thomas

Του Θωμά Τσαλαπάτη

Δεν σκότωσα ποτέ, αλλά είμαι έτοιμος να το κάνω, αν μου ποδοπατήσουν το δικαίωμα στην ελευθερία. Δεν δανείστηκα γλωσσικά αποσπάσματα, παρά μόνο από ανάγκη. Δεν αναζήτησα παρά μόνο όμορφα πράγματα. Μέτρησα την απόσταση μέσα από την αντικειμενικότητα. Είδα το ιερό στα αντικείμενα της καθημερινής χρήσης. Πίστεψα στο βάρος ως σωστό μέτρο. Αγάπησα τις φράσεις που δείχνουν την παρθενία ως υπέρτατη κατάσταση. Διέσχισα μονοπάτια δύσκολα, μέσα στο δάσος, ανηφορίζοντας προς το βουνό. Το μολύβι, τα μαλλιά, τα σύννεφα, η Μικρή Άρκτος που δείχνει τον Βορρά, ο Άνεμος. Δεν ξέρω να ζω έξω από τον λαβύρινθο της γλώσσας. Αγαπώ την ελιά, τ’ αμπέλι και το στάρι. Θέλω την επιστροφή της ποίησης με όλα τα μέσα: με την άσκηση, την Παρατήρηση, τη μοναξιά, τον λόγο, την εικόνα, την εξέγερση. Ανικανοποίητος μέχρι το διηνεκές.
 Γιάννης Κουνέλλης

thomas3

Ο έλληνας ζωγράφος, εικαστικός και γλύπτης Γιάννης Κουνέλλης πέθανε στην Ιταλία στις 16 του Φεβρουαρίου. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1936 ενώ στα είκοσί του χρόνια θα μεταφερθεί στην Ιταλία όπου θα σπουδάσει, θα ζήσει θα δημιουργήσει. Προπομπός και αργότερα γνωστός ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Arte Povera, ο Κουνέλλης θα κάνει διεθνή καριέρα. Το έργο του θα τον καθιερώσει ως έναν από τους σημαντικότερους εικαστικούς της εποχής μας σε παγκόσμιο επίπεδο. Έργα του υπάρχουν στις συλλογές του μουσείου Guggenheim και MoMA στη Νέα Υόρκη, στην Tate του Λονδίνου.
Η σορός του εξετέθη σε λαϊκό προσκύνημα στο μέγαρο του δήμου της Ρώμης. «Είναι μία ημέρα θλίψης. Έφυγε ένας μεγάλος δάσκαλος, θετός Ιταλός, ο οποίος με το έργο του επηρέασε καθοριστικά τη σύγχρονη τέχνη», έγραψε στο twitter o ιταλός υπουργός Πολιτισμού, Ντάριο Φραντσεσκίνι.

Ποίηση σημαίνει πράξη

thomas2
Ο Κουνέλλης υπήρξε ένας καλλιτέχνης περισσότερο διεθνής, παρά Έλληνας. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως η Ελλάδα δεν ήταν παρούσα στα έργα του. Η Ελλάδα των παιδικών του χρόνων, του εμφυλίου, της φτώχειας. Η τέχνη του θα διαμορφωθεί και θα αποκτήσει αλφάβητο από τα κοινωνικά κινήματα. Από την ταραχή και την αναζήτηση της Ιταλίας του ’60.  «Τα πολιτικά γεγονότα μάς ενέπνευσαν μια ανάγνωση της ιστορίας που, χωρίς αμφιβολία, είχε μεγάλη επίδραση στην ευαισθησία μας και στον τρόπο μας να αξιολογούμε το χώρο, επιτρέποντάς μας να κωδικοποιήσουμε μια γλώσσα που, εννοείται, λαμβάνει υπόψη της τους ιστορικούς και πολιτιστικούς προβληματισμούς αυτής της χώρας», θα δηλώσει.
Τα έργα του –γλυπτά, πίνακες, εγκαταστάσεις- εμπεριέχουν όλα αυτά τα στοιχεία που μεταμορφώνουν τη φτώχεια σε λιτότητα και την λιτότητα σε συμπύκνωση της ουσίας. Σε μια αρμονία του λίγου μέσα σε ένα κόσμο παραφοράς και υπερβολής. Απλά αντικείμενα όπως ένα ρούχο, ένα ζευγάρι γυαλιά ή ένα σακί γίνονται ντοκουμέντα μιας συμβολικής ιστορίας ενώ τα υλικά του –οι πέτρες, το κάρβουνο, το ύφασμα, τα νεκρά ζώα ή ακόμη και τα ζωντανά- μεταμορφώνονταν σε αρχετυπικές πρώτες ύλες ικανές να συμπυκνώσουν τον κόσμο που τις περιβάλλει. Τα ετερόκλητα υλικά και το βιωματικό λεξικό του Γιάννη Κουνέλλη ιστορούν μια μνήμη που δεν αφηγείται, αλλά εμπεριέχεται με όλο το βάρος του παρελθόντος στη νεφελώδη στιγμή του παρόντος. Η δύναμη του αντικειμένου, η σκηνοθεσία, η επιλογή ασυνήθιστων τοποθεσιών και κτηρίων αποτελούν κεντρικά σημεία στον κόσμο του μεγάλου εικαστικού.
«Ποίησις, στα ελληνικά, σημαίνει και πράξη. Είναι αυτή η έννοια της ποίησης και της τέχνης. Δημιουργώ κάτι που πρώτα δεν υπήρχε» δήλωνε σε συνέντευξή του.
Αυτόν τον άνθρωπο αποχαιρετούμε σήμερα. Έναν από τους ελάχιστους ποιητές του κόσμου μας.

http://tsalapatis.blogspot.gr/
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτισμός )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet