ΤΑ ΟΛΟ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΑΝΤΟΥΝ ΟΛΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ
Πέμπτος χρόνος ύφεσης με τους ευρωπαίους αξιωματούχους να εκτιμούν ότι η ύφεση θα συνεχιστεί –ευελπιστούν οριακή ανάκαμψη τους τελευταίους μήνες του 2013! Μόνο ανόητοι, όμως, μπορούν να ισχυριστούν ότι χώρες όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία δεν θα βιώσουν τρομακτικές συνέπειες. «Μια έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα έθετε υπό αμφισβήτηση ολόκληρο το ευρωπαϊκό εγχείρημα», προειδοποίησε ο Βίλιμπαλντ Τσέρνκο, διοικητής μιας από τις τρεις μεγαλύτερες τράπεζες της Αυστρίας, ενώ ο Μ. Μόντι δεν στηρίζει την Ελλάδα επειδή τον πήρε ο πόνος. Τις συνέπειες στη χώρα του σκέφτεται…
Κίνημα αλληλεγγύης
Η ΕΕ παρά τις συνεχείς συνόδους κορυφής, τα δεκάδες Eurogroup, τις συνεχείς διαπραγματεύσεις, τα εκατοντάδες σκληρά μέτρα, δύο χρόνια τώρα, βλέπει την κρίση όχι μόνο συνεχίζεται αλλά να βαθαίνει [στο 7% ήταν το τελευταίο τρίμηνο του 2011 με μέσο όρο έτους 6%].
Η αβεβαιότητα, όμως, της Ελλάδας λειτουργεί προς δύο κατευθύνσεις: του «μπαμπούλα» για τις άλλες χώρες αλλά και της αλληλεγγύης. Για παράδειγμα, σχεδόν οι μισοί Γάλλοι [49%] πιστεύουν ότι η χώρα τους θα μπορούσε να βρεθεί στην ίδια θέση με την Ελλάδα μέσα στους επόμενους μήνες ή τα επόμενα χρόνια [δημοσκόπηση που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Sud-Ouest Dimanche].
Την ίδια ώρα –και είναι κάτι που γίνεται για πρώτη φορά σ’ αυτή την έκταση- χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν από το Βερολίνο έως τη Νέα Υόρκη με κεντρικό σύνθημα «Είμαστε όλοι Έλληνες». [Το κύριο σύνθημα χθες το Παρίσι ήταν «Όχι στην Ευρώπη των αρπακτικών του καπιταλισμού, ναι στην Ευρώπη της αλληλεγγύης»]. Ακόμα, στην Ιταλία δύο δήμαρχοι του [φτωχού] Νότου ανακοίνωσαν ότι οι μισθοί τους [1.900 ευρώ συνολικά] θα προσφέρονται για τη στήριξη του ελληνικού λαού. «Η Ευρώπη σήμερα κρίνεται», γράφει ο ένας δήμαρχος σε επιστολή του. «Αν εγκαταλείψει την Ελλάδα, θα απορρίψει οριστικά μια συγκεκριμένη ιδέα της Ευρώπης, της Ευρώπης που θέλουμε και αγαπάμε».
Οι φωνές της Γερμανίας
Θέλουμε, όμως, όλοι την ίδια Ευρώπη; Ο Κίσινγκερ είχε πει: «Η Γερμανία είναι πολύ μικρή για τον κόσμο αλλά και πολύ μεγάλη για την Ευρώπη». Αυτό που σήμερα βιώνει, κυρίως, ο Νότος της Ευρώπης είναι η αναζήτηση από το Βερολίνο ενός νέου ζωτικού χώρου αντίστοιχο της οικονομικής του υπεροχής, καθώς και την διεύρυνση της ΕΕ προς τις πρώην «σοσιαλιστικές» χώρες, τις εξελίξεις στη Β. Αφρική [επιμελώς δεν αναμίχτηκε στην επέμβαση του ΝΑΤΟ], την ανάπτυξη της Κίνας [πρόσφατο το ταξίδι της Α. Μέρκελ στο Πεκίνο]. Στο εσωτερικό της έχει περιορίσει τα εργασιακά δικαιώματα των Γερμανών προβάλλοντας ως επίτευγμα το μικρό ποσοστό ανεργίας [περίπου 7%] και το εμπορικό πλεόνασμα του 2011 [160 δισ. ευρώ].
Οι πολλές και «διαφορετικές» φωνές που ακούγονται όλο και περισσότερο από τη Γερμανία εκφράζουν ακριβώς αυτή τη διαφορετική αναζήτηση του νέου ρόλου του Βερολίνου στην μεταπολεμική Ευρώπη. Οι γερμανοί πολιτικοί δίνουν την εντύπωση ότι είναι αδέξιοι ή αναίσθητοι, γράφουν οι Financial Times. Κάποιοι φαντάζονται τη Γερμανία σαν μεγάλη Ελβετία, μεγάλη και ουδέτερη, άλλοι μια δύναμη που θα επιβάλει τις απόψεις της στους άλλους. Η πρόταση, λοιπόν, για επίτροπο [παλαιότερα] ή μηχανισμό εποπτείας υλοποίησης του μνημονίου και ειδικό λογαριασμό μέσω του οποίου θα εξυπηρετείται μόνο το χρέος, που συζητιέται αύριο Δευτέρα στο Eurogroup αυτή τη λογική καλείται να εξυπηρετήσει. Το Βερολίνο, ακόμα, καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα και στις αντιφάσεις των ίδιων του των στελεχών. Ο δικηγόρος Β. Σόιμπλε, για παράδειγμα, που οι δηλώσεις του ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων, θεωρείται ευρωπαϊστής, αλλά, ταυτόχρονα, εκφράζει και τη γερμανική γραφειοκρατία που πιστεύει με πάθος στην ανάγκη εφαρμογής των νόμων. [Ο Όσκαρ Λαφοντέν με δηλώσεις του ξεκαθάρισε ότι θεωρεί τη διαχείριση της κρίσης από τους Ευρωπαίους εντελώς ανεπαρκή. «Η Μέρκελ ετοιμάζεται να καταστρέψει την Ευρώπη και μάλιστα τη δημοκρατία στην Ευρώπη, αλλά και την κοινωνική συνοχή», είπε. Και τόνισε ότι «ο πόλεμος των τραπεζών κατά των λαών της Ευρώπης πρέπει να σταματήσει».].
Παπαγαλάκι το Μαξίμου
Η κυβέρνηση Λ. Παπαδήμου [που «λειτουργεί στο εσωτερικό της χώρας ως παπαγαλάκι των πιο αδίστακτων εκβιαστών», σύμφωνα με τον Αλ. Τσίπρα] έχει αποδεχθεί και καλείται να υλοποιήσει τοξικά μέτρα που θα εντείνουν την ύφεση [Περικοπές σε κυρίες και επικουρικές συντάξεις, «κλάδεμα» των κοινωνικών επιδομάτων, μειώσεις σε φαρμακευτικές και δαπάνες υγείας, απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, κόψιμο επιδομάτων, κ.λπ.]. Η συγκρατημένη αισιοδοξία που αποπνέει το Μαξίμου -παρόλη την ικανοποίηση όλων των «εκκρεμοτήτων»- για τις αποφάσεις στο αυριανό Eurogroup έχει να κάνει με τις διαφορετικές εκτιμήσεις για την πορεία του χρέους της Ελλάδας.
Η ομάδα των χωρών με αξιολόγηση ΑΑΑ πιέζουν για χρεοκοπία της Ελλάδας και έξοδο από το ευρώ. Ο Μ. Μόντι, υπό το φόβο της ενεργοποίησης ενός ντόμινο που θα παρέσυρε τις χώρες του Νότου, επιθυμεί «τελική λύση». Η Α. Μέρκελ εμφανίζεται «ουδέτερη», καθώς έχει μπροστά της και την κρίσιμη ψηφοφορία στη γερμανική Βουλή για το «δεύτερο πακέτο». Ουσιαστικά, δηλαδή, η Ελλάδα καλείται να έχει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Nα πληρώνει, δηλαδή, μισθούς, συντάξεις, πετρέλαιο, φάρμακα, κ.λπ. μόνη της. Πρακτικά αδύνατο, θα άγγιζε τα όρια του… θαύματος!
Η βιωσιμότητα του χρέους
Η απόφαση του Eurogroup θα εξαρτηθεί και από τη συμφωνία για το PSI, καθώς «είμαστε πολύ μακριά από το στόχο του 120% για το ελληνικό χρέος», σύμφωνα με τον επικεφαλής του Eurogroup, Ζ. Κ. Γιουνκέρ. Ενώ ευρωπαίος αξιωματούχος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «με όλες τις συζητήσεις που θα έχω μέχρι το βράδυ της Κυριακής, θα προσπαθήσω το νούμερο αυτό να πλησιάσει πιο κοντά στο στόχο». Σύμφωνα με πληροφορίες Ευρώπη και ΔΝΤ ζητούν από το IIF να περικοπεί το χρέος κατά 15 δισ. ευρώ ακόμη. Ήδη, πάντως, ξεκίνησε η ανταλλαγή των ομολόγων που αγόρασε η ΕΚΤ [περίπου 50 δισ.] καθώς και άλλες κεντρικές τράπεζες των κρατών της Ευρωζώνης από τη δευτερογενή αγορά, με νέα ομόλογα τα οποία δεν θα περιληφθούν στο PSI. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και κεντρικές τράπεζες αποκομίζουν κέρδη από αυτή τη συμφωνία χωρίς να έχει διευκρινισθεί αν θα τα κρατήσουν ή τα θα τα δώσουν για να μειωθεί το ελληνικό χρέος.
Η βιωσιμότητα του χρέους θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση από τους ευρωπαίους ηγέτες, και κυρίως από το ΔΝΤ [και λόγω καταστατικού] που μελετά το ενδεχόμενο να συνεισφέρει «μόλις 13 δισ. ευρώ» στο νέο σχέδιο βοήθειας στην Ελλάδα [The Wall Street Journal]. Κι’ αυτό γιατί η ανάλυση της τρόικας δείχνει ότι θα διαμορφωθεί στο 129% του ΑΕΠ το 2020.
Θ. Μιχόπουλος
***Κατά μία μονάδα αναβάθμισε [ΒΒΒ-] ο οίκος Fitch την Ισλανδία, εξέλιξη που της επιτρέπει να θεωρείται, πλέον, ως αξιόπιστος δανειολήπτης! Η Ισλανδία, ως γνωστόν, πτώχευσε [2008] και οι πολίτες της αποφάσισαν να μη δεχτούν καμιά βοήθεια από ΔΝΤ. Άλλαξαν κυβέρνηση, πέρασαν από δίκες πολιτικούς και αξιωματούχους [αρκετοί διέφυγαν στο εξωτερικό], τρεις τράπεζες βάρεσαν κανόνι και με χρέος [2007] στο 900% του ΑΕΠ καταφέρνουν, σιγά – σιγά, να ορθοποδήσουν μόνοι τους. Σήμερα παρουσιάζει ανεργία 7% και ανάπτυξη 3,1%!
***Η Ισπανία καλείται το 2012 να περιορίσει το δημόσιο έλλειμμά της από 8% στο 4,4%! «Ένας στόχος», κατά την El Pais, «που βρίσκεται ανάμεσα στο απίθανο και στο αδύνατο […] Η οικονομία της Ισπανίας θα υποστεί πολύ σοβαρές πιέσεις, με συνέπεια η χώρα να εισέλθει σε βαθύτερη ύφεση».
•
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
