Αν υπάρχει πολιτική απόφαση, η συμφωνία θα κλείσει σύντομα

aggelis1

Τη συνέντευξη πήρε
ο Παύλος Κλαυδιανός

Από τη Δευτέρα έχει αλλάξει το κλίμα της διαπραγμάτευσης. Είναι έτσι;
Ναι, είναι έτσι, έχει αλλάξει το κλίμα. Αλλά να δούμε και προς τα που. Τώρα, όντως, είναι ορατό ότι θα κλείσει η αξιολόγηση. Από εκεί και πέρα όμως, αυτό που προκύπτει από δηλώσεις και πληροφορίες, είναι ότι επιβεβαιώθηκε η απόφαση της 12ης Μαΐου, η οποία έλεγε ότι τίθεται θέμα για την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το τέλος του προγράμματος, το 2018, και αυτή η επαναβεβαίωση ήρθε με μια συμφωνία της ελληνικής πλευράς να προχωρήσει στη λήψη μέτρων που αφορούν κατ’ αρχάς το φορολογικό και κατά δεύτερο το ασφαλιστικό.

Αφού όμως εξασφάλισε και αντισταθμίσματα. Αρχικά είχαν απορριφθεί σχετικές ιδέες.
Αυτό είναι ζητούμενο ακόμη. Αρχικά, θυμίζω ότι η πρόταση που προωθούσε η κυβέρνηση ήταν ναι, να πιαστούν τα πλεονάσματα και αν δεν πιαστούν τότε να παρθούν μέτρα, ως διασφάλιση. Προτείνονταν γι’ αυτό η επέκταση του «κόφτη». Τη Δευτέρα στο Eurogroup έγινε αντιστροφή αυτής της ιδέας, όπως προκύπτει από την προσεκτική ανάγνωση των υλικών, των αποφάσεων. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν, και το ποσοστό πάνω από το 3,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αντισταθμιστικά μέτρα στήριξης κοινωνικών στρωμάτων που θα έχουν πληγεί από αυτά τα μέτρα.

Αυτή την ερμηνεία δεν τη δέχεται η ελληνική κυβέρνηση, αποσυνδέει τα αντισταθμιστικά από το υπερβάλλον πλεόνασμα. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επέμεινε σ’ αυτή την ερμηνεία στη Βουλή την Πέμπτη.
Αυτό μένει να διευκρινισθεί. Η κ. Λαγκάρντ, θυμίζω, δήλωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση προσέγγισε τις κοινές θέσεις των θεσμών, της ευρωζώνης και του ΔΝΤ. Να υπολογίσουμε και το εξής. Η συζήτηση αφορά μια οικονομία η οποία έχει απολέσει πάνω από το 25% του δυναμικού της. Οποιοδήποτε μέτρο απελευθέρωσης της χρηματοδότησης της οικονομίας, από οποιαδήποτε πλευρά ενεργοποιηθεί, είναι προφανές ότι θα δημιουργήσει μια ανάκαμψη του ΑΕΠ, και με δεδομένα τα περιοριστικά μέτρα που έχουν ψηφισθεί, θα οδηγήσουν σε πρωτογενή πλεονάσματα μεγαλύτερα των 3,5%. Κατά συνέπεια από το υπερβάλλον θα υπάρξει. Βέβαια η διάρκειά του δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από ένα δυο χρόνια. Γι’ αυτό και ο κ. Τσακαλώτος πιέζει να αναθεωρηθεί το ύψος των πλεονασμάτων μετά τα τρία-τέσσερα χρόνια. Στη Βουλή, όντως, επέμεινε αξιοποιώντας μια φράση από τις δηλώσεις του κ. Μοσκοβισί. Είπε ότι μιλάμε για το καθαρό δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Εδώ, επαναλαμβάνω αυτό που είπα στην αρχή ότι μιλάμε για μέτρα μηδενικού δημοσιονομικού αποτελέσματος πέραν των ορίων του 3,5% που είναι η βάση της συζήτησης.

Έχει τεθεί στο τραπέζι το 3,5% να μειωθεί από τώρα, όπως και να κλιμακωθούν τα μέτρα.
Κατά τη γνώμη μου ως τις γερμανικές εκλογές δεν θα γίνουν αποδεκτές τέτοιες ιδέες. Μετά απ’ αυτές, τον Οκτώβρη, η συζήτηση για το χρέος θα γίνει σε άλλη βάση. Θα αλλάξει και το θέμα της παρουσίας του ΔΝΤ στην ευρωζώνη. Απ’ όλες τις πλευρές ακούμε, όλο και με μεγαλύτερή ένταση, ότι μετά τις γερμανικές εκλογές δεν νομίζω ότι θα μείνει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα για πολύ καιρό. Το ESM είναι έτοιμο να το υποκαταστήσει από κάθε άποψη.

Να δούμε το περιεχόμενο της συνάντησης Μέρκελ-Λαγκάρντ. Σημείωνες σε σχόλιό σου ότι οι δύο κυρίες έριξαν το μπαλάκι στην ελληνική πλευρά. Αν και αναφέρθηκε κάτι και για το χρέος.
Ανοίγει τη συζήτηση για το χρέος, όντως. Αλλά λέω ότι πετάει το μπαλάκι στην ελληνική πλευρά, γιατί αυτό το οποίο συμφωνήθηκε τη Δευτέρα είναι η σειρά των πραγμάτων, η πραγματοποίηση πρώτα του 3,5%. Το παράδοξο είναι ότι αυτά τα μέτρα θα πρέπει να υλοποιηθούν από κυβέρνηση που μπορεί να είναι άλλη και είναι άγνωστο εάν τα εφαρμόσει. Όλα αυτά μπορεί να ανατραπούν. Επιπλέον, η τότε Βουλή θα τα συζητήσει ολ’ αυτά σ’ ένα εντελώς διαφορετικό διεθνές και ευρωπαϊκό περιβάλλον.

Έρχονται τα τεχνικά κλιμάκια, πλέον, με μια πολιτική κατεύθυνση. Εσύ κατά κανόνα στις αναλύσεις σου υπολόγιζες περισσότερο από άλλους αναλυτές το πολιτικό στοιχείο στη διαπραγμάτευση.
Και εξακολουθώ να το μετρώ. Οι θεσμοί επιστρέφουν μετά τη συνάντηση Μέρκελ-Λαγκάρντ, ενώ πριν η Λαγκάρντ είχε συναντήσει τον νέο υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, κ. Στίβεν Μνούτσιν. Σ’ αυτή τη συνάντηση, με βάση αξιόπιστες διαρροές, ο αμερικανός έθεσε θέμα στην κ. Λαγκάρντ γιατί ο μεγαλύτερος μέτοχος του ΔΝΤ δεν έχει την ηγετική θέση στο ΔΝΤ, που είναι παραδοσιακά ευρωπαϊκή. Μετά από αυτή την προσέγγιση το να έρχεται η κ. Λαγκάρντ στο Βερολίνο να συζητά με την κ. Μέρκελ για το ελληνικό πρόγραμμα και να παραμένουν σε όσα μέχρι τώρα ξέραμε ως θέση του ΔΝΤ, σημαίνει ότι οι αμερικανοί δεν βιάζονται.

Ξεχάσαμε τα τεχνικά κλιμάκια που από την Τρίτη συναντούνται με τα ελληνικά.
Έρχονται, ασφαλώς, με εντολή να προχωρήσουν τη συμφωνία του Eurogroup, σε πολύ λίγο χρόνο. Αν όντως ήταν πολιτική η απόφαση, το κλείσιμο της συμφωνίας θα είναι πολύ σύντομο. Αν για κάποιους λόγους, κάποιοι θέλουν αυτό να το τρενάρουν είτε από την πλευρά της κυβέρνησης είτε της ευρωζώνης είτε και από τις δύο, τότε πάμε για Απρίλιο-Μάιο.

Ο αντιπρόεδρος κ. Βάλντις Ντομπρόβσκις είπε ότι μπορεί να ολοκληρωθεί στο επόμενο Eurogroup, του Μαρτίου.
Είναι σαφές αυτό. Αλλά παρ’ όλα αυτά υπάρχουν πολλές διαρροές από πλευράς Κομισιόν, που δεν γνωρίζουμε όμως την αιτιολογία τους, μιλούν για το ενδεχόμενο μιας παράτασης που δεν θα οφείλεται στην αδυναμία ολοκλήρωσης, αλλά γιατί θα είναι χρήσιμο σε κάποια από τις πλευρές. Είναι και η υποχρέωση, βεβαίως, της εκταμίευσης των 6,5 δισ. ευρώ.

Η ποσοτική χαλάρωση πως τοποθετείται στο πλαίσιο των νέων εξελίξεων;
Αυτός που επείγεται περισσότερο από κάθε άλλον να μπορούν να ενσωματωθούν τα ελληνικά ομόλογα, έστω και με περιορισμούς, στο πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης είναι η ίδια η ΕΚΤ. Κι αυτό είναι λογικό, διότι ανησυχούν πάρα πολύ για τις συνέπειες της παρατεταμένης οικονομικής αβεβαιότητας στις τράπεζες. Απ’ ότι ξέρουμε τα νούμερα δεν είναι καθόλου καλά για τις τράπεζες το πρώτο δίμηνο. Αν αυτό συνεχισθεί στο τέλος του χρόνου, ενδεχομένως, απαιτηθούν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο. Μια τέτοια περιπέτεια με τις ελληνικές τράπεζες δεν είναι ό,τι θα ήθελε η ΕΚΤ αυτή την περίοδο, όπως έχουν τα πράγματα σε Ιταλία και Γαλλία.
Γι’ αυτό θέλουν πάση θυσία να λυθεί το θέμα, να ανοίξουν οι κρουνοί της χρηματοδότησης για να τελειώνουν μ’ αυτό τον πονοκέφαλο. Αναζητείται ένα πρόσχημα. Αν κλείσει σχετικά γρήγορα η αξιολόγηση και υπάρξουν κάποιες άλλες διευκρινήσεις δεν αποκλείεται να δούμε τη συζήτηση για το QE να ανοίγει. Τότε, είναι προφανές, θα πέσουν αμέσως τα επιτόκια που θα δανείζονται οι τράπεζες κατακόρυφα.

Και για τα «παρκαρισμένα» κέρδη των κεντρικών τραπεζών θα ανοίξει η συζήτηση;
Αυτά συνδέονται, είναι ενσωματωμένα στις προβλέψεις με τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Τόσο αυτά όσο και τα υπόλοιπα κεφάλαια από την ανακεφαλαιοποίηση είναι στο τραπέζι για την περίπτωση της εγγύησης προς το ΔΝΤ. Αλλά αυτή η συζήτηση είναι λίγο δύσκολο να αρχίσει πριν τον Σεπτέμβρη.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet