leivaditis
Η δημοτική κίνηση Aνοιχτή Πόλη διοργάνωσε την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου μια βραδιά μνήμης στον σπουδαίο ποιητή Τάσο Λειβαδίτη στα γραφεία της Ξενοφώντος 7, στο Σύνταγμα, με ομιλητές τους ποιητές Γιώργο Μαρκόπουλο και Κώστα Καναβούρη και συντονίστρια τη συγγραφέα Μάρω Δούκα. Σε αυτόν τον τόσο φορτισμένο με μνήμες χώρο, το πρώην «Πνευματικό Κέντρο Ώρα», που δημιούργησε ο ζωγράφος και αγωνιστής Ασαντούρ Μπαχαριάν, το 1969, δίνοντας βήμα στους καλλιτέχνες και πνευματικούς ανθρώπους στη διάρκεια της δικτατορίας, αναφέρθηκε στην παρουσίασή της η συγγραφέας Μάρω Δούκα, η οποία στη συνέχεια έδωσε βιογραφικά στοιχεία του τιμώμενου ποιητή.
Αλλά και ο ποιητής Γιώργος Μαρκόπουλος με τη σειρά του ανακάλεσε την περίοδο όταν, μαθητής ακόμα, σε αυτόν το χώρο, πρωτοπαρουσίασε ποιήματά του και ήρθε σε επαφή με ανθρώπους της τέχνης, όπως ο Γιώργος Χρονάς, η Παυλίνα Παμπούδη κ.ά. Ο Γιώργος Μαρκόπουλος αναφέρθηκε στον άνθρωπο Τάσο Λειβαδίτη και την πολύχρονη φιλία του με αυτόν, χαρακτηρίζοντας το έργο του «εξαιρετικό σύνολο έμπνευσης, μεγαλόπνοης σκέψης και συναισθήματος, υπόδειγμα επίμονης επεξεργασίας και εξέλιξης μέσα στην πορεία του, μια πορεία που πέρασε με τραγικά τυραννική συνέπεια όλες τις ατραπούς της ιστορίας. [...] Άνθρωπος που συνειδητά στερήθηκε τον άρτο τον επιούσιο, για χάριν της ποίησης, αφού από πολύ νέος γνώριζε καλά ότι στο τέλος αυτή μένει για να μας παρηγορεί, εκεί που όλα τ’ άλλα τα εξομοιώνει η καταλυτική δύναμη του χρόνου».
Στη συνέχεια ο ποιητής Κώστας Καναβούρης αναφέρθηκε στο ύψιστο επίπεδο του ταλέντου της «αστείρευτης επιβράδυνσης» (διατύπωση δανεισμένη, όπως μας είπε, από ένα ποίημα του Τζακ Κέρουακ που έχει μεταφράσει ο Γιάννης Λειβαδάς): «[…]δηλαδή της πρόθεσης, διάθεσης και ικανότητας του δημιουργού να χειριστεί το χρόνο έτσι που να γίνει κατανοητός και κοινό κτήμα, εξαίσιος εξάντας για το ταξίδι που ο Κωστής Μοσκώφ περιέγραφε ως το πιο μεγάλο, πιο δύσκολο ταξίδι που είναι το ταξίδι από τα μάτια του ενός στα μάτια του άλλου. Ο Τάσος Λειβαδίτης το ταξίδι αυτό το έκανε με απέραντη και λεπταίσθητη γλυκύτητα, με απέραντη τρυφερότητα, απέραντη ευγένεια, απέραντη ευπρέπεια και γενναιότητα».
Κατά τον ποιητή Χριστόφορο Λιοντάκη, που πήρε κατόπιν το λόγο, ο Τάσος Λειβαδίτης είναι «ο μοναδικός ποιητής που κάνει τόσο ριζική τομή στο έργο: στη πρώτη περίοδο της ποίησης του μεγαλύνει τους αγώνες του ελληνικού λαού και της αριστεράς, υμνεί το όραμα για την ειρήνη και την ισότητα, στη δεύτερη περίοδο μεγαλύνει το ασήμαντο, υμνεί τους ανώνυμους, με εξαιρετικά σημαντικό τρόπο». Κλείνοντας τη σύντομη παρέμβασή του αναφέρθηκε στη σεμνότητα και τη γενναιοδωρία του Τάσου Λειβαδίτη που με τόση διαθεσιμότητα και καλή προαίρεση παρουσίαζε στη εφημερίδα «Αυγή» νέους ποιητές, ανάμεσά τους και τον ίδιο.
Στη διάρκεια της εκδήλωσης αποσπάσματα διάβασαν οι ηθοποιοί Νικολέττα Βλαβιανού και Όμηρος Πουλάκης και ακούστηκαν πολυαγαπημένα μελοποιημένα ποιήματά του από τους: Νεκταρήλια Τσοπανόγλου, Βασίλη Μηλιώνη (τραγούδι), Κώστα Νικολόπουλο (κιθάρα).

Σ.Ξ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet