This picture taken on April 1, 2017, shows a banner calling for a joint candidacy of the two French 2017 presidential election candidates Benoit Hamon and Jean-Luc Melenchon in Paris. / AFP PHOTO / THOMAS SAMSON

Από δημοσκόπηση σε δημοσκόπηση, ο υποψήφιος της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Ζαν-Λικ Μελανσόν, που υποστηρίζεται από τις δυνάμεις του Μετώπου της Αριστεράς (ΓΚΚ, ENSAMBLE κ.λπ.), φαίνεται να βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση έναντι του Μπενουά Αμόν, υποψήφιου του Σοσιαλιστικού Κόμματος και των Οικολόγων EELV. Η τελευταία δημοσκόπηση του δίνει ένα 17% (+5% από τις 6 Μαρτίου) έναντι 10% του Μπενουά Αμόν. Με βάση την άνοδο αυτή ο ίδιος διατείνεται πως μπορεί να περάσει στην τρίτη από την τέταρτη θέση που ήταν, εκτοπίζοντας τον υποψήφιο της δεξιάς Φρανσουά Φιγιόν, που παραμένει καθηλωμένος στο 19%.
Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν εντείνει τις προσπάθειές του και ελπίζει να βρεθεί σύντομα στην τρίτη θέση, αποσκοπώντας ασφαλώς να βρεθεί στο δεύτερο γύρο. Είναι, όμως, αδύνατο να καλύψει τη διαφορά από τον Μακρόν και την Λεπέν που συγκεντρώνουν πάνω από΄23%. Μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε σεισμικές ανατροπές. Αναλυτές, όμως, τη θεωρούν απίθανη.

«Μια νίκη και όχι δύο ήττες»

Για τον κόσμο της αριστεράς θα ήταν ανατροπή. Μια σίγουρα ανατροπή, αν ήταν ένας ο υποψήφιος της. Γι’ αυτό δύο εβδομάδες πριν τις εκλογές η συλλογικότητα «Έκκληση των 100», που είχε καλέσει πριν έξι μήνες να ενωθεί η αριστερά και να διεκδικήσει την προεδρία με ένα κοινό υποψήφιο, ξαναεμφανίστηκε, τονίζοντας την ανάγκη της ενότητας της αριστεράς έστω και τώρα.
Με κοινό κείμενό της και σε συνεργασία με άλλες συλλογικότητες αναφέρει ότι η αριστερά θα πρέπει να επιδιώξει να έχει «μια νίκη και όχι δύο ήττες», εννοώντας σαφώς ότι είναι προτιμότερο να ενωθεί η αριστερά και να νικήσει παρά να αποκλειστούν από το δεύτερο γύρο και οι δύο υποψήφιοι της Ζαν-Λικ Μελανσόν και Μπενουά Αμόν. Στη νέα διευρυμένη συλλογκότητα μετέχουν μέλη των κομμάτων: ΚΚ, ΣΚ, Οικολόγων, Nouvelle Donne, η πολιτική κίνηση «Μαζί», συνδικαλιστές, κινήματα και επιστημονικές ενώσεις, όπως η «Ουτοπία», οι «Ευτυχισμένες Ημέρες» (από τον τίτλο της ταινίας που αναφέρεται στις μεταπολεμικές ημέρες, τότε που οικοδομήθηκε το κοινωνικό κράτος στη Γαλλία).
Οι συλλογικότητες επιμένουν στην πολιτική θέση για την ενότητα της αριστεράς. Μια θέση που αποδέχεται η πλειοψηφία των αριστερών ψηφοφόρων, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας του Ινστιτούτου IFOP. Πιο συγκεκριμένα, το 78% των αριστερών ψηφοφόρων είναι υπέρ της ενότητας. Το 71% αυτών που προτίθενται να ψηφίσουν τον Ζαν-Λικ Μελανσόν έχουν την ίδια άποψη, ενώ το ίδιο πιστεύει και το 93% των ψηφοφόρων του Μπενουά Αμόν. Με την ενότητα της αριστεράς θα μπορούσε να μειωθεί το ποσοστό της αποχής  που μπορεί να φθάσει σύμφωνα με την έρευνα στο 40%.
Οι συλλογικότητες διαβλέπουν ακόμα και έναν άλλο κίνδυνο αύξησης της αποχής, δεδομένου ότι ένα ποσοστό από το 79% μπορεί να μην πάει στις κάλπες, ή να μετακινηθεί προς τον Μακρόν για να αποκλείσουν τον Φιγιόν από το δεύτερο γύρο. Δηλαδή να λειτουργήσει το σύνθημα υπέρ της «χρήσιμης ψήφου».
«Αυτή η μετακίνηση μπορεί να ανακοπεί με την ενότητα της Αριστεράς»¨, δήλωσε ο εκπρόσωπος του κόμματος Nouvelle Dome. Ο Φρεντερίκ Μποκαρά του ΚΚ συμπλήρωσε πως «θα πρέπει να άρουμε τα εμπόδια και την αμφιβολία ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει» και καταλήγει «μπορεί να μας πουνε ότι είμαστε τρελοί· όχι είμαστε φορείς του λαϊκού κινήματος».

Ποτέ δεν είναι αργά

Για τις δυνάμεις αυτές, που εδώ και καιρό έχουν οργανώσει δημόσιες συζητήσεις, δεν υπάρχουν διαφορετικές απόψεις που θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη συνεργασία. Ακόμα και για το «ζήτημα της Ευρώπης που υπάρχει ισχυρή διαφωνία, όπως εκτιμούν ορισμένοι, θα μπορέσει να βρεθεί η κοινή συνισταμένη», τονίζει ο πρόεδρος του κόμματος Nouvelle Dome, Πιερ Λαρουτυρού. Αποτελεί κοινή πεποίθηση για όλους ότι «ποτέ δεν είναι αργά». Θα μπορούσε να ξεκινήσει μια διαδικασία, παρόμοια me το δημοψήφισμα που οργάνωσαν οι Οικολόγοι (EELV), για να συνεργαστούν με τον Μπενουά Αμόν.
Οι ανησυχίες, οι προβληματισμοί και οι προσπάθειες των κινημάτων και του κόσμου της αριστεράς για την ενότητα της, δεν βρίσκουν μέχρι τώρα ανταπόκριση κυρίως από τον Μελανσόν. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει, θα συνεχίσει το δρόμο που έχει χαράξει. Τώρα, μάλιστα, που έχει καταστεί «το ίδαλμα των μίντια», γράφει το περιοδικό «Politis», «όχι τόσο για τη συνταγματική αναθεώρηση, ή την 6η Δημοκρατία, αλλά περισσότερο για το ταλέντο του ανδρός που έχει του χάρισμα του πλούσιου και ζωντανού λόγου, που ξεσηκώνει τους ακροατές του». Και συνεχίζει, «το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε ότι η υπερβολική προβολή της προσωπικότητας που είναι επιθυμητή από τους θιασώτες του θεσμού της προεδρίας, την οποία ο Μελανσόν θέλει να καταργήσει. Η τρέλα του παράδοξου!» Και το παράδοξο είναι ότι ο Μελανσόν «δεν καταδέχτηκε να δώσει συνέντευξη στο περιοδικό “Politis” με το επιχείρημα ότι εμείς (το περιοδικό) έχουμε εκφραστεί υπέρ της ενότητας των υποψηφίων της αριστεράς». Να σημειωθεί ότι ο «Politis» είχε επανειλλημένα δημοσιεύσει κείμενα υπέρ του Μελανσόν. Στην τελευταία του έκδοση (ηλεκτρονική) αναφέρει σε άρθρο του «πως εν αναμονή των αποτελεσμάτων των προεδρικών εκλογών υπάρχει μια ανακωχή. Είναι γνωστό, όμως, πως η ανασύνθεση της αριστεράς έχει ήδη αρχίσει και όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά».

Μ.Κ
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet