kovanis

Στη Γαλλία τα απρόοπτα και οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν και μετά τις εκλογές. Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι αναμφισβήτητα ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Ωστόσο, ο βασικός του σύμμαχος, ηγέτης του κόμματος MoDem, Φρανσουά Μπαϊρού και το στέλεχος του κόμματος Μαριέλ ντε Σαρνέζ, υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, παραιτήθηκαν ένα μήνα μετά την ορκωμοσία τους, για λόγους ευθιξίας, μετά τη σκανδαλολογία που ξέσπασε σε βάρος τους. Να σημειωθεί ότι ο Φρανσουά Μπαϊρού είχε προετοιμάσει νομοσχέδιο για την «ηθικοποίηση» της πολιτικής ζωής της χώρας. Τα στελέχη του MoDem παραιτήθηκαν, άλλα κατέλαβαν τους υπουργικούς θώκους και έτσι η συμμαχία συνεχίζεται. Το νέο κυβερνητικό σχήμα φαίνεται ευέλικτο και δομημένο, έτσι ώστε να κρατούνται ισορροπίες μεταξύ των σοσιαλιστών, των κεντρώων, των Marcheurs, των ανδρών και γυναικών της δεξιάς, σε μια σύνθεση εθνικής ενότητας χωρίς, όμως, να αναφέρεται ρητά σαν τέτοια. «Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση Εντουάρντ Φιλίπ II (του δεύτερου) έχει το προφίλ περισσότερο των τεχνοκρατών παρά των πολιτικών», αναφέρει η «Ουμανιτέ». Η κυβέρνηση αυτή θα βρεθεί πολύ γρήγορα μπροστά σε τεράστιες δυσκολίες. Γι’ αυτό βιάζεται να περάσει με διατάγματα την απαξίωση του Κώδικα Εργασίας, όπως αναφέρουν τα συνδικάτα. Η CGT, ήδη έχει καλέσει τις οργανώσεις της και τις άλλες συνδικαλιστικές ομοσπονδίες να οργανώσουν από κοινού την αντίσταση.
Στο πολιτικό επίπεδο οι δυνάμεις της αριστεράς καταγγέλλουν το γεγονός ότι «τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν πως ο πρόεδρος της Δημοκρατίας διαθέτει μια τεράστια πλειοψηφία βουλευτών. Το παράδοξο είναι ότι αυτή η πλειοψηφία δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι ψήφισε μόνο το 42% των εγγεγραμμένων και ακόμα ότι το 10% από αυτούς που ψήφισαν έριξαν λευκό ή άκυρο ψηφοδέλτιο», ανέφερε το περιοδικό «Politis», σύμφωνα με τα αποτελέσματα και τους βουλευτές που εκλέχτηκαν.

Επτά κοινοβουλευτικές ομάδες

Η κυβέρνηση κατέκτησε μια τεράστια πλειοψηφία στη βουλή που «μεταμορφώθηκε πολιτικά και κοινωνιολογικά», προσθέτει το περιοδικό «Politis». Παρ’ όλα αυτά, δεν υπήρξε μια πλημμυρίδα, όπως είχαν προαναγγείλει τα μίντια και οι εταιρίες δημοσκόπησης, μετά τον α΄ γύρο των βουλευτικών εκλογών.
Ο νέος πολιτικός χάρτης της χώρας αναδιαμορφώθηκε και για πρώτη φορά στην 5η Δημοκρατία εμφανίζονται επτά κοινοβουλευτικές ομάδες. Το κόμμα του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν «Η Δημοκρατία Εμπρός» (LREM), που εμφανίστηκε για πρώτη φορά κέρδισε με 308 έδρες την απόλυτη πλειοψηφία. Η δύναμή της αυξάνει με τη συμμετοχή των 42 βουλευτών του MoDem και έτσι φθάνει τις 350 έδρες. Η επιτυχία του κόμματος Μακρόν δεν αντιστοιχεί σε καμία περίπτωση στο 25% που συγκέντρωσε στον α΄ γύρο των προεδρικών εκλογών.

Βγαίνουν τα μαχαίρια στη δεξιά

Δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη με σημαντικές απώλειες αναδείχθηκε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Η δεξιά στο β’ γύρο των βουλευτικών κατόρθωσε να κινητοποιήσει τους οπαδούς της, όσους βέβαια δεν στράφηκαν προς τον Μακρόν και έτσι εξέλεξε 112 βουλευτές. Μαζί με τους συμμάχους της τους Ενωτικούς Ανεξάρτητους Δημοκράτες (UDI) συγκέντρωσε 130 έδρες έναντι των 192 το 2012.
Αυτό το αποτέλεσμα επιτρέπει στη δεξιά να συγκεντρώσει τη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα της αντιπολίτευσης. Ωστόσο, η κρίση που εκδηλώθηκε κατά την προεκλογική περίοδο πριν τον α’ γύρο των προεδρικών –μια κρίση που έρχεται από τα παλιά– φαίνεται πως θα εκδηλωθεί ανοιχτά. Μια ομάδα βουλευτών έχει εκδηλώσει ήδη την πρόθεσή της να συγκροτήσει μαζί με τους βουλευτές του UDI μια ξεχωριστή κοινοβουλευτική ομάδα, όσο γίνεται πιο πλατιά, ώστε να αποτελέσουν την τρίτη πολιτική δύναμη στη βουλή. Βασική της πολιτική επιδίωξη θα είναι να ασκήσει «εποικοδομητική» πολιτική στην κυβέρνηση.

Αγώνας επιβίωσης του ΣΚ

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα ακολούθησε την πορεία των άλλων σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ευρώπης που άσκησαν –με μνημόνιο ή όχι– την πολιτική της λιτότητας και της αποδιάρθρωσης των κοινωνικών κατακτήσεων. Και αυτό σε μια περίοδο που μια σειρά σοσιαλιστικά κόμματα, όπως το Πορτογαλικό, οι Εργατικοί στην Αγγλία, οι Σοσιαλιστές της Βαλονίας στο Βέλγιο, προσπαθούν να χαράξουν μια άλλη πορεία. Μια πορεία, που βρίσκει ανταπόκριση στο εκλογικό σώμα. Οι γάλλοι σοσιαλιστές τρόμαξαν με τα ανοίγματα του Μπενουά Αμόν κατά την περίοδο των προεδρικών εκλογών και πάσχισαν να κλείσουν κάθε διέξοδο. Τώρα αγωνίζονται να επιβιώσουν. Δύσκολη υπόθεση. Ο γραμματέας του κόμματος Ζαν-Κριστόφ Καμπανελίς δεν εκλέχθηκε βουλευτής και παραιτήθηκε για να αναλάβει μια τριμελής επιτροπή τη διεύθυνση του κόμματος σε αυτή τη μεταβατική φάση. Οι 32 βουλευτές που διασώθηκαν συγκρότησαν μια κοινοβουλευτική ομάδα. Όμως είναι δύσκολο να βρουν κοινό βηματισμό, γιατί μερικοί θεωρούν ότι πρέπει να κρατήσουν μια συγκαταβατική στάση έναντι της κυβέρνησης, ενώ ο Μπενουά Αμόν και η αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΣΚ) τάσσονται υπέρ μιας αριστερής αντιπολίτευσης. Μια τέτοια πολιτική μπορεί «να βοηθήσει το ΣΚ να ξαναπιάσει το νήμα της επαφής με το εκλογικό σώμα», αναφέρει ο Φρεντερίκ Σαβίσκι, ειδικός στη μελέτη του ΣΚ στην «Ουμανιτέ».

Οι Οικολόγοι εκτός κοινοβουλίου

Η παταγώδης αποτυχία του ΣΚ είχε και μια παράπλευρη απώλεια να μείνουν εκτός κοινοβουλίου οι Οικολόγοι. Μια πολιτική δύναμη που συμμετείχε, συνεχώς στα πολιτικά δρώμενα και στη βουλή, καθώς και σε κυβερνήσεις με τους σοσιαλιστές. Οι Οικολόγοι, ασφαλώς θα πρέπει να ξανασκεφθούν την πολιτική τους, σήμερα μάλιστα που τα οικολογικά ζητήματα οξύνονται όλο και περισσότερο.
Μια άλλη συνέπεια της αποτυχίας του ΣΚ ήταν να ισχυροποιηθεί η «Ανυπότακτη Γαλλία» εκλέγοντας 14 βουλευτές και 2 συνεργαζόμενους, την Κλεμεντίν Οτέ και τον Φρανσουά Ρουφάν, καταλαμβάνοντας τις θέσεις των Σοσιαλιστών. Ο αριθμός αυτός είναι μικρός έναντι των 32 βουλευτών του ΣΚ. Οφείλεται, όμως, στο εκλογικό σύστημα και στις τοπικές συνεργασίες με τ’ άλλα κόμματα της αριστεράς στο β’ γύρο των βουλευτικών εκλογών.
Αυτό που θα πρέπει να σημειωθεί είναι ότι η δύναμη των κομμάτων καταγράφεται στις προεδρικές εκλογές. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν και η «Ανυπότακτη Γαλλία» θεωρείται στην κοινή γνώμη η κυρίαρχη δύναμη της αριστεράς. Έτσι μετά από το 1981, όταν το ΣΚ Γαλλίας κατέλαβε την ηγεμονική θέση σε βάρος του Κομμουνιστικού Κόμματος, παρουσιάζεται για πρώτη φορά, μετά από τόσα χρόνια, μια δύναμη της ριζοσπαστικής αριστεράς να ανακτήσει ηγεμονική θέση στο χώρο αυτό. Η επιτυχία αυτή είναι σχετική και θα πρέπει να επιβεβαιώνεται συνεχώς. Ένα πρώτο βήμα θα ήταν η συγκρότηση της κοινής και ενωτικής ομάδας της «ανυπότακτης αριστεράς», του ΚΚ και ενδεχομένως βουλευτών του ΣΚ. Δυστυχώς, αυτή δεν επιτεύχθηκε.

Η ομάδα της «Ανυπότακτης Γαλλίας»

Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν μετά τα αποτελέσματα του β’ γύρου των βουλευτικών εκλογών εξέφρασε την ικανοποίησή του και δήλωσε πως η «Ανυπότακτη Γαλλία» θα είναι μια δύναμη αντίστασης στον οδοστρωτήρα των φιλελεύθερων μέτρων, που θα θελήσει να επιβάλει ο Μακρόν. Στην αρχή, μετά τα αποτελέσματα στο δημόσιο λόγο, ακόμα και στα σχεδιαγράμματα που έδειχναν ποια θέση καταλαμβάνουν οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις στη βουλή, επικρατούσε η «Ανυπότακτη Γαλλία» (FI) να παρουσιάζεται μαζί με τους βουλευτές του Γαλλικού ΚΚ. Δηλαδή μια κοινοβουλευτική δύναμη περίπου 29 βουλευτών (FI – ΚΚΓ). Ο Μελανσόν είχε μιλήσει για μια «κοινοβουλευτική ομάδα της FI που θα έχει συνοχή, πειθαρχία και επιθετικότητα», ανοιχτή σ’ όσους και όσες «θα ήθελαν» να ενταχθούν…

Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚ

Από την άλλη, ο γραμματέας του ΚΚ, Πιερ Λοράν, κάλεσε τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής, εναλλακτικής αριστεράς να «βρουν τις κοινές μορφές εργασίας». Με το πνεύμα αυτό φαίνεται πως έγιναν πολλές συζητήσεις μεταξύ των δύο κομμάτων χωρίς, ωστόσο, να βρεθεί κάποια λύση. Η κοινοβουλευτική ομάδα του Γαλλικού ΚΚ αύξησε κατά 3 βουλευτές τη δύναμή της από τους 8 το 2012 στους 11, συν τους 4 στις υπερπόντιες περιοχές.
Το αποτέλεσμα αυτό, βέβαια, δεν είναι ικανοποιητικό αν και πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι επιτεύχθηκε σε συνθήκες διάσπασης και με αντίπαλους υποψηφίους σε περιοχές που επικρατούσαν παραδοσιακά οι αριστεροί υποψήφιοι. Οι έδρες αυτές χάθηκαν προς όφελος του Μακρόν. Το ζήτημα της ενότητας κυριάρχησε, φαίνεται όμως ότι δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση από την άλλη πλευρά. Έτσι κατέληξαν στην απόφαση να συνεχίσουν με την ομάδα του «Μετώπου της Αριστεράς», δηλαδή της «Αριστερής Ρεπουμπλικανικής Δημοκρατίας» (GDR). Παρά την απόφαση αυτή «προτεραιότητά μας θα είναι να αντισταθούμε μαζί με την Ανυπότακτη Γαλλία στα σχέδια της κυβέρνησης Εμανουέλ Μακρόν και Εντουάρντ Φιλίπ», αναφέρεται στην ανακοίνωση της κοινοβουλευτικής ομάδας GDR. Υπέρ της συνεργασίας είχαν ταχθεί από την αρχή οι βουλευτές του ΚΚ Μαρί-Ζορζ Μπιφέ και ο Στεφάν Πο. Από την «Ανυπότακτη Γαλλία» η Κλεμεντίν Οτέ, εκπρόσωπος της συλλογικότητας «Ensemble και ο Φρανσουά Ρουφί, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης, γνωστός για το έργο του «Merci Patrons».

Μπ. Κοβάνης
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet