Του Στάθη Κουτρουβίδη

Δύο επεισόδια την προηγούμενη εβδομάδα τάραξαν τα ήρεμα νερά όσον αφορά τις σχέσεις συλλογικοτήτων και προσώπων της αριστεράς, αναδεικνύοντας ότι τα ζητήματα δημοκρατίας είναι πολύ πιο σύνθετα και άπτονται πολλές φορές της κουλτούρας που χαρακτηρίζει την αριστερά, ιδίως τη ριζοσπαστική, τους φορείς της, και όχι μόνο.
Το πρώτο επεισόδιο συνέβη την 10η Ιουνίου στο Δίστομο, όταν η επικεφαλής της «Πλεύσης Ελευθερίας» Ζωή Κωνσταντοπούλου -υπό τη «συνοδεία» λιγοστών επιδοκιμασιών- εμπόδισε το γερμανό πρέσβη, διδάκτορα Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας, Πέτερ Σόοφ να καταθέσει στεφάνι. Σημειώνεται ότι ο ίδιος είχε επίσημα κληθεί από το δήμο της περιοχής να συμμετάσχει στην εκδήλωση μνήμης των 228 πατριωτών που εκτελέστηκαν από τις δυνάμεις κατοχής την 10η Ιουνίου του 1944 στο Δίστομο. Στη στάση της αυτή, αντέδρασε ο επίσης παρευρισκόμενος στην εκδήλωση Μανώλης Γλέζος, ο οποίος πήρε το στεφάνι από τα χέρια του πρέσβη και το κατέθεσε ο ίδιος στο μνημείο. Η ενέργειά του αυτή προκάλεσε την αντίδραση της κ. Κωνσταντοπούλου. Συγκεκριμένα, και με άκρως δηκτικό σχόλιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όχι από δικό της λογαριασμό αλλά συνεργάτη της, εξήγησε ότι το πρόβλημα εντοπίζεται στην παρουσία του συγκεκριμένου προσώπου που εκπροσωπεί το γερμανικό κράτος: «Ο επίσημος προσκεκλημένος του δήμου για την πανηγυρική ομιλία ισχυρίσθηκε ότι έχει κάνει επίσημη μελέτη και ότι οι γερμανικές οφειλές δεν οφείλονται (…) Ο Μανώλης Γλέζος δεν αντέδρασε. Είναι δικαίωμά του. Ο Μανώλης Γλέζος αντέδρασε μόνον όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου ζήτησε το αυτονόητο. Να καταβληθούν οι γερμανικές οφειλές. Να σταματήσει η κοροϊδία της κατάθεσης στεφάνων από το κράτος εγκληματία, που μέχρι σήμερα αρνείται να συμμορφωθεί ακόμη και στην αμετάκλητη απόφαση της Δικαιοσύνης για το Δίστομο, με την κάλυψη των ελληνικών κυβερνήσεων, που δεν υπογράφουν για την αναγκαστική εκτέλεση».
Η άμεση απάντηση ήρθε λίγο αργότερα από τον ίδιο τον κ. Γλέζο: «Το παιδί του εγκληματία, όσα εγκλήματα και αν έχει κάνει ο πατέρας του, η μάνα του, δεν ευθύνεται για αυτά». Ακολούθησε απάντηση και από τους «Ενεργούς Πολίτες» που με ανακοίνωσή τους και με χαρακτηριστικό τίτλο: «Απόψεις αλά καρτ», έκαναν λόγο για επιλεκτική μνήμη της Ζ. Κωνσταντοπούλου, θυμίζοντας ότι σε άλλες, ανάλογες περιπτώσεις συμπεριφέρθηκε με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Συγκεκριμένα, «…δεν είχε τις ίδιες απόψεις στις 22-2-2015, όταν σαν πρόεδρος της Βουλής παραβρέθηκε στις εκδηλώσεις μνήμης της Μεγαλόπολης. Εκεί, όταν το επίσημο γερμανικό κράτος κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο, και στη συνέχεια ο εκπρόσωπος της πρεσβείας μίλησε από μικροφώνου στην εκδήλωση. Δεν είχε επίσης την ίδια αντίληψη για το θέμα ούτε στις 10 Ιουνίου 2015, στις εκδηλώσεις μνήμης στο Δίστομο. Πάλι σαν πρόεδρος της Βουλής, μαζί με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, που στην ομιλία του εξήρε την παρουσία του επίσημου γερμανικού κράτους. Να δεχτούμε λοιπόν την αλλαγή στον τρόπο σκέψης της».
Το δεύτερο περιστατικό συνέβη την ίδια μέρα στην Αθήνα. Στο Athens Pride που φιλοξενήθηκε στο Σύνταγμα, με αφορμή την, για πρώτη φορά, παρουσία της «Δράσης αστυνομικών εναντία στον Ρατσισμό», λίγα μέλη αριστερών οργανώσεων -και άλλων που αυτοπροσδιορίζονται ως queer- πρωτοστάτησαν στην προσπάθεια να εμποδιστεί η συμμετοχή των συγκεκριμένων αστυνομικών. Σύμφωνα με την άποψή  αυτών των μελών, η παρουσία των αστυνομικών σε μια τέτοια εκδήλωση δεν σηματοδοτεί μια αλλαγή ή τουλάχιστον κριτική αποτίμηση του ρόλου της αστυνομίας ως κεντρικού κατασταλτικού μηχανισμού της εξουσίας και του κράτους, κατά συνέπεια η παρουσία τους δεν είχε πολιτικό χαρακτήρα. Η απάντηση της «LGBT – ΑΝΤΑΡΣΥΑ», που δέχτηκε μέρος της κριτικής για τη στάση των μελών της, δεν αποσαφήνισε πάντως τα γεγονότα, και μάλλον, τα περιέπλεξε. Και αυτό διότι ενώ διέψευσε με κατηγορηματικό τρόπο ότι μέλη της πρωτοστάτησαν στην εκδίωξη LGBTQI+ αστυνομικών και μελών του ΣΥΡΙΖΑ που βρέθηκαν εκεί, εν τέλει δήλωσε ότι ήταν αντίθετη στην παρουσία του θεσμού της ελληνικής αστυνομίας. «Διαψεύδουμε τα δημοσιεύματα που παρουσιάζουν την ομάδα μας να πρωτοστατεί στην προσπάθεια εκδίωξης LGBT αστυνομικών και της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ από την πορεία. Οι πρακτικές εκδίωξης διαδηλωτών/τριών δεν συνάδουν με αυτές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με ανακοίνωσή μας πριν το Pride, αλλά και με την προκήρυξη που μοιράσαμε μαζικά εκεί, καταγγείλαμε το γεγονός ότι επιτράπηκε στο θεσμό της ελληνικής αστυνομίας να συμμετέχει στη διοργάνωση».
Αντίστοιχα, και η Κική Σταματόγιαννη από την «Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό» σχολίασε επικριτικά τη στάση των αστυνομικών στο Rproject. Άλλες οργανώσεις και ιστοσελίδες της αριστεράς (με εξαίρεση την νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ και του τμήματος Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ) απλά δεν πήραν θέση και προτίμησαν τη σιωπή. Ιδιαίτερη αναφορά στην παρουσία των αστυνομικών έκανε με σχόλιό του και από την πλευρά της ΝΔ, ο Θ. Φορτσάκης, ο οποίος αναρωτήθηκε με ομιλία του στη Βουλή «επιτρέπεται να βλέπουμε αστυνομικούς στο Gay Pride»; Για να τον αδειάσει αργότερα, ο Β. Κικίλιας λέγοντας ότι ο κ. Φορτσάκης εξέφρασε προσωπικές απόψεις.
Η κοινωνία συνολικά, αλλά και η αριστερά έχει ακόμα πολλά χιλιόμετρα να διανύσει…
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet