tsakiris

Του Θανάση Τσακίρη

Οι πρώτες 100 ώρες της προεδρίας του Τραμπ αποτελούν μία ευκρινέστατη εικόνα της πολιτικής που ακολουθήσει τις επόμενες 100 ημέρες, αν δεν τον σταματήσει η μαζική κινητοποίηση ενός ισχυρού λαϊκού κινήματος, κυρίως εκείνων που αμέσως θα υποστούν τις συνέπειες: ασφαλισμένοι/ανασφάλιστοι, μειονότητες, μαθητές, φοιτητές, γονείς κ.ά.
Πρώτος στόχος η Υγεία. Η «Πράξη για την προστασία και οικονομικά προσιτή φροντίδα των ασθενών» (PPACA), ή Obamacare, κατά τη δεξιότατη αντιπολίτευση των Ρεπουμπλικάνων, είναι ομοσπονδιακός νόμος που θεσπίστηκε από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα στις 23 Μαρτίου 2010. Μαζί με την τροποποίηση της «Πράξης για το Συντονισμό Φροντίδας Υγείας και Εκπαίδευσης» αποτελούν την πιο σημαντική αναμόρφωση του συστήματος υγείας των ΗΠΑ από την ψήφιση των προγραμμάτων Medicare και Medicaid το 1965. Σύμφωνα με το νόμο, τα νοσοκομεία και οι πρωτοβάθμιοι γιατροί θα μεταβάλουν τις πρακτικές τους, ώστε να προσφέρουν οικονομικά, τεχνολογικά και κλινικά αποτελέσματα για την υγεία, με το χαμηλότερο κόστος και να βελτιώσουν τις μεθόδους εξυπηρέτησης και της προσβασιμότητας. Η Πράξη είχε ως στόχο τη βελτίωση της ποιότητας και της προσιτότητας της ασφάλισης υγείας και τη μείωση του ποσοστού ανασφάλιστων, με την επέκταση της ασφαλιστικής κάλυψης και τη μείωση του κόστους της υγειονομικής περίθαλψης. Εισήγαγε μηχανισμούς και ελέγχους, συμπεριλαμβανομένων των εντολών ιδιωτικής κάλυψης, των επιδοτήσεων και των ασφαλιστικών ανταλλαγών.
Πράγματι, με την εφαρμογή της Πράξης επήλθε σημαντική μείωση στον αριθμό και το ποσοστό των ανθρώπων που δεν έχουν ασφάλιση υγείας. O οργανισμός CDC του υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ ανέφερε ότι το ποσοστό των ανθρώπων που δεν έχουν ασφάλιση υγείας μειώθηκε από 16% το 2010, σε 8,9% κατά την περίοδο Ιανουαρίου-Ιούνιου 2016. Απέκτησαν ασφάλεια υγείας με κόστος 100 δολάρια το μήνα, αν συνυπολογιστούν και τα κρατικά επιδόματα. Οι επιχειρήσεις που απασχολούν περισσότερους από 50 εργαζομένους είναι υποχρεωμένες να ασφαλίζουν τους εργαζομένους τους από το 2015.
Η αριστερή κριτική της Πράξης τόνιζε ότι η μεγαλύτερη «κληρονομιά» που θα αφήσει, θα είναι η υλοποίηση της συντηρητικής υπόσχεσης που πρωτο-εξαγγέλθηκε στα χρόνια του Ρηγκανισμού και αποσκοπούσε στο μετασχηματισμό της συστήματος υγείας σε σύστημα αγοράς προς όφελος, όχι των πολιτών, αλλά των τεράστιων επιχειρήσεων της ιατρικής και του φαρμάκου. Οι κλάδοι αυτοί αποτελούν το 1/6 της οικονομίας των ΗΠΑ. Η κριτική αυτή δεν απέτρεπε τη διατύπωση προτάσεων για τη βελτίωση της κατάστασης. Μια τέτοια πρόταση προέβλεπε την επέκταση της εγγραφής των πολιτών στο Medicaid με κρατικά επιδοτούμενη περίθαλψη για τα φτωχότερα άτομα στις 22 Πολιτείες, που δεν το έχουν πράξει. Έτσι η προσφερόμενη κάλυψη θα είναι επαρκής και δεν θα υπονομεύεται από δυσβάσταχτες συμμετοχές των ασφαλισμένων στις δαπάνες και, τέλος, θα διασφαλίζεται ότι οι πολιτειακές ασφαλιστικές ρυθμιστικές αρχές θα αποτρέπουν επιθετικές πολιτικές αύξησης τιμών.

Το τέλος της Υγείας

O Τραμπ έδωσε εντολή στους υπουργούς του να ετοιμάσουν τάχιστα τη διαδικασία για την άμεση ψήφιση νόμου που θα καταργεί το νόμο του Ομπάμα. Η πρεμούρα του είναι τέτοια που μιλά για κατάθεση του νομοσχεδίου την πρώτη εβδομάδα της προεδρίας του. Ας σημειωθεί ότι ο νόμος Ομπάμα ψηφίστηκε μετά από μια συγκρουσιακά διαδικασία δύο ετών, μέσα σε ένα ιδεολογικά πολωμένο Κογκρέσο, και με αρκετές υπαναχωρήσεις σε σχέση με τις προεκλογικές προγραμματικές του Δημοκρατικού Κόμματος και στην καλύτερη περίπτωση ισχύει μόνο 2 χρόνια. Η ανυπομονησία του Τραμπ, και η γενικότερη επιθετική του τακτική, προκαλεί ανησυχίες σε αρκετούς βουλευτές και γερουσιαστές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, που θεωρούν ότι είναι δύσκολη η ψήφιση νέου νόμου το Μάρτιο. Πέρα από το χρόνο τον οποίο χρειάζεται η μελέτη και κατάρτιση ενός, τέτοιας εμβέλειας, νομοσχεδίου που θα καταργήσει ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και θα τα αντικαταστήσει με ορισμένες υπηρεσίες αγοραίας λογικής, υπάρχουν και διάφορες διαδικασίες που προβλέπει το σύνταγμα των ΗΠΑ και μπορούν να κωλυσιεργήσουν τη ψήφιση (filibuster). Παραδείγματος χάριν, ο κανονισμός της Γερουσίας επιτρέπει σε ένα γερουσιαστή, ή ομάδα γερουσιαστών, να μιλήσουν για όσο χρόνο θέλουν για οποιοδήποτε θέμα επιλέξουν, εκτός αν τα τρία πέμπτα των γερουσιαστών φέρει τη συζήτηση στο τέλος της, με την επίκληση του άρθρου XXII.

Ρατσιστή και μορφωτική εκτροπή

Το δεύτερο κοινωνικό μέτωπο που, επίτηδες, άνοιξε βιαστικά ο Τραμπ μέσω του twitter, είναι το φυλετικό, με την επίθεση εναντίον των αφροαμερικανών βουλευτών. Ο Τραμπ και ο αντιπρόεδρός του Μάικ Πενς παριστάνοντας τους ανθρώπους της «δράσης», ειρωνεύτηκαν τους αφροαμερικάνους ηγέτες, τόσο στο Κογκρέσο, όσο και στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα «Οι μαύρες ζωές μετράνε», απαιτώντας να αφήσουν την κριτική και πάνε στις περιφέρειές τους και να ασχοληθούν με το έγκλημα που τις μαστίζει, παραγνωρίζοντας ότι εκατοντάδες Αφροαμερικάνοι έχουν σκοτωθεί από τα αστυνομικά πύρα. Ακόμα μια πρόκληση για τους Αφροαμερικανούς είναι η ακύρωση της παρουσίας των Τραμπ και Πενς από την ετήσια εκδήλωση για τη μνήμη του δολοφονημένου ηγέτη Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ (η 3η του Ιανουαρίου είναι επίσημη εορτή). Για αυτό το λόγο Δημοκρατικός βουλευτής από την Ατλάντα κάλεσε τους συναδέλφους του στο Κογκρέσο να απέχουν από την ορκωμοσία του Τραμπ, με το επιχείρημα ότι είναι παράνομη η προεδρεία του.
Τρίτο μέτωπο η Παιδεία. Την περασμένη Τρίτη, η δισεκατομμυριούχα χρηματοδότρια του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και σταυροφόρος της εκστρατείας ιδιωτικοποίησης της Παιδείας, Μπέτσυ Ντεβός, παρουσιάζεται ενώπιον της ολομέλειας της Γερουσίας ως υποψήφια για το αξίωμα της υπουργού Παιδείας. Ένας άλλος υποψήφιος για το υπουργικό συμβούλιο του Τραμπ που θα αφοσιωθεί στην καταστροφή των προγραμμάτων που θα επιβλέπει.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet