araniti

Το ζήτημα της καθιέρωσης της κυριακάτικης αργίας ως ημέρα αργίας για όλο το έτος τοποθετείται στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και αποτέλεσε την ικανοποίηση ενός κορυφαίου αιτήματος των εμποροϋπαλλήλων της εποχής.  Μάλιστα, καθορίστηκαν και κάποιες εξαιρέσεις, όπως η τελευταία Κυριακή του χρόνου ή  κάποιες Κυριακές σε τουριστικές περιοχές. Ωστόσο, κατά περιόδους, το ζήτημα της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές επανερχόταν από διάφορες πλευρές, χωρίς όμως να προωθείται κάποια συγκεκριμένη μεταβολή.
Εντούτοις, η κατάσταση διαφοροποιήθηκε σημαντικά από την εποχή της επιβολής των μνημονίων στη χώρα μας. Την Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013, εφαρμόζεται για πρώτη φορά ο νέος νόμος που προβλέπει ότι, εκτός της καθιερωμένης Κυριακής των Χριστουγέννων, μέσα στο έτος θα λειτουργούν τα καταστήματα  4 Κυριακές, που τοποθετούνται κατά τη διάρκεια των εκπτωτικών περιόδων και 3 από τις συνολικά 7 του μέτρου, τοποθετούνται κατά τη διάρκεια των εορτών (Χριστούγεννα και Πάσχα). Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επιβεβαιώνουν κανέναν από τους στόχους του μέτρου αυτού, που προκάλεσε τεράστια διαμάχη μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών. Οι μικροί και μεσαίοι εργοδότες, μισθωτοί/εμποροϋπάλληλοι, αλλά και οι περισσότερες μεγάλες αλυσίδες τροφίμων, τάχτηκαν υπέρ της διατήρησης της κυριακάτικης αργίας. Υποστηρικτές του ανοίγματος ήταν, κυρίως, οι εκπρόσωποι των εκπτωτικών χωριών και κάποιων malls.
Σε γενικές γραμμές, βασική διαπίστωση αποτελεί το ότι το άνοιγμα των καταστημάτων της Κυριακής, κατά τη διάρκεια των τακτικών εκπτώσεων και των εκπτωτικών δεκαημέρων, φαίνεται ότι σε ποσοστό άνω του 75% δεν επηρεάζει καθόλου το συνολικό τζίρο των καταστημάτων. Μάλιστα, υπάρχει και η περίπτωση η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές να οδηγεί περισσότερο τους καταναλωτές σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα από ό,τι τις καθημερινές, οπότε το άνοιγμα να έχει όντως αρνητική επίδοση. Επιπλέον, ενδιαφέρον στοιχείο, που επιβεβαιώνεται από τις περιοδικές έρευνες του ΙΝΕΜΥ σε κάθε εκπτωτική περίοδο, αποτελεί το γεγονός ότι οι επιχειρηματίες καλύπτουν με «ίδια μέσα», την ανάγκη προσωπικού για εκείνη την ημέρα. Κάτι που επιβεβαιώνει ότι η λειτουργία των Κυριακών δεν φαίνεται να συμβάλλει στην ενίσχυση της απασχόλησης, στη δημιουργία δηλαδή θέσεων εργασίας (βλ. πίνακα).

Επιβαρυντικό μέτρο

Συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι, σύμφωνα και με την ποσοτική αποτίμηση του μέτρου σε επίπεδο τζίρου, στις περισσότερες περιπτώσεις όχι μόνο δεν βοηθά τον εμπορικό κόσμο, αλλά επιδεινώνει την υπάρχουσα βεβαρημένη κατάσταση σε περίοδο εκτεταμένης ύφεσης. Συν τοις άλλοις, δεν συνεισφέρει στη δημιουργία θέσεων εργασίας, αλλά αντίθετα επιβαρύνει προσωπικά και επαγγελματικά τον έλληνα επιχειρηματία. Η λειτουργία των καταστημάτων φαίνεται να έχει ουσιαστικό νόημα μόνο όταν είναι έκτακτη (Χριστούγεννα, Πάσχα), καθώς δεν ενισχύεται ο ανταγωνισμός, αλλά εντείνεται  η πίεση στους μικρομεσαίους εμπόρους. Επιπρόσθετα, το «άνοιγμα» της Κυριακής δεν επεκτείνει το ωράριο των καταστημάτων, καθώς είναι ήδη απελευθερωμένο από το 2005.  Τα καταστήματα μπορούν να λειτουργούν από τις 5 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, από Δευτέρα έως Σάββατο.  Παράλληλα, όπου κρίνεται απαραίτητο (νησιά και τουριστικές περιοχές), τα καταστήματα μπορούν να ανοίξουν την Κυριακή με απόφαση του περιφερειάρχη, πρακτική που ήδη ακολουθείται. Τέλος, η επίσκεψη σε καταστήματα τις Κυριακές είναι μία νέα καταναλωτική συνήθεια που σε μια εποχή με χαμηλή αγοραστική κίνηση και ακόμη πιο χαμηλό διαθέσιμο εισόδημα δεν έχει θετική αντιπροσφορά.

Βάλια Αρανίτη
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet