tsitsovits-1

 

Σύνθετο το τοπίο στην Ιταλία. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις προετοιμάζονται για εκλογές. Νέο ακροδεξιό σχήμα εμφανίζεται, με ηγέτες τον Τζιάνι Αλεμάνο, το νεοφασίστα πρώην δήμαρχο της Ρώμης, και τον Φραντσέσκο Στοράτσε, βουλευτή και γενικό γραμματέα της «Δεξιάς». Πρόκειται για τη συγχώνευση της «Εθνικής Δράσης» και της «Δεξιάς», με στόχο την συνένωση όλης της δεξιάς σε μια πολιτική περικοπής δικαιωμάτων και άκρως ρατσιστική, σύμφωνα με το πρότυπο Τραμπ. Το νέο κόμμα ονομάζεται «Κίνημα για την εθνική κυριαρχία» και επιδιώκει τη συμμαχία με τη Λέγκα και τους «Αδελφούς της Ιταλίας», καθώς και την υλοποίηση της ιδέας του μαθητή του Έβολα Πίνο Ράουτι, γνωστού φασίστα πολιτικού και θεωρητικού καθοδηγητή, σύμφωνα με την οποία ο φασισμός πρέπει να δημιουργήσει ένα «ρήγμα στα αριστερά». Ο γραμματέας της Λέγκα Ματέο Σαλβίνι εμφανίζεται θετικός σε αυτή την προοπτική. Με δεδομένη την παράδοση του φασισμού στην Ιταλία είναι εξαιρετικά ανησυχητικό ένα παρόμοιο γεγονός.
Το «Κίνημα 5 Αστέρων» αναλώνεται αυτή την εποχή σε νέα εσωτερική διαμάχη για τη δημιουργία ενός τεράστιου γηπέδου της Ρόμα στα νότια της Ρώμης, που θα περιλαμβάνει και εμπορικό κέντρο. Η δημοτική ομάδα είναι αντίθετη και διατεθειμένη να σταματήσει το έργο, ενώ ο ίδιος ο Γκρίλο φαίνεται να το υιοθετεί. Το Κίνημα συνολικά εμφανίζει έλλειψη συνοχής και σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις στις επόμενες εκλογές θα χάσει μια σημαντική φέτα της επιρροής του, εάν υπάρξει ένα σοβαρό αριστερό σχήμα.
Το Δημοκρατικό Κόμμα βαδίζει προς βέβαιη διάσπαση, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο προς το παρόν πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση. Για την πλειοψηφία του κόμματος που υποστηρίζει τον Ρέντσι είναι πιθανή η επιβεβαίωση της παλιάς συμμαχίας με τον Μπερλουσκόνι. Ο πρώην γραμματέας Λουίτζι Μπερσάνι δηλώνει ότι δεν θα ανανεώσει την εγγραφή του και ότι δεν θα συμμετάσχει στο συνέδριο, που έχει οριστεί για τον Απρίλιο. Παράλληλα, όμως, επιβεβαιώνει τη στήριξή του προς την κυβέρνηση, ζητώντας «διορθώσεις» στο επίπεδο της εργασίας και της παιδείας.
Ένας τρόπος για να «τιμωρηθούν» όσοι επιδιώκουν τη διάσπαση είναι να περάσει την 27η Φεβρουαρίου η πρόταση για 5% όριο εισόδου στη Βουλή, κατά τη συζήτηση του νέου εκλογικού νόμου, εφόσον το τμήμα του Δημοκρατικού Κόμματος που αποχωρεί δεν φαίνεται αυτή τη στιγμή να διαμορφώνει μια συμφωνία με την Ιταλική Αριστερά.

Διάσπαση και αναδιάταξη

Οι βουλευτές του ΔΚ Ρομπέρτο Σπεράντσα και Ενρίκο Ρόσι ανακοίνωσαν προ ημερών τη δημιουργία ενός «νέου υποκειμένου», ενώ ο τρίτος της παρέας, ο περιφερειάρχης της Απουλίας Μικέλε Εμιλιάνο, αποφάσισε τελικά να παραμείνει στο κόμμα και να είναι υποψήφιος για τη θέση του γραμματέα, προξενώντας την οργή των πρώην συντρόφων του. Ο πρώην πρωθυπουργός Μάσιμο Νταλέμα δηλώνει ότι είναι ξεκάθαρο πως εκείνος και ο Μπερσάνι δεν θα είναι οι ηγέτες του νέου υποκειμένου.
Η εναπομείνασα «αριστερή πτέρυγα» του ΔΚ προχωρά σε ανασύνθεση με υποψήφιο για τη γενική γραμματεία του κόμματος τον Αντρέα Ορλάντο και θα είναι χρήσιμη στον Ρέντσι για να σταματήσει την «αιμορραγία» στα αριστερά του κόμματος. Με αυτό το κομμάτι υπάρχει πιθανότητα να ενωθούν 17 βουλευτές από την πρώην «Αριστερά Οικολογία και Ελευθερία» που ακολουθούν τον Αρτούρο Σκότο, ο οποίος παραιτήθηκε από υποψήφιος γραμματέας της Ιταλικής Αριστεράς και αποχώρησε από το νέο κόμμα πριν την ίδρυσή του.
Ο πρώην δήμαρχος Μιλάνου Λουτσιάνο Πιζαπία, ο οποίος έχει ιδρύσει το κίνημα των δημάρχων, επιδιώκοντας κοινή δράση της κεντροαριστεράς, δεν φαίνεται προς το παρόν να εντάσσεται σε κάποια από τις ομάδες υπό δημιουργία.
Στο ιδρυτικό συνέδριο της Ιταλικής Αριστεράς, στο Ρίμινι, ήταν φανερή η κοινή γραμμή με την Κομμουνιστική Επανίδρυση για ένα αντι-νεοφιλελεύθερο υποκείμενο και η πρόθεση οργάνωσης της κοινωνίας για την υπεράσπιση των κοινών αγαθών. Πρώτος γραμματέας εκλέχτηκε ο Νικόλα Φρατοϊάνι, με 503 συνέδρους στους 680 και 32 κατά..
Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε η παρέμβαση του δημάρχου της Νάπολης Λουίτζι Ντε Ματζίστρις, που κάλεσε τους συνέδρους να απαλλαγούν από το σύνδρομο του ΔΚ, μιλώντας  για μια λαϊκή εναλλακτική λύση από τα κάτω και μη δίνοντας προσοχή στις «μετατοπίσεις χιλιοστών του Μπερσάνι και του Πιζαπία», ενώ «το Κίνημα 5 Αστέρων εξακολουθεί να κλέβει νερό από τα πηγάδια της αριστεράς και να κεφαλαιοποιεί τη διαμαρτυρία».

Φωνή στους εργαζόμενους

Ο Μαουρίτσιο Λαντίνι, γραμματέας της Fiom-Cgil, στην παρέμβασή του τόνισε ότι είναι ανάγκη να ξεκινήσει και πάλι η δράση από τους εργαζομένους, από τη βάση, από όσους έχουν επισφαλή εργασία. «Η αγορά και η επιχείρηση έχουν τη δική τους εκπροσώπηση, τον εργαζόμενο δεν τον εκπροσωπεί κανείς. Για την ανασύσταση της αριστεράς υπάρχει μια προϋπόθεση: να ενωθούν και πάλι οι εργαζόμενοι που σήμερα είναι κατακερματισμένοι και διαιρεμένοι.  Πάνω σ’ αυτό χρειάζεται μια ρήξη. Πρέπει να ξαναδώσουμε ελπίδα και να πούμε ότι μαζί μπορούμε να δουλέψουμε για να βελτιώσουμε την κατάστασή μας. Πρέπει και να θυμηθούμε ότι τις χειρότερες μεταρρυθμίσεις τις έκαναν οι δυνάμεις που υποτίθεται ότι μιλάνε για σοσιαλισμό. Για μένα η διαφορά μεταξύ δεξιάς και αριστεράς είναι ξεκάθαρη, αλλά δυστυχώς δεν συμβαίνει το ίδιο με τους νέους επισφαλώς εργαζομένους».  Και κατέληξε: «Αν τα λόγια δεν μεταφραστούν σε συγκεκριμένες πράξεις, ο κόσμος δεν καταλαβαίνει κι έτσι δημιουργείται ένα ρήγμα στην αλληλεγγύη».
Ο Τζουζέπε Τσιβάτι, ηγέτης του κινήματος Possibile, μίλησε για «κάποιους που φεύγουν από το ΔΚ για να ενωθούν μαζί του», για «κάποιους που άλλα λένε στις συνεντεύξεις και ψηφίζουν τα αντίθετα στη Βουλή». Τόνισε την ανάγκη συγκεκριμένων δράσεων και συγκεκριμένων στόχων, και ουσιαστικά δήλωσε τη συμπόρευσή του με το νέο κόμμα.
Ο νέος γραμματέας Νικόλα Φρατοϊάνι χαράσσει την κόκκινη γραμμή στις σχέσεις του με αυτούς που προκάλεσαν τη διάσπαση, καθώς και με τη μειοψηφία του ΔΚ: «Μ’ αυτούς που σήμερα προκαλούν ρήξη εμείς θα συζητήσουμε, αλλά στην πρώτη ψήφο εμπιστοσύνης στον Τζεντιλόνι, θα τελειώσουν όλα».
Η πιθανή προκήρυξη εκλογών για τον Ιούνιο κάνει πιο επείγουσα την ανάγκη οργάνωσης ενός κοινού αριστερού μετώπου, έχοντας όμως ξεκάθαρο το στόχο και, κατόπιν συμφωνίας πάνω σε προγραμματικά ζητήματα, αποκλείοντας τη λειτουργία (για άλλη μια φορά) της αριστεράς σαν «δεκανίκι του Δημοκρατικού Κόμματος».
Σε μια εποχή που η Ευρώπη παραπαίει και τα εθνικιστικά και ακροδεξιά κινήματα αυξάνουν τις δυνάμεις τους, η έλλειψη μιας ισχυρής αριστεράς σε μια χώρα σαν την Ιταλία γίνεται αισθητή σε όλη την ήπειρο. Όμως η προοπτική της δημιουργίας νέων βάσεων για την οικοδόμηση αυτής της αριστεράς, που θα βοηθήσει τη θεμελίωση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου για όλη την Ευρώπη, γεννά ελπίδες που, αυτή τη φορά, έχουν πιθανότητες υλοποίησης.

Τόνια Τσίτσοβιτς
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet