«Αναφορά σε μια Ακαδημία»
του Φραντς Κάφκα

«…και καθώς η ελευθερία ανήκει στα μεγάλα αισθήματα, είναι και η αντίστοιχη απογοήτευση μεγάλη…»
Το διήγημα του Φραντς Κάφκα «Αναφορά σε μια Ακαδημία» επέλεξε για την πρώτη της σκηνοθετική δουλειά η Ελένη Παργινού προκειμένου να πειραματιστεί με σωματικά και αφηγηματικά εργαλεία, δίνοντας με αυτό τον τρόπο το στίγμα του καλλιτεχνικού της προσανατολισμού. «Στον περιορισμένο χώρο ενός κουτιού - βάθρου που οριοθετείται συνεχώς, δύο ηθοποιοί αφηγούνται σωματοκεντρικά την αλληγορική ιστορία ενός πιθήκου που εξανθρωπίζεται, προκειμένου να βρει το χώρο του στον κόσμο των ανθρώπων για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του. Ο Κάφκα στρέφει επιδέξια τον καθρέφτη απέναντι στον Άνθρωπο, απέναντί μας, και μας προκαλεί να κοιτάξουμε μέσα σ’ αυτόν την πραγματική κοινωνική μας διάσταση που δεν αφήνει περιθώρια παρά μόνο για συμβατικές διεξόδους».
Η μετάφραση είναι της Δανάης Σπηλιώτη, τα σκηνικά της Μαρίας Τερέζας ντε Ροζάριο, τα κοστούμια της Γιάννας Ρεσβάνη και η μουσική του Κώστα Φραντζή. Ερμηνεύουν η Κατερίνα Παρίσσου και η Ελένη Παργινού.
Παραστάσεις: Από τις 14 Νοεμβρίου μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 9.30μ.μ., στο Θέατρο Σημείο (Χαριλάου Τρικούπη 4, πίσω από το Πάντειο, Καλλιθέα, τηλ. 210 9229579).

«Λεωφορείο ο πόθος»
του Τενεσί Ουίλιαμς

Παραγωγή της Ομάδας Νάμα στο πλαίσιο της συνεργασίας του θεάτρου Επί Κολωνώ με το Σύγχρονο Θέατρο, η παράσταση «Λεωφορείο ο πόθος». Το εμβληματικό έργο του Τ. Ουίλιαμς ανεβαίνει σε μετάφραση Γιώργου Χατζηνικολάου και σκηνοθεσία Έλενας Σκότη.
Παρότι πολύ γνωστή η υπόθεση, υπενθυμίζουμε με τον τρόπο που αφηγούνται οι συντελεστές: «1948. Νέα Ορλεάνη. Σε ένα σπίτι όπου κατοικούν η Στέλλα, απόγονος αριστοκρατικής οικογένειας του Αμερικανικού Νότου και ο σύζυγός της Στάνλεϋ, σκληρός και ανερχόμενος μικροαστός, καταφεύγει η Μπλανς Ντυμπουά, αδελφή της Στέλλας. Ανύπαντρη, παρά την προχωρημένη ηλικία της και έχοντας επωμισθεί τα οικογενειακά βάρη της αριστοκρατικής της οικογένειας, χωρίς ένα δολάριο και χωρίς σύντροφο, κουβαλάει μόνον τις αποσκευές της από ύλη και τραυματικές μνήμες. Το αμφιλεγόμενο ερωτικό της παρελθόν μαζί με τον πολυσχιδή της χαρακτήρα ανατρέπουν την κανονικότητα της ζωής του ζευγαριού και του κοινωνικού τους περίγυρου. Μέσα από την αντιπαράθεση καθενός από τους χαρακτήρες του έργου με την «αλλόκοτη» όπως τους φαίνεται Μπλανς -και γι’ αυτό επικίνδυνα ανατρεπτική- οι ήρωες του «Λεωφορείου ο Πόθος» καταλαβαίνουν πως πρέπει να συσπειρωθούν σε ό,τι μέχρι πριν την άφιξή της ήταν και σε ό,τι είχαν και θέλουν στο μέλλον να αποκτήσουν. Την συρρικνώνουν έτσι σε μία από τις πολλές της ιδιότητες, την αποκηρύσσουν και την διώχνουν υπό τον μανδύα της τρελής που πρέπει «για το καλό όλων» να απομονωθεί. Η Μπλανς γίνεται ο ξένος που στο διηνεκές υπάρχει, ακόμη και μέσα μας, και που θα θέλαμε να αγνοούμε. Ο Τένεσι Ουίλιαμς κατορθώνει να συνδιαλαγεί και να συμμαχήσει με το συναισθηματικό κόσμο μας για να τεστάρει τις αντοχές των αντιλήψεων και των ηθικών κανόνων της κάθε κοινωνίας αλλά και του καθενός μας χωριστά»
Παίζουν: Κόρα Καρβούνη, Γιάννης Τσορτέκης, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Γιώργος Δάμπασης, Αθηνά Αλεξοπούλου, Μιχαήλ Γιαννικάκης, Γιώργος Γερωνυμάκης, Γιάννης Δαμάλας, Χριστίνα Δημητριάδη, Βαγγέλης Κουντουριώτης.
Παραστάσεις: από Πέμπτη έως Σάββατο, στις 9μ.μ., Κυριακή στις 7μ.μ., στο Σύγχρονο θέατρο (Ευμολπιδών 45).

 

“Η Δίκη” του Φραντς Κάφκα

Στο σημείωμά τους οι συντελεστές μας θυμίζουν την αρχική φράση: «Κάποιος θα πρέπει να είχε συκοφαντήσει τον Γιόζεφ Κ., καθώς χωρίς να έχει κάνει τίποτε κακό, ένα ωραίο πρωί συνελήφθη» και συνεχίζουν: «Έτσι αρχίζει ένα από τα πιο εμβληματικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα. Ο Γιόζεφ Κ., ανώτερος υπάλληλος τραπέζης και καθ’ όλα αξιοπρεπής πολίτης, ειδοποιείται από μια σειρά οργάνων μιας ακαθόριστης ανώτερης Αρχής, ότι πρόκειται να δικαστεί για κάτι που κανείς δεν τον πληροφορεί ως προς το τι είναι ακριβώς ούτε και ο ίδιος μπορεί να προσδιορίσει τι του καταλογίζεται. Ένα όμως είναι σίγουρο: θα δικαστεί κάποια στιγμή, παρότι είναι ελεύθερος να συνεχίσει τη ζωή του όπως πριν. Κατόπιν τούτου, μπλέκει σε έναν γκροτέσκο εφιάλτη στον οποίο βυθίζεται σταδιακά όλο και πιο βαθιά προσπαθώντας αφενός να καταλάβει τη λειτουργία του συστήματος που τον διώκει μέσα από τους παρανοϊκούς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που εμφανίζει και ταυτόχρονα να βρει, μέσα από τους προσωπικούς δαιδάλους του νου του, τη ρίζα της ενοχής που του προσάπτουν. Υπάρχει ένα σύστημα που τον συνθλίβει άδικα ή είναι και ο ίδιος ένα ακόμα γρανάζι που ενισχύει το σύστημα και την πολυπλοκότητα;»
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος, που έκανε τη σκηνοθεσία και τη διασκευή, εξηγεί τους λόγους επιλογής του έργου: «Γιατί όμως επιλέξαμε εμείς να παρουσιάσουμε τη δική μας ανάγνωση και σε αυτόν το συγκεκριμένο χωροχρόνο, στην Ελλάδα του 2016-17; Ο Κάφκα “χρεώνεται” και κάτι για το οποίο ελάχιστοι συγγραφείς θα μπορούσαν να καυχηθούν. Μια νέα λέξη στο παγκόσμιο λεξιλόγιο για να προσδιοριστεί μια πολύ συγκεκριμένη κατάσταση και ατμόσφαιρα. Η λέξη “καφκικός”. Μια λέξη που αυτόματα απαντά στην παραπάνω ερώτηση. Άραγε πόσοι από μας θυμούνται εποχές, που ο χαρακτηρισμός “καφκικές” να ήταν πιο ταιριαστός; Πολιτικολογούμε; Καθόλου. Ενεργοποιούμε τους πιο σαρδόνιους επιβιωτικούς μηχανισμούς μας.» Ενώ τονίζει το ιδιότυπο χιούμορ του Κάφκα και την υψηλή θεατρικότητα των κειμένων του.
Τα σκηνικά είναι της Ευ. Θεριανού, τα κοστούμια της Κλαιρ Μπρέσγουελ. Παίζουν οι: Σωκράτης Πατσίκας, Μιχάλη Συριόπουλος, Κίττυ Παϊταζόγλου, Θάνος Λέκκας, Μάνος Γαλανής, Ειρήνη Μπούνταλη, Παντελής Βασιλόπουλος, Μιχάλης Μιχαλακίδης, Ελένη Βλάχου, Φοίβος Συμεωνίδης.
Παραστάσεις: Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, στις 9.15μ.μ., στο θέατρο Πόρτα (Μεσογείων 59, τηλ. 210 7711333, 210 7780518).


 

“Φλόρενς Φόστερ Τζένκινς - Ενθύμιο”
του Stephen Temperley

«H τέχνη δεν μπορεί να κυβερνιέται από την περίσκεψη και τη σύνεση». Αυτό ισχυρίζεται η Φλόρενς Φόστερ Τζένκινς, η διασημότερη φάλτσα σοπράνο στην ανθρώπινη ιστορία, προκειμένου να δικαιολογήσει την εμμονή της να τραγουδά δημοσίως, και μάλιστα Μότσαρτ. Πολλά χρόνια μετά τον θάνατό της, ο ακομπανιατέρ της στο πιάνο, ένας διαλυμένος ψυχολογικά μουσικός, ο Κόσμε Μακ Μουν, προσπαθεί ακόμα να εξηγήσει το φαινόμενο Τζένκινς. Το έργο αποτελεί μια σπουδή πάνω στο ανέφικτο ιδεώδες της μουσικής, της τυραννίας του «σωστού» και του «λάθους». Μια ακροβατική «κολορατούρα» πάνω στην τέχνη, την αρρώστια, το θάνατο και τη μνήμη.
Η μετάφραση είναι του σκηνοθέτη Γιάννου Περλέγκα μαζί με τον Προμηθέα Αλειφερόπουλο, σκηνικά και κοστούμια επιμελήθηκε η Λουκία Χουλιάρά, την κίνηση η Δήμητρα Ευθυμιοπούλου και τους φωτισμούς ο Νίκος Βλασόπουλος. Παίζουν: Ναταλία Τσαλίκη, Προμηθέας Αλειφερόπουλος.
Παραστάσεις: Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, στις 9μ.μ., στο θέατρο Θησείον, Ένα θέατρο για τις τέχνες (Τουρναβίτου 7, Ψυρρή, τηλ. 210 3255444).
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet