kouvidis

Με εκδηλώσεις στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Ρόδο, την Αλεξανδρούπολη, την Κατερίνη, τη Χίο και την Καλαμάτα τιμήθηκαν και φέτος, την Κυριακή 20 Νοεμβρίου, τα θύματα των τροχαίων συγκρούσεων.
Η τρίτη Κυριακή του Νοέμβρη, με απόφαση του ΟΗΕ από το 2005, αποτελεί την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα των τροχαίων. Βέβαια, το να τιμάς σε μια μέρα πάνω από 1.250.000 ανθρώπους που χάθηκαν στους δρόμους του κόσμου και τους πολλαπλάσιους σοβαρά τραυματίες στην διάρκεια ενός χρόνου δεν σημαίνει και κάτι το ιδιαίτερο, στο βαθμό που παγκοσμίως δεν είναι ορατή καμιά σοβαρή τάση περιορισμού των συγκρούσεων και των θυμάτων, καθώς οι κυβερνήσεις στη συντριπτική τους πλειοψηφία αρνούνται να υιοθετήσουν τα μέτρα εκείνα, που θα έκαναν πραγματικότητα ένα τέτοιο στόχο.

Η Ελλάδα πρωτοπόρος

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, 31.385 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίες συγκρούσεις τα τελευταία 20 χρόνια στη χώρα μας. Οι επιδόσεις αυτές την φέρνουν στην πρωτοπορία της Ευρώπης και η ανυπαρξία πολιτικής αντιμετώπισης του θέματος προδικάζει πως δυστυχώς η θέση αυτή δύσκολα θα αλλάξει.
Φέτος διεθνώς κεντρικό θέμα των εκδηλώσεων ήταν αυτό της δικαιοσύνης. Θα πρέπει να σημειώσουμε πως τα τελευταία χρόνια οι ανθρωποκτονίες που προκαλούνται σε τροχαίες συγκρούσεις αποτελούν, σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, το 85% του συνόλου των ανθρωποκτονιών, που συμβαίνουν στη χώρα. Αυτόματα όλες αυτές θα χαρακτηριστούν ανθρωποκτονίες «από αμέλεια» και οι δράστες ή οι υπεύθυνοι θα δικαστούν για πλημμέλημα. Ακόμα και η ιδιαίτερα ειδεχθής περίπτωση της εγκατάλειψης θύματος στην Ελλάδα θεωρείται πλημμέλημα. Έκπληκτοι οι συγγενείς των θυμάτων θα διαπιστώσουν πώς οι δράστες που θα εμφανιστούν μετά την παρέλευση του αυτοφώρου ή θα συλληφθούν αρκετά αργότερα θα αφεθούν αμέσως ελεύθεροι και με την άδεια οδήγησης τους.
Οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμπλοκής σε τροχαία σύγκρουση (υπερβολική ταχύτητα, κατάχρηση αλκοόλ, παραβίαση προτεραιότητας, μέσα απόσπασης της προσοχής κλπ) στη χώρα μας δεν συνεκτιμώνται συνήθως από το νομοθέτη, άλλα και τις περισσότερες φορές δεν λαμβάνονται υπ όψιν από τα δικαστήρια για τον καθορισμό της βαρύτητας του εγκλήματος. Επιστημονικές μελέτες που δείχνουν πχ την ισχυρή συσχέτιση της συγκέντρωσης αλκοόλ στο αίμα με την πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαία σύγκρουση, ενώ σε άλλες χώρες έχουν οδηγήσει τόσο στον περιορισμό των νόμιμων ορίων αλκοόλ στο αίμα για τους οδηγούς, όσο και την αυστηρότερη ποινική αντιμετώπιση των δραστών, στη χώρα μας δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. Πρόσφατα ο πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα δημοσιοποίησε δέκα περιπτώσεις φόνων, μερικές από τις οποίες συνοδεύονταν και από σοβαρούς τραυματισμούς, που προκλήθηκαν από μεθυσμένους οδηγούς με τρομακτικές ποσότητες αλκοόλ στο αίμα (τριπλάσιες ή και τετραπλάσιες του νόμιμου ορίου), οι οποίες σύμφωνα με τον ΠΟΥ σημαίνουν πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαίο 40 έως και 100 φορές μεγαλύτερες απ’ αυτή ενός νηφάλιου οδηγού. Όλες οι περιπτώσεις εκδικάστηκαν σαν πλημμελήματα, με κατηγορία ανθρωποκτονία «από αμέλεια» και ποινές που δεν ξεπερνούσαν τα τρία χρόνια με αναστολή για ένα φόνο. Σε καμία περίπτωση δεν αφαιρέθηκε από τους δράστες η άδεια οδήγησης. Σε κάποιες απ αυτές τις περιπτώσεις οι δράστες είχαν προκαλέσει ξανά θανατηφόρο τροχαίο, ενώ στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι δράστες δεν μπήκαν καν στον κόπο να παραστούν στο δικαστήριο

Διπλά μηνύματα

Για τα θύματα των τροχαίων δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Μιλάμε για θάνατο ή αναπηρία, δηλαδή, καταστάσεις μη αναστρέψιμες για τα θύματα και τις οικογένειες τους. Δεν υπάρχει, όμως, ούτε σεβασμός. Το νομοθετικό πλαίσιο και οι δικαστικές αποφάσεις προσβάλουν βάναυσα τη μνήμη των θυμάτων και αμνηστεύουν δράστες και υπεύθυνους, συμβάλλοντας στη διαιώνιση και την αναπαραγωγή του τροχαίου εγκλήματος.
Γνωρίζουμε σε ποια κοινωνία ζούμε και κατανοούμε γιατί κάποιος θα τιμωρηθεί πολύ σκληρότερα αν κλέψει ένα πορτοφόλι, κακοποιήσει ένα σκυλί απ ότι αν σκοτώσει ένα παιδί. Το γεγονός πως το κατανοούμε δεν σημαίνει ότι το αποδεχόμαστε. Μια πολιτεία που εκπέμπει το μήνυμα πως η ζωή των θυμάτων δεν έχει ιδιαίτερη αξία και προς τους δράστες πως αυτό που κάνουν δεν είναι και κάτι το ιδιαίτερα σημαντικό και επιλήψιμο, είναι ο ηθικός αυτουργός αυτών των εγκλημάτων. Είναι μια πολιτεία συγκροτημένη για να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, των κατασκευαστικών και της πετρελαιοβιομηχανίας και όχι να υπερασπιστεί την ανθρώπινη ζωή.
Τα προηγούμενα χρόνια ο σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα, παράλληλα με τις θέσεις του για το πρόβλημα της κυκλοφορίας συνολικά, υπέβαλε ένα πλαίσιο προτάσεων για το θέμα της δικαιοσύνης που συζητήθηκε από το 2012 μέχρι σήμερα με τους διατελέσαντες υπουργούς Δικαιοσύνης κκ Ρουπακίωτη και Παρασκευόπουλο, την υφυπουργο Μεταφορων κα Χρυσοβελωνη, την Εισαγγελεα Αρείου Πάγου κα Δημητρίου και δύο φορές στην επιτροπή οδικής ασφάλειας της βουλής. Παρότι σχεδόν όλοι συμφώνησαν σε σχεδόν όλα τίποτα δεν υλοποιήθηκε.

 Γιώργος Κουβίδης
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet