tzela
«Τα παιδιά με απερίγραπτη χαρά μπήκαν στις σχολικές τάξεις τραγουδώντας. Μακάρι αυτή τη χαρά να την αντικρίζουμε καθημερινά, γιατί αυτό αποτελεί την ελπίδα του αύριο», περιγράφει στην «Εποχή» ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας,  Γιάννης Παντής, για την πρώτη μέρα των προσφύγων στο σχολείο.
Τη Δευτέρα τα παιδιά που έχουν έρθει στη χώρα μας κυνηγημένα από πολέμους και καταστροφές, κατάφεραν επιτέλους να έχουν κάποιες στιγμές κανονικής παιδικής ηλικίας πηγαίνοντας στο σχολείο. Στις περισσότερες περιπτώσεις η υποδοχή ήταν θερμή από την κοινωνία και το σχολικό περιβάλλον, αν και δεν έλειψαν οι δυσάρεστες ρατσιστικές παραφωνίες, προκαλώντας στα παιδιά επιπρόσθετες τραυματικές εμπειρίες με τη διάθεση κάποιων να τα αποκλείσουν κοινωνικά.
«Η προσαρμογή των παιδιών στο σχολείο είναι εξαιρετικά ομαλή και νομίζω ότι τουλάχιστον στη δική μας σχολική κοινωνία το εγχείρημα της ένταξης σίγουρα θα πετύχει», σημειώνει η Σοφία Χωματίδου από τη διεύθυνση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ανατολική Θεσσαλονίκη. Το 67ο δημοτικό σχολείο της περιοχής υποδέχθηκε με χειροκροτήματα τους νέους μαθητές της, ενώ παρών ήταν και ο δήμαρχος της πόλης, Γιάννης Μπουτάρης.

Θερμό καλωσόρισμα

Σύσσωμη η εκπαιδευτική κοινότητα, η τοπική κοινωνία και η δημοτική αρχή βρέθηκαν στο καλωσόρισμα των νέων μαθητών και στο 1ο δημοτικό σχολείο της Κόνιτσας, όπου τα παιδιά τους ευχαρίστησαν με ένα τραγούδι στη γλώσσα τους που μιλά για τη φυγή από τον πόλεμο.
Τραγούδια ακούστηκαν και στο 2ο δημοτικό σχολείο του Λαυρίου, αυτή τη φορά από την παιδική χορωδία του δήμου για την υποδοχή των συμμαθητών τους, όπως και στο 2ο του Ταύρου, ενώ στο 72ο δημοτικό της Αθήνας ο σύλλογος γονέων μοίρασε στα παιδιά γλυκά και χαμόγελα. Τέτοιες εικόνες κυριάρχησαν στην πλειονότητα των σχολείων της χώρας, που υποδέχθηκαν 1.500 παιδιά από τα κοντινά κέντρα φιλοξενίας.

Πρότυπο πρόγραμμα

Το πρόγραμμα των απογευματινών προενταξιακών τμημάτων, που θα παρακολουθήσουν τα παιδιά, σχεδιάστηκε από επιστημονική επιτροπή 30 πανεπιστημιακών και εκπαιδευτικών που εργάστηκαν αφιλοκερδώς, και το οποίο παρουσιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως παράδειγμα «καλής πρακτικής» για το ζήτημα της εκπαίδευσης των προσφύγων στην Ευρώπη. Από τις 2 το μεσημέρι μέχρι τις 6, τα παιδιά θα μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα, μία ξένη γλώσσα της επιλογής τους, ανάλογα με το που ευελπιστούν να μετεγκατασταθούν, μαθηματικά και πληροφορική (καθώς είναι διεθνείς γλώσσες), καλλιτεχνικά και φυσική αγωγή.
Στόχος του υπουργείου Παιδείας είναι το πρόγραμμα να είναι αρκετά ευέλικτο, ώστε να εξυπηρετεί και τα παιδιά που πρόκειται να παραμείνουν στην Ελλάδα, αλλά και αυτά που θα φύγουν, ενώ για τη δεύτερη κατηγορία έχει υπάρξει πρόβλεψη να τους δώσουν χαρτί πιστοποίησης των γνώσεών τους πριν αποχωρήσουν, για να συνεχίσουν ομαλά την εκπαιδευτική τους ζωή στη νέα χώρα που θα ζήσουν.
Οι διδάσκοντες των απογευματινών τάξεων έχουν προσληφθεί μέσω ΕΣΠΑ από τους υπάρχοντες καταλόγους αναπληρωτών, για όποια ειδικότητα αυτό είναι εφικτό, ενώ για τη διδασκαλία ελληνικών σαν δεύτερη γλώσσα θα γίνει εντός ημερών εξειδικευμένη προκήρυξη. Οι τσάντες και τα σχολικά είδη προσφέρονται από την Ύπατη Αρμοστεία και το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, ο οποίος διαχειρίζεται και τη χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη μετακίνηση των παιδιών με τα πούλμαν.
Το κομμάτι του σχεδιασμού ίσως και να αποτέλεσε τελικά τη μικρότερη πρόκληση, καθώς το μεγαλύτερο ζήτημα φαίνεται να είναι ο καθησυχασμός των γονέων τόσο των ελλήνων όσο και των προσφύγων, καθώς οι τελευταίοι υπήρξαν αρκετά επιφυλακτικοί στο να τα αφήσουν να φύγουν από κοντά τους έστω και για λίγες ώρες. Για αυτό το λόγο το υπ. Παιδείας τους είχε μοιράσει ανακοίνωση στη γλώσσα τους που εξηγούσε όλη τη διαδικασία, ενώ υπάρχει αυστηρή καταγραφή των παιδιών που γίνεται μεταφορά τους στα σχολεία, και πάντα μετά την έγγραφη συμφωνία των γονιών τους.
Όσον αφορά τις ανησυχίες των ελλήνων γονιών, ο Γιάννης Παντής τονίζει πως: «Έχουμε απαντήσει σε όλες τις πιθανές αιτιάσεις που έχουν εμφανιστεί μέχρι τώρα, και που πολλές φορές αποτέλεσαν δικαιολογίες για την άρνηση υποδοχής των παιδιών. Στο ζήτημα της υγείας και του εμβολιασμού, όλοι πια γνωρίζουν ότι τα παιδιά έχουν εμβολιαστεί. Δεύτερον, υπήρξε ένα αίτημα για κατανομή των παιδιών σε όλα τα σχολεία, το οποίο αποδεχθήκαμε, καθώς ούτως ή άλλως δεν θέλουμε τη δημιουργία γκέτο, αλλά τη συμμετοχή όλου του εκπαιδευτικού περιβάλλοντος και της κοινωνίας για να αγκαλιάσουμε αυτά τα παιδιά. Τρίτον, όσον αφορά το επιπρόσθετο κόστος λειτουργίας των απογευματινών τμημάτων, ήρθαμε σε επαφή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που θα αναλάβει τη χρηματοδότηση με επιπρόσθετο κονδύλι».

Γονείς εναντίον μικρών παιδιών

Οι ξενοφοβικές αντιδράσεις, λοιπόν, κάποιων γονέων δεν μπορούν πια να έχουν ούτε το διάτρητο μανδύα της απλής ανησυχίας για τα παιδιά τους. Άλλωστε, πώς μπορείς να επιχειρηματολογήσεις ότι το ζήτημα της υγείας και της καθαριότητας συνδέεται με την εθνικότητα; Στο κάτω-κάτω ας θυμηθούν τις εικόνες των μανάδων να κάνουν μπάνιο τα παιδιά τους ακόμα και στις αντίξοες συνθήκες της Ειδομένης.
Οι προφάσεις τελείωσαν, ενώ αυτό που παραμένει είναι το σοκαριστικό γεγονός άνθρωποι που μεγαλώνουν οι ίδιοι παιδιά, να καταφέρονται εναντίον άλλων μικρών παιδιών, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του δημοτικού σχολείου του Προφήτη στο δήμο Βόλβης στη Θεσσαλονίκη. Οι γονείς έβαλαν λουκέτο στην κεντρική είσοδο, με αποτέλεσμα τα παιδιά να μπουν από την πλαϊνή πόρτα, ενώ δεν έστειλαν τα δικά τους για μάθημα. Σιγά-σιγά όλο και περισσότεροι μαθητές εμφανίζονταν στις πρωινές σχολικές τάξεις όσο περνούσε η εβδομάδα, αλλά υπάρχουν ακόμα κάποιοι που επιμένουν πεισματικά. Αποτέλεσμα, βέβαια, ήταν η παρέμβαση της Εισαγγελίας την Πέμπτη, με διαταγή για προκαταρκτική έρευνα τόσο για την τέλεση αδικημάτων βάσει του αντιρατσιστικού νόμου, αλλά και για το λόγο ότι η εκπαίδευση στο δημοτικό είναι υποχρεωτική.
«Υπάρχουν κάποιοι γονείς που είναι φανατικοί και είναι αποφασισμένοι να μην στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο, ενώ ταυτόχρονα προκαλούν και φόβο σε άλλους γονείς για να κάνουν το ίδιο. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, ενώ στην αρχή το ΔΣ του συλλόγου γονέων είχε και αυτό ανησυχίες για τον ερχομό των νέων μαθητών, αφού τους εξηγήσαμε και δέχθηκαν να υποδεχθούν τα παιδιά, παραιτήθηκαν γιατί ήξεραν πως δεν θα μπορούσαν να μεταπείσουν κάποιους άλλους γονείς», περιγράφει η κ. Χιωνά από την περιφερειακή διεύθυνση Α/θμιας και Β/θμιας εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας. «Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι δεν είναι μόνο ζήτημα σεβασμού του δικαιώματος των παιδιών στην εκπαίδευση, αλλά και ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, αλλά  μόνο όφελος για τα παιδιά τους μέσα από την επαφή», συμπληρώνει, τονίζοντας πως είναι ένα μεμονωμένο γεγονός και όλες οι άλλες περιπτώσεις της περιφέρειας εξελίσσονται θετικά.

Λουκέτα και δημοψηφίσματα

Όμοιες ρατσιστικές εκδηλώσεις παρατηρήθηκαν και στα νησιά του Αιγαίου, παρόλο που εκεί ακόμα δεν έχει ξεκινήσει η σχολική χρονιά για τους πρόσφυγες, καθώς αποτελούν περιοχές τράνζιτ και υπόκεινται σε άλλο σχεδιασμό. Στη Λέσβο, στο 8ο δημοτικό σχολείο που πρόκειται να υποδεχθεί 8 παιδιά, γονείς έσπευσαν να βάλουν λουκέτο στην πόρτα του σχολείου. Το παράδοξο του θέματος είναι ότι αυτό το σχολείο εδώ και χρόνια δέχεται ξένους μαθητές.
Στη Χίο αντίστοιχα, η πρόεδρος του συλλόγου γονέων του 7ου δημοτικού σχολείου, μοίρασε χαρτί για δημοψήφισμα για το αν επιθυμούν οι γονείς να δημιουργηθούν προενταξιακές τάξεις, που καταφερόταν αρνητικά προς τους πρόσφυγες, ενώ δεν υπάρχει καμία ενημέρωση από το υπουργείο για τέτοιο ενδεχόμενο, όπως διαβεβαιώνει ο Αριστείδης Κελεπερτζής, διευθυντής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Χίου. Ο ίδιος σημειώνει ότι πρόκειται για μεμονωμένη πρωτοβουλία της προέδρου, που επιλύθηκε από τους εκπαιδευτικούς κατάσχοντας τα χαρτιά που μοιράστηκαν στα παιδιά. Την Πέμπτη, όμως, πραγματοποιήθηκε γενική συνέλευση του συλλόγου με γονείς να προπηλακίζουν εκπαιδευτικούς και δημοσιογράφους. Ας ελπίσουμε πως ο διευθυντής της πρωτοβάθμιας Χίου έχει δίκιο όταν λέει πως «τα παιδιά δεν πρόκειται να επηρεαστούν, καθώς δεν έχουν τις προκαταλήψεις που έχουν οι μεγάλοι».
«Τα ζητήματα εκπαίδευσης δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν. Υπεύθυνο για την εκπαιδευτική λειτουργία, για το ποια παιδιά θα πάνε που και τι θα  διδάσκονται, είναι μόνο το υπουργείο Παιδείας. Όχι οι σύλλογοι γονέων ή διδάσκοντες ή ΜΚΟ και πολιτιστικοί σύλλογοι. Όποιο παιδί είναι σε ηλικία υποχρεωτικής εκπαίδευσης, η πολιτεία μας οφείλει να του παρέχει αυτή τη δυνατότητα, είτε έχει γεννηθεί εδώ είτε όχι, σε όλους ανεξαιρέτως. Και για εμάς δεν αποτελεί μόνο υποχρέωση, αλλά και ζήτημα αξιών, της αλληλεγγύης, του δικαιώματος στην παιδεία και του ανθρωπισμού», ξεκαθαρίζει ο γενικός γραμματέας του υπ. Παιδείας.


Τζέλα Αλιπράντη
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet