«100 ΧΡΟΝΙΑ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ»

Ο κινηματογράφος διαδίδει ιδέες

kersoctober

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

«Για σας ο κινηματογράφος είναι θέαμα. Για μένα είναι σχεδόν μια αντίληψη του κόσμου. Ο κινηματογράφος είναι φορέας της κίνησης. Ο κινηματογράφος είναι τόλμη. Ο κινηματογράφος διαδίδει ιδέες». Αυτά έγραφε ο μεγάλος ποιητής Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι εκείνα τα πύρινα χρόνια, που αντί να παραμείνει παρατηρητής και απλός σχολιαστής, αποφάσισε να καβαλήσει το μεγάλο τρένο της Ιστορίας που οδηγούσε προς την Ουτοπία.
Μπορεί η εξέλιξη, όπως πλέον γνωρίζουμε και ανενδοίαστα συχνά ασκούμε εκ του ασφαλούς κριτική να έχει πολλές σκοτεινές πτυχές, αλλά κανείς καλοπροαίρετος δεν μπορεί να αρνηθεί πως η Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση των Μπολσεβίκων άνοιξε δρόμους τόσο στη σκέψη όσο και στην κατάκτηση δημοκρατικών και εργασιακών δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τότε που ο Λένιν, ο Τρότσκι, ο Μπουχάριν κ.α. άλλαζαν το ρου της Ιστορίας, η New Star, οργανώνει το μεγάλο κινηματογραφικό αφιέρωμα «100 Χρόνια Οκτωβριανή Επανάσταση και Κινηματογράφος. Επιστροφή στο Μέλλον».
Επί 347 ημέρες θα προβληθούν οι 100 σημαντικότερες σοβιετικές ταινίες με θέμα την επανάσταση. Μάλιστα οι 50 από αυτές θα προβληθούν για πρώτη φορά στη χώρα μας. Ταινίες των Σέργκεϊ Αϊζενσταϊν, Αδελφών Βασιλίεφ, Τζίγκα Βέρτοφ, Σεργκέι Γιούτκεβιτς, Νικολάι Έκκ, Γιούλι Καράσικ, Γκριγκόρι Κόζιντσεφ, Λέβ Κούλεσοφ, Αλεξάντρ Μεντβέκιν, Μπόρις Μπαρνέτ, Αλεξάντρ Ντοβζένκο, Μάρκ Ντονσκόϊ, Βσέβολοντ Πουντόβκιν Γιούλε Ράισμαν, Μιχαήλ Ρομ, Εσφίρ Σούμπ, Λέονιντ Τράουμπεργκ. Ανάμεσά τους και οι 12 καλύτερες του βωβού κινηματογράφου, οι οποίες θα προβληθούν με συνοδεία ζωντανής μουσικής.
Η έναρξη του αφιερώματος θα γίνει την Τρίτη 17 Ιανουαρίου, στις 8 μ.μ., στον κινηματογράφο Αλκυονίς, με το αριστούργημα του Τζίγκα Βερτόφ, «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή» (1929), που θα συνοδεύσουν μουσικά οι Opera Chaotique.
Ο Βερτόφ με την ταινία αυτή καταθέτει την άποψή του για αυτό που ονόμασε Κινηματογράφος-Μάτι, που υπήρξε ο προπομπός εκείνου που οι γάλλοι αβανγκαρντίστες ονόμασαν Κινηματογράφος Πραγματικότητα (Σινεμά Βεριτέ). Ο Βερτόφ  θεωρούσε πως ο κινηματογράφος όφειλε να απαρνηθεί το σενάριο, τον ηθοποιό, τα κοστούμια, το μακιγιάζ, τα στούντιο, και να υποταχθεί στον μηχανικό φακό-μάτι της κάμερας και την άμεση καταγραφή της πραγματικότητας.
Ένας οπερατέρ κυκλοφορεί στη Μόσχα και καταγράφει τα όσα βλέπει. Ο Βερτόφ χρησιμοποιεί όλες τις τεχνικές δυνατότητες του σινεμά. Όλες αυτές οι ασύνδετες μεταξύ τους εικόνες συνδέονται αριστουργηματικά με τη χρήση του μοντάζ, δίνοντας το αποτέλεσμα που ο σκηνοθέτης επιθυμεί. Πρόκειται για ένα πραγματικό μάθημα κινηματογράφου, για το πώς αυτός μπορεί να χρησιμοποιήσει την αφήγηση, για τις δυνατότητές του να προσεγγίσει το κοινό, για τη σχέση του μέσου με το θεατή. Η ταινία αποτυπώνει τη ζωή στην πόλη της Οδησσού και άλλες πόλεις της Σοβιετικής Ρωσίας στη διάρκεια μια ημέρας. Η κάμερα παρακολουθεί τους ανθρώπους στη δουλειά, στο δρόμο, στη διασκέδαση. Καταγράφει αντικείμενα και μηχανές σε λειτουργία, ανθρώπους και ζώα. Ο κινηματογραφιστής περιφέρεται με την κάμερα και ανακαλύπτει την καθημερινή ζωή στη Ρωσία, τα πρώτα χρόνια μετά την Επανάσταση. Όπως υποστηρίζει ο ίδιος ο Βερτόφ, «δε χρειάζονται πια ιστορίες και παραμύθια, η πραγματικότητα συλλαμβάνεται και μας χαρίζει την ομορφιά και τη γνώση. Αλλά και την επιβεβαίωση ότι ο νέος άνθρωπος, ο κυρίαρχος των μηχανών, θα είναι και ο κυρίαρχος του κόσμου, του ρεύματος της ζωής, της ποίησης, του σύμπαντος».
Το αφιέρωμα συμπληρώνεται από συναυλίες αφιερωμένες στον Ντμίτρι Σοστακόβιτς και το Σεργκέι Προκόπιεφ, βιβλιοπαρουσιάσεις, θεατρικές παραστάσεις, ταξίδια κλπ.
Οι προβολές και οι λοιπές εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στους κινηματογράφους Studio και Αλκυονίς.

 strakersan@gmail.com
 http://kersanidis.wordpress.com

 

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

kersemporakos

«Ο εμποράκος» (Forushande), του Ασγκάρ Φαρχαντί: Ο Εμάντ και η Ράνα, ένα νεαρό ζευγάρι ηθοποιών, πρωταγωνιστούν στο έργο του Μίλερ. «Ο θάνατος του εμποράκου» το οποίο ανεβαίνει στην Τεχεράνη. Ζουν σε ένα διαμέρισμα στην πρωτεύουσα του Ιράν, το οποίο αναγκάζονται να εγκαταλείψουν ξαφνικά, επειδή η πολυκατοικία τους κινδυνεύει να καταρρεύσει, εξαιτίας κάποιων εργασιών που γίνονται σε διπλανά κτίρια. Τελικά, χάρις στη βοήθεια ενός συναδέλφου και φίλου τους, μετακομίζουν σε άλλο διαμέρισμα. Όμως ένα περιστατικό θα αναστατώσει τη ζωή τους. Ο Εμάντ επιστρέφει από το σούπερ μάρκετ και βρίσκει την Ράνα χτυπημένη. Το περιστατικό σχετίζεται με τον προηγούμενο ένοικο και θα είναι η αφορμή ώστε οι σχέσεις του ζευγαριού να μπουν σε δοκιμασία. Το θεατρικό έργο στο οποίο πρωταγωνιστούν φαίνεται να εισχωρεί στην ίδια τους τη ζωή. Η σχέση του ζευγαριού αρχίζει να ισορροπεί επικίνδυνα, ο Εμάντ προσπαθεί να βοηθήσει τη γυναίκα του, ενώ εκείνη μοιάζει να απομακρύνεται, καθώς η ζωή τους φαίνεται πως αποσυντίθεται, καταρρέει. Το αλληγορικό αυτό δραματικό φιλμ του Ασγκάρ Φαρχαντί, το οποίο διαθέτει και στοιχεία θρίλερ διαπραγματεύεται τις ανθρώπινες σχέσεις και πώς αυτές επηρεάζονται, μετά από ένα σοκαριστικό γεγονός. Βραβεία σεναρίου και ανδρικής ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Κανών.

«The Bye Bye Man», της Στέισι Τάιτλ: Τρεις φίλοι, ο Έλιοτ, η Σάσα και ο Τζον, έχουν μπει στο πανεπιστήμιο και νοικιάζουν μαζί ένα σπίτι για να συγκατοικήσουν. Σύντομα, όμως, ο ενθουσιασμός τους για τη νέα ζωή που ανοίγεται μπροστά τους μεταβάλλεται σε εφιάλτη. Κι αυτό εξαιτίας του Μπάι Μπάι Μαν, μιας υπερφυσικής δύναμης που ενεργοποιείται ξαφνικά. Όλα συνέβησαν όταν μετά από ένα πάρτι, ο Έλιοτ ανακάλυψε κατά λάθος το όνομα του Μπαί Μπάι Μαν, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να προσπαθήσει να μπει μέσα στα κεφάλια τους και στη συνέχεια στον κόσμο! Για να το πετύχει χρησιμοποιεί μία φίλη τους, την Κιμ και έτσι όλα αρχίζουν να μεταβάλλονται, καθώς η πραγματικότητά τους μεταβάλλεται. Έτσι, ο Έλιοτ αρχίζει να παρανοεί, η Σάσα χάνει το μυαλό της και ο Τζον γίνεται επικίνδυνος. Ο Μπαί Μπάι Μαν σιγά-σιγά προσπαθεί εξαπλώσει την επιρροή του και να παρασύρει μέσα στη δίνη του τρόμου το περιβάλλον των τριών φίλων. Η κατάσταση έχει αρχίσει να ξεφεύγει εντελώς, όταν ο Έλιοτ αποφασίζει να αντιδράσει, να αντιμετωπίσει το κακό, ώστε να σώσει τον εαυτό του και τους φίλους του από τη σατανική δύναμη που τους έχει κυριεύσει. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να διαγράψει το όνομα του Μπάι Μπάι Μαν από τη μνήμη όλων. Μεταφυσικό θρίλερ, το οποίο έρχεται στη χώρα μας συνοδευόμενο από αρκετά καλές κριτικές. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική προσαρμογή του διηγήματος «Η γέφυρα για το νησί του Σώματος» (The bridge to the Body Island), του Ρόμπερτ Ντέιμον Σνεκ.

«Ο νόμος της νύχτας» (Live by night), του Μπεν Άφλεκ: Δεκαετία του 1920 στις ΗΠΑ, εποχή της ποτοαπαγόρευσης. Ο Τζο Κάφλιν ζει στη Βοστόνη και είναι ο μικρότερος γιος ενός αστυνομικού διευθυντή. Μόνο που ακολουθεί εντελώς διαφορετικό δρόμο από τον πατέρα του, μπλέκει με την παρανομία και αρχίζει να δουλεύει για λογαριασμό ενός διαβόητου μαφιόζου. Ο Τζο ανεβαίνει στην ιεραρχία και απολαμβάνει τον πλούτο και την πολυτελή διαβίωση, αλλά και τη φήμη που του προσφέρει η παρανομία. Όμως η ζωή έχει σκαμπανεβάσματα και κάποια στιγμή ο Τζο θα πρέπει να αναμετρηθεί με τις επιλογές του και να πληρώσει το τίμημα του δρόμου που επέλεξε να ακολουθήσει για να κατακτήσει το Αμερικανικό Όνειρο. Καλός σκηνοθετικός ρυθμός, πιστή αναπαράσταση της εποχής, έξυπνες λήψεις. Το σενάριο όμως πάσχει από αυτό που πάσχουν, κατά την άποψή μου, αρκετές αμερικάνικες ταινίες. Αναφέρομαι στην πολυπλοκότητα του σεναρίου, στο ανακάτεμα πολλών προσώπων και καταστάσεων που σε συνδυασμό με την ταχύτητα του μοντάζ δυσκολεύουν το θεατή στην παρακολούθηση της εξέλιξης. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντένις Λεχέιν.



Σινεφίλ
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet