Βουλευτικές εκλογές για τις 8 Ιουνίου εξήγγειλε η βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι κάνοντας χρήση του Fixed Term Parliaments Act, δηλαδή διεξαγωγή εκλογών πενταετούς περιοδικότητας αρχομένης 2015, αλλά και εκλογών λόγω εκδηλωμένης βούλησης των δύο τρίτων των βουλευτών συγκεντρώνοντας στη συνέχεια την απαραίτητη πλειοψηφία των βουλευτών 522 - 13 του Γουέστμινστερ.
Παντού εμφανίζεται παντοδύναμη έχοντας στα πανιά της τον άνεμο των δημοσκοπήσεων που της δίνει διπλάσια ποσοστά από τους Εργατικούς 48% - 24% και τη δύναμη της πολύμηνης δεξιάς ανταρσίας που διεξάγεται ενάντια στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος και τον προοδευτικό, αριστερό ηγέτη του Τζέρεμι Κόρμπιν. Αυτό όμως που αποκρύπτεται είναι ότι από τις 23 Ιουνίου 2016 που ψηφίστηκε το Brexit, η Βρετανία παραμένει μια βαθιά διχασμένη κοινωνία.

 

Του Γ. Βερβέρη*

Οι οπαδοί της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ που αποτελούν τουλάχιστον το 48% του πληθυσμού υπόκεινται σε φραστικό μπούλινγκ τόσο στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης όσο και στην καθημερινότητα. Το ίδιο πολιτικό μπούλινγκ δέχονται και οι οπαδοί του σκωτσέζικου εθνικισμού που ζητούν νέο δημοψήφισμα για ανεξαρτησία της Σκωτίας και παραμονή της στην ΕΕ και οι οπαδοί του ιρλανδικού εθνικισμού που ζητούν την παραμονή της Βόρειας Ιρλανδίας στην ΕΕ και αρνούνται την ανύψωση συνόρων μεταξύ βορρά – νότου και η ηγεσία του TUC με την Φράνσις Ο’ Γκρειντι (η αρχαιότερη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών στον κόσμο) που ζητάει εγγυήσεις για να μην πληρώσει η εργατική τάξη τα βάρη του Brexit θυσιάζοντας το μισθό και τα δικαιώμα��ά της.
Η εξαγγελία των εκλογών από την πρωθυπουργό, που συνοδεύτηκε από τον κατασκευασμένο μύθο ότι ο λαός είναι ενωμένος ενώ το κοινοβούλιο διχασμένο, αποτελεί απόπειρα συγκάλυψης ενός βαθιού χάσματος που διαπερνά ολόκληρη την κοινωνία της Μεγάλης Βρετανίας και θυμίζει δυστυχώς τις εξαγγελίες του Ερντογάν για ένα έθνος και ένα λαό. Σε τι συνθήκες όμως πρόκειται να ζήσει ο λαός;

Άρχισαν τα όργανα

Οι τράπεζες από το City του Λονδίνου έχουν ήδη αρχίσει να μετακινούν τομείς των δραστηριοτήτων τους στην άλλη πλευρά της Μάγχης. Στόχος η ελεύθερη πρόσβαση στις αγορές κεφαλαίου της ΕΕ. Πρώτη η ελβετική UBS εξετάζει τη μεταφορά τμήματος στην Φραγκφούρτη και στη Μαδρίτη, στα οποία θα μετακινηθούν 1.500 θέσεις εργασίας από το Λονδίνο. Στη Φραγκφούρτη, επίσης, θα μετακινηθούν και δραστηριότητες της αμερικάνικης Goldman Sachs με μεταφορά 1.000 θέσεων εργασίας, ενώ 1.000 υπάλληλοι της Βρετανικής HSBC μεταφέρονται στο Παρίσι για αντίστοιχες δραστηριότητες. Για τη μεταφορά 4.000 θέσεων από το Λονδίνο σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες της ηπειρωτικής Ευρώπης προετοιμάζεται και η JPMorgan. Τέλος, σιωπηρά προετοιμάζουν και οι Lloyds τη μεταφορά της έδρας τους στις Βρυξέλλες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξεκαθαρίσει ότι όσο η Βρετανία δεν προτίθεται να δεχθεί την ελεύθερη μετακίνηση των εργαζομένων, το City δεν θα έχει ελεύθερη πρόσβαση στα κεφάλαια και τις αγορές της ΕΕ. Γι’ αυτό και η πρόσφατη διαρροή εκβιασμός στην «Daily Mail» ότι σταματάει η ελεύθερη είσοδος πολιτών της ΕΕ στη Μεγάλη Βρετανία. Η κατάργηση του καθεστώτος πρόσβασης στις ευρωπαϊκές αγορές θα επηρεάσει περίπου 40 βρετανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τραπεζικούς ομίλους. Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τις προειδοποίησε ότι για να μεταφέρουν τις λειτουργίες τους στην ευρωζώνη χρειάζεται ένα διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών. Το ενδιαφέρον της έρευνας της αξιοπιστίας τους μέσα σε αυτό το διάστημα δεν αφορά τόσο το πού θα μεταφερθεί η έδρα των βρετανικών τραπεζών, όσο η ασφάλεια και η φερεγγυότητά των δραστηριοτήτων τους, όπως δήλωσε το μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου Σαμπίν Λάουτεν Σλέγκερ. Και η λίρα Αγγλίας; Σταθεροποιημένη μετά το 19% που έχασε στην ισοτιμία της λόγω Brexit.

Το Εργατικό Κόμμα, κλειδί των εξελίξεων

Το μεγάλο στοίχημα, όμως, αντιστροφής της κατάρρευσης και αποκατάστασης της κοινωνικής σταθερότητας αφορά τον ηγέτη των Εργατικών Τζέρεμι Κόρμπιν, ο οποίος δήλωσε στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι για πολλά από τα ΜΜΕ και το κατεστημένο, οι εκλογές είναι προδιαγεγραμμένες. Πιστεύουν ότι υπάρχουν κανόνες στην πολιτική που όταν δεν τους ακολουθείς, εξαφανίζεσαι. Πιστεύουν ότι δεν μπορείς να κάνεις πραγματικές αλλαγές και, αν τις επιχειρήσεις, δεν μπορείς να νικήσεις. Λένε ότι δεν παίζω με τους κανόνες, αλλά είναι οι κανόνες τους. Ότι δεν μπορούμε να νικήσουμε γιατί δεν παίζουμε το δικό τους παιχνίδι. Και πράγματι έχουν δίκιο. Εγώ δεν παίζω το παιχνίδι τους και μια εργατική κυβέρνηση που θα εκλεγεί στις 8 Ιουνίου δεν θα παίξει με τους δικούς τους κανόνες. Για αυτό και τα αφεντικά τους καθώς και τα κονσόρτσιουμ θα πρέπει να φοβούνται από μία νίκη των Εργατικών.
Κι εγώ εάν ήμουν, συνέχισε, πρόεδρος των σιδηροδρόμων ή ο Φίλιπ Γκριν θα ανησυχούσα από μια κυβέρνηση των Εργατικών. Ή αν ήμουν πρόεδρος των πολυεθνικών επιχειρήσεων που φοροδιαφεύγουν θα ήθελα να δω τη νίκη των Συντηρητικών. Οι Εργατικοί, όμως, είναι αυτοί που θα βάλουν την πλειοψηφία των ανθρώπων πάνω από τα κέρδη.
Η καμπάνια του Κόρμπιν εμπνέεται από τον Μπέρνι Σάντερς και τον αγώνα του να ανακηρυχτεί ως υποψήφιος των Δημοκρατικών στις Αμερικάνικες Προεδρικές εκλογές. Και για αυτό τους είπε, επίσης, στο Κοινοβούλιο: «Όταν νικήσουμε, είναι ο λαός όχι οι δυνατοί που θα κερδίσει. Είναι οι νοσοκόμες, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, οι μικρομαγαζάτορες, οι ντιλιβεράδες, οι οικοδόμοι, οι υπάλληλοι γραφείου. Όλοι θα κερδίσουμε.» Ελπίδα των Εργατικών είναι να στρέψουν τη συζήτηση στην κατάσταση της οικονομίας, στο βιοτικό επίπεδο, στα δημόσια σχολεία και στο σύστημα υγείας.

Η αναμέτρηση των κομμάτων

Η Ντάουνινγκ Στριτ δηλώνει ότι βγάζοντας μαθήματα από την αποτυχία της να στηρίξει στο δημοψήφισμα την παραμονή στην ΕΕ, δεν θα συνεχίσει τις γενικές εξαγγελίες αλλά θα χτυπήσει πόρτες, θα κάνει συζητήσεις και θα συναντήσει όσο το δυνατόν περισσότερους ψηφοφόρους. Οι Εργατικοί, επίσης, δήλωσαν ότι δεν θα κάνουν καμία συμμαχία με το σκωτσέζικο εθνικισμό αρνούμενοι την πρόσκληση της Νίκολα Στέρτζον για προοδευτική συμμαχία με το Σκωτσέζικο Εθνικιστικό Κόμμα. Έβγαλαν έτσι κι αυτοί τα μαθήματά τους από την συμμαχία του τότε ηγέτη των Εργατικών Μίλιμπαντ που είχε κάνει με τους σκωτσέζους εθνικιστές στη διάρκεια των εκλογών του 2015. Δεν δίνουν έτσι την ευκαιρία στους Τόριδες να κατηγορήσουν τους Εργατικούς για εθνική μειοδοσία στις επερχόμενες εκλογές. Και συμπλήρωσε ότι δεν θεωρεί το Κόμμα του Σκωτσέζικου Εθνικισμού προοδευτικό γιατί, ενώ έχει αριστερή ρητορεία μέσα στο βρετανικό κοινοβούλιο, στη διακυβέρνησή του στη Σκωτία εφαρμόζει δεξιά πολιτική και υπερψήφισαν τις περικοπές των δαπανών που πρότειναν οι Τόρις για τη Σκωτία. Βέβαια η Τερέζα Μέι δεν έχασε ούτε λεπτό. Την ίδια ώρα που ο Κόρμπιν αρνούνταν τη συμμαχία με τους σκωτσέζους εθνικιστές, επιτέθηκε σε ομιλία της στο Μπόλτον, στη συμμαχία του χάους, η οποία υποτίθεται θα περιείχε τους Εργατικούς, το Κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών και τους Σκωτσέζους Εθνικιστές. Ενώ η συμμαχία δεν έγινε η Μέι τους την είχε στημένη.

Ο χρόνος σε βάρος των Εργατικών

Οι δυσκολίες όμως του Κόρμπιν δεν περιορίζονται μόνο στη συγκρότηση των ευρύτερων συμμαχιών. Ο χρόνος που απομένει στους Εργατικούς όπως και για όλους, ως τις εκλογές είναι περιορισμένος για την ολοκλήρωση των διεργασιών που προβλέπονται σε σχέση με τον υποψήφιο σε κάθε εκλογική περιφέρεια. Οι εκλογές στην Αγγλία διεξάγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με σύστημα πλειοψηφικό. Έτσι έχει τεράστια σημασία η διαδικασία επιλογής του υποψηφίου εν μέσω κομματικής ανταρσίας στην οποία ηγείται ο Τόνι Μπλερ, που ήδη έχει δηλώσει ότι τις εκλογές θα τις κερδίσει η Τερέζα Μέι όποτε κι αν τις προκυρήξει. Και αυτό λίγες ώρες πριν την εξαγγελία τους από την πρωθυπουργό. ¨Ετσι αποκτάει ιδιαίτερη σημασία εάν ο υποψήφιος θα ανήκει στην τάση στήριξης του Κόρμπιν ή στην τάση απόρριψης της ηγεσίας και είναι με τον Τόνι Μπλερ. Ας θυμηθούμε ότι στην προηγούμενη σύνθεση Εργατικών βουλευτών του Γουεστμίνστερ κυριαρχούσαν με σχέση 60%-40% οι αρνητές της ηγεσίας του Κόρμπιν, ενώ στα 630.000 μέλη του Εργατικού Κόμματος, η συντριπτική πλειοψηφία είναι οπαδοί του.
Αυτό μας κάνει να αναλογιστούμε τη διπλή δυσκολία του ηγέτη των Εργατικών. Η πρώτη είναι να πάρει την πλειοψηφία στις εσωκομματικές εκλογές-επιλογές των υποψηφίων βουλευτών και η δεύτερη είναι να κερδίσει την πλειοψηφία των βουλευτών στο Κοινοβούλιο. Αν αναλογιστεί κανείς ότι 10 εν ενεργεία βουλευτές δεν θα είναι υποψήφιοι, η μάχη της διαδοχής ανάμεσα στους πιστούς υποψηφίους και στους αντιπολιτευόμενους του θα είναι άγρια.
Έτσι σαν επείγον μέτρο για τους βουλευτές του Εργατικού Κόμματος ενδέχεται να είναι να ξαναδεχθούν την υποψηφιότητά τους στην εκλογική τους περιφέρεια καθώς επίσης και υποψήφιοι που δεν κέρδισαν, να είναι ξανά υποψήφιοι. Ο ρόλος της Εθνικής Εκτελεστικής Επιτροπής διογκώνεται στην επιλογή των υποψηφίων που θα ασκηθεί βέβαια σε συνεργασία με τις περιφερειακές επιτροπές. Πώς θα εκφρασθεί όμως η προτίμηση των εκατοντάδων χιλιάδων μελών; Πώς θα εκφρασθεί, επίσης, η προτίμηση στο πρόσωπο του Κόρμπιν, των εκατομμυρίων ψηφοφόρων του Εργατικού Κόμματος; Πώς θα γίνει ένας οπαδός του Κόρμπιν να ψηφίζει τον τοπικό υποψήφιο του Εργατικού Κόμματος όταν αυτός έχει στραφεί ανοιχτά ενάντια στον ηγέτη του; Πως τα μέλη του κόμματος θα επιβάλλουν την ανανέωση στο Εργατικό κατεστημένο ανατρέποντας τον Μπλερισμό που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η βαριά πατημασιά του Θατσερισμού πάνω στο κόμμα.


* Συντονιστής Ευρωπαϊκής
Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ.
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet