Σε ομιλία του, ο γγ του ΑΚΕΛ Α. Κυπριανού αναφέρθηκε στη σημερινή φάση των συνομιλιών

kypriako-1

Ο Α. Κυπριανού μεταξύ άλλων τόνισε: «Πρώτη και αδυσώπητη αλήθεια είναι το γεγονός ότι στα χρόνια της αποικιακής σκλαβιάς δεν βρίσκονταν όλοι οι Κύπριοι απέναντι στους Βρετανούς δυνάστες. Την ώρα που ο λαός της Κύπρου στέναζε μέσα στην εξαθλίωση, την υποανάπτυξη και την καταπίεση των Βρετανών, κάποιοι είχαν βολευτεί στο πλευρό της αποικιοκρατίας. Αυτοί ήταν η ελίτ της ε/κ αλλά και της τ/κ κοινότητας οι ανερχόμενοι αστοί, οι μεγαλοτσιφλικάδες και ο ανώτατος κλήρος, που είχαν αγαστές σχέσεις με τους εκάστοτε κυβερνήτες. Αυτοί στελέχωναν τη δημόσια διοίκηση, αιμοδοτούνταν οικονομικά από το καθεστώς και βασίζονταν στην αποικιακή κυβέρνηση για την καταστολή των όποιων εργατικών αγώνων».
Συνέχισε με την υπενθύμιση «η Αριστερά ήταν η μόνη δύναμη στο νησί που κινητοποιούσε το λαό ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία, μετρώντας μάλιστα τους πρώτους νεκρούς της αντιαποικιακής πάλης. Ήταν η δύναμη που οργάνωνε παλλαϊκά μεγαλειώδη συλλαλητήρια, απεργίες και παναπεργίες που συγκλόνιζαν το νησί απαιτώντας λευτεριά και αυτοδιάθεση».

Θεμελιώδεις διαφορές Αριστεράς - Δεξιάς

«Ενώ τότε ο στόχος της αντιαποικιακής πάλης των Ελληνοκυπρίων ήταν κοινός, δηλαδή η ένωση του νησιού με την Ελλάδα, θέση για την οποία το ΑΚΕΛ προέβη στη συνέχεια σε αυτοκριτική, υπήρχαν θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς τόσο στην τακτική όσο και στο περιεχόμενο που έδιδε η κάθε δύναμη στον αγώνα. Η Αριστερά, από τη μια, πάλευε για πραγματική αυτοδιάθεση, για ατόφια ελευθερία της Κύπρου και δεν αποδεχόταν την παραχώρηση ανταλλαγμάτων στους Βρετανούς. Η Δεξιά, από την άλλη, στήριζε τις ελπίδες της στη λεγόμενη “ελληνοβρετανική φιλία”, αποδεχόμενη -όπως και έγινε τελικά το 1959- την εγκαθίδρυση στρατιωτικών βάσεων και το προσβλητικό για το λαό μας καθεστώς των εγγυητριών δυνάμεων. Η Αριστερά απευθυνόταν με ειλικρίνεια στους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας και υπερασπιζόταν την κατοχύρωση των δικαιωμάτων και της οντότητας τους. Η Δεξιά απαντούσε ότι κάθε συνεννόηση με την Αριστερά ισοδυναμεί με προδοσία και επέλεγε για στρατιωτικό ηγέτη της ΕΟΚΑ ένα εμπαθή αντικομμουνιστή τον Γρίβα τον αρχηγό των Χιτών, συνεργάτη των ναζί ο οποίος υποσχόταν να ρίξει λεπίδι στην Αριστερά για να πάψει να είναι υπολογίσιμη δύναμη. Ο Γρίβας, σε κάποια χρονική στιγμή, διέτασσε δολοφονίες και επιθέσεις ενάντια στην Αριστερά και τα στελέχη της με στόχο να την δυσφημίσει και να μη διαδραματίσει σημαντικό πολιτικό ρόλο μετά την ανεξαρτησία».

Αδιέξοδα και συμβιβασμός

«Οι θυσίες και η αυταπάρνηση των ηρώων αγωνιστών της ΕΟΚΑ -που οφείλει σύσσωμος ο λαός μας να αναγνωρίζει και να τιμά- δεν αναιρούν το γεγονός ότι η τακτική του ένοπλου αγώνα δεν δικαιώθηκε, από το ίδιο το αποτέλεσμα. Ότι, αντιθέτως, κατέληξε στον ενταφιασμό της Ένωσης και επέτρεψε στους Βρετανούς να εμπλέξουν την Τουρκία στο Κυπριακό υποδαυλίζοντας την εχθρότητα ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Όσοι αρνούνται να δεχτούν αυτές τις εκτιμήσεις του ΑΚΕΛ, ας διαβάσουν τις παραδοχές του Γλαύκου Κληρίδη για το λανθασμένο του ένοπλου αγώνα. Δυστυχώς, η πικρή αλήθεια είναι ότι ο αγώνας κατέληξε σε δραματικά αδιέξοδα και σε συμβιβασμό με τους αποικιοκράτες, ο οποίος επισφραγίστηκε με τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Η Κύπρος απέκτησε μεν την ανεξαρτησία της, αλλά υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στους Βρετανούς στρατιωτικές βάσεις με λεγόμενα κυριαρχικά δικαιώματα στο έδαφος της. Υποχρεώθηκε να δεχτεί τη Βρετανία, την Ελλάδα και την Τουρκία ως εγγυήτριες δυνάμεις με επεμβατικά δικαιώματα. Να δεχθεί τη στάθμευση ελληνικών και τουρκικών στρατιωτικών αποσπασμάτων στο νησί. Επιπροσθέτως, επιβλήθηκε ένα δοτό σύνταγμα, με διαιρετικά και δυσλειτουργικά στοιχεία που αναπαρήγαγαν τον εθνοτικό διχασμό ανάμεσα στις δύο κοινότητες».

Βασικές αρχές για τη λύση

«Έτσι, την ώρα που οι ηγεσίες των δύο κοινοτήτων συνέχιζαν να λοξοκοιτάζουν οι μεν στην Ένωση και οι δε στη Διχοτόμηση, το ΑΚΕΛ, με το Πρόγραμμα του 10ου Συνεδρίου του το 1962, καθόριζε ως κύριο σκοπό του την ολοκλήρωση της Κυπριακής ανεξαρτησίας. Αυτή η, δικαιωμένη από την Ιστορία, στάση του ΑΚΕΛ δεν ήταν τυχαία ούτε αποτέλεσμα προφητικών ικανοτήτων. Το ΑΚΕΛ έχει επαναλάβει -και πρόσφατα- με απόλυτη σαφήνεια τη βούληση μας για λύση του Κυπριακού, το συντομότερο δυνατό, υπογραμμίζοντας, βέβαια, ότι κανείς δεν μπορεί να αναμένει τη στήριξη μας σε λύση που δεν θα βασίζεται στις εξής βασικές αρχές:
1. Αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, κατάργηση του αναχρονιστικού συστήματος εγγυήσεων του 1960, καθώς και των όποιων μονομερών επεμβατικών δικαιωμάτων. Το ΑΚΕΛ απορρίπτει νατοϊκή λύση στο θέμα της ασφάλειας.
2. Συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και μετεξέλιξη της σε δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία μέσω της συνέχειας της ιδιότητας του κράτους μέλους του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και μέσω της συνέχειας των διεθνών συνθηκών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απαγόρευση της απόσχισης συνιστά επιπρόσθετη ασφαλιστική δικλείδα για τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.
3. Ισχυρή κεντρική εξουσία με όλες τις αναγκαίες αρμοδιότητες που θα κατοχυρώνουν, μεταξύ άλλων, την ενότητα του κράτους, τη μία και μόνη κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια.
4. Απρόσκοπτη εφαρμογή των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους Κύπριους πολίτες. Το ΑΚΕΛ δεν αποδέχεται μόνιμες αποκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο.
5. Τερματισμό του εποικισμού και σεβασμός της πληθυσμιακής αναλογίας 4:1 τόσο κατά τη στιγμή της λύσης όσο και αναφορικά με τη μελλοντική ροή Ελλήνων και Τούρκων πολιτών.
6. Ουσιαστικές εδαφικές προσαρμογές που, μεταξύ άλλων, θα περιλαμβάνουν την Αμμόχωστο και τη Μόρφου υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση.
7. Σύντμηση στο ελάχιστο των χρονοδιαγραμμάτων τόσο της επιστροφής εδαφών όσο και της αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων. Τα υπό προσαρμογή εδάφη θα πρέπει να ανήκουν στην ελληνοκυπριακή πολιτεία από τη στιγμή που θα τεθεί σε ισχύ η συνολική συμφωνία.
8. Ισχυρό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας και άλλες συναφείς δεσμεύσεις όλων των εμπλεκομένων για διασφάλιση της εφαρμογής και πιστής τήρησης της συνολικής διευθέτησης».

Απομένουν δύσκολα ζητήματα

Το ΑΚΕΛ «τοποθετείται έναντι της διαπραγματευτικής διαδικασίας και των εξελίξεων, όχι με βάση το ποιος είναι ο εκάστοτε πρόεδρος, αλλά με βάση αρχές για τη διαδικασία και το περιεχόμενο της λύσης. Κριτική στον πρόεδρο Αναστασιάδη σε σχέση με το Κυπριακό κάναμε επανειλημμένα στο παρελθόν και θα ξανακάνουμε όποτε και αν χρειαστεί. Η δική μας κριτική όμως, έχει αφετηρία τη βούληση μας για λύση βασισμένη σε αρχές. Όχι την άρνηση της ομοσπονδίας και της επανένωσης. Στην παρούσα φάση των διαπραγματεύσεων, ούτε οι φοβικές ανησυχίες σε κάθε ενδεχόμενη εξέλιξη, ούτε οι ωραιοποιήσεις της κατάστασης έχουν κάτι να προσφέρουν. Δεν γνωρίζουμε, ούτε μπορούμε να γνωρίζουμε αν θα έχουμε συμφωνία ή ναυάγιο. Η πραγματικότητα είναι ότι έχει παραχθεί πρόοδος, κυρίως λόγω της υιοθέτησης των συγκλίσεων Χριστόφια-Ταλάτ. Απομένουν όμως σημαντικά και δύσκολα ζητήματα που δεν έχουν συμφωνηθεί. Χρειάζεται, λοιπόν, η λήψη γενναίων πολιτικών αποφάσεων, κυρίως από την τουρκική πλευρά για να ελπίζουμε σε λύση που θα γίνεται αποδεχτή από την πλειοψηφία και στις δύο κοινότητες».
«Διακηρύσσουμε στον κυπριακό λαό ότι δεν υπάρχει καλύτερη εγγύηση και ασπίδα για το μέλλον και την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τη σωστή λύση του Κυπριακού. Λύση που θα αποκαθιστά την κυριαρχία και την εδαφική της ακεραιότητα. Λύση που δίνει τη δυνατότητα στο νησί μας να στεγάσει ξανά και τις δύο κοινότητες του λαού μας, με κατοχυρωμένα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες όλων. Λύση δικοινοτικής, διζωνικής Ομοσπονδίας με μια και μόνη κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια. Λύση με πολιτική ισότητα όπως καθορίζεται από τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ».


Επιμέλεια: Γιώργος Μιχαηλίδης
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet