65

Από το βράδυ της Πέμπτης είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν τα άσχημα μαντάτα στους διαδρόμους του κτιρίου της Μιχαλακοπούλου 80. Σύμφωνα με αυτά (γιατί καμιά επίσημη ανακοίνωση δεν είχε εκδοθεί μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές – απόγευμα Παρασκευής) οι συζητήσεις (ποιων; των τραπεζών; του Ψυχάρη; της «ομάδας διευθυντικών στελεχών;», του Μαξίμου;) με τον φερόμενο ως «λευκό ιππότη» Ιβάν Σαββίδη ναυάγησαν. Η αιτία του ναυαγίου είναι και αυτή ασαφής.

Ναυάγιο Σαββίδη, χωρίς επενδυτή ο ΔΟΛ

Σύμφωνα με μια διαρροή αυτό οφείλεται στη στάση του Σταύρου Ψυχάρη που ζήτησε ως αντάλλαγμα, για να συναινέσει στο deal, τη διασφάλιση ότι θα παραμείνει στην εταιρεία με μειοψηφικό ποσοστό και μια ρύθμιση για τα δάνειά του που βαρύνουν τον Οργανισμό. Άλλοι, ισχυρίζονται πως το θέμα κόλλησε στην άρνηση των τραπεζών να συμφωνήσουν σε ένα γενναίο κούρεμα των χρεών (λέγεται πως ο Σαββίδης ζήτησε να περικοπούν κατά 80%). Δεν έλειψαν και οι συνωμοσιολογίες πως πως η εμπλοκή οφείλεται σε αμερικανική παρέμβαση, καθώς οι ΗΠΑ δεν θέλουν η Ρωσία και ο Πούτιν να βάλουν πόδι στα επιχειρηματικά πράγματα της χώρας μέσω του ΔΟΛ· θυμίζοντας πως εκτός από τις δύο εφημερίδες, το ραδιοφωνικό σταθμό και κάποιους τίτλους περιοδικών στο χαρτοφυλάκιο της επιχείρησης περιλαμβάνεται και ένα σεβαστό ποσοστό στο Mega. Μην ξεχνάτε και την επικείμενη δημοπρασία για τον ΟΛΘ πρόσθεταν, κλείνοντας πονηρά το μάτι.
Αν επιβεβαιωθεί η είδηση πως δεν υπάρχει ενδεχόμενο να βρεθεί επενδυτής για τον ΔΟΛ, θεωρείται βέβαιο πως αύριο-μεθαύριο οι τράπεζες θα καταθέσουν αίτηση στο δικαστήριο για την υπαγωγή της επιχείρησης είτε σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης, είτε στις ρυθμίσεις του Πτωχευτικού Κώδικα. Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει, έστω θεωρητικά, περιθώριο να γίνει μια ύστατη προσπάθεια να εκκαθαριστεί εν λειτουργία η επιχείρηση ώστε να ενδιαφερθεί κάποιος υποψήφιος αγοραστής· στη δεύτερη, η επιχείρηση κατεβάζει ρολά και τα περιουσιακά της στοιχεία βγαίνουν στο σφυρί για να αποπληρωθεί μέρος των δανειακών της υποχρεώσεων προς τις τράπεζες. Και στις δύο περιπτώσεις, οι εναπομείναντες μετά το πογκρόμ απολύσεων των τελευταίων χρόνων εργαζόμενοι δεν έχουν πολλές ελπίδες να εισπράξουν σημαντικό μέρος από τα δεδουλευμένα τους.

Η κυβέρνηση τι κάνει;

Και καλά η κυβέρνηση τι κάνει; θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος. Ούτε σ’ αυτό υπάρχει σαφής απάντηση. Στο προσκήνιο, υπήρξε η παρέμβαση Τσίπρα πριν δύο εβδομάδες στη βουλή. Έριξε την ιδέα μιας νομοθετικής ρύθμισης που να αφορά όλες τις υπερχρεωμένες μιντιακές επιχειρήσεις και ζήτησε να ψηφιστεί και από κόμματα της αντιπολίτευσης και κυρίως τη ΝΔ. Επρόκειτο για μια δήλωση προθέσεων που δεν διευκρινίστηκε περαιτέρω. Η κυβέρνηση τη χρησιμοποίησε ως προπαγανδιστικό επιχείρημα απέναντι στη ΝΔ; Πάντως δεν φαίνεται προς το παρόν διατεθειμένη να προχωρήσει σε μια ριζική τομή, η οποία να αλλάζει το τοπίο και δεν αποσκοπεί απλώς στο να «αλώσει» εχθρικά προς αυτήν ΜΜΕ. Στο παρασκήνιο, βέβαια, πολλά λέγονται. Τα οποία, αν κατ’ ελάχιστο ισχύουν, οδηγούν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για το γνωστό παιχνίδι του τροχονόμου που είδαμε να παίζεται και με τις τηλεοπτικές άδειες. Επιχείρηση αναδιάταξης επιχειρηματικών συμφερόντων και όχι διαρθρωτική παρέμβαση με αριστερό πρόσημο είχε χαρακτηριστεί στην αρθρογραφία της «Εποχής».
Φαίνεται πως η κυβέρνηση δεν θέλει να έχει το ρόλο του θεατή. Όμως, με ποιο τρόπο προσπαθεί να παρέμβει και ποιες είναι οι επιδιώξεις της; Στόχος είναι τα πρόσωπα (ως σύμβολα της διαπλοκής έστω) ή η ρήξη με το ίδιο το τρίγωνο της διαπλοκής; Υπήρξαν συνεννοήσεις και τι είδους με τον Ιβάν Σαββίδη; Θυμίζουμε πως ο εν λόγω επιχειρηματίας έχει παίξει και άλλες φορές το ρόλο του «λευκού ιππότη» που διασώζει υπερχρεωμένες επιχειρήσεις: αγόρασε τη ΣΕΚΑΠ που έτσι «δεν πέρασε σε τουρκικά χέρια» όπως πανηγύριζαν ακροδεξιοί κύκλοι, διεκδίκησε τηλεοπτική άδεια, για να ανεβάσει και το τίμημα όπως αναγνώρισε ο ίδιος, ενώ μετά τον ακυρωθέντα διαγωνισμό συζητούσε την εξαγορά πακέτου μετοχών του Alpha.
Ακόμα, υπάρχουν επιχειρηματίες που έχουν συμφέρον να κλείσει ο ΔΟΛ με την προσδοκία ότι έτσι θα ωφεληθούν οι δικές τους, μιντιακές και όχι μόνο, επιχειρήσεις. Συζήτησαν μαζί τους και σε ποια βάση επιτελείς και αξιωματούχοι της κυβέρνησης;

Που είναι το κόμμα;

Και ένα τελευταίο ερώτημα. Πού είναι το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ σε όλη αυτήν την ιστορία; Πολλές φορές, από τις στήλες της «Εποχής» επισημάνθηκε η ανάγκη να έχει έναν αυτόνομο ρόλο απέναντι στην κυβέρνηση, να παρεμβαίνει με τον δικό του λόγο. Γιατί δεν βρέθηκαν δίπλα στους εργαζόμενους να τους στηρίξουν ακόμη και να τους υποδείξουν λύσεις κάποιοι από την Ο.Μ. δημοσιογράφων; Γιατί με αφορμή τον ΔΟΛ δεν έβγαλαν έστω μια ανακοίνωση για το τι πρέπει να γίνει στον Τύπο; Γιατί οι μόνοι που πέρασαν την πόρτα της Μιχαλακοπούλου ήταν το ΠΑΜΕ και η Λιάνα Κανέλλη; Η κριτική στήριξη της κυβέρνησης δεν απαιτεί τη σιωπή, αλλά προϋποθέτει την εγρήγορση. Αυτό το τελευταίο ας θεωρηθεί όχι μόνο παράπονο ενός εργαζομένου του Συγκροτήματος αλλά και πρόταση για το πρέπει να κάνει το κόμμα από δω και πέρα για να μη βυθιστεί σε μια υπαρξιακή κρίση που μόνη κατάληξη θα έχει την αποστράτευση και την παραίτηση των μελών του.

Ένας δόλιος (και όχι ΔΟΛιος)
εργαζόμενος
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet