Ολο και δυσκολεύουν τα πράγματα τις τελευταίες μέρες στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στο LM Village της Μυρσίνης Ηλείας. Οι πρόσφυγες πετάνε το φαγητό του catering στα σκουπίδια, αρνούνται να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο και αντιδρούν με τρόπους που μπορούν ν’ αποβούν βλαπτικές κυρίως για τους ίδιους.
Η ιστορία του camp ξεκινά ένα χρόνο πριν, όταν με πρωτοβουλία του βουλευτή Μάκη Μπαλαούρα και τη στήριξη του δημάρχου Ανδραβίδας- Κυλλήνης, Ναμπίλ Μοράντ, υποδείχθηκε στην κυβέρνηση να αξιοποιηθεί το εξαιρετικό τουριστικό συγκρότημα LM Village της Μυρσίνης για τη φιλοξενία οικογενειών από τη Συρία. Έτσι, στα τέλη Μαρτίου, 350 πρόσφυγες από τη Συρία έφτασαν στο LM Village, συγκρότημα μπανγκαλόους, που βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα, και που αποτέλεσε το πρώτο και μοναδικό κέντρο υποδοχής προσφύγων στην Πελοπόννησο.

Αχρείαστη ένταση

Η διατροφή των προσφύγων αρχικά ανατέθηκε στην 117 Πτέρυγα Μάχης του Αεροδρομίου Ανδραβίδας, και στη συνέχεια σε εταιρία catering. Αν και στο παρελθόν υπήρξαν διαμαρτυρίες για την ποιότητα του φαγητού, τις τελευταίες μέρες οι πρόσφυγες πετάνε το φαγητό, όχι λόγω της ποιότητας, αλλά επειδή κάποιοι τους παραπληροφορούν ότι αν το αρνηθούν θα αυξηθεί το επίδομα των 90 ευρώ που λαμβάνουν.
Άλλος τρόπος με τον οποίο διεκδικούν οι πρόσφυγες αύξηση του επιδόματος, είναι η αποχή των παιδιών τους από το σχολείο. Και είναι πραγματικά κρίμα να καταφεύγουν σ’ αυτό το μέσο, αφού οι ίδιοι μαζί και με αλληλέγγυους πολίτες διεκδίκησαν και πέτυχαν την ένταξη των παιδιών τους στο ντόπιο σχολικό περιβάλλον. Είναι φανερό ότι κακοί συμβουλάτορες, αξιοποιώντας την πλήρη έλλειψη επίσημης ενημέρωσης, οδηγούν τη μικρή προσφυγική κοινότητα σε επικίνδυνα μονοπάτια. Ο ρατσισμός δεν θέλει και πολύ ν’ ανάψει. Ήδη, το περασμένο φθινόπωρο σημειώθηκαν τα πρώτα κρούσματα, όταν μετά τον τραγικό πνιγμό ενός προσφυγόπουλου στην πισίνα, μέσα στη λύπη, τον πανικό και τη σύγχυση σημειώθηκαν κάποια επεισόδια. Τα γεγονότα αυτά μεγεθύνθηκαν στη συνέχεια από διάφορα μέσα ενημέρωσης, με στόχο να δημιουργηθούν εντάσεις μεταξύ ντόπιων και προσφύγων και να αναπτυχθούν ρατσιστικά αισθήματα.
Τώρα οι πρόσφυγες πετάνε το φαγητό και εμποδίζουν τα παιδιά τους να πάνε σχολείο. Ποιος θα εκμεταλλευτεί όλο αυτό το κλίμα; Εύλογες ερωτήσεις, εύκολες απαντήσεις.
Ο Γιώργος Αγγελόπουλος είναι ο μόνος εθελοντής στο camp από την αρχή της λειτουργίας του, αβοήθητος, μη αμειβόμενος όλο αυτό το διάστημα, αλλά «ντε φάκτο συντονιστής» του, κατά την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Ο ίδιος εκφράζει την αγωνία του για όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στη Μυρσίνη και φοβάται ότι κάποιοι —ποιοι άλλοι;— θέλουν να στρέψουν την τοπική κοινωνία κατά των προσφύγων.

Λύση η εκπαίδευση

Η λύση που προτείνει ο Γ. Αγγελόπουλος είναι η τακτική ενημέρωση, αλλά και εκπαίδευση για τους πρόσφυγες. Πληροφορίες για την χώρα και την περιοχή που ζουν για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους.
Επιτέλους η παρουσία του κράτους μέσω του αρμόδιου υπουργείου. Ο ορισμός ενός επίσημου συντονιστή με συγκεκριμένο ρόλο, καθήκοντα, αλλά και βοήθεια, ενός τουλάχιστον διερμηνέα, δύο οδηγών που αξιοποιώντας την προσφορά ενός αυτοκινήτου που προτίθεται να διαθέσει ο δήμος, να ικανοποιούν τις επείγουσες ανάγκες μετακίνησης, κυρίως για λόγους υγείας. Χρειάζεται ακόμη ενίσχυση του ρόλου των εθελοντών. Ο «ένας μόνο εθελοντής» είναι λόγος άμεσης κινητοποίησης, τουλάχιστον της τοπικής αριστεράς, αλλά και κάθε ευαίσθητου πολίτη.
Σε κάθε περίπτωση μια επίσκεψη άμεσα ενός κλιμακίου του ΥΜΕΠΟ είναι εκ των ων ουκ άνευ.
Είναι κρίμα ένα σημείο που θα μπορούσε να αποτελεί πρότυπο κέντρο υποδοχής προσφύγων και υπόδειγμα λειτουργίας για άλλα κέντρα, να κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα λόγω αδιαφορίας.

Χαρίλαος Τρουβάς
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet