pappas

Τη συνέντευξη πήρε
ο Παύλος Κλαυδιανός

Να ξεκινήσουμε, βέβαια, από τη διαπραγμάτευση. Πού βρισκόμαστε;
Είμαστε στο σημείο, νομίζω, στο οποίο όλοι αποδέχονται ότι δεν χρειάζεται καμιά δημοσιονομική παρέμβαση μέχρι το 2018.

Όλοι, πράγματι;
Ναι, πλέον, διότι και το ΔΝΤ έχει αποσύρει το επιχείρημα ότι πρέπει να επιβληθούν μέτρα για να πιαστούν οι στόχοι και υποστηρίζει ότι πρέπει απλώς να γίνουν μεταρρυθμίσεις για να είμαστε «καλοί μεταρρυθμιστές». Αυτό βέβαια δείχνει ιδεολογικές εμμονές. Νομίζω, όμως, ότι καταγράφει και μια υποχώρηση από την αρχική θέση ότι χρειάζεται τώρα να πάρουμε 2% του ΑΕΠ μέτρα. Η υπεραπόδοση στα δημοσιονομικά είναι που θέτει και το πλαίσιο. Να θυμίσουμε την ανακοίνωση της Κομισιόν ότι η Ελλάδα το 2018 θα πετύχει τους στόχους.

Είναι μια βάση αυτό για τη διαπραγμάτευση.
Ακριβώς, σημείο εκκίνησης των συζητήσεων, στο οποίο δεν είναι δυνατό να ζητηθούν νέα μέτρα. Είναι αυτό, κατά κάποιο τρόπο, ένα είδος δικαίωσης. Ας είμαστε λοιπόν, δεν θέλω να πω αισιόδοξοι ή απαισιόδοξοι, αλλά με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας. Διότι θεωρώ ότι και το ευρωπαϊκό σκηνικό, το οποίο επηρεάζει το σημείο ισορροπίας της διαπραγμάτευσης, διαμορφώνεται και από τις δικές μας πρωτοβουλίες και δεν είναι αυτό καθόλου μικρομεγαλισμός. Όποιος από εμάς υποτιμά, ως παράγοντα που επηρεάζει τις εξελίξεις, το πώς κινείται ο πρωθυπουργός, τις πρωτοβουλίες συνάντησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την Αριστερά, τους Πράσινους, τους Σοσιαλδημοκράτες, το αν επιμείναμε να είναι το Ευρωκοινοβούλιο θεσμός που εποπτεύει και αξιολογεί το ελληνικό πρόγραμμα, χάνει ένα μέρος των εξελίξεων.

Αλλαγή κλίματος στην ΕΕ

epa05154461 Greek Finance Minister Euclid Tsakalotos (L), German Finance Minister Wolfgang Schaeuble (C) and European Commissioner for Economic and Financial Affairs Pierre Moscovici (R), during a Eurogroup Finance ministers meeting at the European Council headquarters in Brussels, Belgium, 11 February 2016. The Eurogroup meeting's agenda is reported to be topped by the Portuguese draft budget, the Greek programme and general economic issues in the eurozone.  EPA/LAURENT DUBRULE

Σύμφωνοι, αλλά υπάρχει ένα ζήτημα ότι, παρά τον ευνοϊκότερο πράγματι συσχετισμό, η Γερμανία νοθεύει το αποτέλεσμά του. Στη συζήτησή σας στην ΕΡΤ ο κ. Δένδιας μίλησε για πλάνη.
Ο κ. Δένδιαs και η ΝΔ, αλλά και ένα τμήμα της Αριστεράς, το οποίο βαθμιαία συγκλίνει με την άποψη ότι η χώρα πρέπει να βγει απ΄ το ευρώ, έχουν έναν κοινό τόπο εκκίνησης, ότι η Ευρώπη δεν αλλάζει. Όποιος προκρίνει τη συζήτηση του έξω ή μέσα, θέλοντας και μη, αφήνει το ερώτημα ποια Ευρώπη. Αλλά αυτό είναι το θεμελιώδες που εκκινεί τις δικές μας πολιτικές πρωτοβουλίες. Αυτή τη στιγμή στη Γερμανία ένα κομμάτι της σοσιαλδημοκρατίας αρχίζει να χειραφετείται, το θέμα της Ελλάδας μπαίνει βαθμιαία στην ατζέντα. Όλα αυτά μπορούμε να τα φανταστούμε χωρίς την παρουσία και της δικής μας κυβέρνησης; Η σύνοδος του Νότου ήταν κάτι ασύλληπτο πέρυσι τον Γενάρη. Βέβαια, ενδεχομένως να εκτιμήσαμε ότι θα αλλάζαμε πιο γρήγορα τους συσχετισμούς, πράγμα που δεν έγινε. Φθάσαμε δυστυχώς στον Ιούλιο και δεν είχαμε καταφέρει να πείσουμε τμήματα ευρύτερων πολιτικών δυνάμεων ότι πρέπει αυτά τα προγράμματα να αλλάξουν θεμελιωδώς. Αλλά και τότε, νομίζω, διαμορφώθηκε το κλίμα πάνω στο οποίο πατήσαμε να οικοδομήσουμε όσα έχουμε καταφέρει. Η πολιτική δεν είναι άσπρο – μαύρο, αλλά διαρκής διαδικασία ρήξεων, συγκρούσεων, συμβιβασμών. Ασφαλώς αυτό που είπες για τον ρόλο της Γερμανίας είναι πράγματι μια ευρωπαϊκή στρέβλωση. Η επιμονή για την παρουσία του ΔΝΤ αποτυπώνει την έλλειψη εμπιστοσύνης στους ευρωπαϊκούς θεσμούς: την ΕΚΤ, τον ESM, την Κομισιόν, πόσο μάλλον το Ευρωκοινοβούλιο. Τώρα αυτή η αντίληψη που ενδημούσε αμφισβητείται εντυπωσιακά. Τις επόμενες εβδομάδες και μήνες οι φωνές που αμφισβητούν τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν θα πολλαπλασιασθούν.

Το στοιχείο του χρόνου στη διαπραγμάτευση θέτουν συνεχώς οι αντίπαλοι.
Να το δούμε, αλλά χωρίς απολυτότητες. Θα ήταν καλό να είχε κλείσει χθες, αλλά δεν πρέπει να απολυτοποιούμε καμιά ημερομηνία. Θέλουμε να κλείσουμε τώρα, να μπούμε στην ποσοτική χαλάρωση, να περάσει η χώρα στην κανονικότητα, να λειτουργούν κανονικά οι διαδικασίες της χρηματοδότησης, αλλά να μην πάμε και στο άλλο άκρο. Υπάρχουν δυο τρόποι για να υπονομεύσεις την όποια αναπτυξιακή δυναμική αυτή τη στιγμή: ή να πάρεις τα μέτρα που ζητά το ΔΝΤ τώρα, στη λογική «κλείνω την αξιολόγηση πάνω απ’ όλα», ή να καθυστερήσει τόσο πολύ λόγω των διαφωνιών τους και να χαθεί το 2017.

Αναζητιέται, λοιπόν, η χρυσή τομή.
Η διαδικασία είναι το 50% του αποτελέσματος σε μια διαπραγμάτευση. Η τροϊκανή αρχιτεκτονική, δεν είναι κατά τύχη φτιαγμένη, έχει αλλεπάλληλα νεοφιλελεύθερα φίλτρα. Έρχονται τα τεχνικά κλιμάκια και συζητούν με τους δικούς μας τεχνοκράτες, μετά οι επικεφαλής των θεσμών με τους υπουργούς, μετά το Euroworking Group, το Eurogroup, και αν έχει μείνει τίποτα η Σύνοδος Κορυφής. Η ελληνική κυβέρνηση έχει παρακάμψει αυτή τη διαδικασία από βαθιά πίστη στην πολιτική διαδικασία, την ανοιχτή συζήτηση και την αντιπαράθεση των ιδεών. Διότι, ακριβώς, η τροϊκανή αρχιτεκτονική έχει οικοδομηθεί να αποκρύπτει τις εναλλακτικές δυνατότητες εφαρμογής πολιτικής, το ότι η τροϊκανή πολιτική είναι μια πολιτική επιβολή. Δεν είναι φυσικό φαινόμενο, ευαγγέλιο, που οι θεσμοί έρχονται, απλώς, να μας βαθμολογήσουν. Αυτό αμφισβητήσαμε. Πήγαμε στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Τσακαλώτος πηγαίνει ο ίδιος να ενημερώνει τους ομολόγους του, αποδέχθηκε την πρόσκληση να πάει ο Αλέξης Τσίπρας στους Σοσιαλιστές και να παρευρεθεί, έγινε η σύσκεψη των χωρών του Νότου. Νομίζω, η κυβέρνηση έχει βάλει και τη δική της σφραγίδα στις εξελίξεις, οι αριστερές και αριστεροί της χώρας πρέπει να είμαστε υπερήφανοι. Φυσικά υπάρχει και η τεχνοκρατική επάρκεια και η σκληρή δουλειά που έγινε για να έχουμε τώρα μια σταθερή βάση. Διανοείσαι τι θα συνέβαινε αν δεν είχαμε, πχ, υπεραπόδοση εσόδων;
Τελικά δεν κατάφερε ο κ. Μητσοτάκης να φορέσει τη φανέλα της εθνικής στη Γερμανία;
Όχι καθόλου, φόρεσε του ΔΝΤ. Η κατάσταση δεν είναι, όμως, αυτή που ήταν πριν στην Ευρώπη. Ο Σαμαράς, πχ, υπολογίζοντας στην αριστερή παρένθεση υπολόγιζε και στο κλείσιμο του ματιού κάποιων κέντρων, υπήρχε μεθόδευση για να οδηγηθούμε στην ασφυξία. Αυτή τη στιγμή, όμως, είναι σαφές ότι η κεκτημένη ταχύτητα με την οποία πήγε ο πρόεδρος της ΝΔ για να επαναλάβει αυτή την πολιτική, δυστυχώς τον οδήγησε σε μια κατάσταση που οι σύμμαχοί του ολοένα και λιγοστεύουν. Το κάνει όμως διότι είναι δεσμευμένος σε μια ακροδεξιά που έχει πραγματικό μίσος για την Αριστερά, την οποία ο Σαμαράς είχε στη βιτρίνα, αλλά ο Μητσοτάκης την έβαλε στη διοίκηση. Υπάρχουν και οι πιέσεις πολύ συγκεκριμένων συμφερόντων που αισθάνονται να αποσταθεροποιείται ο σκληρός πυρήνας του συστήματος εξουσίας στην Ελλάδα. Υπάρχουν τόσοι φάκελοι διαπλοκής ανοιχτοί. Ακόμη και στη δική μας Αριστερά κάποιοι τα υποτιμούν αυτά. Η διαπλοκή, όμως, στην Ελλάδα συνιστούσε τον τρόπο αναπαραγωγής τους συστήματος εξουσίας, ο οποίος έρχεται να παντρευτεί με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Εντέλει, δεν ήταν μόνο ζήτημα ποινικό, αλλά και τρόπος συσσώρευσης πλούτου. Να σημειώσω ότι στις παρεμβάσεις, αλλά και σε άλλες, του σκληρού πυρήνα της πολιτικής μας, δεν είχαμε πρόβλημα από τον κυβερνητικό μας εταίρο, τους ΑΝΕΛ.

Ασφαλώς, η ψήφιση της απλής αναλογικής θέτει, πλέον, διαφορετικά το ζήτημα των συνεργασιών για το μέλλον.
Καταρχάς, όφειλε η Αριστερά, ως πάγια θέση της, να τη θεσμοθετήσει. Βεβαίως αυτό αναδεικνύει το ζήτημα των συνεργασιών. Θα έλεγα ότι και εμείς θα έπρεπε να στοχαστούμε λίγο μεσοπρόθεσμα, πλέον. Θέλουμε να είμαστε στην κυβέρνηση γιατί το έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία, διότι μέσα από την κρίση αναδύθηκε η κατάρρευση του κοινωνικού κράτους και οξύνθηκαν οι ανισότητες. Για να γιατρέψουμε αυτή την πληγή χρειαζόμαστε την αριστερή, προοδευτική, μακροχρόνια διακυβέρνηση. Δεν το μπορεί αυτό μια κυβέρνηση δεξιάς ή κεντροδεξιάς, αλλά μια αριστερή στη βάση του δικού μας προγράμματος.

Αριστερή πολιτική
Να έλθουμε στον απολογισμό. Υποσχεθήκαμε, κάνοντας τον επώδυνο συμβιβασμό, ότι μπορούμε και υπό αντίξοες συνθήκες να κάνουμε αριστερή πολιτική.
Είναι αριστερή πολιτική το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, όπου πάνω από μισό εκατομμύριο άνθρωποι θα έχουν δίχτυ προστασίας -όπως λέγαμε στη Θεσσαλονίκη-, η εθνική σύνταξη των αγροτών, το άνοιγμα των σχολείων στην ώρα τους, με βιβλία και δασκάλους, η πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, οι εκατό δόσεις, η αποποινικοποίηση των χρεών προς το Δημόσιο, η εφάπαξ σύνταξη, που αν πάει καλά η οικονομία θα ξαναδοθεί, η ακύρωση της ατζέντας των απολύσεων στην παιδεία και υγεία και οι προσλήψεις, η απλή αναλογική, η ρύθμιση του τοπίου των μίντια, η καθιέρωση δικαιωμάτων, όπως το σύμφωνο συμβίωσης, η ιθαγένεια των παιδιών και άλλες πρωτοβουλίες που πραγματικά έχουν βάλει το στίγμα μας; Στο συνέδριό μας αυτή τη συζήτηση θα μπορούσαμε να την κάνουμε πολύ πιο συστηματικά. Θα έχουμε, βέβαια, ευκαιρίες και στο μέλλον. Να αντιλαμβανόμαστε το κόμμα, ως συλλογικό διανοούμενο, να αφομοιώσουμε την πολιτική ως διαδικασία αλλεπάλληλων μεταρρυθμίσεων, ρήξεων, συμβιβασμών, διαδικασία με δυναμική, όχι σαν άσπρο – μαύρο και να συνειδητοποιήσουμε ότι ο δρόμος προς την κοινωνία που ονειρευόμαστε δεν είναι γραμμικός, μονοσήμαντος.

Αποδείχθηκαν μικρότερα, στην πορεία, τα ρήγματα που θα μας επέτρεπαν να ασκήσουμε την πολιτική μας; Δεν προστίθενται απαιτήσεις ή νέες δυσκολίες;
Τώρα βρισκόμαστε στη φάση που μειώνονται αυτοί που μας ζητούν περισσότερα ή έρχονται μεν στο τραπέζι πρόσθετα μέτρα, αλλά φεύγουν κιόλας. Δεύτερον, χρειάζεται προσοχή όταν λέμε, και σωστά, να φύγουμε απ΄ την επιτροπεία και να βγούμε στις αγορές. Η Αριστερά δεν βάζει ως μοναδικό στόχο, ξεχνώντας όλους τους υπόλοιπους, την έξοδο στις αγορές. Μπορεί τέσσερις επενδυτικοί οίκοι να επιβάλλουν την ατζέντα τους, δεν χρειάζεται το ΔΝΤ. Όσα έχουμε πετύχει, όπου αναφέρθηκα προηγουμένως, έγιναν χωρίς να έχουμε βγει στις αγορές. Θέλουμε να βγούμε για να μην υπονομεύεται, δια των πιέσεων των θεσμών, η κοινωνική, οικονομική και πολιτική σταθερότητα. Αυτό όμως πρέπει να το προστατεύσουμε απ’ όλες τις πλευρές. Αυτό που αναδεικνύεται τώρα ως ανάγκη είναι οι πανευρωπαϊκές ρυθμίσεις, όχι κάθε χώρα με τη Golden Sacs. Για παράδειγμα, ευρωπαϊκή ρύθμιση του χρέους. Αυτό είναι το μείζον, να μην περάσει άλλη χώρα ό,τι περνάμε εμείς, να μην υπάρξει προς τα πίσω ντόμινο, να προστατευθούν οι κοινωνίες. Προϋπόθεση η πολιτική ολοκλήρωση. Όταν λέγαμε, στο ΚΕΑ το 2004, ότι η Ευρώπη είναι ο ελάχιστος γεωγραφικός και πολιτικός χώρος στον οποίο μπορείς να ανασχέσεις την ακραία επιθετική λογική των αγορών, το εννοούσαμε. Τώρα δικαιώνεται. Οι θεσμοί της Ευρώπης, βέβαια, είναι συντηρητικοί, αλλά εδώ είναι το πεδίο της πολιτικής πάλης.

Η μεγάλη εικόνα

Και στην πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής παρατηρήθηκε ότι το έργο της κυβέρνησης έχει αποσπασματικότητα, πέρα από καθυστερήσεις ή λάθη. Ότι τα επόμενα δύο χρόνια αυτό πρέπει να αλλάξει: ιεραρχήσεις, σχεδιασμός κτλ.
Από το σταμάτημα της καταστροφής πρέπει να πάμε στη δίκαιη ανάπτυξη και του νέου κοινωνικού κράτους. Να δημιουργηθούν θεσμοί και μηχανισμοί αναδιανομής πλούτου και εξουσίας. Θα συμφωνήσω, λοιπόν, ότι πρέπει να βλέπουμε και εμείς τη μεγάλη εικόνα, πού θες να πας, τους μετασχηματισμούς που θα προωθήσεις. Έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε αυτό το σχέδιο και να το υλοποιήσουμε. Πιστεύω βαθιά ότι ο χώρος μας είναι το πιο αξιόπιστο και επαρκές εργαστήριο ιδεών και στελεχών στη χώρα, έχουμε ιδεολογικά και πολιτικά εργαλεία, ιστορικό βάθος, που μας έχουν κάνει ικανούς να σταθούμε ως τώρα. Εξάλλου, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, και όχι άλλο κόμμα, αναδείχθηκε ως κυρίαρχη πολιτική δύναμη μέσα από την κρίση; Επηρέασε η πολιτική του για την Ευρώπη, τα κινήματα, η αντίληψη για την εφαρμοσμένη πολιτική, οι συμμαχίες κτλ, κτλ.

Ανάγκη αναβάθμισης του κόμματος

Χωρίς το κόμμα μπορεί να πετύχει ένα τέτοιο σχέδιο; Και εδώ ασκείται κριτική.
Αυτό ήταν το μεγάλο έλλειμμα, δεν το προσέξαμε. Το γεγονός ότι δεν έχουμε καταφέρει το επίπεδο ανάπτυξης και λειτουργίας να είναι το αντίστοιχο με ένα κόμμα που φιλοδοξεί να είναι ηγεμονική δύναμη στην κοινωνία, με παρουσία στους θεσμούς. Εδώ βρίσκεται το μεγάλο στοίχημα. Εάν το κοινωνικό ερώτημα είναι να απαντηθεί μέσω της μακροχρόνιας αριστερής προοδευτικής διακυβέρνησης, προκύπτει η ανάγκη για ένα ισχυρό λαϊκό αριστερό κόμμα, στο οποίο οφείλουμε να φθάσουμε.

Ακούει το κόμμα, αυτό που έχουμε τώρα, η κυβέρνηση;
Νομίζω το ακούει. Βέβαια, παντού αναπτύσσονται δυναμικές και στρατηγικές που έπρεπε να είναι πιο συλλογικές, υπάρχουν αυτά τα προβλήματα, αλλά η γενική μας στρατηγική εμπίπτει στις επιλογές που συλλογικά έχουμε κάνει. Είναι σωστή, να πω με την ευκαιρία, η συγκρότηση Γραφείου Συντονισμού κόμματος – κυβέρνησης, διότι πρέπει αυτή η σχέση να γίνεται συγκεκριμένα και συστηματικά. Συμφωνώ, λοιπόν, μ’ αυτό που υπονόησες.

Ρύθμιση του μιντιακού τοπίου

Να έλθουμε στις τηλεοπτικές άδειες. Πού βρισκόμαστε;
Τώρα, υπάρχει το νέο ΕΣΡ και πιστεύω ότι οι άνθρωποι που το στελεχώνουν δεν θέλουν να μείνουν στην ιστορία όπως οι προηγούμενοι. Γνωρίζουν ότι και η προσδοκία της κοινωνίας είναι αυτή της τακτοποίησης του τηλεοπτικού τοπίου, έχει μετακινηθεί και η ΝΔ από την αρχική της θέση, ότι δεν χρειάζονται άδειες και τίμημα, και νομίζω ότι μπορούμε πάρα πολύ σύντομα να έχουμε το χρονοδιάγραμμα της αδειοδότησης. Έχω στείλει επιστολή στο ΕΣΡ, πολύ σύντομα θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε. Από το διαγωνισμό του Αυγούστου αποδείχθηκε ότι το Δημόσιο έπρεπε και μπορούσε να έχει πάρει χρήματα από τις άδειες. Είμαι βέβαιος ότι θα βρεθεί τρόπος αυτό να διασφαλισθεί.

Ένα θέμα που η κυβέρνηση είχε δίκιο 100%, που ήταν ώριμο στην κοινωνία, τελικά δυσκολεύτηκε. Γιατί;
Όντως, υπήρξε ένα φρένο στη διαδικασία. Υπήρξαν πολλαπλές πιέσεις και όχι μόνο από το πολεμικό κλίμα των δελτίων ειδήσεων. Κάθε καλοπροαίρετος παρατηρητής το διαπίστωσε αυτό. Κανένας, βέβαια, δεν δρα χωρίς οριακά λάθη, αλλά η βασική μας στρατηγική έχει δικαιωθεί απολύτως. Το ΣτΕ στην απόφασή του κατέδειξε ότι το προηγούμενο ΕΣΡ δεν είχε νόμιμη σύνθεση. Σήμερα, έχουμε ένα αξιόπιστο ΕΣΡ που θα εργασθεί απρόσκοπτα.

Στην ΕΡΤ είχαμε αναταράξεις, η κυβέρνηση δεν παρενέβη. Ήταν γνωστό, εν τω μεταξύ, ότι η επιλογή του νυν διευθύνοντος συμβούλου, δεν ήταν αποδεκτή στον ΣΥΡΙΖΑ, προστέθηκε και η απομάκρυνση Καπάκου.
Για την επιλογή Ταγματάρχη, θέλω να πω ότι έγινε αξιοκρατικά, με βάση τις υποψηφιότητες και τα βιογραφικά που υπήρχαν. Επιλέχθηκε ως πρόεδρος ο Τσακνής και στο επιτελείο ο Σταύρος Καπάκος. Νομίζω ότι σήμερα υπάρχει ένα αποτέλεσμα, στην εικόνα του κρατικού καναλιού, αλλά και στην οικονομική πτυχή του, καθώς έχουμε πλέον πλεόνασμα το 2016, περίπου 16 εκ. ευρώ δίνοντας 50 εκ. στο Δημόσιο. Παρατηρήθηκαν, ωστόσο, προβλήματα συνεργασίας με τα γνωστά δυσάρεστα αποτελέσματα, που καθιστούσαν δύσκολη την οποιαδήποτε παρέμβαση του υπουργείου.

Η λύση για τον ΔΟΛ

pappas2

Για τις εξελίξεις στον ΔΟΛ, μέρος των συντακτών του προσάπτει ευθύνες στην κυβέρνηση, ακόμη και σχέδιο για κλείσιμο.
Μου καταμαρτυρούν πράγματα αδιανόητα. Είναι δυνατό να είπα ότι δικαιωθήκαμε επειδή έκλεισε ο ΔΟΛ; Είναι πολιτική επίθεση. Είπα και το επαναλαμβάνω είναι ότι η προσπάθειά μας για ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου έχει δικαιωθεί απολύτως. Λέγαμε ότι υπάρχει ζήτημα βιωσιμότητας των σημάτων, ότι η διαπλοκή έχει συσσωρεύσει χρέη που, τελικά, θα τα στραγγαλίσει. Τον ΔΟΛ τον κλείνει ο Ψυχάρης, ποιος δεν το γνωρίζει; Έχει μαζέψει χρήματα, δεν θέλει να βάλει ούτε ένα ευρώ, άρα επιλέγει να τον κλείσει.

Η τοποθέτηση του πρωθυπουργού στη Βουλή, έδινε λύση, αν και αποκρούστηκε από την ΝΔ. Θα επανέλθει η κυβέρνηση;
Ο χρόνος δεν τελειώνει, υπάρχει, νομίζω, δυνατότητα. Φυσικά δεν θα γίνει ποτέ νομοθετική ρύθμιση που θα διευκολύνει την ιδιοκτησία, η οποία δολίως πτώχευσε τον Οργανισμό, να παραμείνει στη θέση της. Έτσι λύθηκε και ο Μαρινόπουλος. Αν ο κ. Ψυχάρης είχε πληρώσει τα χρήματα και έκανε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου καμιά κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να επηρεάσει και οι θέσεις εργασίας θα σώνονταν. Μπορούμε, λοιπόν, να επανέλθουμε και να δούμε τώρα με ποια διαδικασία, λίγο πριν ή λίγο μετά την εκκαθάριση, και πώς νομοθετικά μπορούμε να παρέμβουμε για να διασφαλίσουμε ότι αυτοί οι ιστορικοί τίτλοι θα διασωθούν, και οι θέσεις εργασίας.

Ποιοι οι σχεδιασμοί στο υπουργείο; Η ύλη του δεν είναι, από πρώτη ματιά, σαφής.
Ως προς την ενημέρωση, ρύθμιση είναι η λέξη κλειδί. Όπως στη τηλεόραση ξεκινήσαμε μια προσπάθεια που τώρα είναι στην τελευταία φάση ολοκλήρωσης, έτσι κινούμαστε και στο θέμα του διαδικτύου και των εφημερίδων. Αποβλέπει στη διακρίβωση των πραγματικών κυκλοφοριών, με την εγκατάσταση γραμμικού κώδικα. Στο διαδίκτυο, σε μέρες ολοκληρώνεται η φάση συγκρότησης του μητρώου των μέσων ενημέρωσης και έτσι θα βγει η υπουργική απόφαση ότι εταιρείες του Δημοσίου θα μπορούν να δίνουν διαφήμιση και σε όσα διαδικτυακά μέσα θα είναι εγγεγραμμένα. Πρέπει να έχει ΑΦΜ, αριθμό εργαζομένων, διευθυντή κτλ. Όχι ανωνυμία και «σίτιση» και από δημόσιο χρήμα. Σκεφτόμαστε, μάλιστα, να καλέσουμε και τις τράπεζες σε μια συμφωνία αρχών να δίνουν κι αυτές διαφήμιση μόνο στα μέσα που είναι στο μητρώο. Στην ψηφιακή πολιτική και τις τηλεπικοινωνίες η χώρα έχει μείνει πάρα πολύ πίσω, έχει χάσει πολύ εργατικό δυναμικό, έχει χαμηλό βαθμό διείσδυσης γρήγορου ίντερνετ, έχουμε χαμηλό βαθμό αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών από τις εταιρίες μας. Μας κατατάσσουν την εικοστή έκτη θέση από τις είκοσι οκτώ όσον αφορά τη διείσδυση τεχνολογιών πληροφορικής και νέων τεχνολογιών. Ένας απαισιόδοξος θα άφηνε τα χέρια κάτω. Εμείς αντίθετα το βλέπουμε ως δυνατότητα, μεγάλη ευκαιρία να σχεδιάσουμε τη δημόσια παρέμβαση και την εθνική πολιτική σ΄ αυτό τον τομέα από την αρχή. Το Δημόσιο, πχ, έχει ξοδέψει άπειρα χρήματα για ψηφιακά προγράμματα, ανάπτυξη λογισμικού κτλ με τεράστια τεχνικά προβλήματα. Το ίδιο και στις τηλεπικοινωνίες. Δεν είναι ίσως αντιληπτό ότι η ανάπτυξη αυτών των τομέων είναι παράγοντας ισόρροπης και δίκαιης ανάπτυξης. Υπάρχουν περιοχές της χώρας με πολύ χαμηλότερο ΑΕΠ απ΄ το μέσο όρο. Θα υπάρξει μέριμνα για να πάνε τα γρήγορα δίκτυα και σ΄ αυτές τις περιοχές, και στα χωριά. Θα είναι κίνητρο επιστροφής για εγκατάσταση ενός αγρότη, ενός νέου επιχειρηματία, για ένα σχολείο να έχει δυνατότητα πρόσβασης στις μεθόδους διδασκαλίας κτλ. Αν δεν προχωρήσουμε σ’ όλα αυτά, βάζουμε τις βάσεις νέων ανισοτήτων. Εδώ είναι η ανάγκη της ισχυρής δημόσιας παρέμβασης. Αυτό είναι και το μεγάλο μάθημα από τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό. Αν δεν υπάρχει στις μεγάλες υποδομές δημόσια παρέμβαση δεν έχεις το βέλτιστο κοινωνικό και οικονομικό αποτέλεσμα.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet