ΛΟΥΚΕΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ
Της
Ζωής Γεωργούλα
Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε, έστω κάποιος, κρατικός σχεδιασμός για τον πολιτισμό, μετά ήρθε το πακέτο των μέτρων που πρότεινε η τρόικα και εφαρμόζει η κυβέρνηση. Οι περικοπές μαζί με τους μισθούς, τις συντάξεις, την κοινωνική ασφάλιση χτύπησαν το ΕΚΕΘΕΧ (Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού), το ΕΚΕΒΙ (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου) και το ΕΚΕΜΕΛ (Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης). Με πληγωμένα θανάσιμα τα θεσμικά κέντρα που παράγουν σχεδιασμό για τον πολιτισμό, μπορούμε ανενόχλητοι να καθίσουμε αναπαυτικά στον καναπέ μας και να ξεδιψάσουμε από το πηγάδι χωρίς νερό, την τηλεόραση.
Κάπως έτσι πρέπει να τα σχεδίαζε το υπουργείο Πολιτισμού, όταν, λίγο καιρό πριν αποφάσισε, αφού κατήργησε το ΕΚΕΘΕΧ, να περικόψει κατά 35% τη χρηματοδότηση του ΕΚΕΒΙ, με αποτέλεσμα 9 απολύσεις υπαλλήλων του και να καταστήσει αδύνατη την ετήσια επιχορήγηση -ύψους 100.000 ευρώ- του ΕΚΕΜΕΛ, το οποίο απειλείται με κλείσιμο αφήνοντας τους 4 υπαλλήλους που απασχολεί, άνεργους, αφού δεν τροφοδοτούταν καθόλου απευθείας από το υπουργείο.
Το ίδιο το υπουργείο αντιδρώντας στην παραίτηση του αντιπροέδρου του ΕΚΕΒΙ, συγγραφέα, Πέτρου Τατσόπουλου, προσπάθησε να μετακυλήσει την ευθύνη στο ΔΣ του ΕΚΕΒΙ επιχειρηματολογώντας ότι το υπουργείο ουδέποτε ζήτησε απολύσεις ή κλείσιμο του ΕΚΕΜΕΛ…
Τρίλημμα… όπως τρόικα
«Είναι σαφής η υποκρισία του υπουργείου» είπε στην «Εποχή» ο Π. Τατσόπουλος, εξηγώντας το λόγο της παραίτησής του. «Εκείνο που με εξοργίζει είναι η πολύ θρασύδειλη στάση του υπουργείου Πολιτισμού, που με τις επιλογές του μας έθεσε μπροστά σε ένα αδιέξοδο τρίλημμα. Με το δεδομένο της περικοπής της χρηματοδότησης, είτε θα απολύαμε 9 υπαλλήλους από τους 41, δηλαδή το 22% των υπαλλήλων, και δεν θα επιχορηγούσαμε καθόλου το ΕΚΕΜΕΛ, είτε θα επιχορηγούσαμε το ΕΚΕΜΕΛ και θα απολύαμε 20 ανθρώπους από το ΕΚΕΒΙ, δηλαδή το 50% των εργαζομένων, οπότε θα έπρεπε ουσιαστικά να κλείσουμε το ΕΚΕΒΙ, είτε δεν θα απολύαμε κανένα -και εδώ έγκειται η μεγάλη υποκρισία του υπουργείου-, οπότε θα έπρεπε να αναστείλουμε τη δράση του ΕΚΕΒΙ, το οποίο θα σήμαινε ότι την επόμενη μέρα θα μας έκλεινε το ίδιο το υπουργείο, εφόσον πια δεν θα μπορούσαμε να υπηρετήσουμε το σκοπό μας και θα ήμασταν ένας οργανισμός που απλά έχει υπαλλήλους και τους πληρώνει. Γι’ αυτό το ωμό τρίλημμα, το υπουργείο προσπάθησε να μετακυλήσει τις ευθύνες του. Δηλαδή εμείς «οι κακοί» στο ΔΣ του ΕΚΕΒΙ ξαφνικά καταληφθήκαμε από την επιθυμία να απολύσουμε κόσμο. Δεν έχω καμία αντίρρηση να αναλάβω τις ευθύνες που μου αναλογούν για τις επιλογές μου, αλλά δεν έχω καμία διάθεση να αναλάβω ευθύνες για τις αποφάσεις που παίρνει το υπουργείο».
Λογοτεχνικά πυρά
Παράλληλα, ο πρόεδρος του ΔΣ του ΕΚΕΜΕΛ, Θωμάς Σκάσσης, έδωσε στη δημοσιότητα επιστολή προς το υπουργείο Πολιτισμού, την οποία υπογράφουν περισσότεροι από τετρακόσιοι ακαδημαϊκοί, συγγραφείς, μεταφραστές, πανεπιστημιακοί, κριτικοί, καλλιτέχνες, εκδότες και δημοσιογράφοι, που ζητούν να μην πάψει η ετήσια επιχορήγηση του Κέντρου.
Ο πρόεδρος του ΕΚΕΒΙ, Τάκης Θεοδωρόπουλος, τεκμηρίωσε την επιλογή της παύσης της επιχορήγησης του ΕΚΕΜΕΛ, θίγοντας τη δράση του ΕΚΕΜΕΛ, με το επιχείρημα ότι θα έπρεπε να εκπαιδεύει μεταφραστές από τα ελληνικά σε άλλες γλώσσες και όχι το αντίστροφο. Ωστόσο, στο καταστατικό του Κέντρου αναφέρονται και οι δύο «μεταφραστικές κατευθύνσεις» ως σκοποί του, οι οποίοι, πράγματι, εξυπηρετούνται παράλληλα. Μάλιστα, όπως επισήμανε σε επιστολή-απάντηση η διευθύντρια του ΕΚΕΜΕΛ, Ελένη Ζέρβα, «από την ίδρυσή του μέχρι το 2008, το ΕΚΕΜΕΛ διέθετε τμήμα διετούς φοίτησης μετάφρασης προς τα γαλλικά. Από το 2005 μέχρι σήμερα λειτουργεί στους κόλπους του τμήμα διετούς φοίτησης μετάφρασης προς τα αγγλικά. Παράλληλα, το ΕΚΕΜΕΛ οργανώνει και φιλοξενεί στο «Σπίτι της Λογοτεχνίας», στην Πάρο, σεμινάρια μετάφρασης από τα ελληνικά προς τα αγγλικά (σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Princeton), προς τα ισπανικά (σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Mάλαγας), προς τα ιταλικά (σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Sapienza της Ρώμης), προς τα γαλλικά (σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Inalco του Παρισιού), προς τα βουλγαρικά (σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Σόφιας), προς τα γερμανικά (σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Μονάχου και το Πανεπιστήμιο του Μάιντς)». Για να μάθουμε μερικές μόνο από τις δράσεις που μας στερεί το κλείσιμο του ΕΚΕΜΕΛ… Βέβαια, προβλήματα στη δράση του ΕΚΕΜΕΛ υπήρχαν. Για να τα ανιχνεύσουμε, όμως, θα πρέπει να γυρίσουμε 5 χρόνια πίσω, όταν το ΕΚΕΒΙ εκβιαστικά έκοψε τη χρηματοδότηση του ΕΚΕΜΕΛ αλλοιώνοντας τη δράση του ΕΚΕΜΕΛ και εκπαραθυρώνοντας την τότε διεύθυνση.
Αναδιανομή της φτώχειας
Τα τεκταινόμενα απασχόλησαν τον Τύπο όπου, εκτός από τα ρεπορτάζ, γράφτηκαν διάφορες απόψεις. Ο Πέτρος Τατσόπουλος, απαντώντας σε ορισμένες από αυτές, που συγκλίνουν στο επιχείρημα ότι εν καιρώ κρίσης, οι πολίτες δεν μπορούν να πληρώνουν για πολιτισμό, λέει: «τα δήθεν διλήμματα που διαβάζω αυτές τις ημέρες στον Τύπο, όπως πώς, τάχα, θα κοιτάξουμε στα μάτια τους συνταξιούχους, αν δεν τολμάμε να κάνουμε περικοπές στο ΕΚΕΒΙ, είναι λαϊκισμός. Δηλαδή η αναδιανομή που ευαγγελίζονται είναι να τα πάρουμε από τους κουλουρτζήδες και να τα δώσουμε στους λαχειοπώλες; Θεωρούν ως δεδομένο ότι τους έχοντες δεν πρέπει να τους πειράξουμε διόλου;»
Πώς, αλήθεια, να απαντήσεις στην πρόταση, που δημοσιεύτηκε, να χρηματοδοτήσουν οι εκδότες το ΕΚΕΜΕΛ, αφού αυτοί ωφελούνται από την εκπαίδευση των μεταφραστών;
Ας δούμε ποιοι πραγματικά ωφελούνται από την εκπαίδευση μεταφραστών. Η Ιωάννα Μεϊτάνη και ο Γιώργος Καράμπελας, πρόεδρος και αντιπρόεδρος αντίστοιχα του, νεοσύστατου και με θετικότατο δείγμα γραφής και δράσης, ΣΜΕΔ (Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών και Διορθωτών), είπαν στην «Εποχή»: «Η δουλειά που κάνει το ΕΚΕΜΕΛ, προβάλλοντας τη μετάφραση και εκπαιδεύοντας μεταφραστές, εκπαιδεύει τελικά το ίδιο το αναγνωστικό κοινό να απαιτεί καλές μεταφράσεις, να εκτιμά τη λογοτεχνία, κατά συνέπεια προωθείται η ποιότητα του βιβλίου και τελικά ωφελείται ο αναγνώστης. Παράλληλα, προβάλλεται η αξία της μετάφρασης, ο μεταφραστής παύει να είναι αόρατος και, έτσι και εμείς οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μπορούμε να υπερασπιστούμε τα εργασιακά μας δικαιώματα αποτελεσματικότερα». Αυτό το έργο δεν μπορεί και δεν οφείλει να ανατεθεί σε ιδιώτες.
•
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
