2134567
Του Ει­δι­κού συ­νερ­γά­τη

Εί­ναι α­λή­θεια ό­τι η τη­λεό­ρα­ση συ­νο­λι­κά και ι­διαί­τε­ρα η πα­ρα­δο­σια­κή έ­χει χά­σει ση­μα­ντι­κό μέ­ρος του κοι­νού της, που το κέρ­δι­σαν η συν­δρο­μη­τι­κή τη­λεό­ρα­ση και το δια­δί­κτυο.  Ωστό­σο υ­πάρ­χουν δυο του­λά­χι­στον λό­γοι για τους ο­ποίους η μά­χη για την τη­λεό­ρα­ση εί­ναι ση­μα­ντι­κή.  Πρώ­τον, με­γά­λο μέ­ρος του κοι­νού της πα­ρα­δο­σια­κής τη­λεό­ρα­σης εί­ναι ά­το­μα ά­νω των 65, τα ο­ποία α­κο­λου­θούν συ­ντη­ρη­τι­κές πο­λι­τι­κές ε­πι­λο­γές, ι­διαί­τε­ρα σε και­ρούς κρί­σης. Ο με­γά­λος α­ριθ­μός τους, τους κα­θι­στά υ­πο­λο­γί­σι­μη δύ­να­μη στο πο­λι­τι­κό παι­χνί­δι. Ο δεύ­τε­ρος εί­ναι ό­τι η τη­λεό­ρα­ση ε­ξα­κο­λου­θεί να ε­πη­ρεά­ζει ση­μα­ντι­κά την πο­λι­τι­κή ατ­ζέ­ντα.  Ως εκ τού­του, η μια ή άλ­λη ρύθ­μι­ση του τη­λε­ο­πτι­κού πε­δίου έ­χει α­κό­μα με­γά­λη πο­λι­τι­κή ση­μα­σία.
Γι’ αυ­τό α­κρι­βώς το λό­γο εί­ναι α­πα­ραί­τη­τη η ρύθ­μι­ση του τη­λε­ο­πτι­κού πε­δίου, ι­διαί­τε­ρα των σταθ­μών πα­νελ­λα­δι­κής εμ­βέ­λειας γε­νι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου, σύμ­φω­να με το πνεύ­μα και το γράμ­μα των δη­μο­κρα­τι­κών κα­νό­νων α­να­φο­ρι­κά με κομ­βι­κά ζη­τή­μα­τα που ά­πτο­νται της σχέ­σης δη­μό­σιου-ι­διω­τι­κού (στο πρό­γραμ­μα αλ­λά και στο ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κό ε­πί­πε­δο), οι­κο­νο­μίας –πο­λι­τι­κής, πο­λυ­φω­νίας, πο­λυ­μέ­ρειας, κ.ά.  Πα­ρά τις ό­ποιες α­δυ­να­μίες του Ν.4339/2015, η ρύθ­μι­ση του τη­λε­ο­πτι­κού πε­δίου βά­δι­ζε προς την υ­λο­ποίη­σή της με­τά α­πό 27 χρό­νια. Ανε­στά­λη, ό­μως, α­πό την προ­σφυ­γή των κα­να­λιών στο ΣτΕ και την έκ­δο­ση της σχε­τι­κής α­πό­φα­σης. Αυ­τή ε­πι­βε­βαιώ­νει προ­η­γού­με­νη α­πό­φα­ση με την ο­ποία θεω­ρεί­ται ό­τι τα ι­διω­τι­κά κα­νά­λια εκ­πέ­μπουν πα­ρά­νο­μα και πρέ­πει σύ­ντο­μα να α­πο­κτή­σουν νό­μι­μη ά­δεια.

Αυ­το­γκόλ α­ντί δι­καίω­σης

Έτσι, οι κα­να­λάρ­χες έ­βα­λαν έ­να ω­ραίο αυ­το­γκόλ ε­κεί α­κρι­βώς που πε­ρί­με­ναν δι­καίω­ση. Ως εκ τού­του, α­πό την ί­δια α­πό­φα­ση, προ­κύ­πτει ό­τι ε­πεί­γει η δια­δι­κα­σία α­δειο­δό­τη­σης. Η δε α­δειο­δό­τη­ση πρέ­πει να γί­νει με τον Ν.4339, ό­χι ό­μως α­πό την κυ­βέρ­νη­ση (ε­δώ η κυ­βέρ­νη­ση υ­πέ­στη ήτ­τα), αλ­λά α­πό το ΕΣΡ. Αυ­τό συ­νι­στά έ­να α­κό­μα αυ­το­γκόλ ό­χι μό­νο των κα­να­λαρ­χών, αλ­λά και της α­ξιω­μα­τι­κής α­ντι­πο­λί­τευ­σης, που ή­θε­λαν να κα­ταρ­γη­θεί πα­ντε­λώς ο νό­μος και α­πλώς να νο­μι­μο­ποιη­θεί η α­νο­μία. Το τε­λευ­ταίο ε­νι­σχύε­ται α­κό­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο α­πό το γε­γο­νός ό­τι οι συ­χνό­τη­τες, που θεω­ρού­νται ι­διο­κτη­σία του κρά­τους και α­πο­τε­λούν σπά­νιο πό­ρο, πρέ­πει να εκ­χω­ρού­νται υ­πό ό­ρους που ο­ρί­ζει το ί­διο το κρά­τος (άλ­λω­στε αυ­τό α­να­φέ­ρε­ται και στο άρ­θρο 15 του Συ­ντάγ­μα­τος), έ­να­ντι τι­μή­μα­τος. Σε κά­θε πε­ρί­πτω­ση η ό­ποια α­γο­ρά ε­δώ δεν θεω­ρεί­ται αυ­τό­νο­μη, αλ­λά υ­πά­γε­ται στον έ­λεγ­χο του κρά­τους. Το τε­λευ­ταίο, σε συν­δυα­σμό με το α­μέ­σως προ­η­γού­με­νο, εί­ναι ί­σως και το με­γα­λύ­τε­ρο αυ­το­γκόλ τό­σο των κα­να­λαρ­χών ό­σο και της ΝΔ και άλ­λων κομ­μά­των της α­ντι­πο­λί­τευ­σης, που θέ­λουν να πα­ρα­δο­θεί το τη­λε­ο­πτι­κό πε­δίο στη ζού­γκλα της α­γο­ράς και στο νό­μο του ι­σχυ­ρό­τε­ρου (α­σχέ­τως της προέ­λευ­σης των κε­φα­λαίων ή χρή­σης των κα­να­λιών που θα α­γο­ρά­σουν).

Ευ­θύ­νες σε ό­λο το πο­λι­τι­κό φά­σμα

Η α­πό­φα­ση του ΣτΕ ναι μεν θεω­ρεί α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κή τη με­τα­βί­βα­ση αρ­μο­διο­τή­των του ΕΣΡ στην κυ­βέρ­νη­ση, θεω­ρεί ό­μως α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κή και την άρ­νη­ση της ΝΔ στη συ­γκρό­τη­ση του ΕΣ­Ρ, που την προ­κά­λε­σε. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ε­πιρ­ρί­πτει ευ­θύ­νες σε ό­λο το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα για τους χει­ρι­σμούς της ε­κλο­γής των με­λών του ΕΣΡ και πε­ραι­τέ­ρω της α­δειο­δό­τη­σης των σταθ­μών. Αυ­τό εί­ναι ι­διαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό κα­θώς η δι­κα­στι­κή ε­ξου­σία ε­πι­ση­μαί­νει δο­μι­κά προ­βλή­μα­τα στη λει­τουρ­γία της νο­μο­θε­τι­κής και της ε­κτε­λε­στι­κής ε­ξου­σίας ε­πί του ζη­τή­μα­τος. Επί­σης, εί­ναι ση­μα­ντι­κή για­τί δια­σα­φη­νί­ζει ξα­νά την α­σά­φεια του άρ­θρου 15 του Συ­ντάγ­μα­τος σχε­τι­κά με το ποιος α­σκεί τον ά­με­σο έ­λεγ­χο του κρά­τους και ά­ρα έ­χει την αρ­μο­διό­τη­τα της α­δειο­δό­τη­σης. Πρό­κει­ται για α­πό­φα­ση που πι­θα­νόν να ε­πη­ρεά­σει μελ­λο­ντι­κές αλ­λα­γές στο Σύ­νταγ­μα ή τη δια­δι­κα­σία συ­γκρό­τη­σης των α­νε­ξάρ­τη­των αρ­χών.

Σε­νά­ρια για τη δια­δι­κα­σία α­δειο­δό­τη­σης

Η α­δειο­δό­τη­ση των τη­λε­ο­πτι­κών σταθ­μών εί­ναι κομ­βι­κής ση­μα­σία για τη δια­τή­ρη­ση ή μη της  πο­λι­τι­κής ι­σχύος των ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κών ε­λίτ στη χώ­ρα. Γι’ αυ­τό, έ­χο­ντας υ­πό­ψη τα πιο πά­νω, η α­ντί­στα­ση στη δια­δι­κα­σία α­δειο­δό­τη­σης με τον Ν.4339, την ο­ποία πι­θα­νόν θα συ­νε­χί­σουν κα­να­λάρ­χες, πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις και άλ­λοι, μπο­ρεί να ε­κλά­βει τις ε­ξής μορ­φές. Πρώ­τον να ε­πι­βρα­δυν­θεί η δια­δι­κα­σία α­δειο­δό­τη­σης α­πό διά­φο­ρους πα­ρά­γο­ντες με πρό­φα­ση τον ο­ρι­σμό του α­ριθ­μού των κα­να­λιών, των κρι­τη­ρίων α­δειο­δό­τη­σης, τη δια­δι­κα­σία συμ­φω­νίας α­ριθ­μού και κρι­τη­ρίων κ.λπ., με την προσ­δο­κία να γί­νουν ε­κλο­γές, να υ­πάρ­ξει αλ­λα­γή στην κυ­βέρ­νη­ση και έ­τσι να α­πο­φευχ­θεί η α­δειο­δό­τη­ση με τον Ν.4339. Δεύ­τε­ρον, να κα­τα­τε­θούν και άλ­λες προ­σφυ­γές, ι­διαί­τε­ρα αν προ­χω­ρή­σει η δια­γω­νι­στι­κή δια­δι­κα­σία που προ­βλέ­πει ο Ν.4339, και υ­πάρ­ξουν υ­περ­θε­μα­τι­στές. Τρί­τον, και λι­γό­τε­ρο πι­θα­νό, ε­κτός εάν οι εγ­χώ­ριες ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κές ε­λίτ πε­ριο­ρι­στούν στον ρό­λο του μπάτ­λερ των ξέ­νων, να κι­νη­το­ποιή­σουν ι­σχυ­ρούς πο­λι­τι­κούς προ­στά­τες στο ε­ξω­τε­ρι­κό, προ­κει­μέ­νου να α­σκή­σουν πίε­ση, ό­πως γί­νε­ται και για άλ­λα ζη­τή­μα­τα δη­μό­σιας πο­λι­τι­κής Τέ­ταρ­τον, να αρ­νη­θούν οι κα­να­λάρ­χες να α­να­γνω­ρί­σουν τα α­πο­τε­λέ­σμα­τα της δια­γω­νι­στι­κής δια­δι­κα­σίας με ό,τι αυ­τό μπο­ρεί να ση­μαί­νει.
Στο βαθ­μό που συμ­βεί αυ­τό, ή α­κό­μα και πριν συμ­βεί, οι πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις της χώ­ρας, οι ορ­γα­νώ­σεις της κοι­νω­νίας πο­λι­τών, αλ­λά και οι α­πλοί πο­λί­τες που ε­πι­ζη­τούν την ε­φαρ­μο­γή των δη­μο­κρα­τι­κών κα­νό­νων, θα πρέ­πει να  α­παι­τή­σουν με ό­λους τους νό­μι­μους τρό­πους την ε­φαρ­μο­γή, α­πό το ΕΣ­Ρ, που πλέ­ον έ­χει την ευ­θύ­νη της α­δειο­δό­τη­σης, του Ν.4339 αλ­λά και της α­πό­φα­σης του ΣτΕ στην ο­ποία κά­ποιοι προ­σέ­βλε­παν τό­σο πο­λύ, ε­ντέ­λει μά­ταια, για την α­κύ­ρω­ση του νό­μου.
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet