Η έδρα έχει απολέσει τον έλεγχο της δίκης και είναι επιτακτική η ανάκτησή του για την εξέλιξη της υπόθεσης

 

Ο Σωτήρης Πουλικογιάννης καταθέτει σαν μάρτυρας στην αίθουσα του Εφετείου Αθηνών, όπου το τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων δικάζει την ηγεσία, στελέχη και μέλη της Χρυσής Αυγής για βίαιες αιματηρές πράξεις , Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2016. Συνεχίζεται στο Εφετείο Αθηνών με εξέταση μαρτύρων κατηγορίας για την υπόθεση της επίθεσης κατά μελών του ΠΑΜΕ και του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά , η δίκη της ηγεσίας και μελών της Χρυσής Αυγής. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ

Η παρακολούθηση μίας δίκης, από αυτές που τα ΜΜΕ χαρακτηρίζουν «πολύκροτη», δίνει την ευκαιρία στον ακροατή να καταλάβει πολλά, όχι μόνο από τον τρόπο που καλύπτεται από τα Μέσα, αλλά και από τη στρατηγική που ακολουθούν οι διάδικοι, το ρόλο που παίζει το ακροατήριο στην εξέλιξη της δίκης, τη σημασία που δίνουν οι δικαστικές αρχές στην εξέταση μαρτύρων, τη στάση που τηρούν οι κατηγορούμενοι κ.λπ.

Σκιές για τη δράση στους χώρους εργασίας

Αυτές τις μέρες έχει ξεκινήσει η κατάθεση των εργαζομένων στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος-συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, οι οποίοι μαρτυρούν τη στιγμή της δολοφονικής επίθεσης εναντίον τους, λίγες μέρες πριν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, αλλά και τον τρόπο που δρούσε η Χρυσή Αυγή στο χώρο εργασίας τους. Όπως φαίνεται, η Χρυσή Αυγή είχε στήσει εργοδοτικό σωματείο, το οποίο λειτουργούσε ως πρακτορείο εύρεσης εργασίας διασφαλίζοντας στα μέλη του εργασία, αλλά με χαμηλότερα μεροκάματα από αυτά της κλαδικής σύμβασης και στερώντας τους όποιο εργασιακό δικαίωμα έχει κατακτηθεί στο χώρο αυτό. Η αντίδραση των συνηγόρων υπεράσπισης σε όποια πληροφορία σχετικά με τη δράση της Χρυσής Αυγής σε εργασιακούς χώρους ήταν άμεση και απροκάλυπτη· «δεν έχουν σχέση αυτά με την υπόθεση», «να μας καταθέσει ο μάρτυρας στοιχ��ία και ονόματα», «όσα λέει θα πρέπει να τα αποδεικνύει, αλλιώς θα έχει συνέπειες» κ.λπ. Και αυτή η αντίδραση έδινε σήμα και στο θεωρείο των υποστηρικτών της Χρυσής Αυγής να οχλαγωγήσουν, να λοιδορήσουν, να χειροκροτήσουν, να αποσπάσουν την προσοχή της έδρας, και επομένως να αποσιωπήσουν όσα αποκαλύπτονται για τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης.

Η στρατηγική της υπεράσπισης

Η στάση των υποστηρικτών της Χρυσής Αυγής στη διάρκεια της δίκης είναι αποκαλυπτική της στρατηγικής που ακολουθεί η υπεράσπιση. Όταν εκδικαζόταν η υπόθεση της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα η παρουσία τους ήταν ολιγομελής, χωρίς πολλές ακρότητες. Βλέπετε η δολοφονία αυτή ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά της κοινωνίας και επομένως η πολιτεία δεν μπορούσε πια να κρύβει κάτω από το χαλί τα προηγούμενα θύματα της ναζιστικής οργάνωσης, αλλά και τη δράση αυτής ως εγκληματικής οργάνωσης και έτσι υποθέσεις που ήταν για χρόνια στα συρτάρια πολιτικών προϊσταμένων και δικαστών οδηγήθηκαν στις αίθουσες των δικαστηρίων.
Ύστερα ξεκίνησε η υπόθεση των αιγύπτιων αλιεργατών. Εκεί οι υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής έσπευδαν να γεμίσουν τα καθίσματα του ακροατηρίου. Ο σκοπός τους ήταν να τρομοκρατήσουν τα θύματά τους, ώστε να «ξεχάσουν» όσα είδαν και βίωσαν, να τους φιμώσουν με τη γνωστή μέθοδο της οχλαγωγίας, για να μην ακουστούν όσα περίμεναν για χρόνια να καταθέσουν ή ακόμα να τους απαξιώσουν ως μάρτυρες, με τη μέθοδο της λοιδορίας, διότι ως μετανάστες δεν είναι ικανοί, κατά την ιδεολογία άλλωστε της ναζιστικής οργάνωσης, να αναγνωρίσουν τους θύτες, πόσο μάλλον να κατανοήσουν τα κίνητρα μιας επίθεσης. Οι «αγανακτισμένοι του Αγίου Παντελεήμονα», τα αγαπημένα «παιδιά με τα μαύρα», που τα προηγούμενα χρόνια σουλάτσαραν στα τηλεοπτικά παράθυρα ήταν παρόντες και η έδρα αποδείχθηκε αδύναμη να επιβάλει το σεβασμό προς τα πρόσωπα που βίωσαν το μίσος της ναζιστικής οργάνωσης.
Τώρα εκδικάζεται η επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Όπως έχουμε γράψει αρκετές φορές, οι τρεις επιθέσεις επιλέχθηκαν για διαφορετικούς σκοπούς η κάθε μια. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα συμβολίζει τη βαρβαρότητα που επιδεικνύει η οργάνωση απέναντι στους αντιφασίστες. Η επίθεση στους αλιεργάτες συμβολίζει το ιδεολογικό μίσος της οργάνωσης απέναντι στους μετανάστες και πρόσφυγες, απέναντι σε όποιον «μολύνει την άρια φυλή». Η επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ συμβολίζει το αντικομμουνιστικό μένος της ναζιστικής οργάνωσης. Και την περασμένη βδομάδα, οι χρυσαυγίτες λειτούργησαν μέσα και έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου ως τάγμα εφόδου. Όμως, και εδώ η αντίδραση της έδρας ήταν τέτοια που αφήνει περιθώρια στους χρυσαυγίτες να δείχνουν τα δόντια τους, όποτε εκείνοι κρίνουν πως εξυπηρετεί τις δικές τους σκοπιμότητες. Είναι καταφανές από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η δίκη πως η Χρυσή Αυγή αντέχει πολιτικά να έχει καταδικασμένα μέλη της για κακουργήματα, αλλά δεν αντέχει να χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση, ούτε να αποκαλυφθεί η δράση που έχει στους χώρους εργασίας, αλλά και στις γειτονιές. Όποτε έρχεται η στιγμή η δίκη να φτάσει σε αυτό το βάθος εκείνοι, με στρατιωτική πειθαρχία, κάνουν αισθητή την παρουσία τους και αποπροσανατολίζουν το δικαστήριο.

Ποιος έχει τον έλεγχο;

Όμως, τον έλεγχο της εκδίκασης της υπόθεσης πρέπει να τον ανακτήσει η έδρα. Διαφορετικά, οι υποθέσεις θα συζητιούνται επιφανειακά, θα μένουν στα γεγονότα, στις επιθέσεις και δεν θα αναζητήσουν ποτέ τα κίνητρα, ώστε έτσι να αναδειχθεί η ιδεολογία της οργάνωσης που βρίσκεται στο κατηγορητήριο. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής, η έδρα δεν κρατά τα ινία της υπόθεσης. Και όσο συνεχίζεται αυτό, δεν θα αποκαλυφθεί σε αυτή τη δικαστική αίθουσα ολόκληρη η εικόνα για την εγκληματική οργάνωση.



Ιωάννα Δρόσου
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet