prosfygiko

«Ολοένα και πιο δυστοπικό» φαίνεται να γίνεται το πεδίο του προσφυγικού, σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Τσιτσελίκη, πρόεδρο της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, όπως τοποθετήθηκε στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσε η Ένωση με τη Διεθνή Ομοσπονδία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με θέμα «Τι κάνουμε με το προσφυγικό», την περασμένη Δευτέρα στην ΕΣΗΕΑ.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν οι ομιλίες και παρεμβάσεις της πλειονότητας των συμμετεχόντων, ασκώντας έντονη κριτική στην ελληνική κυβέρνηση και την ΕΕ για τους μέχρι τώρα σχεδιασμούς τους στο ζήτημα και τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων, ιδίως στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Παρόλα αυτά δέχθηκαν μία αμπούλα βρώμας και υβριστικά σχόλια, προτού καλά-καλά ξεκινήσουν να τοποθετούνται, από άτομα που μπήκαν στο χώρο κατά την έναρξη της πρώτης ομιλίας, διαμαρτυρόμενα για την κατάσταση του προσφυγικού και δηλώνοντας στήριξη στον αιγύπτιο πρόσφυγα, απεργό πείνας από τις 13 Δεκέμβρη, Μοχαμάντ Α. Παρά την απορία ή και αγανάκτηση που προκάλεσε η επίθεσή τους, δεν υπήρξε καμία αντίδραση μέχρι να αποχωρήσουν και να συνεχίσει η συζήτηση χωρίς τραμπουκισμούς, όπως και έγινε.

Απουσία σχεδιασμού

Για την ακρίβεια, αυτό που επισημάνθηκε είναι η απουσία κεντρικού σχεδιασμού, με αρμοδιότητες διαμοιρασμένες σε διάφορους φορείς (υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, Άμυνας, Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Ύπατη Αρμοστεία, δήμοι κτλ), χωρίς τον απαραίτητο κεντρικό συντονισμό. «Έχουμε ενώπιόν μας μια πρωτοφανή απουσία γενικότερου σχεδίου, περιοριζόμαστε σε συνεχείς αυτοσχεδιασμούς και σε παραθεσμική αντιμετώπιση των προβλημάτων, όπως και σε παραθεσμική λειτουργία κρατικών δομών, με εντελώς θολό καθεστώς, όπως οι καταυλισμοί. Για παράδειγμα σε ένα καταυλισμό, υπεύθυνος διοικητής είναι ο αξιωματικός της 115ης πτέρυγας μάχης, ο υπεύθυνος συντονιστής είναι από το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, πολλοί εργαζόμενοι είναι μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ, και κάποιοι από αυτούς έχουν αποσπαστεί στους δήμους, και για να επιλυθεί αυτό το θέμα, ο διοικητής θα επικοινωνούσε με το υπουργείο Εργασίας», περιέγραψε ο Γιάννης Ιωαννίδης, μέλος της Επιτροπής για θέματα Προσφύγων και Μεταναστών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
«Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο της εθνικής πολιτικής με το τι κάνουν οι δήμοι. Είπε ο υπουργός ότι ζήτησε τη συνδρομή των δήμων. Σε άλλες χώρες η κυβέρνηση δεν ζητάει, κάνει. Οι δήμοι δεν έχουν δικαίωμα να πουν ναι ή όχι, όπως κάποιοι δήμοι εδώ αρνούνται να συμμετάσχουν», σημείωσε ο αντιδήμαρχος Αθηνών, Λευτέρης Παπαγιαννάκης, περιγράφοντας το πρόγραμμα της Ύπατης Αρμοστείας με τα διαμερίσματα για τους πρόσφυγες, στο οποίο συμμετέχει ο δήμος.
«Στο ζήτημα του προσφυγικού δεν υπάρχει λύση, οδικός χάρτης και σχέδιο, όπως ζητήθηκε από τους ομιλητές, που θα επιλύει τα πάντα. Υπάρχει μόνο συνεχής και επίπονη διαχείριση», ήταν η τοποθέτηση του υφυπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννη Μπαλάφα, χωρίς να αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για το μέλλον. Οπτική που μπορεί να σημαίνει ότι θα βρισκόμαστε πάντα ένα βήμα πίσω από τα γεγονότα, όπως έγινε για παράδειγμα με τους 62 οικίσκους που τοποθετούνται από την Τρίτη στο κέντρο καταγραφής της Μόριας στη Λέσβο, δύο εβδομάδες μετά τα χιόνια που πάγωναν τις σκηνές. Ο υφυπουργός παραδέχθηκε πως η κατάσταση στα νησιά δεν ικανοποιεί το υπουργείο, αλλά ότι θα προσπαθήσουν για το καλύτερο και θα βελτιωθούν, όπως έγινε και στην ενδοχώρα.

Χαμηλή ποιότητα, σε σύγκριση με τους πόρους

Οι καλύτερες συνθήκες, όμως, των καταυλισμών της υπόλοιπης Ελλάδας αμφισβητήθηκαν από τον Αντώνη Σπαθή, δικηγόρο του προγράμματος παροχής νομικής συμβουλευτικής σε πρόσφυγες σε δομές φιλοξενίας της Β. Ελλάδας και της Αττικής, και μέλος της Ελληνικής της Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. «Το πρόβλημα είναι όντως πρωτόγνωρο, αλλά αφαιρείται ένας σημαντικός παράγοντας όταν συζητείται αυτό. Το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει λάβει πάνω από μισό δισ. ευρώ από την ΕΕ για την αντιμετώπιση του προσφυγικού. Ένα συμπέρασμα, λοιπόν, που βγαίνει από το πεδίο είναι ότι σε σύγκριση με τους μεγάλους πόρους, η ποιότητα υπηρεσιών είναι αδικαιολόγητα χαμηλή», τοποθετήθηκε. Παράλληλα, επισημάνθηκε, όπως έγινε και από τον Φίλιπ Λεκλέρ, εκπρόσωπο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα ότι ο αριθμός των προσφύγων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα δεν είναι τόσο μεγάλος (περίπου 47.000), ώστε να αντικρίζονται τέτοιες καταστάσεις και να μην μπορεί να ανταπεξέλθει ο διοικητικός μηχανισμός, όταν την ίδια στιγμή επίσης φτωχές χώρες, όπως ο Λίβανος, διαχειρίζονται προσφυγικούς πληθυσμούς εκατομμυρίων.
Ο Αντώνης Σπαθής διέψευσε το αφήγημα του υπουργείου για θέρμανση σε όλους τους καταυλισμούς της ενδοχώρας, αφού υπάρχουν θερμάστρες, αλλά και συνεχείς διακοπές ρεύματος, που σημαίνει ότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν, όπως στη Softex, ή οι θερμάστρες είναι εξωτερικού χώρου και οι άνθρωποι διαμένουν σε σκηνές, οπότε δεν ζεσταίνεται κανείς, όπως στα Βασιλικά, που εκκενώθηκαν μόλις αυτή την εβδομάδα.
Οι λόγοι της κακής διαχείρισης συνοψίζονται, σύμφωνα με τον δικηγόρο, στην απουσία κεντρικού σχεδιασμού και στόχευσης, στο γεγονός ότι η αξιοποίηση των χρημάτων δεν έγινε από το κράτος, αλλά από τις ΜΚΟ που τα χρησιμοποίησαν σε πολλές περιπτώσεις για τα λειτουργικά τους κόστη, ή σε υπηρεσίες που δεν τις είχαν ανάγκη οι πρόσφυγες (όπως η διάθεση παιδικής κούνιας σε μια λεχώνα, που διαμένει όμως ακόμα σε σκηνή και σε όλο το διάστημα της εγκυμοσύνης της δεν έλαβε καμία ιατρική υπηρεσία, οπότε μάλλον άλλες ήταν οι προτεραιότητές της).

Καταγγελίες για τις διαδικασίες ασύλου

Τα βασικότερα, όμως, προβλήματα εντοπίζονται στο πεδίο του ασύλου, βάσει της παρουσίασης του Αντώνη Σπαθή. Καταρχήν επικρατεί αδιαφάνεια όσον αφορά τα κριτήρια υπαγωγής σε κάθε κατηγορία (ευάλωτοι, ασυνόδευτοι κτλ), με αποτέλεσμα και την καχυποψία των προσφύγων ότι οι διαδικασίες γίνονται πελατειακά. Επίσης, δεν φαίνεται να τηρούνται οι έννομες διαδικασίες κατά την εξέταση των αιτήσεων, ιδίως από τους εμπειρογνώμονες της EASO. Για παράδειγμα δεν υπάρχουν γυναίκες διερμηνείς, ώστε να διευκολυνθούν τα θύματα trafficking να καταγγείλουν την εκμετάλλευσή τους, απαγορεύεται πολλές φορές η νομική παράσταση κατά τη διαδικασία εξέτασης, κατά την οποία παρατηρείται και έλλειψη ιδιωτικότητας.
Ένα από τα πιο σοκαριστικά προβλήματα που καταγράφονται είναι αυτό της μη τήρησης της ορθής μετάφρασης των λεγομένων των αιτούντων, καθώς πολλοί διερμηνείς είτε κάνουν ελεύθερη μετάφραση, είτε περιορίζονται απλά να πουν στους εξεταστές ότι λένε «τα ίδια με τους άλλους».
Το θέμα του ασύλου απασχόλησε και τις περισσότερες τοποθετήσεις των ομιλητών, καθώς παρατηρούνται πλείστες παραβιάσεις. Μία από αυτές είναι η αλλαγή της σύστασης των δευτεροβάθμιων επιτροπών, που αποτέλεσε μια «ντροπιαστική εικόνα», σύμφωνα με τον Γιάννη Ιωαννίδη, καθώς δεν είναι έννομη η συμμετοχή δικαστικών σε αυτές,.
Ο ίδιος αναφέρθηκε και στο ζήτημα της νομικής βοήθειας που πρέπει να παρέχεται συντονισμένα πια σε όλους τους πρόσφυγες κατά την κατάθεση αίτησης ασύλου, με συμμετοχή των δικηγορικών συλλόγων και όχι απλά μέσω ΜΚΟ και εθελοντών.
Επίσης, επικρατεί ενός είδους διζωνικότητας και ανισότητας μεταξύ των προσφύγων της ενδοχώρας και των νησιών λόγω της συμφωνία. Παράλληλα, άνθρωποι από το κοινό κατήγγειλαν προβληματικές διαδικασίες του ασύλου και της μετεγκατάστασης, όπως η αδυναμία να κλείσουν ραντεβού με την Υπηρεσία Ασύλου μέσω skype για να καταγραφεί το αίτημά τους, καθώς οι ενδιαφερόμενοι δεν βρίσκουν εύκολα γραμμή.
Άλλη εθελόντρια στο κοινό κατήγγειλε ότι πολλοί πρόσφυγες έχουν μετεγκατασταθεί σε χώρες που δεν επιθυμούσαν και που δεν έχουν καμία δομή για αυτούς και ως εκ τούτου έχουν καταλήξει αρκετές φορές σε κέντρα κράτησης, χωρίς να απολαμβάνουν κανένα εκ των δικαιωμάτων τους, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με όσους μεταφέρονται στη Βουλγαρία.

Συνέχεια της ταλαιπωρίας

A migrant carries a plate of free food during a snowfall outside a derelict customs warehouse in Belgrade, Serbia, January 11, 2017. REUTERS/Marko Djurica

«Πρέπει να κάνετε υπομονή», συνέστησε η Μαρία Σταυροπούλου, διευθύντρια της Υπηρεσίας Ασύλου. Οι απαντήσεις που δόθηκαν στις καταγγελίες δημιούργησαν την εντύπωση πως λίγα από τα προβλήματα πρόκειται να διορθωθούν το επόμενο διάστημα.
Το προσωπικό της υπηρεσίας πρόκειται να ενισχυθεί και άλλο, αλλά όχι κατακόρυφα, καθώς όπως εξήγησε, θα σήμαινε κατάρρευση του συστήματος, αφού δεν θα υπήρχαν οι απαραίτητοι υπεύθυνοι για να εκπαιδεύσουν και να συντονίσουν τους νέους υπαλλήλους. Το 2014 τα άτομα της υπηρεσίας ήταν 218, ενώ τώρα μετρά δυναμικό 650 υπαλλήλων. Για το 2016 καταγράφηκαν 51.091 αιτήσεις διεθνούς προστασίας που απομένουν να εξεταστούν (κάποιες έχουν ολοκληρωθεί) και 15.000 από την προκαταγραφή, που η πλήρης καταγραφή τους θα ολοκληρωθεί τον Φεβρουάριο. Όπως φαίνεται, δηλαδή, αν διατηρηθεί αυτή η αναλογία, η παροχή ασύλου και η ταλαιπωρία των ανθρώπων θα κρατήσει πολύ μεγάλο διάστημα. «Αν έχετε κάτι καλύτερο υπόψη σας, να το προτείνετε», ήταν η σχετική απάντηση όσον αφορά τη διαδικασία του skype.
Όσον αφορά τα νησιά, η διευθύντρια τόνισε ότι οι διαδικασίες εκεί αποτελούν ένα πείραμα που δεν έχει ξαναγίνει και καλώς ή κακώς δεν υπάρχει δυνατότητα για κάτι άλλο. Οι συνεντεύξεις γίνονται με ιδιωτικότητα, αλλά όχι η πρώτη καταγραφή γιατί δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από το δίκαιο, σύμφωνα με την ίδια, ενώ όσον αφορά τις γυναίκες διερμηνείς «μας οδηγεί η πραγματικότητα», απάντησε, «δεν υπάρχουν γυναίκες διερμηνείς, δεν υπάρχουν γενικά πολλοί διερμηνείς αυτών των γλωσσών στην Ελλάδα, και από το καθόλου, ας γίνονται οι συνεντεύξεις τουλάχιστον με άντρες διερμηνείς». Η νομική συνδρομή πρόκειται να ξεκινήσει από τον επόμενο μήνα, με δημιουργία μητρώου δικηγόρων, η οποία, όμως, θα μπορέσει να καλύψει μόνο το δεύτερο βαθμό. Αυτή τη στιγμή στα νησιά οι αιτήσεις δείχνουν ότι περίπου 5.000 πρόσφυγες δεν πρόκειται να επιστραφούν στην Τουρκία, 1.441 πρόκειται να γυρίσουν εκεί, ενώ οι υπόλοιποι 10.000 περιμένουν να εξεταστεί ή να καταγραφεί το αίτημά τους.

Διαλογή ανθρώπων

«Ελπίζουμε να καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε το πρόγραμμα της μετεγκατάστασης τον Σεπτέμβριο», δήλωσε η Μαρία Σταυροπούλου, καθώς μέχρι τότε θα ισχύει αυτή η δυνατότητα για τους πρόσφυγες. Δυσοίωνη, όμως, φαίνεται η κατάσταση και σε αυτή την περίπτωση, αφού από τις 60.000 που προβλέπονταν από το πρόγραμμα, έχουν αναχωρήσει μόλις 7.500 προσφύγων, ενώ έχουν αποσταλεί 10.000 σχετικά αιτήματα σε χώρες της ΕΕ. Γενικά βάσει της έως τώρα καταγραφής περίπου 21.000 άνθρωποι φαίνονται να πληρούν τα κριτήρια του προγράμματος, αλλά υπάρχει προσφορά μόνο 13.000 θέσεων από τα κράτη μέλη. Παράλληλα, η διευθύντρια κατήγγειλε τη στάση των ευρωπαϊκών χωρών σε αυτό το ζήτημα, καθώς είτε ζητούν αναβολές για κανονισμένες μετεγκαταστάσεις γιατί δεν έχουν μεριμνήσει για την υποδοχή, είτε κάνουν διαλογή στο προφίλ των ανθρώπων που θα δεχθούν, ενώ πολλοί ασυνόδευτοι ανήλικοι δεν γίνονται δεκτοί, απλά και μόνο επειδή είναι από το Αφγανιστάν.
«Οι στόχοι της Υπηρεσίας Ασύλου για το 2017 είναι η διασφάλιση της ποιότητας, η εφαρμογή της νομικής συνδρομής και η επιμόρφωση του προσωπικού», σύμφωνα με τη διευθύντρια. Στόχοι που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ιδιαίτερα χαμηλοί μπροστά στα προβλήματα που κυριαρχούν.
Όλα αυτά τα προβλήματα, βέβαια, εντοπίζονται και προκαλούνται λόγω συγκεκριμένων πολιτικών κατευθύνσεων και όχι τυχαία. «Η αιτία της εγκατάλειψης και των άθλιων συνθηκών στα κέντρα των νησιών είναι πρωτίστως λόγω μιας άρρητης συμφωνίας που έχει γίνει εντός της ΕΕ, με πρωτεργάτη την ίδια την Κομισιόν, που λέει πως όσο πιο απάνθρωπες είναι οι συνθήκες υποδοχής τόσο λιγότεροι άνθρωποι θα έρχονται», σημείωσε ο Δημήτρης Χριστόπουλος, πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Πολιτικός κυνισμός αποτροπής

Εξήγησε πως πρόκειται για ένα χρόνιο πολιτικό κυνισμό αντικινήτρων που ακολουθεί η ΕΕ, και ο οποίος εφαρμόζεται αυτή τη στιγμή μέσω της περίφημης συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας και απ’ ό,τι φαίνεται τον ίδιο ακολουθεί και η ελληνική κυβέρνηση στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, παρότι δεν υπάρχει ρητή πρόβλεψη για την κατάσταση που βιώνουν τώρα και τη μετατροπή τους «σε αποθήκη ψυχών και των ανθρώπων σε αποθηκευτικό υλικό».
«Καμία συμφωνία της χώρας δεν προβλέπει ότι οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να παραμείνουν στα νησιά. Ο λόγος για τον οποίο προκρίθηκε αυτή η επικίνδυνη επιλογή είναι αφενός γιατί η ΕΕ δεν νιώθει άνετα με πρόσφυγες στην ελληνική ενδοχώρα, μην τυχόν ανοίξει ξανά κάποιο πέρασμα, και αφετέρου γιατί η Τουρκία λέει ότι δεν θα δεχθεί επιστροφές ανθρώπων που δεν βρίσκονται στα νησιά. Κανείς από τους δύο δεν είναι πιο ισχυρός σε σχέση με την άμεση ανάγκη αποσυμφόρησης των νησιών. Η ελληνική κυβέρνηση δεν γίνεται να συμπεριφέρεται στα νησιά Ανατ. Αιγαίου, όπως η Κομισιόν στην Ελλάδα». Ενώ όπως σημειώθηκε από τον Αντώνη Σπαθή υπάρχει και η μέση λύση σχετικά με τη συμφωνία, δηλαδή η διαμονή των προσφύγων σε χώρους της ενδοχώρας και η μετάβασή τους ξανά στα νησιά για την ολοκλήρωση των διαδικασιών ασύλου, αφού ούτως ή άλλως διαρκούν αρκετό καιρό. Παρόλα αυτά, ο υφυπουργός Γιάννης Μπαλάφας επέμεινε πως η κυβέρνηση δεν μπορεί να ρισκάρει την κατάρρευση της συμφωνίας και την αύξηση των ροών, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η κατάσταση θα συνεχίσει ως έχει.
Ταυτόχρονα επισημάνθηκε από τον Δ. Χριστόπουλο και Κ. Τσιτσελίκη ο κίνδυνος που προστίθεται από τον Μάρτιο, και αφορά την επανέναρξη των επιστροφών στην Ελλάδα μέσω του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ και ΙΙΙ. Ακόμα και αν στη σύσταση της Επιτροπής αναφέρεται ότι αυτές θα γίνονται μόνο κατόπιν συνεννόησης με την Ελλάδα πως θα διαθέτει αξιοπρεπείς χώρους για να φιλοξενηθούν οι επιστραφέντες πρόσφυγες, δεν εξασφαλίζεται ότι δεν θα είναι μια πρακτική που θα ακολουθείται κατά κόρον από την ξενοφοβική Ευρώπη, με αποτέλεσμα κανένας πρόσφυγας να μην πάει τελικά στη χώρα που επιθυμεί και στην Ελλάδα να επικρατήσουν παλιές καταστάσεις τύπου Αμυγδαλέζας. Η απαισιοδοξία ενισχύεται αν αναλογιστούμε ότι το 2016 υπήρξαν 4.500 αιτήματα επιστροφής στην Ελλάδα, τα οποία δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω της εξαίρεσης ακόμα της χώρας από τον κανονισμό, γεγονός που δεν ισχύει όμως από τον Μάρτη. «Αν η ελληνική κυβέρνηση δεν διαπραγματευτεί τώρα την αναθεώρηση του κανονισμού του Δουβλίνου, το μέλλον δεν προδιαγράφεται καθόλου καλό. Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ούτε το μαντρόσκυλο της ΕΕ, ούτε ο ευγενής τροχονόμος. Χρειάζεται ένα συνολικό restart στο προσφυγικό», κατέληξε ο Δ. Χριστόπουλος.

Να μιλήσουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες

«Ακούω όλους να μιλούν για τους πρόσφυγες, αλλά δεν άκουσα κανένα πρόσφυγα να μιλά ο ίδιος για το πρόβλημά του.
Όσον αφορά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Υπηρεσία Ασύλου, τα αντιλαμβάνομαι, γιατί δουλεύω οχτώ χρόνια ως διερμηνέας στο άσυλο, αλλά δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα η δικαιολογία ότι πρόκειται για κάποια καινούργια διαδικασία. Δεν είναι. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν καθημερινά να έρθουν σε επαφή με την υπηρεσία για να καταγραφούν απλά ως άτομα που βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια, και δεν τους έχει δοθεί η δυνατότητα ούτε για αυτό πρακτικά, επειδή δεν βρίσκουν γραμμή.
Λέτε ότι δεν υπάρχουν διερμηνείς γυναίκες. Υπήρχαν κάποτε, αλλά επειδή δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ πρόγραμμα ένταξης μεταναστών, έφυγαν για άλλες χώρες και σήμερα έρχονται από αλλού για να δουλέψουν σε αυτόν τον τομέα που υπάρχει ανάγκη και τα χρήματα που θα λάβουν θα τα πάρουν πίσω εκεί που ζουν, χωρίς να μείνει τίποτα στην Ελλάδα, που θα συνεχίσει να μην αναπτύσσεται για αυτό το λόγο. Υπήρχαν και άλλοι άνθρωποι, μετανάστες, που θα μπορούσαν να είχαν προσφέρει σε αυτόν τον τόπο, αλλά δυστυχώς δεν υπήρξε κανένας εδώ να τους ακούσει, να τους ενδυναμώσει, να τους δεχθεί.
Μετά από ενάμιση χρόνο που επικρατεί το προσφυγικό και 500 εκατομμύρια ευρώ που έχουν διατεθεί για τη διαχείρισή του, ακόμα στην Ελλάδα γίνεται λόγος για τη σίτιση, αντί να έχουμε προχωρήσει στη φάση της ένταξης των ανθρώπων. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι νιώθω ντροπή», δήλωσε κατά την παρέμβασή του ο Ναντίρ Νούρι, πρόσφυγας στην Ελλάδα εδώ και 23 χρόνια από την Αφγανική Κοινότητα

Τζέλα Αλιπράντη
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet