ekouador

Ξανά στις κάλπες ο λαός του Εκουαδόρ, αφού ο πρώτος γύρος την περασμένη Κυριακή δεν έβγαλε πρόεδρο. Η εκλογική αναμέτρηση θεωρείται κρίσιμη, καθώς μπορεί να σημάνει το τέλος της αριστερής διακυβέρνησης και τη νεοφιλελεύθερη πορεία της χώρας.

Την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου ο Ραφαέλ Κορρέα παραδέχτηκε πως είναι αναπόφευκτος ο δεύτερος γύρος για τις προεδρικές εκλογές του Εκουαδόρ. Με την καταμέτρηση ψήφων να έχει φτάσει περίπου στο 99%, και να έχει αρχικά χαρακτήρα θρίλερ, ο υποψήφιος του κυβερνητικού συνασπισμού Λενίν Μορένο δεν κατάφερε για λίγες χιλιάδες ψήφους να φτάσει το απαραίτητο 40%, που με τη διαφορά (πάνω από 10% μονάδες) που έχει από το δεύτερο υποψήφιο, θα τον έφερνε στην προεδρία από τον πρώτο γύρο. Έτσι, στις 2 Απριλίου το Εκουαδόρ θα κληθεί να ξαναψηφίσει για πρόεδρο και να επιλέξει μεταξύ του υποψήφιου του κυβερνητικού κόμματος (ή του «κορρεϊσμού») και του τραπεζίτη Γκιγιέρμο Λάσσο, επικεφαλής του κινήματος CREO, που έχει αναδειχθεί σε δεύτερο κόμμα από το 2013.
Στις 19 Φεβρουαρίου, το Frente Unidos, στο οποίο κυριαρχεί το κυβερνητικό κόμμα Alianza País και ο Λενίν Μορένο έλαβαν το 39,34%, ενώ ο συνασπισμός του Λάσσο, Alianza para el Cambio (Συμμαχία για την Αλλαγή), το 28,14%. Το εκλογικό σύστημα του Εκουαδόρ δίνει τη νίκη στον υποψήφιο που είτε θα συγκεντρώσει το 50% των ψήφων στην πρώτη αναμέτρηση, είτε το 40% με διαφορά μεγαλύτερη του 10% από το δεύτερο υποψήφιο. Παράλληλα με τις προεδρικές, έγιναν και βουλευτικές εκλογές, στις οποίες το κόμμα του Κορρέα διατηρεί την πλειοψηφία του, καθώς και ένα δημοψήφισμα με αντικείμενο την απαγόρευση σε όποιον κατέχει δημόσιο αξίωμα στο Εκουαδόρ να έχει τα χρήματά του σε φορολογικούς παραδείσους του εξωτερικού. Στο δημοψήφισμα, υπερίσχυσε το «Ναι», δηλαδή η σχετική απαγόρευση, με ποσοστό 55%.

Στρατηγικές και συμμαχίες της Αριστεράς

Σε άρθρο, που δημοσιεύτηκε πριν από τις εκλογές στον διαδικτυακό τόπο Rebelión, o Χ. Α. Τέγιες Βιγιαλόν σκιαγραφεί τις συμμαχίες και τις συνομαδώσεις της Αριστεράς, θέτοντας ως κεντρικό δίλημμα των εκλογών το αν θα είναι κανείς με τους φτωχούς ή με τους ολιγάρχες, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζει και τα προβλήματα και τα λάθη του κυβερνητικού κόμματος στα χρόνια που προηγήθηκαν. Το δίλημμα θα γίνει ακόμη πιο πιεστικό στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, αφού αρκετά από τα κόμματα και τους υποψήφιους των αριστερών συνασπισμών έχουν δηλώσει προεκλογικά πως δεν πρόκειται να υποστηρίξουν τον κυβερνητικό υποψήφιο σε περίπτωση δεύτερου γύρου. Ο ίδιος ο Κορρέα, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε πρόσφατα με αφορμή τα αποτελέσματα, δήλωσε πως αν νικήσει ο Μορένο θα αποσυρθεί από την πολιτική και θα πάει να ζήσει στο Βέλγιο, απ’ όπου κατάγεται η σύζυγός του, ενώ στην αντίθετη περίπτωση, σε νίκη του Λάσσο, θα μείνει στο Εκουαδόρ για να υπερασπιστεί τις κατακτήσεις της Επανάστασης. Κινδυνεύει πραγματικά το Εκουαδόρ να γίνει μία ακόμη χώρα όπου η αριστερή κυβέρνηση θα δει να τη διαδέχεται ένας δεξιός, νεοφιλελεύθερος συνασπισμός τραπεζιτών και πλουτοκρατών;
Τα χρόνια μετά την Επανάσταση των Πολιτών και τη νίκη του Κορρέα στις εκλογές του 2006, το Frente Unidos, ο συνασπισμός που υπερασπίζεται τη συνέχεια της επανάστασης, γνώρισε πολλές διασπάσεις και αποχωρήσεις ηγετικών στελεχών του, αλλά και συνεργαζόμενων κομμάτων και κινημάτων. Σήμερα, η εκλογική του πλατφόρμα, που στήριξε την υποψηφιότητα Μορένο, αποτελείται από διάφορα σοσιαλιστικά κόμματα και οργανώσεις, μεταξύ των οποίων η Alianza PAIS, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Amazonía Vive, διάφορες διασπάσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος και προοδευτικά κινήματα της επαρχίας. Ένα μέρος της Αριστεράς, ωστόσο, απομακρύνθηκε από την Alianza Pais και υιοθέτησε μια στάση κριτικής αντιπολίτευσης, άλλοτε πιο κοντά στη σοσιαλδημοκρατία, άλλοτε στη γραμμή ενός πιο ορθόδοξου μαρξισμού, κινημάτων που αυτοανακηρύσσονται ιστορικοί κληρονόμοι της «αληθινής» λαϊκής πάλης και αρνούνται στη σημερινή κυβέρνηση κάθε σοσιαλιστική και αριστερή ιδιότητα.
Αυτή η αντιπολιτευτική στον Κορρέα Αριστερά στην πρόσφατη προεκλογική περίοδο συγκεντρώθηκε στον συνασπισμό Acuerdo Nacional para el Cambio (Εθνική Συμφωνία για την  Αλλαγή), με δεσπόζουσα τάση την κεντροαριστερά ή τη σοσιαλδημοκρατία. Το ANC υποστήριξε ως υποψήφιο για την προεδρία το στρατηγό Πάκο Μονκάγιο, που προέρχεται από τη Δημοκρατική Αριστερά (ID), ένα κόμμα με πατριωτικά και σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με τον Τέγιες Βιγιαλόν, μεταξύ των κομμάτων και των κινημάτων που στήριξαν την υποψηφιότητα του Μονκάγιο, βρίσκει κανείς αποχωρήσαντες υπουργούς και υψηλόβαθμα στελέχη προηγούμενων κυβερνήσεων του Κορρέα, όπως ο Αλμπέρτο Ακόστα, που μετά την αποχώρησή του από την κυβέρνηση προωθεί ένα πρόγραμμα ανατροπής του κορρεϊσμού από τα κάτω και τα αριστερά, ή κινήματα αυτοχθόνων, όπως το Pachakutik, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη στήριξη του Κορρέα από το 2006 μέχρι λίγο μετά την επανεκλογή του το 2009, όταν αποστασιοποιήθηκε για να περάσει στην αντιπολίτευση. Κάποια μάλιστα από τα κόμματα που στήριξαν τον Μονκάγιο και την Εθνική Συμφωνία για την Αλλαγή, όπως το Partido Acanza, του πρώην αξιωματούχου της κυβέρνησης Κορρέα, Ραμίρο Γκονσάλες, δεν δίστασαν έστω και συγκυριακά να ενταχθούν σε συνασπισμούς της Δεξιάς, όπως στον La Unidad (Η Ενότητα), πριν βρεθούν υποστηρικτές της άλλης Αριστεράς.

Κατακερματισμός

Τελικά, η υποψηφιότητα του Μονκάγιο, παρά τις πολύ ευνοϊκότερες προβλέψεις, δεν κατάφερε να συγκεντρώσει παρά το 6,73% και την τέταρτη θέση στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου, στερώντας όμως από τον Μορένο την εκλογή από τον πρώτο γύρο. Ο ίδιος ο Μονκάγιο δήλωσε τη μέρα των εκλογών ότι δεν θα στηρίξει κανέναν υποψήφιο στον δεύτερο γύρο.
«Σε μια χώρα ιστορικά κατακερματισμένη, πολιτικά αλλά και γεωγραφικά, η αριστερά αντί να αναλάβει την πρόκληση της ενότητας ενάντια στον κοινό εχθρό, ξοδεύεται πολιτικά και προσθέτει στη βασική και ταξική αντίθεση, τις διαφορές της σχετικά με τον τρόπο που υποστηρίζονται οι αντικαπιταλιστικές θέσεις και οι στρατηγικές για τον κοινωνικό μετασχηματισμό σε βάρος του κοινού καλού», γράφει ο Τέγιες Βιγιαλόν. Αντί να ενωθεί κάτω από το σύνθημα «Όλοι ενάντια στη Δεξιά, ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και τον καπιταλισμό», ένα κομμάτι της Αριστεράς εύκολα προσχωρεί στο «Όλοι ενάντια στον Κορρέα», θέτοντας σε κίνδυνο ό,τι έχει κατακτηθεί την προηγούμενη δεκαετία.
Με ένα κόμμα της Δεξιάς (το Κοινωνικό Χριστιανικό Κόμμα, με υποψήφια τη Σύνθια Βιτέρι) στην τρίτη θέση και με ποσοστό 16,27%, ο δεύτερος γύρος δεν θα είναι εύκολος για το κόμμα του Κορρέα και τον Λενίν Μορένο, που ωστόσο θεωρείται ο επικρατέστερος για την προεδρία του Εκουαδόρ. Στη συνέντευξη Τύπου, ο Κορρέα δεν απέκλεισε μια νίκη του Λάσσο. «Έτσι είναι η δημοκρατία», δήλωσε. Ωστόσο, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα τον κρατήσει κοντά στο Εκουαδόρ, παρά την αρχική του απόφαση, και μπορεί να φέρει πολύ σύντομα την επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Έφη Γιαννοπούλου
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet