Έτσι κι αλλιώς, αυτή θα κάνει τα δικά της

%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1

Αν είναι αλήθεια πως η καλή μέρα φαίνεται απ’ το πρωί, τότε θα ’πρεπε να είναι αλήθεια πως και η καινούργια μέρα που ξημερώνει, έχει πάρει ήδη τα καθοριστικά σημάδια της από τη μέρα που μόλις άφησε πίσω της. Γιατί, λοιπόν, να μη συμβαίνει το ίδιο και με τις χρονιές; Πόσο υποθηκευμένη  είναι, άραγε, κάθε καινούργια χρονιά  από εκείνη που μόλις πέρασε;
Αυτή η καταθλιπτική ακολουθία ενός πρόσφατου  παρελθόντος που βαραίνει και καθορίζει τα μέλλοντα να συμβούν, καθώς είναι ήδη παρόν στο πρώτο ξεκίνημά τους, μου γεννούσε ένα αίσθημα ασφυξίας την ώρα που αναζητούσα στα δελτία ειδήσεων και στα πρωτοσέλιδα ή στα κύρια άρθρα ένα θέμα για το πρωτοχρονιάτικο φύλλο της «Εποχής». Στις τελευταίες μέρες του χρόνου που έφευγε, τίποτα από τα θέματα που κυριαρχούσαν ή από τον τρόπο με τον οποίο σχολιάζονταν δεν άφηνε περιθώριο για αισιοδοξία.

Θλιβερή πρόγευση για το 2017

Τα θέματα που κυριαρχούσαν, ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, η τραγική φιλολογία για τη «δήλωση μετανοίας» της κυβέρνησης, και, στην ακόμα καλύτερη, το  «σκάνδαλο της ρόδας» στην πλατεία Συντάγματος, που έτεινε να λάβει διαστάσεις εθνικού θέματος. Ήταν ένα δείγμα της πολιτικής κληρονομιάς που θα μας συνόδευε στο πέρασμά μας στο νέο έτος.
Μη σας βαρυφανεί ο χαρακτηρισμός «δήλωση μετανοίας». Κοιτάξτε λίγο γύρω σας και δείτε με ποιον τρόπο βίωσαν αυτή την απαντητική επιστολή ακόμα και φίλα προσκείμενοι στην κυβέρνηση, υπό το κράτος μιας ενοχής που έρχεται από πολύ μακριά, αλλά και με τη βοήθεια μιας επικοινωνιακής πολιτικής που επιβάλλεται συχνά σαν άγραφος νόμος, ακόμα και σε αυτούς που δεν θα παραδέχονταν ποτέ ότι τους αγγίζουν κάτι τέτοια.
Να το βασανίσουμε λίγο παραπάνω το θέμα; Για να δούμε ποιοι είναι αυτοί που μιλούν για «δήλωση μετανοίας»: είναι οι διάδοχοι και κληρονόμοι αυτών που μέχρι πολύ πρόσφατα τη ζητούσαν από συνανθρώπους τους ως προϋπόθεση επιβίωσης για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Δυστυχώς, οι συνειρμοί που θέλουν να προκαλέσουν, δεν αποκλείουν συνειρμούς που θα έπρεπε να τους κάνουν να ντρέπονται πολύ περισσότερο από τη ντροπή που θέλουν οι ίδιοι να καλλιεργήσουν. Αν διέθεταν το αίσθημα της αιδούς. Και καλά αυτοί, τα θύματά τους ως πότε θα τρέφουν αισθήματα ενοχής απέναντι στους θύτες;
Ευτυχώς, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν θα γραφτεί στην ιστορία. Αν κάτι θα σημειωθεί, με ψιλά γράμματα, γιατί δεν ήταν κάτι φοβερό, είναι ότι αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι που το είχαν ανάγκη, ένιωσαν τις τελευταίες μέρες του 2016 να ζεσταίνουν τις τσέπες τους λίγα ευρώ παραπάνω. Πολλοί από αυτούς,  ίσως, μόλις είχαν χάσει μέρος του ΕΚΑΣ. Άλλοι τόσοι ετοιμάζονται να πληρώσουν περισσότερους φόρους το 2017. Όμως, ακόμη κι αν όλο αυτό δεν εξαργυρωθεί σε ψήφους, που είναι και το πιθανότερο, αυτό θα μείνει. Για τις επιστολές θα μιλούν όσοι  δεν έχουν δει ότι η πραγματικότητα είναι χίλιες φορές πιο ισχυρή από δέκα επιστολές. Και με την καλή και με την κακή έννοια. Αν δεν το πιστεύετε, βρείτε κάποιον απροκατάληπτο που πήρε το βοήθημα και ρωτήστε τον.

Πολιτική ένδεια

Όσο για το «σκάνδαλο της ρόδας», αρκεί να σημειώσουμε ότι το κεντρικό δελτίο σταθμού που θέλει να λέγεται σοβαρός, αφιέρωσε τα πρώτα έντεκα λεπτά της διάρκειάς του στο μέγα θέμα! Δέκα λεπτά τηλεοπτικού χρόνου, που φαίνεται ότι δεν ήταν αρκετός, γιατί χρειάστηκε να δαπανηθεί και ο πολύτιμος χρόνος του πολιτικού σχολιαστή του σταθμού, για να μπορέσουμε, οι δυστυχείς, να συναισθανθούμε το μέγεθος του προβλήματος. Περιττό να προσθέσουμε ότι ανάλογη τακτική ακολούθησαν όλα τα δελτία.
Ένδειξη πολιτικής ένδειας και μιας ευκαιριακής λογικής, που καθιστά για λίγο εύκολη λεία τον ατσαλάκωτο γενικά κ. Καμίνη, λες και αυτό ήταν το μεγαλύτερο αμάρτημά του. Αλίμονο αν μια τεκμηριωμένη πολιτική κριτική της πολιτείας  του στο δήμο της Αθήνας είχε αυτό κυρίως να του καταμαρτυρήσει.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, με αυτές τις αποσκευές μας καλούν οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης να περάσουμε στο 2017. Ευτυχώς, ούτε η καλή ούτε η κακή μέρα φαίνεται από το πρωί. Ούτε καλή ούτε κακή χρονιά προμηνύουν τα σημάδια της προπαραμονής του νέου έτους.

Η καλή μέρα δεν φαίνεται από το πρωί

Θυμηθείτε λίγο τις παραμονές του 2012, του  2013, του 2014, ακόμα και του 2015. Πόσο λίγο επηρεάστηκαν οι εξελίξεις στη διάρκεια αυτών των ετών από τις επιθυμίες μας, τις προβλέψεις μας ή τους φόβους μας.  Αντίθετα, διαβλέποντας την τροπή των πραγμάτων μπορέσαμε μερικές φορές να επιτρέψουμε στις επιδιώξεις μας να αποκτήσουν υλική βάση. Για να είμαστε δίκαιοι,  σ’ αυτή την «τροπή των πραγμάτων» δεν γίνεται να μη συμπεριλάβουμε ως συνιστώσα και τις μικρές ή μεγάλες πράξεις μας. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο.
Ας μη φορτώσουμε από τώρα με τις προφητείες μας το 2017. Θα είναι έτος εκλογών; Θα είναι χρονιά ανάπτυξης; Θα είναι έτος εξόδου από την δημοσιονομική κρίση ή έτος ρήξης και εξόδου από την ευρωζώνη; Θα είναι έτος επιβεβαίωσης των δημοσκόπων ή χρονιά εκπλήξεων; Είναι τόσες και τόσο ποικίλες οι εσωτερικές, ευρωπαϊκές και διεθνείς παράμετροι που θα συμπράξουν για μια απάντηση στα ερωτήματά μας, που καθιστούν κάθε πρόβλεψη  αβέβαιη. Όλα (σχεδόν) τα ενδεχόμενα είναι πιθανά. Ο πιθανολογούμενος συσχετισμός δύναμης, βέβαια, καθιστά πιο πιθανά τα δυσμενή ενδεχόμενα, αλλά αυτό πολύ απέχει από το να αποτελεί προφητεία.



Χ. Γεωργούλας
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet