Στιγμιότυπο από την πυρκαΪά στο HOT SPOT της Μόριας  που προκλήθηκε πιθανά από ατύχημα είχαμε δύο νεκρούς και δύο τραυματίες Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2016. Δύο νεκροί και δύο σοβαρά τραυματισμένοι είναι ο απολογισμός από έκρηξη, πιθανά φιάλης υγραερίου, στο hot spot της Μόριας στη Μυτιλήνη. Από την έκρηξη έχουν σκοτωθεί μία γυναίκα και ένα παιδί, ενώ σοβαρά εγκαύματα έχουν υποστεί άλλη μια γυναίκα και ένα παιδί. Η φωτιά που ακολούθησε της έκρηξης κατακαίει μεγάλο μέρος του καταυλισμού και έχει πάρει μεγάλη έκταση –κατά πολύ μεγαλύτερη από την προηγούμενη που είχε καταγραφεί- με αποτέλεσμα πολλοί μετανάστες να είναι εκτός του κέντρου. ΑΠΕ ΜΠΕ/ΑΠΕ ΜΠΕ/STR

Η διαπραγμάτευση βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σημείο και είναι φανερό ότι διακυβεύονται εξαιρετικής ζωτικής σημασίας ζητήματα για το λαό, για την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Είναι, επομένως, λογικό η προσοχή και το ενδιαφέρον όλων των πολιτών να συγκεντρώνεται στις σχετικές ειδήσεις. Όμως, όλα αυτά μπορεί να περιμένουν, όσο σοβαρά και αν είναι.
Το τραγικό περιστατικό στη Μόρια της Λέσβου με το θάνατο δύο προσφύγων, το σοβαρό τραυματισμό άλλων και την πυρκαγιά που επεκτάθηκε, προκαλώντας καταστροφές και πανικό μάς ξυπνά απότομα για να μας φέρει μπροστά στο οξύ προσφυγικό πρόβλημα, που ακόμα δεν ξέρουμε τι φάσεις θα περάσει, που μπορεί να επηρεάσουν βαθύτατα και αρνητικά ένα μέρος της κοινωνίας. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τη διαπραγμάτευση για λίγο και ας σκεφτούμε που βρισκόμαστε.
Δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε εύκολη κριτική σε όσους συντρόφους έχουν το βάρος της ευθύνης διαχείρισης ενός τόσο δυσεπίλυτου προβλήματος, απίθανα σύνθετου, πολύ περισσότερο που δεν εξαρτάται η αντιμετώπισή του μόνο από την ελληνική πλευρά. Όμως, αυτή τη στιγμή που το τραγικό συμβάν έφερε στην επιφάνεια την τραγική όψη της ζωής των προσφύγων -όχι λόγο τυχαίων εκρήξεων βεβαίως- το να υποστηρίζεται από αρμόδια πρόσωπα ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί και στο Παγκράτι, είναι ακατανόητο, προκλητικό. Πολύ σωστά απάντησε ο βουλευτής Σάμου, Δημήτρης Σεβαστάκης.
Ας κάνουμε τον λογαριασμό μας, λοιπόν, με κίνδυνο λάθους εφόσον οι υπεύθυνοι της κυβέρνησης υιοθετούν, ως τώρα, ασαφή γλώσσα, συχνά συμπεριφερόμενοι ως εκπρόσωποι Τύπου των κρατικών δομών και όχι ως αρμόδιοι πολιτικοί υπεύθυνοι. Πώς προκύπτει αυτό το μείζον πρόβλημα και πώς καταδικάζονται 60.000 πρόσφυγες και μετανάστες σ’ αυτή τη ζωή, που μπορεί η Σούδα και η Μόρια να είναι ακραία παραδείγματα, αλλά είναι ζωή απαράδεχτη, παρά τις ηρωικές προσπάθειες χιλιάδων εθελοντών και υπαλλήλων, που συχνά καταφέρνουν να κάνουν θαύματα;

Τέσσερις αιτίες

Έχει τρεις με τέσσερις πηγές που το διαμορφώνουν. Η πρώτη πηγή είναι η ίδια η συμφωνία μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας, η οποία, στο κλίμα των αντιπροσφυγικών ρευμάτων σε πολλές χώρες, δεν αποσκοπεί απλώς να «περιφράξει» την Ευρώπη, αλλά με τις διφορούμενες προβλέψεις της αφήνει να διαμορφωθούν όροι διαβίωσης των προσφύγων απαράδεχτοι, με σκοπό την αποθάρρυνση νέων ροών. Η δεύτερη πηγή είναι η ολιγωρία και διπροσωπία της ΕΕ, των αρμοδίων δομών της που αθέτησαν τις υποσχέσεις τους για βοήθεια των χωρών που δέχονται τους πρόσφυγες ως πρώτος σταθμός.
Η τρίτη πηγή είναι τα κενά στην πολιτική της δικής μας κυβέρνησης. Όταν ο πρωθυπουργός της χώρας, πολύ νωρίς ακόμη, δεσμεύτηκε ότι η χώρα μπορεί να κρατήσει 50.000 πρόσφυγες, ως κοινωνία, τι μέτρα πήραμε, τι μέτρα πήρε η κυβέρνηση; Είναι δυνατόν ακόμη να έχουμε αρμόδιο υπουργείο χωρίς να είναι πραγματικό, με βάση το δυναμικό του; Δεν μπορεί εύκολα κανείς να ισχυριστεί ότι και σε κυβερνητικούς θύλακες δεν υπάρχει ολιγωρία, ότι δηλαδή δεν υπεισέρχεται ο πειρασμός της αποθάρρυνσης νέων ροών προσφύγων, αν και ποτέ δεν μάθαμε τους λόγους διαφωνίας που οδήγησαν σε παραίτηση άξια στελέχη, όπως ο γραμματέας του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, Βασίλης Παπαδόπουλος.
Ως τέταρτη πηγή δυσκολιών πρέπει να αναφερθούν κάποιες τοπικές αρχές ή επαγγελματικές οργανώσεις και επιμελητήρια, που δήθεν για προστασία των συμφερόντων των μελών τους ξεσηκώνουν μέρος της κοινωνίας εναντίον των προσφύγων, εμποδίζοντας επιπλέον τις κρατικές υπηρεσίες να εγκαταστήσουν δομές για αυτούς. Ποιος δεν θυμάται ότι η Ένωση Ξενοδόχων ενός νησιού καλούσε τα μέλη της να μην δεχθούν πρόσφυγες που ζητούσαν κατάλυμα στα ξενοδοχεία τους, με βάση το επίσημο πρόγραμμα του ΟΗΕ. Βρισκόμαστε ίσως στην αρχή δημιουργίας ενός κοινωνικού υποστρώματος, ρατσιστικού, ξενοφοβικού, που απέχει ελάχιστα από μια επιθετική, αντιμεταναστευτική, πολιτική έκφραση.

Απαιτείται άμεση αντίδραση

Άμεσα, λοιπόν, πρέπει να αντιδράσουμε, ως κοινωνία πρώτα από όλα. Η κυβέρνηση οφείλει, χωρίς κενά, παρακάμπτοντας ακόμα και εξόφθαλμα μη λειτουργικές και αντιπροσφυγικές προβλέψεις της ΕΕ, να αναλάβει επικεφαλής μιας προσπάθειας επίλυσης των προβλημάτων. Αυτό το κίνημα αλληλεγγύης, που διαπέρασε την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, που είναι και ταυτοτικό στοιχείο του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ και της ευρύτερης κινηματικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, πρέπει να ξαναγίνει ρωμαλέο. Το θέμα, δυστυχώς, επείγει. Διότι οι ως τώρα κατακτήσεις του αντιρατσιστικού-φιλοπροσφυγικού κινήματος και κλίματος χρειάζεται συνεχή τροφοδοσία και ανανέωση.
Ακολουθούν οι σχετικές δηλώσεις:

Δήλωση του πρωθυπουργού

«Είμαι συγκλονισμένος, όπως ολόκληρος ο ελληνικός λαός, από το τραγικό συμβάν στη Μόρια. Εκφράζω τα βαθιά μου συλλυπητήρια στους οικείους των ανθρώπων που χάθηκαν.
H Ελληνική Κυβέρνηση δίνει σε δύσκολες συνθήκες έναν αποφασιστικό αγώνα για την ανθρωπιστική διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος, και θα εντείνει ακόμα περισσότερο τις προσπάθειες για ασφάλεια και ποιότητα ζωής στα κέντρα φιλοξενίας.»

Τμήμα δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ

Καμία συμφωνία, καμία συνθήκη, όπως αυτή της Ε.Ε.-Τουρκίας, δεν είναι ισχυρότερη από την αξία της ανθρώπινης ζωής. Η ισχυρή Ευρώπη κωφεύει, αδιαφορεί, παρακολουθεί την εξέλιξη μιας ανθρωπιστικής κρίσης, που συνιστά απόρροια των πολέμων για τους οποίους και αυτή έχει ευθύνες είτε ενεργά είτε απέχοντας από ουσιαστικές ειρηνευτικές πρωτοβουλίες (...) Η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει εδώ και τώρα πρωτοβουλίες με βάση το διεθνές δίκαιο και τη διεθνή νομιμότητα, αναδεικνύοντας και τις ευθύνες της Ε.Ε., έτσι ώστε, να πάρει τέλος η ομηρεία των προσφύγων, που πρέπει να ζήσουν σε ανθρώπινες συνθήκες, με αξιοπρέπεια και σεβασμό στην προσφυγική τους ιδιότητα, με αλληλεγγύη και ανθρωπιά, ενάντια σε ρατσιστικά και φοβικά αντανακλαστικά που ενθαρρύνονται από ακροδεξιά και φασιστικά στοιχεία.

Γραφείο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ

Οι αρμόδιες αρχές της Πολιτείας οφείλουν να ενισχύσουν τα μέτρα για την ασφαλή και αξιοπρεπή διαβίωση των προσφύγων. Η βελτίωση των συνθηκών ζωής προϋποθέτει την άμεση λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων, ώστε οι δομές φιλοξενίας να πληρούν όλους τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας. Ενόψει, μάλιστα, του χειμώνα, καθίσταται επιτακτική ανάγκη, τόσο για τους ίδιους, όσο και για την ομαλή συμβίωσή τους με τους μόνιμους κατοίκους των τόπων φιλοξενίας τους (...) Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και να εφαρμοστούν οι συμφωνίες για την αναλογική και δίκαιη κατανομή των προσφύγων, καθώς και για τη στήριξη στις χώρες που δέχονται τις προσφυγικές ροές. Η εθελοτυφλία και η κωλυσιεργία της Ευρώπης, η ανάπτυξη εθνικιστικών λογικών, είναι βόμβες στα θεμέλιά της. Ο κίνδυνος για την Ευρώπη δεν είναι οι κατατρεγμένοι των πολέμων, αλλά η ξενοφοβία και η άνοδος της ακροδεξιάς.

 

Κυριάκος Μητσοτάκης: Με την πλευρά των δανειστών

Ï ðñüåäñïò ôçò ÍÝáò Äçìïêñáôßáò ÊõñéÜêïò ÌçôóïôÜêçò,âãáßíåé áðü ôá ãñáöåßá ôïõ êüììáôïò óôçí Ë.Óõããñïý,Ôñßôç 19 Éïõëßïõ 2016 (EUROKINISSI/ÓÔÅËÉÏÓ ÓÔÅÖÁÍÏÕ)

Εν μέσω συγκρατημένης ανησυχίας για τις καμπές που μπορεί να υπάρξουν στην πορεία των εξελίξεων και παρά την «αγέρωχη εμμονή» στο σύνθημα «φύγετε, εκλογές», ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας τόσο με την ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, όσο και στην περιοδεία του στην Ήπειρο προσπάθησε να ξεκαθαρίσει την γραμμή του κόμματός του την άμεση επόμενη περίοδο. Και ποια είναι αυτή; «Η συστράτευση όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που στέκονται απέναντι στο “λαϊκισμό και στον τυχοδιωκτισμό” της κυβέρνησης». Οι διαμορφωτές αυτής της γραμμής θεωρούν ταυτόχρονα ότι συνιστά και «κόκκινη κάρτα στη λογική των ίσων αποστάσεων», εγκαινιάζοντας ταυτόχρονα ιδιόμορφο διμέτωπο διότι φοβούνται ότι το Κέντρο… φεύγει, ενδεχομένως, από τη θέση της συμπόρευσης.
Το πρώτο δείγμα που έδωσε, ωστόσο, της πλατφόρμας του για τη «συστράτευση», υπήρξε αβάσταχτο ακόμη και για τους δικούς του. Μέσα στο πλαίσιο της κριτικής του γιατί την καθυστέρηση της κυβέρνησης να κλείσει την δεύτερη αξιολόγηση, δηλαδή να αποδεχθεί τις προτάσεις των δανειστών, επέλεξε ως πεδίο αντιπαράθεσης τα εργασιακά, την ώρα που η τελευταία αγωνίζεται για να ανακτήσει κάποια στοιχειώδη δικαιώματα για τους εργαζόμενους ή να αποτρέψει την περαιτέρω συρρίκνωση άλλων. Αυτό τον αγώνα τον χαρακτήρισε, μάλιστα, αριστερή ιδεοληψία, ξεχωρίζοντας τις συλλογικές συμβάσεις. Μια μέρα πριν, για το ίδιο θέμα και με ταυτόσημη επιχειρηματολογία, είχε κάνει σφοδρή επίθεση ο ΣΕΒ. «Η τρέχουσα αξιολόγηση κατά τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης φαίνεται να σκοντάφτει στα εργασιακά, γιατί η κυβέρνηση, αντί να έχει στόχο τη μείωση της ανεργίας, οδηγείται από τις δικές της ιδεοληψίες. Ασχολείται με τι συλλογικές συμβάσεις, αντί με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με πρόσθετες επενδύσεις» επισήμανε χαρακτηριστικά».
Ο κ. Μητσοτάκης, ως ξεκάθαρος -όρος που χρησιμοποιεί πολύ συχνά ο ίδιος- νεοφιλελεύθερος, δεν θέλησε να κρυφτεί διότι το ζήτημα των εργασιακών σχέσεων και η πλήρως απορυθμισμένη εργασία είναι ο πυρήνας της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Δεν είχαν την ίδια γνώμη, όμως, άλλοι, ως φαίνεται, στο κόμμα του και τον «λογόκριναν» ή έστω τον «προφύλαξαν». Στο επίσημο δελτίου Τύπου της ΝΔ αυτό το απόσπασμα δεν υπάρχει, παραλήφθηκε. Ούτε και οι φιλικές εφημερίδες της ΝΔ, όπως «Καθημερινή» και «Νέα» το περιλαμβάνουν (παραδόξως, δεν το εντόπισε και ο «Ριζοσπάστης», ενώ είχε εκτενές ρεπορτάζ που «κατατρόπωνε» την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην κοινοβουλευτική ομάδα).
Δεν παρέλειψε, ακόμη, να υπονομεύσει και τη διαπραγμάτευση για το χρέος. Για τον κ. Μητσοτάκη, «η κυβέρνηση οχυρώνεται πίσω από την ιστορία του χρέους». Μάλιστα, συνέχισε, «είναι απολύτως δεδομένο ότι θα υπάρξουν παραμετρικές αλλαγές που θα μειώσουν την παρούσα αξία του χρέους». «Σήμερα το χρέος έχει αναχθεί σε ένα προπέτασμα για να κρυφτεί η κυβερνητική ανικανότητα», πρόσθεσε. «Η διευθέτηση του χρέους πρέπει να γίνει, τη θέλουμε, και τη διεκδικούμε,» είπε στο τέλος για τα μάτια του κόσμου και έσπευσε να παραθέσει τη δική του πρόταση: «Πάρτε μεταρρυθμίσεις και δώστε μας μεγαλύτερα περιθώρια προσαρμογής και μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα».
Πιο καθαρή εικόνα για το τι είδους διαπραγμάτευση με τους δανειστές θα έκανε ο κ. Μητσοτάκης αν ήταν πρωθυπουργός, δεν θα μπορούσε να δώσει άλλος…

Παύλος Κλαυδιανός
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet