Του ειδικού συνεργάτη

Αναφέρεται συχνά ανάμεσα στα γνωστά συστημικά στερεότυπα περί των διαρθωτικών προβλημάτων του πρωτογενή τομέα της χώρας μας ότι το σύνολο των γεωργών εμφανίζεται όλο και περισσότερο γερασμένο με συνέπεια τη δυσκολία στην υιοθέτηση νέας τεχνογνωσίας και πρακτικών και στην προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες συνθήκες στη διεθνή αγορά των γεωργικών προϊόντων. Αυτό φαίνεται ότι δεν ισχύει καθόλου για το κατεστημένο των «αγροτοσυνεταιριστών» που πάντα επιδεικνύουν ανυπέρβλητη επινοητικότητα στο να βρίσκουν «άλλα κόλπα», για να στήσουν ξανά και ξανά γλέντια με τα κοινοτικά κονδύλια, στις πλάτες της συντριπτικής πλειοψηφίας του αγροτικού κόσμου. Έτσι, πολύ πριν την επίσημη χρεοκοπία/κατάργηση της παλιάς ΠΑΣΕΓΕΣ ήταν φανερό ότι το «εναλλακτικό» σχέδιο άρχισε να υλοποιείται και το παιγνίδι πλέον να μεταφέρεται στις «διεπαγγελματικές οργανώσεις» που άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια μετά τη βροχή.
Σήμερα θα ασχοληθούμε μόνο με την Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Κρέατος (ΕΔΟΚ), της οποίας τα μέλη είναι ο ΣΕΚ (ΣύνδεσμοςΕλληνικής Κτηνοτροφίας), η ΠΑΣΕΓΕΣ, η Πανελλήνια Ένωση Εμπορικών Αντιπροσώπων Κρέατος, ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Επεξεργασίας Κρέατος (ΣΕΒΕΚ), ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βιομηχανικών Σφαγείων – Κρέατος και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Καταστηματαρχών Κρεοπωλών (ΠΟΚΚ).

Υποχρεωτική εισφορά υπέρ ΕΔΟΚ

Η αφορμή για την ενασχόληση μας με την ΕΔΟΚ είναι η αγανάκτηση των κτηνοτρόφων για την απαίτηση πληρωμής από τους ίδιους ή παρακράτησης του τιμήματος από την αξία πώλησης των σφαγίων τους από τους εμπόρους κρέατος, μιας υποχρεωτικής εισφοράς υπέρ της ΕΔΟΚ, ανεξάρτητα αν συμμετέχουν ή όχι σε αυτήν. Ένα χαράτσι που επιβλήθηκε, όταν με την 866/56554 (ΦΕΚ Β 943/26-52015) απόφαση του υπουργού, Ε. Αποστόλου, (τότε αναπλ. υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης), κηρύχθηκε ως δεσμευτική η διεπαγγελματική συμφωνία της ΕΔΟΚ σχετικά με τον καθορισμό εισφοράς στα μέλη της. Και μάλιστα «η εισφορά αρχικά θα καταβάλλεται μόνο από τους κτηνοτρόφους κατά ένα ποσό που θα υπολογίζεται ανά τόνο κρέατος σφαγίων ζώων που σφάζονται στην Ελλάδα και βάρους ζώντων ζώων που θα γίνεται αναγωγή σε σφάγιο κατά την πώληση. Ανά είδος κρέατος συμφωνήθηκαν τα εξής: 3.1. Αιγοπρόβατα, εισφορά 3€/τόνο κρέατος, 3.2. Χοιρινά, εισφορά 0,5€/τόνο κρέατος, 3.3. Βοοειδή (ζώα κρεατοπαραγωγής), εισφορά 1€/τόνο κρέατος, 3.4. Βοοειδή (ζώα γαλακτοπαραγωγής), εισφορά 3€/τόνο κρέατος, 3.5. Κοτόπουλα, εισφορά 0,3€/τόνο κρέατος». Με δυο λόγια, μόνο οι κτηνοτρόφοι (δηλαδή εξαιρούνται βιομηχανίες, σφαγεία, έμποροι κρέατος, κρεοπώλες) και μάλιστα είτε είναι, είτε δεν είναι μέλη της ΕΔΟΚ. Αυτό κι αν είναι συνέπεια στην «ταξική μεροληψία υπερ των αδύναμων»!
Ποια η σκοπιμότητα της εισφοράς; Σε επίσημο έγγραφο που διακινεί η ίδια η ΕΔΟΚ, η εισφορά αιτιολογείται σαν «απόλυτα και άμεσα απαραίτητη για την υλοποίηση του εγκεκριμένου προγράμματος “MEET THE LAMB”, τριετούς διάρκειας, καθώς και άλλων προγραμμάτων που έχουν κατατεθεί για έγκριση στην ΕΕ». Σε απλά ελληνικά, για να καλυφθεί το ποσό της ίδιας συμμετοχής της ΕΔΟΚ στο συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα συνολικού προϋπολογισμού 3.200.000€ για δράσεις στις αγορές της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Ιταλίας. Και τι αφορά αυτό το πρόγραμμα;Την προώθηση στην εγχώρια και ευρωπαϊκή αγορά κρέατος από βαρύτερα και πιο ηλικιωμένα αρνιά, γιατί κατά την άποψη της ΕΔΟΚ (και των ελάχιστων επωφελούμενων φυσικά) κακώς οι καταναλωτές προτιμούν τα αρνάκια γάλακτος ή έστω το πολύ ενός έτους, τα οποία η εγχώρια παραγωγή καλύπτει υπερεπαρκώς (97%).
Επιπλέον, για να διευκολυνθεί αυτό το «μεγαλόπνοο» πρόγραμμα, με πρόσφατη απόφαση του ΔΣ του ΕΛΓΟ, υπεγράφη Συμφωνητικό συνεργασίας με την ΕΔΟΚ, το οποίο της δίνει πρόσβαση στο πληροφορικό σύστημα του ΕΛΓΟ και στην εφαρμογή ΑΡΤΕΜΙΣ, που καταγράφει τα ισοζύγια κρέατος, δηλαδή ελέγχει την ελληνική αγορά κρέατος σε σχέση με την προέλευση-καταγωγή του. Ένα συμφωνητικό που οι κακές γλώσσες λένε πως, «εντάλθηκε» από ανώτατα κλιμάκια του ΥΠΑΑΤ και που κρατείται σαν επτασφράγιστο μυστικό.

Αντί επιλόγου

Με δεδομένη την κατάργηση από τον ν. 4384/16 του σχετικού άρθρου 8 του ν.4015/11, που ορίζει το θεσμικό πλαίσιο των Διεπαγγελματικών Οργανώσεων, χωρίς να έχει αντικατασταθεί ως τα σήμερα με άλλο νόμο, μήπως υπάρχουν τεράστια νομικά κενά τόσο στην αναγνώριση και όσο και την νόμιμη λειτουργία της ΕΔΟΚ ;
Εφόσον ισχύει η σαφής πρόβλεψη του άρθρου 8 της ΥΑ 336178/2000 (ΦΕΚ Β 421/2000), ότι οι διεπαγγελματικές συμφωνίες μπορούν να γίνουν υποχρεωτικές και για μη μέλη τους για περιορισμένη χρονική περίοδο, γιατί στην ΥΑ του 2015 η υποχρεωτική εισφορά από μη μέλη δεν ορίζεται από πότε έως πότε ισχύει;
Μήπως να επιληφθούν του θέματος οι αρμόδιες Αρχές;
Η λαϊκή σοφία λέει «βάνουν τον λύκο μπιστικό, την αλεπού δραγάτη;». Αλλά κι αν κατά λάθος τον βάνουν, μήπως πρέπει να σπεύσουν να επανορθώσουν;
Και οι νοώντες νοήτωσαν.
Πρόσφατα άρθρα ( Κοινωνία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet