Εσωτερικός μονόλογος του Στέφανου Μαρτζώκη
Πίνω όλη νύχτα μαύρη μπύρα.
Ένα μαβί σκοτάδι με τυλίγει.
Στον τοίχο είναι γραμμένο: «Μοίρα».
Η αγάπη μου δεν ήταν λίγη.
Κι αν ήμουν πιο ρομαντικός, θα ’λεγα
ότι σ’ αγάπησα παράλογα.
Με συγκρατεί, άλλωστε, η σελήνη
(«το ασημένιο πλήκτρο της σιωπής»).
Ο δίσκος της με αποθαρρύνει.
Με ζυγίζει και με βγάζει ελλιπή.
Θέλω να πω, κάθε μεσάνυχτα ή αυγή
κάποιο από τα αισθήματά μου ναυαγεί.
Έρχεται η μέρα και με βρίσκει
πνιγμένο σε μια θάλασσα λαθών.
Χρυσάνθεμα, γαζίες, ιβίσκοι
έχουνε γίνει παρελθόν.
Κήπος μου δεν έχει αρώματα,
μόνο ξερόχορτα, κι αυτά γκριζόμαυρα.
Έπειτα πάλι σκοτεινιάζει
μ’ έναν τρόπο άθλιο, ακατανόητο.
Ομίχλη, χιόνι, βροχή, χαλάζι
κάνουν τον ουρανό αργυρώνητο.
Έχω βουλιάξει στο γαλάζιο των ματιών σου
και τα μηλίγγια μου όπου να’ ναι θα ματώσουν.
***
Σαχάρα
Αυτή η ξανθειά που μόλις έχω γδύσει
σίγουρα έχει αγγίξει την αλήθεια.
Όχι με τα λεπτά της δάχτυλα
αλλά με τα στήθια.
Ψηλαφώ τις θηλές της και το νόημα
του κόσμου Πλημύριζει το κορμί μου.
Σαν ξαφνικά να σκεπάζει χλόη
την άμμο της ερήμου.
Νάσος Βαγενάς – Γιώργος Κόρδης
«Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΑΒΕΒΑΙΟΥ ΕΡΑΣΤΗ
Δύο ποιητές συζητούν για τον έρωτα»
Ζωγραφική: Γιώργος Κόρδης
Πρόλογος: Μάνος Στεφανίδης
Εκδόσεις Λιβάνη, 2011, σ. 83.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
