mhtsdan

Του Κωστή Γιούργου

Από το Βερολίνο και με το δεξί ξεκίνησε την εβδομάδα του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τη Δευτέρα είχε 20λεπτη κατ’ ιδίαν συνάντηση με την κ. Μέρκελ. Δεν υπήρξε επίσημη ενημέρωση. Την επομένη συναντήθηκε κατ’ ιδίαν με τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, κ. Σόιμπλε. Το περιεχόμενο της συζήτησης, η οποία ήταν τετραπλάσια σε διάρκεια από την προηγούμενη, παραμένει άγνωστο μέχρι στιγμής.
Τι ήθελε στο Βερολίνο ο κ. Μητσοτάκης; Να βεβαιώσει τους συνομιλητές του για την προσήλωσή του στη γραμμή των επιλογών τους; Να βεβαιωθεί ότι θα του παρασχεθεί υποστήριξη στην επιδίωξή του να αποτύχει η διαπραγμάτευση, ώστε να προκληθούν πολιτικές εξελίξεις και εκλογές;
Και τα δύο. Συνδυαστικά. Και με στόχο αφενός να προβληθεί σε ευρωπαϊκό φόντο η υποτιθέμενη φερεγγυότητα της νεοδημοκρατικής εναλλακτικής, και, αφετέρου, να διαπομπευτεί εκτός συνόρων η κυβέρνηση και οι προσπάθειές της για εξεύρεση συμβιβαστικής εξόδου από το τέλμα που προκλήθηκε με ευθύνη του άξονα Σόιμπλε-Τόμσεν.
Αναφορικά με το περιεχόμενο της συνάντησης Μητσοτάκη-Σόιμπλε, εικάζεται ότι ο πρόεδρος της ΝΔ επαναδιαβεβαίωσε τον συνομιλητή του για την ευλαβική προσήλωσή του στις επιταγές των δανειστών. Ελέγχετα�� η ακρίβεια της πληροφορίας ότι ο γερμανός υπουργός Οικονομικών επέμεινε για τη συμμετοχή του ΔΝΤ ως προϋπόθεση για τη στήριξη της Ελλάδας. Προϋπόθεση η οποία, ως γνωστό, παράγει αδιέξοδα που εξυπηρετούν τους σχεδιασμούς Σόιμπλε για τη δημιουργία ενός σκληρού, γερμανοκεντρικού πυρήνα της ευρωζώνης, στον οποίο δεν θα έχουν θέση όσοι αρνηθούν να δεχθούν είτε επαχθέστερες μεταρρυθμίσεις, ή αυστηρότερες προϋποθέσεις για πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2018.
Αν αυτά συνήγαγε από τη συνάντησή του με τον κ. Σόιμπλε ο κ. Μητσοτάκης, τότε ενδέχεται ακόμη και αυτός να έχασε τον ύπνο του. Η συνάντηση, πάντως, που είχε το ίδιο απόγευμα με βουλευτές του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, αυτό μοιάζει να δείχνει. Καθώς, όπως γράφτηκε στο Τύπο, η συνάντηση «κρίθηκε απαραίτητη λόγω του δυσμένους κλίματος για την Ελλάδα που επικρατεί στο Βερολίνο και στις τάξεις των Χριστιανοδημοκρατών βουλευτών. Κομματική πηγή εξέφρασε τον προβληματισμό της για την στάση κάποιων βουλευτών» κατά της χορήγησης νέας βοήθειας προς την Ελλάδα, «κάτι που θα άφηνε τη χώρα μετέωρη μετά της λήξη του τρίτου μνημονίου το 2018».
Στη συνάντησή του με την κ. Μέρκελ, ο κ. Μητσοτάκης ενημέρωσε απλόχερα την καγκελάριο για αυτό που τόσο φείδεται να αποκαλύψει τους Έλληνες: το πλήρες οικονομικό πρόγραμμα του κόμματός του, γενναία πρόγευση του οποίου έχει δώσει ως υπουργός στην κυβέρνηση Σαμαρά. Όσο για τις διαβεβαιώσεις του ότι για τις υπερβολικές απαιτήσεις των δανειστών μοναδικό υπεύθυνο κατονομάζει την ελληνική κυβέρνηση, είναι σαφές ότι αυτές δόθηκαν για να ακουστεί και εκτός συνόρων αυτό που, εδώ και ένα χρόνο, επαναλαμβάνει πληκτικά εντός της χώρας: «Εκλογές τώρα!».
Οι όποιες αμφιβολίες αν όντως ο κ. Μητσοτάκης πήγε στο Βερολίνο για να προτρέψει τους εταίρους να ρίξουν την κυβέρνηση μπλοκάροντας τη διαπραγμάτευση στο αυριανό EuroGroup απαντήθηκαν την ίδια μέρα: Κατά τη συζήτηση για το ελληνικό πρόγραμμα στο Ευρωκοινοβούλιο την Τρίτη, οι ευρωβουλευτές της ΝΔ κ.κ. Μ. Σπυράκη, Μ. Κεφαλογιάννης και Γ. Κύρτσος έφτασαν να αμφισβητήσουν ακόμη και τις τεκμηριωμένες αποδείξεις για ανάκαμψη όλων των δεικτών της ελληνικής οικονομίας που παρουσίασε ο συνήθως άτεγκτος με την Ελλάδα αντιπρόεδρος της Κομισιόν κ. Ντομπρόβσκις. Επέλεξαν να ευθυγραμμιστούν με τις αδιέξοδες απαιτήσεις του ΔΝΤ. Επί ζημία, σε τελική ανάλυση, όχι της κυβέρνησης αλλά της χώρας.

Πάντα με το δεξί

Με το δεξί ξεκίνησε επανερχόμενος στην Αθήνα από το Βερολίνο ο κ. Μητσοτάκης. Η πρώτη κατ’ ιδίαν πολιτική συνάντησή του ήταν με τον κ. Σαμαρά, μετά την οποία ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε ικανοποιημένος από την πλήρη υποστήριξη του νυν αρχηγού στα πεπραγμένα της κυβέρνησής του, και συμφώνησε με τη θέση του ότι «κάθε μέρα που περνάει [χωρίς εκλογές;] ανεβαίνει ο λογαριασμός».
Είχε προηγηθεί ανοιχτή συνάντηση με τον επίτροπο Οικονομικών κ. Μοσκοβισί, όπου ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε τα περί αποκλειστικής ευθύνης της κυβέρνησης για τις υπερβολικές απαιτήσεις των δανειστών, αδιαφορώντας για το ότι ο επίτροπος έχει ταχθεί υπέρ της εξεύρεσης ενός έντιμου και πολιτικά διαχειρίσιμου συμβιβασμού, και παραβλέποντας τις ευνοϊκές για τη χώρα τοποθετήσεις τόσο του προέδρου της Κομισιόν κ. Γιούνκερ, όσο και του κ. Ντομπρόβσκις.
Οι επιδόσεις του κ. Μητσοτάκη στη σωστή «ανάγνωση» της συγκυρίας δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα καλές. Αν είχε περισσότερη υπομονή ίσως αυτό να διορθωνόταν κάπως. Δυστυχώς ούτε αυτή την πολιτική αρετή διαθέτει. Ανυπομονεί. Επείγεται για μια επιτυχία πρώτου μεγέθους, πριν δύσει το αρχηγικό του προφίλ. Ανυπομονεί επειδή έχει συνδέσει το μέλλον του με τη δυσανεξία των σημερινών ισχυρών της Ευρώπης στην Αριστερά, προσδοκώντας ως φυσικό αποτέλεσμα την οικονομική και κοινωνική ασφυξία και την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα. Αποτέλεσμα που νομίζει ότι επιταχύνει με την αχαρακτήριστου ήθους και ύφους αντιπολίτευση την οποία ασκεί.
Η προχθεσινή συνάντηση Μητσοτάκη-Σαμαρά ήταν το πιο πρόσφατο επεισόδιο από τα πολλά της συμπόρευσης στον «ανένδοτό» τους κατά της Αριστεράς, με κορυφαίο συμβάν την επιλογή του κ. Μητσοτάκη κυριολεκτικά να παγιδεύσει –ακολουθώντας την πεπατημένη Σαμαρά– την στρατηγική του κόμματος στο μονόδρομο «Παραιτηθείτε!», «Εκλογές τώρα!»
Επιμένει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτευσης. Σαν να μην διδάχτηκε τίποτε από την οικτρή κατάληξη του «κινήματος» των «Παραιτηθείτε!». Από την αποκαρδιωτική εικόνα της συγκέντρωσης στην πλατεία Συντάγματος στις 15 του περασμένου Ιουνίου, παρά τη νεοδημοκρατική υποστήριξή της, «ατύπως» μεν αλλά ενεργά, με την ελπίδα πρόκλησης ενός κινήματος ανατροπής της κυβέρνησης «από τα κάτω».
Μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν θα διδαχθεί τίποτε ούτε από το ναυάγιο στο οποίο κατέληξε η απόπειρά του να «στριμώξει» τον Αλέξη Τσίπρα στη συζήτηση στη Βουλή κατά τη διάρκεια της Ώρας του Πρωθυπουργού την Παρασκευή.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet