kovanis

Τέλος του α΄ γύρου σήμερα. Πάνω από 50 εκατ. Γάλλοι και Γαλλίδες θα βρεθούν μπροστά στις κάλπες. Στις πιο κρίσιμες εκλογές, σύμφωνα με αναλυτές, όχι μόνο γιατί γίνονται σ’ ένα βαρύ κλίμα λόγω της τελευταίας, πριν τρεις ημέρες, τρομοκρατικής ενέργειας, που έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά τέτοιων πράξεων που σημάδεψαν την προεδρία του Φρ. Ολάντ. Αλλά, κυρίως, γιατί με τις εκλογές αυτές θα κριθεί το μέλλον της Γαλλίας. Αν, δηλαδή, θα καταφέρει να χαράξει μια άλλη πολιτική απ’ αυτή της λιτότητας και αν θα μπορέσει να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην πορεία και το μέλλον της ΕΕ, που διέρχεται μια περίοδο υπαρξιακής κρίσης, μετά το Brexit και τις αδιέξοδες πολιτικές της δημοσιονομικής προσαρμογής και της λιτότητας.
Οι εκλογές είναι, ακόμα, κρίσιμες γιατί το παλιό πολιτικό τοπίο, με τα δύο κόμματα που εναλλάσσονται στην κυβέρνηση, δεν θα είναι το ίδιο μετά τις ανατροπές και τις εκπλήξεις κατά την προεκλογική περίοδο, αλλά και τα αποτελέσματα που αναμένονται και θα γίνουν γνωστά τις βραδινές ώρες.
Το κεντροδεξιό κόμμα, οι Ρεπουμπλικάνοι, με υποψήφιο τον Φρανσουά Φιγιόν, δεν φαίνεται να έχει μεγάλες προσδοκίες για το δεύτερο γύρο. Κορυφαία στελέχη του, όπως ο Νικολά Σαρκοζί, βιάστηκαν να ανακοινώσουν πως θα ψηφίσουν τον Εμμανουέλ Μακρόν, αν θα έχει απέναντί του τη Μαρίν Λεπέν. Η δήλωση αυτή σηματοδοτεί ταυτόχρονα και τις διεργασίες που γίνονται για την επόμενη μέρα. Διεργασίες που θα κλονίσουν την ήδη κλονισμένη συνοχή, αλλά και την ενότητα της παράταξης.

Δυσοίωνες προοπτικές για το ΣΚ

Για το Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΣΚ) οι προβλέψεις είναι ακόμα πιο δυσοίωνες. Η πενταετία της προεδρίας Ολάντ ήταν καταλυτική για το μέλλον του κόμματος. Η υποψηφιότητα του Μπενουά Αμόν, που εκλέχτηκε στις προκριματικές του ΣΚ, ακριβώς για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, ερχόμενος σε ρήξη με την πολιτική του Φρανσουά Ολάντ, δημιούργησε κάποιες ελπίδες στην αρχή. Υπονομεύθηκε και καταπολεμήθηκε, όμως, από τα στελέχη του κόμματος και το μηχανισμό του. Μετά τις προεδρικές εκλογές, η μεγαλύτερη δοκιμασία του θα είναι οι βουλευτικές εκλογές, αν θα κατορθώσει να διατηρήσει μια αξιοπρεπή κοινοβουλευτική παρουσία.

Η επιλογή Μακρόν

Οι κυρίαρχες ελίτ (οικονομική, μιντιακή, κρατική, γραφειοκρατική), που είχαν προβλέψει προς τα που κινείται η πολιτική ζωή, έκαναν έγκαιρα την επιλογή τους να προβάλουν και να στηρίξουν το «χρυσό παιδί», όπως γράφτηκε, τον Εμμανουέλ Μακρόν, που θα εκφράσει την ανανέωση, τον εκσυγχρονισμό. Τον τεχνοκράτη που χρειάζεται η σημερινή εποχή μακριά από τα πολιτικά σχήματα. Η στήριξη στον Μακρόν ήταν και είναι σταθερή από τους κύκλους αυτούς στο εσωτερικό, αλλά και τις Βρυξέλλες και τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα, που του τηλεφώνησε πριν τρεις μέρες «να μάθει για τις γαλλικές εκλογές», όπως γράφτηκε στο γαλλικό Τύπο.

Η ενότητα της αριστεράς και ο κοινός της υποψήφιος

Το πολιτικό παιχνίδι αλλιώς σχεδιάστηκε, αλλιώς όμως, όπως δείχνει η πραγματικότητα, εξελίχθηκε. Και είναι εντελώς αβέβαιο πώς θα καταλήξει. Αρχικά προβλεπόταν η αριστερά να περιοριστεί στο συνηθισμένο ρόλο, παίρνοντας τα γνωστά ποσοστά της. Η πρώτη αναταραχή σ’ αυτή την προοπτική προκλήθηκε με την εκλογή του Μπενουά Αμόν, που φαινόταν να ξεκινά τον προεκλογικό του αγώνα με βάση το 15%-17%. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν περιοριζόταν στο 10%-11%. Η προοπτική αυτή ανατράπηκε πολύ γρήγορα. Ο Μπενουά Αμόν βρέθηκε παγιδευμένος, όπως αναφέραμε, από το ίδιο του το κόμμα, ενώ η προσπάθεια για την ενότητα της αριστεράς απέτυχε.

Η ελπίδα για το β΄ γύρο

Ένα μέρος του κόσμου, όμως, που τον είχε στηρίξει να κερδίσει τις προκριματικές, καθώς και όσοι περίμεναν να διαμορφωθούν τα εκλογικά σχήματα, τάχθηκαν αμέσως υπέρ του Ζαν-Λικ Μελανσόν, παρά τις επιφυλάξεις τους, τις αμφιβολίες, κυρίως για τον τρόπο διαχείρισης του νέου αριστερού, ριζοσπαστικού πόλου που διαμορφώνεται με το σχήμα της «Ανυπότακτης Γαλλίας». Ασφαλώς, κεντρικός πυρήνας με τη μορφή των λαϊκών εκλογικών επιτροπών παραμένουν οι δυνάμεις του Μετώπου της Αριστεράς, στο οποίο μετέχει το Γαλλικό ΚΚ και άλλες αριστερές οργανώσεις και κινήσεις.
Η συσπείρωση και στράτευση αυτή των αριστερών δυνάμεων με τον Ζαν-Λικ Μελανσόν απέκτησε μια δυναμική που έγινε γνωστή και με τα δημοσκοπικά ευρήματα και τις μαζικές λαϊκές συγκεντρώσεις, που ανέδειξαν αναμφισβήτητα την ανοδική πορεία τής υποψηφιότητάς του.
Η άνοδος αυτή εξέφρασε μια δυναμική που υπάρχει μέσα στη γαλλική κοινωνία και είχε εκδηλωθεί με τους πολύμηνους αγώνες κατά του αντεργατικού νόμου, που ψήφισαν οι Ολάντ- Βαλς- Μακρόν. Η δυναμική της καμπάνιας της «Ανυπότακτης Γαλλίας» έχει προκαλέσει ενθουσιασμό και την απρόσμενη ελπίδα για τη δυνατότητα να περάσει ο υποψήφιος της αριστεράς στο β΄ γύρο.

Συνέχεια των μεγάλων κινητοποιήσεων

Η ελπίδα αυτή φέρνει ένα άρωμα από τις μεγάλες κινητοποιήσεις του 1995, τότε που κατέβηκαν σε απεργία και βγήκαν στους δρόμους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στις μεγάλες πόλεις Μασσαλία, Τουλούζη, καθώς και την τεράστια κινητοποίηση το καλοκαίρι του 2005, όπου ευρύτατες κατηγορίες πολιτών σ’ όλη τη Γαλλία τάχθηκαν υπέρ του «όχι» στην ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη. Ο κόσμος τότε δεν πήρε απλώς μέρος στις διαδικασίες, τις διαμόρφωσε μέσα από ποικιλόμορφα κοινωνικά δίκτυα, τα οποία συγκροτήθηκαν και λειτούργησαν με συμμετοχικές διαδικασίες. Η εμπειρία αυτή δεν πήγε χαμένη, εφαρμόζεται και σήμερα. Έτσι, η μάχη δεν περιορίζεται μόνο στις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς. Καθημερινά εμφανίζονται μεγάλες ομάδες και κατηγορίες πολιτών, που τάσσονται ανοικτά υπέρ του υποψήφιου της αριστεράς. Συνδικαλιστές (κάπως δύσκολο και ασυνήθιστο για την Γαλλία) από όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι περισσότεροι στελέχη της CGT, με κοινό τους κείμενο τόνισαν ανάγκη υπερψήφισης του υποψήφιου της αριστεράς.
Παρόμοιο κείμενο υπέγραψαν πάνω από 1.000 διανοούμενοι. Οι οικονομολόγοι από την πλευρά τους, καθώς και πανεπιστημιακοί έδωσαν το δικό τους παρόν. Τη στήριξή τους στον υποψήφιο της αριστεράς εξέφρασαν διανοούμενοι από τη Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία, αλλά και τις ΗΠΑ, που δημοσίευσαν κείμενο με τον τίτλο «Αν αγαπάτε τη Γαλλία, μην αναπαράγετε την τραγωδία… Τραμπ», δηλώνοντας ότι είναι στο πλευρό των προοδευτικών δυνάμεων της Γαλλίας.

Μαξιμιλιανός Ίλιτς Μελανσόν

Από τη στιγμή που οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν τη σταθερή άνοδο του Μελανσόν, οι αντίπαλοί του δεν σταμάτησαν να τον επικρίνουν για «το επικίνδυνο οικονομικό του πρόγραμμα», που «θα μετατρέψει τη Γαλλία σε Κούβα». Οι Φρανσουά Φιγιόν και Εμμανουέλ Μακρόν μίλησαν για το «κομμουνιστικό πρόγραμμα» του Μελανσόν, ο οποίος «φαντάζεται τον εαυτό του πως είναι καπετάνιος στο Θωρηκτό Ποτέμκιν…», όπως ανέφερε ο Φρ. Φιγιόν. Ακόμα και ο Φρ. Ολάντ έσπασε τη σιωπή του και μίλησε στο περιοδικό «Point» για τον κίνδυνο που υπάρχει, αν εκλεγεί ο Μελανσόν στο β΄ γύρο.
Η εφημερίδα «Φιγκαρό» σε άρθρο της με τίτλο «Μαξιμιλιανός, Ίλιτς Μελανσόν» παραπέμπει στις μορφές των Λένιν, Ροβεσπιέρου, αλλά και Τρότσκι και Κάστρο, Τσάβες ακόμα και του Μαρσέ, για να τρομάξει τους αστούς. Επιμένει να τον χαρακτηρίζει σαν «απόστολο της επαναστατικής δικτατορίας» και ο ανταποκριτής της «Μοντ» στις Βρυξέλλες γράφει πως «η Λεπέν και ο Μελανσόν αποτελούν τον ίδιο κίνδυνο για την Ευρώπη».

Εκλογή Μελανσόν θα σημάνει ριζική αλλαγή

Τα δημοσιεύματα αυτά δεν δείχνουν τίποτα άλλο παρά το φόβο τους στην ενδεχόμενη εκλογική επιτυχία του Μελανσόν για το β΄ γύρο, αναφέρει ο Πιερ Λοράν.
Και ο Ολιβιέ Μπεζανσενό, που υποστηρίζει τον υποψήφιο του ΝΑΚ, αν και ασκεί έντονη κριτική στον Μελανσόν, τονίζει ότι «η εκλογή Μελανσόν θα επιφέρει μια ριζοσπαστική αλλαγή της κατάστασης».
Μιας κατάστασης που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητες, αμφιβολίες και ελπίδες.

Μ. Κοβάνης
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet