koutrouvidis

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, επικεφαλής της ΛΑΕ, σε εκπομπή στην πρωινή ζώνη του ΣΚΑΙ την προηγούμενη βδομάδα (3/1), επιτέθηκε με σφοδρότητα και σκληρή φρασεολογία στον Αλ. Τσίπρα, στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση, αφού πρώτα υποστήριξε ότι δεν πρόκειται για κυβέρνηση της αριστεράς, όταν χαρακτηρίστηκε από την δημοσιογράφο ως τέτοια.
Επέμεινε ότι με αυτόν τον τρόπο «δυσφημείται η αριστερά» και «στην πράξη είναι σκληρή, σκληρότατη δεξιά». Στη συνέχεια τοποθετήθηκε ότι όλες οι μνημονιακές δυνάμεις είναι ταυτόσημες και δεν πρόκειται να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές, όπως έχει συμβεί έως τώρα, εάν δεν ληφθούν επιπλέον μνημονιακά μέτρα.
«Πολύ δε περισσότερο», υποστήριξε, «δεν πρόκειται να προχωρήσουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις σε ενδεχόμενο ρήξης, ακόμα και αν το εξαγγέλλουν, από τη στιγμή που έχουν υιοθετήσει μια υπαλληλικού τύπου συμπεριφορά έναντι των πιστωτών». Επομένως, η κυβέρνηση είναι σίγουρο ότι θα λάβει και άλλα επώδυνα μέτρα, όπως θέλουν και επιδιώκουν οι πιστωτές της.
Όταν η συζήτηση ωστόσο έφτασε στις προτάσεις και στο σχέδιο εξόδου από την κρίση, κατά την ΛΑΕ τα πράγματα δεν ήταν τόσο εύκολα. Η απάντηση στην μνημονιακή πολιτική επιλογή είναι η ρήξη, επέμεινε. Μια ρήξη, όμως, που θα εντάσσεται σε μια πολιτική μεγάλων συγκρούσεων, που θα συγκροτείται γύρω «από την επανάσταση των φτωχών που εξαθλιώνονται», όπως επεσήμανε με χαρακτηριστικό τρόπο, και θα συγκροτείται γύρω από τη βιώσιμη ανάπτυξη με εθνικό νόμισμα, τη διαγραφή χρεών μέσω μιας πολιτικής σεισάχθειας.

Η πολιτική σκλήρυνσης έχει όρια

Παρόλα αυτά, η πολιτική αυτή γραμμή σκλήρυνσης, όπως καταγράφηκε από τον επικεφαλής του σχήματος, απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση δεν ανταποκρίνεται πάντοτε στις επιμέρους επιλογές και πρακτικές των μελών και στελεχών της ΛΑΕ. Όσον αφορά, για παράδειγμα τα περιφερειακά και δημοτικά σχήματα, εντοπίζονται διαφορετικές τοποθετήσεις. Σχηματικά, στο ζήτημα αυτό καταγράφονται τρεις βασικές διαφορετικές κατευθύνσεις.
Μία που ακολουθεί την υιοθέτηση της γραμμής ορισμένων στελεχών της ΛΑΕ να μην «συγχρωτίζονται» με ανθρώπους από το κυβερνητικό στρατόπεδο και, επομένως, να κινηθούν στην κατεύθυνση εγκατάλειψης ή διάλυσης των έως τώρα κοινών σχημάτων, όπου συνυπήρχαν με δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (π.χ. Άνω–Κάτω Στο Καλαμάκι), και να συγκροτήσουν άλλα σχήματα με δυνάμεις αντιμνημονιακής κατεύθυνσης.
Σε άλλες περιπτώσεις ακολουθούν μια πολιτική ανοχής έναντι των μελών του κυβερνητικού κόμματος, ενώ υπάρχουν και σχήματα στα οποία δεν σημειώνονται ανάλογα προβλήματα, όπως στη Ν. Φιλαδέλφεια και το Χαλάνδρι. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πολυποίκιλης αντιμετώπισης των ζητημάτων είναι η Δύναμη Ζωής στην περιφέρεια της Αθήνας. Εκεί, τα μέλη της ΛΑΕ δεν αντιμετωπίζουν με την ίδια λογική τα ζητήματα, όταν αυτά τίθενται. Ορισμένοι εκλεγμένοι περιφερειακοί σύμβουλοι αποφάσισαν να απέχουν σταθερά και να απομακρυνθούν οριστικά από το σχήμα, κάποιοι ψηφίζουν εναντίον των προτάσεων της πλειοψηφίας και ορισμένοι συνεχίζουν να ψηφίζουν μαζί με την πλειοψηφία του σχήματος.
«Εξαρτάται κάθε φορά από το πολιτικό στίγμα που δίνει ένα σχήμα, αλλά και την ιστορικότητά του. Στο Χαλάνδρι επί παραδείγματι, το δημοτικό σχήμα που έχει την πλειοψηφία στο δήμο αποτελεί παράδειγμα κοινής μετωπικής αριστερή πολιτικής, που έχει συγκροτηθεί εδώ και πολλά χρόνια σε τελείως διαφορετική βάση από τα υπόλοιπα καινούργια σχήματα», τόνισε στην «Εποχή» στέλεχος της ΛΑΕ.
Η πολιτική αμηχανία που χαρακτηρίζει τις επιλογές των μελών και φίλων της ΛΑΕ δεν σχετίζεται μόνο με τη δυστοκία που αναμφισβήτητα ενυπάρχει σε παρόμοιες επιλογές μελών, που έχουν δώσει από κοινού μάχες χρόνων με συντρόφους άλλων πολιτικών σήμερα χώρων, αλλά και με δυσκολίες που άπτονται ευρύτερων πολιτικών ζητημάτων. Η αδυναμία να χαραχθεί μια σαφής αριστερή πολιτική και άρα, να αποτελέσει πρώτο βήμα μιας ευρύτερης συσπείρωσης δυνάμεων συνιστά ένα πρόβλημα που αφορά κάθε έναν χώρο ξεχωριστά, αλλά επίσης επηρεάζει και τις διεργασίες που συντελούνται ανάμεσα σε διαφορετικές δυνάμεις της εκτός ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς. Άλλωστε, το θέμα των συμμαχιών είναι γνωστό ότι δεν το αντιμετωπίζουν όλες οι δυνάμεις με τον ίδιο τρόπο.

Απαραίτητο το αντιμνημονιακό μέτωπο κατά τη ΛΑΕ

Είναι χαρακτηριστική η απάντηση που έδωσε ο επικεφαλής της ΛΑΕ στη συνέντευξη για το αν θα ξανασυνεργαστεί με την κ. Κωνσταντοπούλου και την Πλεύση Ελευθερίας, «η συνεργασία για εμάς είναι επιδίωξη. Στοχεύουμε σε ένα μεγάλο αντιμνημονιακό μέτωπο, με όλες τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, για να σπάσει η πολιτική των μνημονίων». Στην ερώτηση μάλιστα της δημοσιογράφου εάν λέει τα ίδια και η κ. Κωνσταντοπούλου, απέφυγε να ξεκαθαρίσει το τοπίο.
Καθώς, όμως, η συζήτηση, η οποία διεξάγεται μεταξύ διαφορετικών χώρων και στελεχών, ιδίως το τελευταίο διάστημα, φαίνεται να μην έχει αμιγώς πολιτικά χαρακτηριστικά -από τη στιγμή που είδαν το φως της δημοσιότητας προσωπικές καταγγελίες για χρηματισμούς, ανοίκειες προσωπικές επιθέσεις, απόπειρες εξαπάτησης- είναι σίγουρο ότι περισσότερο συσκοτίζεται η συνθετότητα των όποιων διαφορών, δεν επιτρέπεται μια ουσιαστική συζήτηση και εν τέλει ναρκοθετείται το όποιο πεδίο συνεννόησης. Έτσι τα παράπονα που διατυπώνονται από διάφορες πλευρές, όπως για παράδειγμα για τον τρόπο λειτουργίας της Πλεύσης Ελευθερίας, μένουν στον αέρα, χωρίς καμία ουσιαστική αποσαφήνιση.

Σ.Κ.
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet