«Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΧΕΛΩΝΑ»
Η ελεγεία της ζωής

kers1

Του Στράτου Κερσανίδη

Μπορεί η φύση να ιδωθεί ως «όλον», ως κάτι το ενιαίο εντός του οποίου τα πάντα αλληλοσυμπληρώνονται χωρίς να υπάρχει κενό; Απαντώντας στην ερώτηση, υποστηρίζω, πως όχι μόνον μπορεί αλλά συμβαίνει ακριβώς έτσι. Η φύση είναι το καταφύγιο της ζωής, είναι η ίδια η ζωή.
Ο ολλανδός σκηνοθέτης, Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ, πατώντας επάνω στην αντίληψη πως η φύση αποτελεί ένα ενιαίο σύστημα, ένα «όλον», μέσα στο οποίο όλα τα πλάσματα λειτουργούν ενιαία και ισότιμα, παρουσιάζει την ταινία κινουμένων σχεδίων, «Η κόκκινη χελώνα» (La tortue rouge – The red turtle). Πρόκειται για την πρώτη μη ιαπωνική παραγωγή των διάσημων στούντιο Γκίμπλι (Ghibli), η οποία κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ των Κανών.
Ένας ναυαγός ξεβράζεται σε ένα νησί. Στο νησί ζουν μόνο πουλιά και καβούρια ενώ το επισκέπτονται φώκιες και θαλάσσιες χελώνες. Ο ναυαγός κατασκευάζει μια σχεδία από μπαμπού για να φύγει αλλά οι προσπάθειές του αποτυγχάνουν. Η σχεδία κάθε φορά καταστρέφεται από μια μεγάλη κόκκινη χελώνα. Ο άνθρωπος θυμωμένος αποφασίζει να την εκδικηθεί, κάτι που επιχειρεί όταν η χελώνα θα βγει στη στεριά. Τότε κάτι θα αλλάξει, ο ναυαγός θα πάψει να είναι μόνος, θα δημιουργήσει οικογένεια. Η φύση συμπληρώνει τα κενά, ο κύκλος θα κλείσει και η αέναος κίνηση θα συνεχιστεί.
Δεν μαθαίνουμε ποτέ ποιος είναι ο ναυαγός, από που έρχεται, που πάει και ποια ήταν η αιτία του ναυαγίου. Δεν υπάρχει απάντηση, δεν χρειάζεται απάντηση. Είναι, απλώς, ένας άνθρωπος. Το νησί είναι ο κόσμος, το σύμπαν του ανθρώπου εντός που οποίου προσπαθεί να επιβιώσει. Η κόκκινη χελώνα έρχεται ως από μηχανής θεός για να ενεργοποιήσει τα συναισθήματά του, το Κακό και το Καλό. Και είναι το Καλό εκείνο το οποίο θα επικρατήσει και ο άνθρωπος θα βρει την αγάπη, τη συντροφικότητα και την κοινωνικότητα.
Οποιαδήποτε προσπάθεια αναζήτησης βαθύτερων νοημάτων ένα μόνο θα καταφέρει: να καταστρέψει τη μαγεία αυτού του μινιμαλιστικού εικαστικού αριστουργήματος. Το μοναδικό που μπορεί να κάνει ο θεατής είναι να αφήσει την εικόνα να τον κυριεύσει, να νιώσει τις ανάσες της. Τι θέλει εν τέλει «να πει ο ποιητής;» Κατά την άποψή μου, θέλει να αναδείξει τη δύναμη της ζωής μέσα από τη φύση, τα φαινόμενα της και τα πλάσματά της. Ιδίως τα τελευταία τα προσεγγίζει με βαθύ σεβασμό, τα θεωρεί ισότιμα και ως εκ τούτου, ως έχοντα ίσα δικαιώματα. Πρόκειται για μια κομουνιστικοποιημένη ματιά στα πλάσματα της φύσης, η οποία ξεπερνά τα στενά όρια των ανθρώπινων όντων και βλέπει το «όλον» ως σύστημα αλληλεξαρτήσεων που μόνον έτσι, ενιαίο κι αδιαίρετο, μπορεί να επιβιώσει.
Η ταινία διαθέτει την ικανότητα να οδηγεί το θεατή εκεί που θέλει, αφαιρώντας του την περιέργεια να μάθει και να εξηγήσει τα πάντα. Η εικόνα από μόνη της μιλάει, συναρπάζει, μαγνητίζει. Δεν χρειάζονται λόγια, οι εξηγήσεις είναι περιττές, όπως και οι ερμηνείες. Ενεργοποιούνται οι αισθήσεις και κινητοποιείται το συναίσθημα.
Οικολογικά μηνύματα; Ναι! Πολιτική αλληγορία; Ναι, και αυτό. Φιλοσοφική προσέγγιση της ζωής; Γιατί όχι! Λίγη μεταφυσική; Σωστό κι αυτό!
Όλα αυτά μαζί και άλλα τόσα τα οποία, επιμένω, δεν χρήζουν ιδιαίτερης ανάλυσης. Ίσως το μόνο που περιμένουμε είναι εκείνο το κάτι που θα μας ενεργοποιήσει. Θα αποτελέσει το έναυσμα για να κινητοποιηθούμε, να αλλάξουμε τη ζωή μας. Μια χελώνα, ίσως. Οπωσδήποτε όμως, κόκκινη!

strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com

 

 

«Η ΡΟΖΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ»
Αναδεύοντας την ομίχλη του χρόνου

Η ΡΟΖΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΕΝΑΡΙΟ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΛΑΖΑΡΙΔΗ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΡΔΕΛΛΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: ΠΑΝΟΣ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ ΑΕ

Υπάρχουν κάποια μυστικά που οι άνθρωποι τα κρατούν σφιχτά κρυμμένα μέσα τους, μια ολόκληρη ζωή. Είναι τέτοια η προσπάθειά τους να μην αποκαλυφθούν που στο τέλος τα ξεχνούν ακόμη και οι ίδιοι. Εκείνα όμως υπάρχουν, είναι εκεί, καραδοκούν σιωπηλά την ώρα που θα αποκαλυφθούν. Και η αποκάλυψη του παρελθόντος μπορεί να αναστατώσει και να ανατρέψει το παρόν. Κι όμως, αυτή η ανεπιθύμητη αποκάλυψη μπορεί να αποβεί λυτρωτική. Ο Γιώργος Κορδέλλας, με την ταινία «Η Ρόζα της Σμύρνης» αφηγείται μια τέτοια συναρπαστική ιστορία, ενός κρυμμένου μυστικού, η οποία ενώνει τις δύο πλευρές του Αιγαίου, όπως αμέτρητες τέτοιες ανθρώπινες ιστορίες.
Η Ρόζα είναι μια ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία βρέθηκε από τη Σμύρνη στην Ελλάδα, τότε που χιλιάδες Έλληνες εγκατέλειψαν το στολίδι της Μικράς Ασίας, το 1922. Επί 60 χρόνια η Ρόζα κρατά πεισματικά κρυμμένο ένα μυστικό που το κουβαλά μέσα της από εκείνα τα χρόνια. Η 28χρονη εγγονή της, Μαριάννα, δεν γνωρίζει τίποτα μέχρις ότου η συλλεκτική μανία ενός αρχιτέκτονα, του Δημήτρη, θα φέρει στην επιφάνεια μια ερωτική ιστορία που δεν έπρεπε να γίνει γνωστή επειδή δεν ήταν πρέπουσα, σύμφωνα με την ηθική και τα κοινωνικά στεγανά της εποχής εκείνης. Ο Δημήτρης αναζητά ίχνη από τις χαμένες πατρίδες, ταξιδεύει στη Σμύρνη και όταν θα βρεθεί μπροστά σε μια παλιά φωτογραφία και ένα ματωμένο νυφικό αποφασίζει να βρει τι έχει συμβεί. Μετά από αυτό οι ζωές της Μαριάννας και του Δημήτρη θα αλλάξουν. Η σκόνη των παλιών αντικειμένων, τα ταξίδια, η γοητεία του μυστηρίου, ο έρωτας συμπλέκονται σε ένα γαϊτανάκι αποκαλύψεων. Η Ιστορία λειτουργεί ως ποτάμι το οποίο συγκεντρώνει τα νερά πολλών παραποτάμων, που είναι οι ιστορίες των ανθρώπων. Είναι αυτές που πλημμυρίζουν το μεγάλο ποτάμι της Ιστορίας.
Το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο στο βιβλίο του Γιάννη Γιαννέλη – Θεοδοσιάδη, «Ισμαήλ και Ρόζα» (εκδόσεις Πατάκη). Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, τη Μυτιλήνη και την Αθήνα.
Πρόκειται για μια ελληνοτουρκική παραγωγή των εταιρειών Αργοναύτες και Σαρμασίκ Σανατλάρ. Με συμπαραγωγούς την ΟΤΕ TV και τη Feelgood Entertnainment, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.
Το καστ αποτελείται από έλληνες και τούρκους ηθοποιούς, όπως: Τάσος Νούσιας, Ευγενία Δημητροπούλου, Λήδα Πρωτοψάλτη, Γιλμάζ Γκρουντά, Γιούλικα Σκαφιδά, Πέτρος Λαγούτης, Τζεμ Ακσακάλ.
Ο σκηνοθέτης Γιώργος Κορδέλλας είναι γνωστός κυρίως από μια σειρά επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών αλλά και ως στιχουργός.

Σ.Κ.

 

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

 

«La, La, Land» του Ντάμιεν Σάζελ: Η Μία και ο Σεμπάστιαν συναντιούνται στο Λος Άντζελες. Είναι δύο νέοι άνθρωποι, ηθοποιός εκείνη και μουσικός της τζαζ εκείνος, ταλαντούχοι και ονειροπόλοι. Θα τους ενώσει ο έρωτας και έτσι τα οράματά τους και τα σχέδιά τους θα βρεθούν να βαδίζουν σε κοινό δρόμο. Μόνο που ο κόσμος του θεάματος, με το σκληρό κι ανελέητο ανταγωνισμό, θα αρχίσει να δημιουργεί προβλήματα στη σχέση τους. Ενώ προσπαθούν να κρατήσουν αλώβητη τη σχέση τους και να εξελιχθούν ως δημιουργοί, θα βρεθούν μπροστά σε μεγάλα διλήμματα. Η ισορροπία της τέχνης και της αγάπης είναι πολύ δύσκολη να επιτευχθεί και η Μία με το Σεμπάστιαν θα πρέπει να τη βρουν.

«Βαϊάνα» (Moana) των Ρον Κλέμεντς, Τζον Μούσκερ: Η νεαρή Βαϊάνα Γουαλκιλίκι ζει κάπου στην Ωκεανία. Ο πατέρας της είναι αρχηγός μιας μεγάλης γενιάς ναυτικών και η Μοάνα, αποφασίζει να φανεί αντάξια της καταγωγής της. Έτσι σαλπάρει για να ανακαλύψει ένα μυθικό νησί. Στο δύσκολο ταξίδι θα την βοηθήσει ένας ημίθεος, ο Μάουι. Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

«Η μπαλαρίνα και ο μικρός εφευρέτης» (Ballerina) των Έρικ Σάμερ, Έρικ Γουόριν: Το 1879 στο Παρίσι, η ορφανή, 11χρονη Φελισί ονειρεύεται να γίνει μπαλαρίνα. Στη γαλλική πρωτεύουσα, καταφέρνει να γραφτεί στη Σχολή Μπαλέτου της Όπερας, χρησιμοποιώντας την ταυτότητα ενός κακομαθημένου πλουσιοκόριτσου. Στη σχολή γνωρίζεται με το Βίκτορ, ένα χαρισματικό νέο που θα γίνει ο καλύτερος της φίλος και θα την οδηγήσει στο δρόμο που ονειρευόταν. Μουσική και χορός σε μια τρισδιάστατη ταινία κινουμένων σχεδίων.

«Κρυφή ομορφιά» (Collateral beauty) του Ντέιβιντ Φράνκελ: Μια μεγάλη προσωπική τραγωδία οδηγεί έναν πετυχημένο διαφημιστή στην παραίτηση από την καθημερινότητα. Οι συνάδελφοί του μη αντέχοντας να τον βλέπουν σε αυτήν την κατάσταση αποφασίζουν να τον βοηθήσουν. Καταστρώνουν ένα σχέδιο ώστε να τον αναγκάσουν να έρθει αντιμέτωπος με τη θλίψη του, να την ξεπεράσει και να ξαναβρεί την όρεξή του για ζωή.

Σινεφίλ
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet