Τρεις δεκαετίες επίμονων διεκδικήσεων για ελευθερίες και ελευθερία

diktio1

Ιούνιος 1988-Ιανουάριος 1990: Διαδηλώσεις και καταλήψεις κατά της αθώωσης
του δολοφόνου αστυνομικού Μελίστα

Πριν τριάντα χρόνια γεννήθηκε η ιδέα για ένα χώρο υπεράσπισης των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Και ήταν η δίωξη της δικηγόρου Κατερίνας Ιατροπούλου που επέβαλε τη σύσταση της Επιτροπής Υπεράσπισης Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων, τον Ιούλιο του 1986, μιας επιτροπής που τον Απρίλιο του 1987, στην αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδας, μετασχηματίστηκε σε Κίνηση Υπεράσπισης Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων, με τη συμμετοχή ευρύτατου φάσματος δυνάμεων που προέρχονταν από τα κοινωνικά κινήματα, την εξωκοινοβουλευτική αριστερά, το ΚΚΕ εσωτ. ΑΑ και τον αναρχικό χώρο και τον Δεκέμβριο του 1994 πήρε τη μορφή του Δικτύου για Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, ενός χώρου που εξελίχθηκε στο χρόνο, όντας όμως πάντα παρών στο δρόμο, εκεί που αναδύονται τα κινήματα.
Ο τίτλος του Δικτύου ευρύς, για να χωρά κάθε κοινωνική διεκδίκηση. Στα τριάντα χρόνια συνεχούς και ενεργούς παρουσίας, εστίασε στην αντίσταση στην κρατική και διακρατική καταστολή, στην αλληλεγγύη σε πολιτικούς κρατούμενους και διωκόμενους αγωνιστές, στην έμπρακτη κοινωνική αλληλεγγύη, στη διεθνιστική δράση, την αντιεθνικιστική πάλη, τον αντιρατσιστικό φιλομεταναστευτικό αγώνα, το κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και τις αντιπολεμικές αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις. Τα ιδρυτικά κείμενα που κυκλοφόρησαν σε κάθε φάση  αναδεικνύουν τις ανάγκες ύπαρξης ενός τέτοιου χώρου, αλλά και τους στόχους του.

Οι ιδρυτικοί στόχοι

diktio2

Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2002:
Αντίσταση στον τρομονόμο

«Αν δεν μας εκφράζουν –και δεν μας εκφράζουν- εκτιμήσεις της μορφής «εκφασισμός» από τη μια, ή «κρούσματα αυταρχισμού» από την άλλη, είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε όλο το πλέγμα ιδεολογικών, θεσμικών, πολιτικών ακόμα και «ηθικών» παρεμβάσεων του κράτους που συναρθρώνουν το «θερμοκήπιο» μέσα στο οποίο αναφύεται και αλματωδώς αναπτύσσεται η κρατική κατασταλτική πρακτική» [απόσπασμα από το ιδρυτικό κείμενο της Επιτροπής, Σεπτέμβριος 1986]
«Επιδιώκουμε να πυκνώσουμε τις κοινωνικές αντιστάσεις απέναντι στις ενισχυμένες κατασταλτικές πρακτικές του σύγχρονου αυταρχικού κράτους. Να συμβάλουμε στη δημιουργία κοινωνικού κινήματος που (…) θα αντιμετωπίζει τα καθημερινά φαινόμενα συμπίεσης των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων (…) Να αντισταθούμε στην κρατική ιδεολογία που επιδιώκει να εξασφαλίσει τη σιωπή ή  τη συναίνεση (…) Να αντιδράσουμε στην κοινωνική απάθεια απέναντι στην καταπάτηση των ατομικών ελευθεριών. Να στηρίξουμε τα θύματα της κοινωνικής και πολιτικής καταστολής στον αγώνα για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Να βοηθήσουμε στο ξεπέρασμα των στεγανών του εργατικού κινήματος, στον αγώνα του ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό, στην κατανόηση της κοινότητας και της καθολικότητας του αγώνα» [απόσπασμα από την ιδρυτική διακήρυξη της Κίνησης για την Υπεράσπιση των Κοινωνικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων, Απρίλιος 1987]
«Είμαστε αντιμέτωποι με μια «ιδεολογική αντεπανάσταση» που έχει στόχο τα δικαιώματα. Οι εμπνευστές της τα θεωρούν εμπόδιο ιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικό στις νέες «ευέλικτες» και «αποτελεσματικές» μορφές διεύθυνσης της οικονομίας και άσκησης της πολιτικής εξουσίας. Είμαστε αντιμέτωποι με μια «σταυροφορία» που διαχέεται σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας, από την απαξίωση της κοινωνικής φιγούρας του συνδικαλιστή ή της φεμινίστριας, μέχρι την καταγγελία των κοινωνικών αγώνων ως αντικοινωνικών συμπεριφορών και των δικονομικών εγγυήσεων ως προαγωγών της εγκληματικότητας» [Απόσπασμα από το ιδρυτικό κείμενο του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Δεκέμβριος 1994]
Όπως τονίζεται σε απολογιστικό κείμενο του Δικτύου που δημοσιεύτηκε στο Δελτίο Θυέλλης, περιοδική έκδοση του Δικτύου [Νοέμβριος 2016] «Το Δίκτυο, σε όλες τις φάσεις της εξέλιξής του, προσπάθησε να ενώσει την αντικαπιταλιστική ανατρεπτική οπτική με την πολιτική εξωστρέφεια και αποτελεσματικότητα, να συζεύξει το ελευθεριακό κομμουνιστικό πρόταγμα με ενιομετωπικές μορφές δράσης τόσο με διάφορες δυνάμεις της Αριστεράς, όσο και με αντίστοιχες του αναρχικού αντιεξουσιαστικού χώρου, να συγκρουστεί ευθέως με καθεστωτικά στερεότυπα, από την προστασία της «εθνικής καθαρότητας» ως την πάταξη της «τρομοκρατίας», να επινοήσει και να εφαρμόσει εκείνα τα μείγματα ιδεολογικής υπέρβασης και πρακτικής πολιτικής, εκείνα τα περάσματα και ταυτόχρονα τους χώρους ελευθερίας που «φέρνουν κοντά το παρόν με το μέλλον», που οικοδομούν από σήμερα παραδείγματα αυτοοργάνωσης και χειραφέτησης».

Σημεία απολογισμού

diktio4

2000-2007: Αγώνας ενάντια στις ισραηλινές θηριωδίες στα Κατεχόμενα. Νίκη στην Ιντιφάντα

Η εκπλήρωση ή όχι των στόχων του Δικτύου και σε ποιο βαθμό είναι ένα από τα θέματα που θα απασχολήσουν τις επετειακές συζητήσεις. Ένα σημείο που διαρκώς ήταν υπό συζήτηση είναι ποια θα είναι η μορφή του Δικτύου. Όπως σημείωναν σε ειδική έκδοση για τα είκοσι χρόνια παρουσίας (σελ. 15), αναφερόμενοι στην Κίνηση, αυτή αποτέλεσε «μια πρωτότυπη, για την Ελλάδα τουλάχιστον, πολυτασική συλλογικότητα, η οποία δεν είναι ούτε πολιτική οργάνωση ούτε θεματική συλλογικότητα, αλλά διαθέτει πολλά χαρακτηριστικά (θετικά και αρνητικά) και των δύο». Αυτή η «συνεχώς διεκδικούμενη αλλά διαρκώς ημιτελής σύνθεση» ήταν και ένα σημείο τριβής στο εσωτερικό του Δικτύου, το οποίο όμως πάντα με έναν τρόπο –ακόμα και με αποχωρήσεις μελών- το ξεπερνούσαν.
Πέραν, όμως, του απολογισμού, οι εκδηλώσεις επιδιώκουν να αποτελέσουν το έναυσμα για έναν νέο προγραμματισμό, κάνοντας ταυτόχρονα και μια εκτίμηση της πολιτικής συγκυρίας: «Το Δίκτυο οφείλει να δώσει τον καλύτερο εαυτό του σε αυτή την κατεύθυνση. Να διατηρήσει, αξιοποιώντας τις παρακαταθήκες του. Να συγκρουστεί με τις ρουτίνες και τις δουλείες του, τολμώντας να παίξει το ρηξικέλευθο και προωθητικό ρόλο του, όπως τόσες άλλες φορές, στις καινούργιες συνθήκες. Γιατί «αγωνιζόμαστε για την ανασύνθεση και την αντεπίθεση του κινήματος, τη δημιουργία συγκρουσιακών ανατρεπτικών υποκειμένων, για μια Αριστερά αντικαπιταλιστική, διεθνιστική και ελευθεριακή», όπως διατεινόμαστε από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής μας.» [Δελτίο Θυέλλης, 2016]
Ευχόμαστε στους συντρόφους και τις συντρόφισσες από το Δίκτυο κάθε επιτυχία στις εκδηλώσεις τους, από τις οποίες θα γεννηθούν νέες ιδέες, αλλά και θα αντλήσουν δύναμη για τους δύσκολους αγώνες που έρχονται. Όπως σημειώνουν «Ο κόμπος έφτασε στο χτένι… Με εύκολες καταγγελίες, ιδεολογικά αναμασήματα, εσχατολογία και προπαγανδισμό ούτε αντεπίθεση του κινήματος ούτε επανίδρυση της Αριστεράς μπορούν να επιχειρηθούν. Χρειαζόμαστε χώρους οργανωμένης συνάντησης, κοινής ιδεολογικοπολιτικής αναζήτησης και κινηματικής δράσης» [Δελτίο Θυέλλης].

diktio3

2000-2004: Αγώνας κατά των ολυμπιακών αγώνων

 

 

Οι σταθμοί

1987
Φεβρουάριος: Να αποφυλακιστεί ο ομοφυλόφιλος κρατούμενος Χρ. Ρούσσος
Οκτώβριος: Καταγγελία της εκτέλεσης του Μ. Πρέκα από αστυνομικούς. Στο πλευρό των Κλ. Σμυρναίου, Χρ. Μαρίνου. Β. Βογιατζή και Μ. Μπουκουβάλα
Φθινόπωρο: Διαδηλώσεις υποστήριξης της τουρκικής αντίστασης των πολιτικών κρατουμένων.

1988
Φθινόπωρο: Αλληλεγγύη στην Ιντιφάντα
Άνοιξη: Αντίσταση στις επιχειρήσεις-αρετή στα Εξάρχεια

1989
Καλοκαίρι: Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας της RAF
Καλοκαίρι: Στο πλευρό των εξεγερμένων της Τιεν Αν Μεν

1990
Φθινόπωρο: Αλληλεγγύη στους απολυμένους του Σκαλιστήρα
Νοέμβριος: «Υπόθεση Μαυρικίου». Στο πλευρό των Κ. Μαζοκόπου, Γ. Μπουκετσίδη, Ρ. Μπέρκνερ και Σπ. Κογιάνη, οι οποίοι κατηγορήθηκαν πως είναι μέλη της ένοπλης οργάνωσης Επαναστατική Αλληλεγγύη.

1991
Ιανουάριος: Κινητοποιήσεις μετά τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα
Ιούλιος: Αλληλεγγύη στους/στις συλληφθέντες/είσες κατά της επίσκεψης Μπους
Καλοκαίρι: Στο πλευρό των εξεγερμένων Κούρδων του Ιράκ
Οκτώβριος-Νοέμβριος: Αντίσταση στην τρομολαγνεία και την αναρχοφοβία, ύστερα από συλλήψεις 27 καταληψιών του Πολυτεχνείου και αλληλέγγυων αφισοκολλητών.

1993
Αύγουστος: Αλληλεγγύη στην πολυεθνική Βοσνία

1995
Άνοιξη: Δίπλα στους Ζαπατίστας
Καλοκαίρι: Όχι στην εκτόπιση των μικροπωλητών από το Μοναστηράκι
Φθινόπωρο: Αλληλεγγύη στον αρνητή στράτευσης Ν. Καρανίκα, ο οποίος καταδικάστηκε σε τετραετή φυλάκιση.
Νοέμβριος: Εισβολή των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο το πρωί της 18ης Νοεμβρίου. Συλλαμβάνονται πάνω από 500 καταληψίες. Οι κινητοποιήσεις πέτυχαν την απελευθέρωση όλων των καταληψιών. Αλληλεγγύη στην εξέγερση στις φυλακές Κορυδαλλού.

1996
Ιούνιος: Το πρώτο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στην Αθήνα, στο λόφο Κολωνού

1997
Καλοκαίρι: Στο πλευρό των τσιγγάνων του Ξηριά, που εκτοπίζονται με απόφαση του δήμου Λαμίας.

1998
Ιούνιος: Η κυβέρνηση Σημίτη θέτει σε εφαρμογή τον ΑΣΕΠ. Το εκπαιδευτικό κίνημα βιώνει ισχυρή καταστολή.

1999
Φεβρουάριος: Καταγγελία της έκδοσης του Οτσαλάν στην Τουρκία
Δεκέμβριος: Αγώνας για την απελευθέρωση του Α. Λεσπέρογλου, ο οποίος αθωώθηκε πανηγυρικά τον Μάρτιο 2001.

2000
Ιανουάριος: Αποστολή στο Κόσοβο

2001
Ιανουάριος: Το πρώτο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στο Πόρτο Αλέγκρε
Ιούλιος: Διεθνής διαδήλωση στη Γένοβα ενάντια στους G8

2002
Καλοκαίρι-Φθινόπωρο: Αντίσταση στην τρομολαγνεία, αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους, συλληφθέντες ως μέλη της «17 Νοέμβρη».

2001
Μάρτιος: Αρχίζουν οι κινητοποιήσεις για να μην ψηφιστεί ο τρομονόμος

2003
Φεβρουάριος: Η μεγαλύτερη πλανητική κινητοποίηση στην Ιστορία. Η 15η Φεβρουαρίου Διεθνής Μέρα κατά του Πολέμου

2005
Ιούνιος: Το πρώτο Gay Pride στην Ελλάδα
Φθινόπωρο: Συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις για τις απαγωγές Πακιστανών

2006
Φεβρουάριος: Κινητοποιήσεις ενάντια στο «σκάνδαλο» των υποκλοπών
Σεπτέμβριος: Αλληλεγγύη στον αγώνα των δασκάλων, των πανεπιστημιακών, των φοιτητών «Κίνημα για τη μη αναθεώρηση του άρθρου 16»

2008
Νοέμβριος: Απεργία πείνας χιλιάδων κρατουμένων.
Δεκέμβριος: Εξέγερση της νεολαίας μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς

2011
Ιανουάριος: 300 εργάτες μετανάστες για 44 μέρες πραγματοποίησαν απεργία πείνας, διεκδικώντας τα δικαιώματά τους
Μάιος: Το κίνημα των πλατειών ξεκινά

2012
Φεβρουάριος: Η εξέγερση κατά της υπογραφής του δεύτερου μνημονίου.

2016
Απρίλιος: Δημιουργείται ο Χώρος Στέγασης Προσφύγων City Plaza. 400 πρόσφυγες, 7 όροφοι, 1 σπίτι


Ιωάννα Δρόσου


ΥΓ: Το κείμενο για την επέτειο των τριάντα χρόνων επιδιώξαμε να έχει τη μορφή διαλόγου, ώστε να θέσει τις βάσεις για τη συζήτηση, της οποίας μέρος ήλπιζε να είναι και η «Εποχή». Δεν στάθηκε, ωστόσο, δυνατό και όχι με δική μας ευθύνη.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet