν συνάδουν με το βασικό του στόχο, αλλά ούτε και με τα αριστερά και ταξικά φυσιογνωμικά του χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, άνθρωποι που κινούνται στο περιβάλλον του Μ. Θεοδωράκη, στην Σπίθα ή και στο νέο εγχείρημα “ΕΛΛΑΔΑ”, εγκαλούν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν ανταποκρίνεται με θέρμη στο “εθνικό παλλαϊκό προσκλητήριο”. Χθες Σάββατο, στην εφημερίδα “Δρόμος”, ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, γραμματέας της οργάνωσης “Σπίθα”, σημείωσε ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν απάντησε στην πρόταση “να οργανωθούν άμεσα συγκεντρώσεις όλων των δυνάμεων που είναι αντίθετες στις συμφωνίες αυτές, από τον Πάνο Καμμένο έως την ΑΝΤΑΡΣΥΑ...”. Δεν σχολίασε, όμως, αν και δεν ρωτήθηκε, πως μπορεί να υπάρξει μια τέτοιου είδους συνάντηση, με πρόσωπα που δεν κρύβουν, το αντίθετο μάλιστα, το ακροδεξιό τους παρελθόν, αλλά και τη σημερινή τους άκρως δεξιά πολιτική ταυτότητα. (Σημείωση «Εποχής»: Πριν λίγες ημέρες ο βουλευτής της ΝΔ, Π. Καμμένος ανάρτησε στην ιστοσελίδα του παλαιότερη φωτογραφία που απεικονίζει τον ίδιο με τον πατέρα Πλεύρη να χαιρετάει φασιστικά). Τυχαίο;
Κατά τα άλλα, όλα δείχνουν ότι στον ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούν ότι ορισμένα πρόσωπα, που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, δεν χωρούν στα ψηφοδέλτιά του και ότι το brand name είναι ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, προβληματισμός υπάρχει για τον τρόπο που εξελίσσεται η πορεία συνεργασίας με στελέχη και κινήσεις προερχόμενα από το ΠΑΣΟΚ. Μέλη της Γραμματείας σημειώνουν ότι η συχνότητα που εμφανίζονται, ορισμένα από αυτά, σε κεντρικού τύπου εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, προκαταλαμβάνει, ως ένα βαθμό, τις συζητήσεις, καθώς δεν έχει αποσαφηνιστεί ακόμα το κοινό προγραμματικό πλαίσιο.
Εντούτοις, πολύ σύντομα, απ’ ό,τι φαίνεται θα αποσαφηνιστούν όλα αυτά τα ζητήματα, καθώς οι εξελίξεις τρέχουν.
Οι εξελίξεις στην ΚΟΕ
Την ίδια στιγμή η ΚΟΕ χειρίζεται την εσωκομματική της κρίση με χαμηλούς τόνους, αποφεύγοντας την επανάληψη σκληρών χαρακτηρισμών, που θα όξυναν τη δημόσια αντιπαράθεση. Ο συντονιστής του Κ.Ο. της ΚΟΕ Γ. Παπαϊωάννου σε άρθρο του στο “Δρόμο”, αναφέρεται στο γεγονός “της αποχώρησης μικρής ομάδας μελών και στελεχών”, αναγνωρίζει ότι τέτοια γεγονότα “ενισχύουν την άσχημη εικόνα που δίνει συνολικά η αριστερά στον κόσμο”, ενώ θεωρεί ότι “θα κριθεί τι καινούργιο και ουσιαστικό έχουν να προσφέρουν οι αποχωρήσαντες από την ΚΟΕ στο αριστερό κίνημα”.
Αποσαφηνίζεται, έτσι, ότι μετά την καθαίρεση στελεχών του Καθοδηγητικού Οργάνου (Γαλάνης, Κατσούλας κ.ά.) και τη δημοσιοποίηση του εσωκομματικού διαλόγου, άρχισαν οι αποχωρήσεις. Αν και δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση, το πιθανότερο είναι τα στελέχη αυτά να προχωρήσουν άμεσα σε συγκρότηση ξεχωριστής πολιτικής κίνησης. Το ποιος θα είναι ο προσανατολισμός τους θα φανεί στην πορεία, καθώς από τα δημόσια κείμενα και το ρεπορτάζ δεν προκύπτει με σαφήνεια η κατεύθυνση.
Στάθης Κουτρουβίδης
Σύσκεψη ανέργων του ΣΥΡΙΖΑ
Την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου, στις 4 μ.μ., στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ (Βαλτετσίου 39) θα πραγματοποιηθεί σύσκεψη ανέργων μελών και φίλων του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα “Το πρόβλημα της ανεργίας και η οργάνωση των ανέργων”.
Αυτόνομη κάθοδος για τους Οικολόγους – Πράσινους
Το εκλογικό συνέδριο των Οικολόγων - Πρασίνων επέλεξε τους δύο επικεφαλής του για τις ερχόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν. Το έκτακτο συνέδριο ακολούθησε τη σχήματος διεξαγωγή του 8ου τακτικού συνεδρίου, που είχε γίνει τον Δεκέμβριο του 2011. Η Ιωάννα Κοντούλη, με την οποία συζητήσαμε, εκλέχτηκε επικεφαλής της εκλογικής εκστρατείας μαζί και με τον Γιάννη Παρασκευόπουλο που τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Επικρατείας.
Σ.Κ.
Βγήκατε από ένα εκλογικό συνέδριο το προηγούμενο σαββατοκύριακο. Ποιο είναι το πολιτικό μήνυμά σας;
Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε σήψη, κατάρρευση, και αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να σταματήσει. Ήταν λάθος ο δρόμος που είχε λάβει η κοινωνία σε πολλά επίπεδα. Η κορύφωση του δράματος είναι απλά η οικονομική κρίση. Το πολιτικό σύστημα και οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις που το συντηρούσαν έως τώρα, βρίσκονταν αλλού και είχαν δημιουργήσει συνθήκες μιας επίπλαστης ευημερίας. Εμείς, ως Οικολόγοι – Πράσινοι - όχι μόνοι μας βέβαια - είχαμε επισημάνει εδώ και πολύ καιρό, τα λάθη αυτού του συστήματος. Απόλυτα αλληλένδετη με την κατάσταση αυτή είναι η πρότασή μας για την αναγκαιότητα της πράσινης στροφής στην οικονομία με επενδύσεις σε τομείς βιωσιμότητας και υποστήριξης της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Έχει μάλιστα ακόμα μεγαλύτερη αξία, καθώς το αίτημα ταυτόχρονα αφορά τόσο την τοπική όσο και την παγκόσμια διάσταση. Δεν χρειάζεται μόνο ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που να αντιπαρατεθεί στο καταρρέον σύστημα, χρειάζεται μια νέα επαναδιαπραγμάτευση αξιών που θα βασίζεται στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, για παράδειγμα, που εμφανίζεται ως νέο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, αποτελεί τη σύγχρονη χίμαιρα.
Παρόλα αυτά, η δράση σας μένει περισσότερο στο θεσμικό παρά στο κοινωνικό επίπεδο;
Δεν είναι απόλυτα ακριβές αυτό. Πέρα από την κοινωνική αντίσταση που είναι αναγκαία, χρειάζεται και η παρέμβαση σε επίπεδο θεσμών. Χρειάζεται διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα, όπως οι αλλαγές στο φορολογικό σύστημα. Η εμπιστοσύνη στην πολιτική με κεφαλαίο π έχει χάσει πολύ μεγάλο μέρος της αξία της. Η πρότασή μας για την «κοινωνική αλληλεγγύη» παραμένει επίσης άκρως επείγουσα. Δεν μπορεί να κάνεις κριτική στο πολιτικό σύστημα και η συμπεριφορά μας ως πολιτικού σχηματισμού να είναι διαφορετική. Η αλλαγή στη θητεία στην Ευρωβουλή και η διαδοχή του Μιχάλη Τρεμόπουλου από τον Νίκο Χρυσόγελο είναι ένα δείγμα αυτής της πολιτικής επιλογής μας, καθώς δείχνει ότι δεν είμαστε καθηλωμένοι στις θέσεις μας. Τα οικονομικά των πολιτικών κομμάτων αποτελούν ένα ακόμα μεγάλο αγκάθι στο πολιτικό σύστημα. Εμείς δεν χρωστάμε σε κανέναν, αφού όλα είναι διαφανή.
Αντιδράτε με σαφήνεια στην πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Παπαδήμου. Για να αντιμετωπιστούν όμως αυτές οι πολιτικές λιτότητας, δεν χρειάζονται ευρύτερες συναινέσεις και συσπειρώσεις;
Το μήνυμα που εξέπεμψε το συνέδριο ήταν σαφές και αφορά στην προετοιμασία των Οικολόγων - Πρασίνων ενόψει εκλογών. Η χώρα εδώ και καιρό έχει δεσμευτεί με μη δημοκρατικούς τρόπους και εκβιαστικά διλήμματα να συνεχίσει στην ίδια, αταλάντευτη πορεία. Εμείς ζητάμε εδώ και τώρα εκλογές, αν ήταν μάλιστα δυνατό θα έπρεπε να είχαν γίνει χτες. Η αντιμετώπιση αυτών των πολιτικών χρειάζεται ευρύτερες συσπειρώσεις. Εμείς δεν είμαστε εναντίον μιας τέτοιας επιλογής και ειδικά σε επιμέρους θέματα και πεδία το επιδιώκουμε. Τώρα, στο πεδίο των κεντρικών πολιτικών συμμαχιών, έχουμε αποφασίσει μέσα από συνεδριακές διαδικασίες ότι θα κατέβουμε αυτόνομα στις επερχόμενες εκλογές. Βέβαια, το πολιτικό τοπίο αλλάζει ραγδαία. Μια τέτοια απόφαση, πάντως, μπορεί να αλλάξει υπό την προϋπόθεση μιας αντίστοιχης διαδικασίας, ενός νέου συνεδρίου.
Σχεδιαστές και υποστηρικτές της οικονομικής πολιτικής των μνημονίων, τελευταία, βρίσκουν ποικίλους τρόπους να αποστασιοποιηθούν από αυτήν, να την επικρίνουν. Μάλιστα, υποστηρίζουν, ότι ήταν από την αρχή λανθασμένη. Η ύφεση, λένε, “τρέχει” πιο γρήγορα από τα σχεδιαζόμενα μέτρα και τα κάνει αυτόματα αναποτελεσματικά.
Αυτό φυσικά ίσχυε από την αρχή και ήταν πολύ εύκολο να το διακρίνει ένας οικονομολόγος, πολύ περισσότερο αυτοί που και πείρα διέθεταν και συμβούλους… Το κάνουν, όμως, τώρα γιατί η κατάρρευση είναι έκδηλη, πια, ο φαύλος κύκλος που έχει διαμορφωθεί συνεχώς ενδυναμώνεται, τα θύματα, πολυάριθμα, συνεχώς αυξάνονται.
Οι επανατοποθετήσεις είναι από ποικίλους χώρους και με διαφορετικούς στόχους. Ο κ. Τόμσεν, για παράδειγμα, που όπως γράφτηκε στον Τύπο εκτιμά «ότι οι συνθήκες έχουν επιδεινωθεί τους τελευταίους μήνες σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη, κάτι που καθιστά μη βιώσιμο το χρέος, με βάση τους όρους της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου» κάνει και την πρότασή του για νέα μέτρα σοκ.
Ο κ. Προβόπουλος σε άρθρο του στις «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς») θα σημειώσει ότι η Ελλάδα “χρειάζεται να κινηθεί γρήγορα και να εφαρμόσει τολμηρές μεταρρυθμίσεις, εκτεταμένες, ιδιωτικοποιήσεις και αποτελεσματικά μέτρα αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής».
Ο κ. Σημίτης θα σημειώσει ότι «συντάχθηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση. Χωρίς συνάρτησή του με τις εξελίξεις, θα σημειώσει, οδηγεί στο να «εξακολουθεί το αρχικό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας, παρά την ύφεση που επήλθε, και επιτείνει κατά πολύ την ύφεση».
Το αδιέξοδο, όμως, γίνεται βάση συζήτησης και σε επίσημα βήματα. Ο κ. Ντράγκι, για παράδειγμα, διοικητής της ΕΚΤ απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή θα σημειώσει ότι «τα αποτελέσματα του ελληνικού προγράμματος δεν είναι εκείνα που αναμένονταν στις 26 Οκτωβρίου, τόσο λόγω της πολύ πιο χαμηλής ανάπτυξης όσο και λόγω κάποιας έλλειψης στην εφαρμογή του».
Η κ. Λαγκάρντ του ΔΝΤ δεν μασάει τα λόγια της. Η επιμονή της για μεγάλο κούρεμα του ελληνικού χρέους είναι χαρακτηριστική. Σημείωσε επίσης την προηγούμενη εβδομάδα ότι αν δεν υπάρξει ενισχυμένο τείχος προστασίας η Ιταλία και η Ισπανία, δυο ουσιαστικά φερέγγυες χώρες, μπορούν να βρεθούν στη δίνη της κρίσης. Το “ισχυρότερο τείχος” προφανώς αφορά και την Ελλάδα. Ως και η κ. Μέρκελ δεν θα κρυφτεί. «Το πρόγραμμα διάσωσης για την Ελλάδα δεν λειτουργεί» ομολόγησε σε συνέντευξή της, ενώ ο κ. Σόιμπλε είπε το περίφημο: «Η Ελλάδα δυσκολεύεται να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις».
Γ. Βαρουφάκης:
Λεπτή αχτίδα στο σκότος;
Υπάρχει μια άλλη πτυχή, όμως, του θέματος της κρίσης. Ο καθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης, στο τελευταίο σημείωμα της Παρασκευής στο protagon.gr, παραθέτει, όπως τα χαρακτηρίζει, μια σειρά από “καλά νέα”. Σημειώνει: «Πραγματικά, τις μέρες που πέρασαν, συνέβη κάτι που δεν θα το πίστευα πριν μερικούς μήνες. Ο «άξονας του κακού» λύγισε κάτω από το βάρος της παγκόσμιας και της ευρωπαϊκής Κρίσης. Έβαλε νερό στο κρασί του. Όχι πολύ, αλλά αρκετό.
Μήπως έπαθε κάποια παράκρουση η κ. Λαγκάρντ; Μήπως πρόκειται για μια περαστική μεταβολή της στάσης του ΔΝΤ; Όχι. Πρόκειται για συντεταγμένη αλλαγή πλεύσης του έως πρότινος «άξονα του κακού». Το λέω αυτό επειδή την ίδια βδομάδα είχαμε δηλώσεις που θέτουν υπό αμφισβήτηση την σοφία της λιτότητας από: (1) επίσημη έκθεση του ΔΝΤ, (2) την κ. Λαγάρντ, (3) τον κ. Robert Zoelick, Πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας (σε άρθρο του στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»), και (4) κοινή δήλωση ανάλογου περιεχόμενου από την κ. Λαγκάρντ, τον κ. Zoelick καθώς και τους επί κεφαλής των εξής οργανισμών: τον Οργανισμό Διεθνούς Εμπορίου, του Διεθνούς Οργανισμού Υγείας, του Συμβουλίου για την Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα (Financial Stability Board), του ΟΟΣΑ, της Αφρικανικής Τράπεζας Ανάπτυξης, του Προγράμματος Τροφίμων του ΟΗΕ και του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας.
Θα ξεκινήσω με μια παράγραφο από το κείμενο που φέρει όλες αυτές τις βαριές υπογραφές: «Οι κυβερνήσεις» αναφέρει «πρέπει να διαχειριστούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα με στόχο την βελτίωση, και όχι την μείωση, της προοπτικής για μεγέθυνση και απασχόληση. Η διαχείριση αυτή πρέπει να γίνεται με τρόπο κοινωνικά ευαίσθητο. Η αύξηση της ανισότητας μας καλεί να δώσουμε πιο μεγάλη προσοχή σε μοντέλα μεγέθυνσης που αγκαλιάζουν περισσότερους ανθρώπους. Πρέπει να πετύχουμε χειροπιαστές βελτιώσεις στο επίπεδο διαβίωσης και στην κοινωνική συνοχή». Δηλαδή το ακριβώς αντίθετο εκείνου που επιχειρείται σήμερα στην Ελλάδα και την ευρωζωνική περιφέρεια!
Περνάω τώρα στο κείμενο του ΔΝΤ: «Εκείνες οι προηγμένες χώρες που καταφέρνουν να δανείζονται με πολύ χαμηλά επιτόκια, ή έχουν γενικά περιθώριο για να αυξήσουν το δανεισμό τους, συμπεριλαμβανομένων χωρών της ευρωζώνης (σημ. αναφέρεται καθαρότατα στη Γερμανία), πρέπει να ξανασκεφτούν το ρυθμό της μείωσης των ελλειμμάτων τους. Αν παρακάνουν τη μείωση αυτή, βραχυπρόθεσμα, ώστε να αντισταθμίσουν απώλειες φόρων, τότε θα καταφέρουν να μειώσουν την οικονομική δραστηριότητα, να χάσουν τη λαϊκή υποστήριξη για προσαρμογή και να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη των αγορών.»
Και σαν να μην έφτανε αυτό, το ΔΝΤ συνεχίζει: «Η σφικτή δημοσιονομική πολιτική χρειάζεται για να αντιμετωπιστεί το χρέος που δημιουργήθηκε τα χρόνια των παχιών αγελάδων. Όμως πρέπει να ασκηθεί με αργούς ρυθμούς που να δίνουν την ευκαιρία για αύξηση της παραγωγής και της απασχόλησης». (...)
Θα μου πείτε: Λόγια, λόγια, λόγια. Στην πράξη, οι άνθρωποι του ΔΝΤ που βρίσκονται εδώ στην Αθήνα, την ίδια ώρα, απαιτούν να μειωθούν οι κατώτατοι μισθοί, να συρρικνωθεί κι άλλο το ΑΕΠ της χώρας, να διαλυθεί ό,τι ψήγμα κοινωνικής «συνοχής» μας έχει μείνει. Δεν διαφωνώ. Όμως, θέλω να πιστεύω ότι τόσο συντονισμένες ανακοινώσεις ίσως προαναγγέλλουν μια διαμάχη στο εσωτερικό της τρόικας που δεν θα επηρεάσει τη συμπεριφορά των εν Αθήναις «κατώτερων» υπαλλήλων της παρά μόνο εφόσον επέλθει κάποια συμφωνία και με την κα Μέρκελ.
Πάντως, ελπίζω να συμφωνείτε ότι, ό,τι και να σημάνουν τελικά οι συντονισμένες αυτές δηλώσεις, αποτελούν μια λεπτή αλλά υπαρκτή αχτίδα στο σκότος των ημερών”.
Τα κινήματα
Θα δούμε όμως τι σημαίνουν όλα αυτά στο άμεσο μέλλον. Ως τότε, όμως, να σημειώσουμε ότι εκείνο που υποχρεώνει όλες αυτές τις “πηγές” και τους ως τώρα σχεδιαστές της λιτότητας να ρίχνουν τους τόνους ή και να παραδέχονται τα αδιέξοδα, είναι και η αντίσταση που αναπτύσσεται στις χώρες που εφαρμόζεται η λιτότητα. Τα πάσης φύσεως κινήματα των αγανακτισμένων, η αριστερά, τα συνδικάτα, οι κύκλοι των προοδευτικών οικονομολόγων και κοινωνιολόγων, των διανοουμένων, των καλλιτεχνών κ.ά. Χωρίς αυτά οι, έστω και αμυδρές, επανατοποθετήσεις που σημειώνονται θα ήταν αδύνατες. Έχουμε, όμως, πολλή δουλειά ακόμη για να γίνουν ανατροπές.
Π. Κλαυδιανός
