albania

 

Σε προεκλογικό ρυθμό εισέρχεται ουσιαστικά η Αλβανία, ενόψει των εθνικών εκλογών της 18ης Ιουνίου, μετά τις πολυήμερες διαδηλώσεις της αντιπολίτευσης στα Τίρανα.
Σε συγκέντρωση πολλών χιλιάδων μελών και φίλων του Δημοκρατικού Κόμματος, το Σάββατο το μεσημέρι έξω από το πρωθυπουργικό μέγαρο, ο επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος Λ. Μπάσια (Lulzim Basha) έθεσε το βασικό περίγραμμα του στόχου αυτών των κινητοποιήσεων, που επαναλήφθηκαν και τις επόμενες μέρες, το οποίο είναι η διεξαγωγή των εκλογών από υπηρεσιακή κυβέρνηση και η εξασφάλιση της ανεξαρτησίας της εκλογικής διαδικασίας, με παράλληλη παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα. Τέθηκαν, όμως, και άλλα ζητήματα από την αντιπολίτευση, όπως η φτώχεια, προβλήματα διακυβέρνησης, η διαφθορά, η μη αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος παραγωγής και διακίνησης ναρκωτικών κ.α.
Η απάντηση της κυβερνητικής πλευράς κινήθηκε σε χαμηλούς τόνους, με τον πρωθυπουργό να σχολιάζει καταρχάς ότι η διαδήλωση έγινε χωρίς αστυνομική πίεση, θυμίζοντας ως αντιπαραβολή τις κινητοποιήσεις του 2011, που είχαν και θύματα, όταν οι ρόλοι ήταν διαφορετικοί και η σημερινή αντιπολίτευση ήταν κυβέρνηση, ενώ σε επίπεδο ρητορικής στην εβδομαδιαία επικοινωνία του μέσω social media, χαρακτήρισε τη διαδήλωση «γελοία και παράλογη», απορρίπτοντας πλήρως τις αιτιάσεις για τη διεξαγωγή των εκλογών και επιστρέφοντας πίσω τις κατηγορίες της αντιπολίτευσης.
Η μεγάλη συμμετοχή του κόσμου, όμως, δεν μπορεί παρά να δείχνει και μία δυναμική στην κάθοδο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στο οποίο ας σημειωθεί ότι παίζει πάντα ρόλο ένας παραδοσιακός ηγέτης της Δεξιάς, όπως ο Σαλί Μπερίσα.

Οι πολιτικές ισορροπίες

Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, είναι, αν υπάρχουν αλλαγές στον πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων που να προκαλούν ρήγματα στην κυριαρχία των Σοσιαλιστών και σε δεύτερο επίπεδο πώς αντανακλάται η κοινωνική κατάσταση στην Αλβανία, σε επίπεδο πολιτικών ισορροπιών.
Η κρίση έχει χτυπήσει και την αλβανική οικονομία με έναν διπλό τρόπο: Από τη μία στο εσωτερικό, που καταγράφονται τα προβλήματα που έχουν πια όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι η ανεργία ειδικά των νέων, οι χαμηλοί μισθοί κλπ. Κι από την άλλη, η μείωση των εμβασμάτων από τους μετανάστες στις άλλες χώρες (Ελλάδα, Ιταλία κ.α), που κι αυτοί έχουν πληγεί από την εκεί κρίση.
Σε πολιτικό επίπεδο, είναι εύλογο ο Έντι Ράμα να αισθάνεται την κοινωνική πίεση από αυτήν την κατάσταση, την οποία άλλωστε γνώριζε ως πρόβλημα ήδη και πριν αναλάβει την πρωθυπουργία. Μέχρι σήμερα, όμως, δεν υπάρχουν πολλές ενδείξεις, ότι αμφισβητείται η πολιτική ηγεμονία των Σοσιαλιστών. Κι αυτό είναι που προσπαθεί εντέλει να κάνει η τακτική της αντιπολίτευσης, να δημιουργήσει γεγονότα που να επιτρέψουν την αμφισβήτηση της πρωθυπουργικής κυριαρχίας και να δώσει διέξοδο στην κοινωνική δυσαρέσκεια. Γιατί κατά τα άλλα, όλη η πολιτική ατζέντα που μπαίνει στο προσκήνιο, από τη διαφθορά ως την κυβερνητική αποτελεσματικότητα, ή το κύρος της εκλογικής διαδικασίας , είναι σχεδόν ίδια σε όλες τις εκλογικές μάχες των τελευταίων δύο δεκαετιών.
Σε καθαρά πολιτικό επίπεδο, όμως, υπάρχει και ένας επιμέρους στόχος της αντιπολίτευσης, που δεν πρέπει να θεωρηθεί και ελάσσων, και είναι η στάση που θα κρατήσει στις εκλογές το κόμμα του προέδρου της Βουλής Ίλιρ Μέτα, Σοσιαλιστικό Κίνημα Ολοκλήρωσης, το οποίο είναι μέρος της κυβερνητικής συμμαχίας. Ήδη το καλούν να απομακρυνθεί από την κυβερνητική πλειοψηφία, ποντάροντας σε ένα νέο σκηνικό που μπορεί να δημιουργηθεί μετά τις εκλογές. Το εκλογικό σύστημα της Αλβανίας στηρίζεται στη λογική του πλειοψηφικού, κι έχει σημασία ο αριθμός των εδρών που παίρνει κάθε κόμμα, με τη δημιουργία εν τέλει δύο μεγάλων συνασπισμών κομμάτων, υπό τους Σοσιαλιστές και τους Δημοκρατικούς αντίστοιχα.

Ποιο το μέλλον;

Παίρνοντας μία απόσταση από τις πολιτικές διεργασίες της συγκυρίας, θα μπορούσαμε να δούμε κι ένα βαθύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει στον καθρέφτη της η Αλβανία, που είναι το αφήγημα για το μέλλον της. Πώς βλέπουν την Αλβανία μετά από δέκα και είκοσι χρόνια οι ηγέτες της και ο αλβανικός λαός; Τα τελευταία χρόνια μοιάζει να θολώνει αυτή η εικόνα, αν και η συζήτηση δεν έχει σταματήσει.
Ας προσεχθεί σε αυτό το σημείο και το ζήτημα της συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που μοιάζει να απομακρύνεται στο βαθμό που η ηγεσία της ΕΕ έχει αποφασίσει να πάει πίσω συνολικά το ζήτημα της διεύρυνσης.

Το ερώτημα της κατεύθυνσης που θα πάρει η Αλβανία τα επόμενα χρόνια, μοιάζει ίσως λίγο πολυτελές όταν υπάρχει το ζήτημα της φτώχειας ή της ανεργίας για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Παρ’ όλα αυτά, οι νέες γενιές Αλβανών έχουν σύγχρονες παραστάσεις για την πολιτική και δεν επηρεάζονται από τα ρήγματα που άφησε πίσω της η μακρά περίοδος του χοτζικού καθεστώτος. Και ίσως, το ποια πολιτική δύναμη θα μπορέσει να τοποθετήσει καλύτερα στην προεκλογική περίοδο ένα δικό της αφήγημα για τις προοπτικές της χώρας, να επηρεάσει και πιο καθοριστικά από όσο νομίζουμε σήμερα, το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου.

Φιλήμων Καραμήτσος
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet