marsel-1

Πώς γίνεται να είχαν κατασκευαστεί, χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί, μόνο η γραμματική και το συντακτικό της διατεταγμένης δημοσιογραφίας μπορεί να το εξηγήσει. Διότι ο ταλαίπωρος σχολιαστής έπρεπε σε λίγες γραμμές και να πιστώσει σε προηγούμενες κυβερνήσεις την κατασκευή των εθνοφελών έργων, και να χρεώσει την ανολοκλήρωτη παράδοση στη σημερινή.

 

Το μεροκάματο του τρόμου

Το πρωτοσέλιδο αυτό των υπό εκκαθάριση «Νέων» θα το έχετε δει, πιθανότατα, κρεμασμένο στα μανταλάκια. Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι, όποιος κάνει τον κόπο και καταβάλει και τον όβολό του, στο σχετικό δισέλιδο ρεπορτάζ στο εσωτερικό τής εφημερίδας μάταια θα αναζητήσει την επαλήθευση του πρωτοσέλιδου ισχυρισμού με στοιχεία.
Για παράδειγμα, η γλαφυρή εισαγωγική περιγραφή του δαιμονίου συντάκτη «άρχισαν να σχηματίζονται ουρές δεκάδων χιλιομέτρων» μετασχηματίζεται λίγο πιο κάτω, στην αναλυτική περιγραφή των συμβάντων, σε «ουρά που ξεπέρασε τα οκτώ χιλιόμετρα κυρίως κατά τις απογευματινές ώρες». Για πόση ώρα παρατηρήθηκε αυτό το φαινόμενο, είναι μια λεπτομέρεια που δεν αφορά το συντάκτη, ούτε τον αρχισυντάκτη. Πολλώ δε μάλλον το διευθυντή. Λεπτομέρειες θα κοιτάμε τώρα; Το ζήτημα είναι η αρχική εντύπωση, ο «ξύλινος» τίτλος. Τι σημασία έχει αν στο «ρεπορτάζ» τελικά ομολογείται ότι «τόσο στην Ολυμπία όσο και στην Ιονία Οδό η πρόοδος των εργασιών φθάνει το 95%». Στο δε τμήμα του Μαλιακού και στη σήραγγα των Τεμπών το 100%, όπως και πάλι ομολογείται. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρόλο που αφήνεται να εννοηθεί σε όλο το ρεπορτάζ το αντίθετο, εγκαίνια της Ιονίας Οδού δεν έχουν γίνει. Προγραμματίζονται για την Πρωτομαγιά.
Τώρα, ας δούμε σε τι συνίσταται το 5% των εργασιών που δεν έχει ολοκληρωθεί: «Απομένει να γίνει η τελική ασφλατόστρωση σε τμήματα του αυτοκινητόδρομου [όχι σε όλο το μήκος] από το ύψος Ξυλοκάστρου έως το Ρίο». Επίσης, «απομένουν ακόμη εννέα χιλιόμετρα σε τέσσερα σημεία [από δύο και κάτι χιλιόμετρα σε κάθε σημείο, δηλαδή]». Αυτές οι τεράστιες ελλείψεις, σε δίκτυο αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων, καταταλαιπώρησαν «πολλούς οδηγούς» και «μηχανές πολλών αυτοκινήτων, που άρχισαν να βγάζουν καπνούς από την υπερθέρμανση».
Το αποκορύφωμα είναι η ένθεση στο δισέλιδο «αφιέρωμα» ενός σχολίου, το οποίο καταλήγει στο εξής σπαραξικάρδιο ανόητο-αδιανόητο: «Έδωσαν στην κυκλοφορία εθνικούς δρόμους που κατασκευάστηκαν από προηγούμενες κυβερνήσεις και μάλιστα δεν είχαν ολοκληρωθεί». Πώς γίνεται να είχαν κατασκευαστεί, χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί, μόνο η γραμματική και το συντακτικό της διατεταγμένης δημοσιογραφίας μπορεί να το εξηγήσει. Διότι ο ταλαίπωρος σχολιαστής έπρεπε σε λίγες γραμμές και να πιστώσει σε προηγούμενες κυβερνήσεις την κατασκευή των εθνοφελών έργων, και να χρεώσει την ανολοκλήρωτη παράδοση στη σημερινή. Δύσκολο, πράγματι, έργο, γιατί σου κομποδένει τη γλώσσα.
Κι όχι μόνο η γλώσσα, αλλά και το μυαλό και την ψυχή. Ιδίως όταν ξαναδείς τι είχες κάποτε γράψει, μετά από κάμποσα χρόνια, χωρίς πια την καταραμένη πίεση της σκληρής βιοπάλης.


Χ. Γ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet