kovanis

 

Δύο μήνες πριν τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, το πολιτικό σκηνικό παραμένει ρευστό. Τίποτε δεν είναι δεδομένο παρά το γεγονός ότι τα μίντια και οι δημοσκοπήσεις δίνουν τις δικές τους προβλέψεις. Προβλέψεις που φέρνουν πάντα τη Μαρίν Λεπέν επικεφαλής στον πρώτο γύρο, αλλά να χάνει στο δεύτερο. Κι αυτό παρά τη βαθιά αντιλαϊκή της πολιτική στα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα και τα πρόσφατα σκάνδαλα που της καταμαρτυρούν για παράνομες χρηματοδοτήσεις συνεργατών της από όργανα της ΕΕ.
Ο υποψήφιος της δεξιάς, του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Φρανσουά Φιγιόν δέχτηκε ένα νέο πλήγμα προχθές, πολιτικό αυτή τη φορά, ο Φρανσουά Μπαϊρού ηγέτης του Δημοκρατικού Κέντρου (MODEM) πήρε θέση τελικά, ανακοινώνοντας ότι στηρίζει τον Εμανουέλ Μακρόν. Η επιλογή αυτή του Μπαϊρού, που τον ακολουθεί πάντα ένα ποσοστό 4 –16%, και είναι σχεδόν σταθερά σύμμαχος της δεξιάς στις εκλογικές μάχες, θα στερήσει ασφαλώς από τον Φιγιόν ένα σημαντικό αριθμό ψήφων.
Ο Εμανουέλ Μακρόν, που έχει καλλιεργήσει πολλές προσδοκίες, δεν έχει κάνει καμία πολιτική πρόταση μέχρι τώρα που θα μπορούσε να προκαλέσει ένα γενικότερο ενδιαφέρον και συζήτηση. Έτσι μετά τα λόγια «αγάπης» προς τους Γάλλους, θα πρέπει «να επιστρέψει στο έδαφος της πραγματικότητας πολύ γρήγορα», αναφέρει στο «Νουβέλ Ομπς» ο Σορς Ραφ.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα είναι εύλογες οι προσδοκίες που γεννήθηκαν για την ενότητα της αριστεράς μετά την επικράτηση του Μπενουά Αμόν στις προκριματικές εκλογές του Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΣΚ) και συνεπώς ως διεκδικητής της προεδρίας την άνοιξη. Με την επικράτηση του Αμόν επέστρεψε «η αριστερά στο παιχνίδι» και όπως υποστηρίζει η Κριστίν Τομπιρά, εμβληματική προσωπικότητα, η παρουσία του μπορεί να συμβάλει στο να ανταποκριθεί η αριστερά στις «ιστορικές της ευθύνες».

Κοινό πρόγραμμα και κοινός υποψήφιος

Από την πρώτη στιγμή, τέλος Ιανουαρίου αρχές Φεβρουαρίου, εκφράστηκε ανοιχτά από τις δυνάμεις της αριστεράς, κόμματα, κινήματα και πολίτες η βούληση να βρεθούν οι τρεις υποψήφιοι Μπενουά Αμόν (ΣΚ), Ζαν-Λικ Μελανσόν (Ανυπότακτη Γαλλία), Γιανίκ Ζαντό (Πράσινοι) και να συμφωνήσουν την κοινή πορεία και για τον κοινό υποψήφιο των δυνάμεων της αριστεράς. Την ίδια πολιτική βούληση είχαν εκφράσει και οι τρεις υποψήφιοι, πολύ γρήγορα όμως άρχισαν οι δυσκολίες μεταξύ Αμόν και Μελανσόν. Οι ανταλλαγές αντεγκλίσεων ήταν σχεδόν καθημερινές. Στις 17 Φεβρουαρίου ο Μπενουά Αμόν βρέθηκε στην Πορτογαλία, ένα ταξίδι που δεν στερείται συμβολισμού, για να βρεθεί και να συζητήσει με τον πρωθυπουργό Αντόνιο Κόστα, ο οποίος από το τέλος του 2015 σχημάτισε κυβέρνηση των Σοσιαλιστών έχοντας τη στήριξη του Γαλλικού ΚΚ και του Μπλόκου της Αριστεράς.
Η κυβέρνηση της αριστεράς στην Πορτογαλία κατάφερε να παντρέψει την πολιτική συγκράτησης των ελλειμμάτων και ταυτόχρονα να συμβάλει στην επανεκκίνηση της οικονομίας. Ο γάλλος ηγέτης παρουσίασε εκεί το πρόγραμμά του με τέσσερις άξονες: τις επενδύσεις ώστε να επιστρέψει η ανάκαμψη, επενδύσεις πιο αποτελεσματικές από το σχέδιο Γιούνκερ. Ταυτόχρονα, μίλησε για την ανάγκη προγράμματος για την ενεργειακή μετάβαση της Ευρώπης (σε πιο ήπιες και οικολογικές μορφές ενέργειας).
Τέλος, μίλησε για τα προβλήματα της ΕΕ, την εξαιρετική ανάγκη της υπογραφής μιας άλλης συνθήκης για τη δημοσιονομική πολιτική και τον εκδημοκρατισμό της Ευρωζώνης με τη σύσταση ενός κοινοβουλίου που θα εκπροσωπούνται αναλογικά οι εθνικές συνελεύσεις κάθε χώρας.

Οι διαφορετικές απόψεις για την ΕΕ

Για τα προβλήματα αυτά, όπως και τη διαχείριση των κρατικών χρεών, όπως της Ελλάδας, θα χρειαστεί «να γίνουν δύσκολες διαπραγματεύσεις με τη Γερμανία», σημείωσε. Ωστόσο, τα ζητήματα αυτά είναι αρκετά κρίσιμα και θα πρέπει να συζητηθούν σε βάθος, γιατί σ’ αυτά σημειώνονται σημαντικές διαφορές με τον Μελανσόν.
Η θέση του Αμόν για το κοινοβούλιο προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Μελανσόν ο οποίος χαρακτήρισε την πρόταση τεχνοκρατική που υποβλήθηκε από τον Τομάς Πικετί. Έτσι γίνεται φανερό, κατά τον Ζαν-Λικ Μελανσόν, ότι θα υπάρχει μια άλλη παραίτηση του ΣΚ στο ζήτημα της Ευρώπης. Στη συνέχεια απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου επανέλαβε ότι «δεν πρόκειται να κρύψει τα ενοχλητικά προβλήματα κάτω από το χαλί… Και κατέληξε δεν έχω την πρόθεση να ακολουθήσω μια νεκροφόρα», εννοώντας το ΣΚ. Ο Μπενουά Αμόν απάντησε ότι δεν «θα τρέξει πίσω από τον Μελανσόν και έκρινε τα λεγόμενά του πολύ brutal». Μετά από αυτές τις ανταλλαγές -ακολούθησαν κι άλλες– είχε ουσιαστικά τερματιστεί μια συνάντηση των δύο που δεν είχε αρχίσει. Έτσι σημειώνεται μια ρήξη. Οι λόγοι αυτής της ρήξης θα αναζητηθούν από τους αναλυτές. Αυτό που μπορούμε να μεταφέρουμε εδώ είναι δύο φράσεις από το άρθρο του περιοδικού «Politis»: «Η ανυπότακτη Γαλλία είναι ο καρπός μιας μακράς διαδικασίας. Το τρένο όρμησε με μεγάλη ταχύτητα, είναι πολύ αργά αυτό να σταματήσει ή ν’ αλλάξει κατεύθυνση».

Γαλλικό ΚΚ

Τη στιγμή που η ένταση ανάμεσα στους δύο υποψηφίους Αμόν –Μελανσόν παροξύνεται, δεν σημειώνονται φαινόμενα παραίτησης ή εγκατάλειψης της προσπάθειας για την ενότητα της αριστεράς. Αντίθετα, πολλαπλασιάζονται οι πρωτοβουλίες για τη συνάντηση και συνεννόηση των υποψηφίων. Το Γαλλικό ΚΚ που έχει ταχθεί και στηρίζει την υποψηφιότητα του Ζαν-Λικ Μελανσόν τονίζει ότι δεν πρόκειται να παραιτηθεί από την προσπάθεια για την ενότητα της αριστεράς, «τώρα μάλιστα που η κατάσταση στη χώρα είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα». Η κατάσταση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με στενά κομματικά κριτήρια. Γι’ αυτό έχει καλέσει και θα πραγματοποιήσει μια ευρύτατη εθνική συνάντηση στις 28 του μήνα, στην οποία θα πάρουν μέρος και το λόγο τα κοινωνικά δίκτυα, οργανώσεις και πολίτες.

Μ. Κοβάνης
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet